Verslag sessie 43
Gespeeld op 9 december 2011
Afwezig: Niemand
Dit verslag is geschreven door Boudewijn.
Vervolg woensdag 18 november
Op het terrein wordt van alles klaargezet voor het dancefeest. De organisatie is gemakkelijk te herkennen: ze zijn allemaal in het rood gekleed, met identieke rode maskertjes en duivelshoorntjes. Het is allemaal erg professioneel opgezet. Aan alles is gedacht: er zijn standjes met drugstests, er zijn mobiele wc’s, er is een grote bar. Goed verzorgd allemaal: dit is niet de eerste keer dat er zoiets wordt georganiseerd. Er is zelfs een EHBO-post.
Het systeem van de wedstrijd is een afvalsysteem, waar de plaatsing door een jury wordt gedaan. De criteria die hierbij worden gehanteerd zijn niet helemaal duidelijk, maar de attractiviteit van de matches zal hierbij wel het belangrijkst zijn. We gaan van acht naar vier naar twee deelnemers, en dan zitten we dus in de finale. Eerst maar eens zorgen dat we door de twee voorrondes heen komen. Dat zal al moeilijk genoeg worden.
Ewout mengt zich inmiddels tussen het publiek, en loopt wat rond bij de bookies. Hij houdt in de gaten wie populair zijn en wie niet, zowel bij de bookies als bij de groupies. Ze zijn er nog niet helemaal uit wat ze van ons moeten maken: onze koersen variëren nogal. Logisch, voor een newbie team. Ik ga zelf ook even rondlopen, met mijn bril op, zodat ik misschien iets speciaals opmerk bij onze tegenstanders.
1. Team Avengers (the Avenger). Dit is een groot team (ten minste 12 mensen), professioneel opgezet. Er liggen dikke stroomkabels bij hun get together, en er staat een eigen generator. Ze hebben duidelijk veel stroom nodig. Hun mecha is ook te bekijken. Het team is helemaal in het zwart gekleed, met blacklight-strepen. Speciale apparatuur is nergens te bekennen. Ze hebben een grote mecha: wel drie meter hoog, met slanke ledematen. Dat zou een voordeel voor ons kunnen zijn, omdat hij mogelijk niet erg stabiel is. Achter een scherm zie ik stapels printplaten, en veel andere reserveonderdelen. Het lijkt wel alsof de mecha intern vooral bestaat uit uit elkaar gesloopte game consoles. Ze hebben verder een marktkraampje, waar ze T-shirts verkopen voor niet minder dan €50. Wel goede kwaliteit, trouwens, maar dat mag dan ook wel voor dat geld. Ik zoek nog even of ik hun piloot kan vinden. Uiteindelijk denk ik hem gevonden te hebben. Het is een gemaskerde jongen van een jaar of twintig, met aanstellerig raar geverfde haren. Het lijkt erop dat hij en zijn mecha het vooral van de vuisten moeten hebben.
2. Team Truckers (the Monster). Hun compound is helemaal afgeschermd door een muur van kratjes, dus het is lastig om te zien wat ze allemaal uitvreten. Niet dat dat voor de meeste groupies nodig is: ze hebben al vaker meegedaan, en hun publiek weet wat ze kunnen verwachten. Wat dat betreft is die muur van bier trouwens een goede indicatie van teah Truckers: dit is het soort jongelui (en een beetje ook het soort fans) dat je bij een concert van Normaal zou verwachten. Høkers: boerenjongens, zo te høren vooral uit het oosten van het land. De soigneurs hebben overalls aan en allemaal een rode zakdoek over hun gezicht, en hun mecha staat voor iedereen zichtbaar te pronken. Hij is niet minder dan vier meter hoog, en opgebouwd uit onderdelen van oude trucks. Hij heeft ondanks zijn hoogte een laag zwaartepunt, en heeft dikke beplating. Hij moet het ook van zijn vuisten hebben. Bij de bookies is hij favoriet nummer twee, maar we zouden waarschijnlijk kunnen profiteren van zijn traagheid. Het ding loopt op diesel, dat ruik je zo. Achter de kratten zie ik veel apparatuur, met name veel lasapparaten. Ze verkomen geen T-shirts, maar wel bier. Met bakken tegelijk.
3. Team Beginners (the Steel Knight). Aan de naam te horen zijn zij al net zo groen als wijzelf. Het team van verzorgers is helemaal in middeleeuwse stijl gekleed. Ziet er wel sjiek uit! Hun mecha is met twee meter wat minder indrukwekkend dan de vorige twee die ik bezichtigd heb. Het is meer een power suit dan een echte mecha, maar dat maakt hem mogelijk niet minder gevaarlijk. Deze is duidelijk wendbaarder en soepeler dan de eerdere twee, en ook deze vecht met zijn vuisten. Je kunt trouwens duidelijk zien dat dit team nieuw is: ze hebben namelijk (net als wij trouwens) geen kraampje met merchandising. Het personeel is trouwens ook erg jong, hoewel ik ons zelf nog wel enkele jaren jonger inschat. (Opmerking van de GM: elk team is best wel jong, deze zijn alleen nog wat jonger. De leden van de mechateams zijn 14 a 15 jaar gemiddeld, met het oudste teamlid misschien 17, 18? Uitzonderingen daargelaten natuurlijk zoals het volgende team.)
4. Team Veteranen (Grondvechter). Het contrast met dit team kan nauwelijks groter zijn: het hele team bestaat uit oude mannen (en een vrouw) van wel een jaar of 35. Hun mecha lijkt wel te zijn gemaakt van oude landbouwmachines. Maar de oude mannen zijn geen boeren. Wat hier rondloopt is meer een restant van de al jaren geleden ter ziele gegane Hobby Computer Club: meer een stelletje nerds op leeftijd. Ze kunnen het blijkbaar ook goed zonder verkoop stellen, want ze hebben geen marktkraampje met parafernalia. Hun mecha heeft voor de verandering eens géén vuisten. Deze vecht met een grote bijl. Hij is van een gemiddelde hoogte, een meter of drie, en ziet er wel mooi uit maar toch niet erg indrukwekkend. Lijkt me niet zo’n groot probleem om aan te pakken.
(Opmerking GM: zag er gedegen uit, als goed vakwerk.)
5. Team Gojira (Gojira). Zei ik dat team Beginners groen was? Nou, dat is niks vergeleken met deze mecha. Groen van stalen top tot gepantserde teen. Het team van verzorgers ziet eruit als een motorclub: helemaal in leer gekleed, met lederen maskers waardoorheen je alleen hun ogen kunt zien. Ziet er wel ruig uit, behalve dan die tatoeages. Da’s niks voor mij. Ook team Gojira verkoopt geen snuisterijen; hier had ik nou echt een verzameling knuffelbeesten verwacht… Anyway, hun mecha is weer van gemiddelde hoogte, drie meter, en heeft verder scherpe pinnen aan de romp en twee korte messen om mee te vechten. Volgens mijn informant bij de bookies is ook deze mecha duidelijk geen favoriet.
6. Team Matilda (Matilda 2). Aan de naam te horen heeft dit team al eens eerder meegedaan, maar heeft hun mecha dat toernooi niet overleefd. Dit is weer een team dat er tamelijk professioneel uitziet. Zo te zien hebben ze hun boodschappen allemaal op dezelfde plaats gedaan; zelfs hun mecha lijkt zó uit de legerdump afkomstig. Wel heeft het team overal in geel, oranje en roze bloemen en vredestekens erop geklad, voor de gezelligheid. De mecha had beter „de Schilpad” kunnen heten, zo ziet hij er in ieder geval wel uit. Hij heeft, niet verbazend, een stevig schild. Toch lijkt hij niet alleen defensief te zijn gebouwd: hij heeft twee grote kettingzagen. Ondanks alles ziet hij er verrassend mooi uit: punten voor stijl. Deze mecha is favoriet nummer drie bij de bookies. Het team van verzorgers is trouwens een heel gezellig team. Iedereen is in voor een praatje, en dat komt de verkoop van T-shirts in hun kraampje ten goede. De kwaliteit is wel wat minder, maar de prijs met €10 dan ook een stuk lager dan bij de concurrentie.
7. Team Troubleseekers (Double Trouble). Hun mecha is gemaakt van fiberglas en je moet goed kijken om de twee armen te ontdekken (mijn Ichikoskoop heeft behoorlijk moeite met glas). Dit moet een heel snelle mecha zijn: dat zou voor ons een probleem kunnen zijn, want ook wij moeten het van onze snelheid hebben. Ze hebben duidelijk betere wapens nodig, maar verder ziet het ding er mooi uit. Maar dan dat team van verzorgers… Geen twijfel mogelijk. De padvinders zijn uitgerukt. „Akela, wij doen ons best!”. Ze verkopen stickers en patches en buttons. Ik vraag me af wat Baden-Powell van deze illegale activiteiten zou vinden.
8. Team Chess (the Black Queen). Dat zijn wij dus. Onze mecha is een mix van snelheid en uithoudingsvermogen. Helaas is ons pantser wat dunnetjes, maar dat is dus een kwestie van zorgen dat je gemist wordt. Hier hebben Valya en ik de afgelopen dagen helaas wat weinig op geoefend: die spar maakte weinig aanstalten om terug te slaan. We houden onze mecha zo lang mogelijk verborgen voor het publiek en de concullega’s, maar op een gegeven moment komt iemand van de organisatie vragen wanneer onze mecha aankomt, omdat er een korte inspectie nodig is. Achter een provisorisch scherm wordt mijn motor snel „omgebouwd”, en even later aan het publiek getoond.
En dan is het tijd voor de demo. De mecha’s worden aan het publiek getoond, bewegend en wel. Valya loopt expres heel langzaam, zodat onze belangrijkste troef niet direct opvalt.
Het publiek wordt nu ook toegelaten in de „pits”, en de verkoop bij de kraampjes van sommige andere teams begint nu ook. Wat nu naar binnen komt is de cool crowd. De volgende keer (ja, er komt een volgende keer!) moeten we zorgen dat we ook wat te verkopen hebben, daar kunnen we aardig wat geld mee verdienen, en ditmaal op een min of meer legale manier. Maar dan moeten we wel zorgen dat we ook echt wat cools te verkopen hebben. Niet zomaar wat spul, maar dingen die zó cool zijn dat je er bij wijze van spreken dood in gevonden wilt worden.
Ik wacht de demo trouwens niet af. Nu ik heb gezien wat de tegenstand inhoudt, bedenk ik me dat het EHBO-standje even verderop weinig nut heeft voor een mecha, en dat er mogelijk toch wel wat tussentijdse reparaties nodig zullen zijn. En ik heb niks bij me! Ik vlieg dus even op en neer naar huis om het broodnodige gereedschap op te halen. Het is inmiddels toch al donker (leve de winter!), dus dat valt niemand op.
Als ik terugkom heeft inmiddels de loting voor de eerste ronde plaatsgevonden. The Avenger moet tegen Mathilda 2, en is huizenhoog favoriet. Jammer voor Mathilda, is de algemene opinie. Daarna moet The Steel Knight tegen Gojira. Die laatste is licht favoriet. Dan mogen wij: we moeten tegen Grondvechter, en we zijn bij de bookies favoriet. Jammer: we waren graag de underdog geweest, om veel geld te kunnen winnen. Maar ja, tegen een grondvechter ben je niet snel de underdog. Toch gaan Kumiko en Lavendel behoorlijk wat geld inzetten: €50 en €100. De laatste partij van de eerste ronde is dan uiteraard The Monster tegen Double Trouble, waarbij het monster duidelijk favoriet is.
Voor de zekerheid worden de regels nog eens duidelijk uitgelegd. Die luiden als volgt:
• Elke machine die op twee benen het strijdveld binnen komt lopen is een mecha. Een mecha moet door minstens 1 en maximaal 5 mensen bestuurd worden (afstandsbediening is niet toegestaan). Na binnenkomst wielen uitklappen en gaan rijden is valsspelen.
• Een mecha die niet meer kan vechten heeft verloren.
• Als er na tien minuten geen duidelijke winnaar is, beslist de jury welke mecha heeft gewonnen op basis van hoeveelheid uitgedeelde schade, aantal mooie rake klappen, stijl en entertainment value.
• Bewust proberen een piloot te verwonden betekent diskwalificatie.
• Een team mag tijdens het gevecht om (totaal) twee minuten pauze vragen om korte reparaties uit te voeren.
• Elke beslissing van de jury is definitief en daar zal niet over gediscussieerd worden.
• Teams mogen dingen verkopen of andere economische activiteiten ontplooien om hun mecha mee te financieren, maar de helft van de winst gaat naar de organisatie, te voldoen aan het einde van het feest.
En dan begint de wedstrijd!
Matilda de Schildpad blijkt zich niet echt als een schildpad voort te bewegen. Ze loopt soms op haar achterpoten, maar soms zelfs op haar voorpoten. The Avenger begint het gevecht met wat stretch-oefeningen, die vooral bedoeld lijken om de tegenstander te imponeren. Hij lijkt wel een danser: terugdenkend aan dat gekleurde haar bedenk ik me dat dit wel eens die „kennis” van Lavendel zou kunnen zijn. Hij beweegt inderdaad erg soepel. Als het gevecht echt uitbreekt is het een ongelijke strijd. Matilda 2 kan de Avenger bijna niet raken, maar als zij raakt, doet ze serieus schade. Na vier minuten vragen de Avengers om een pitstop; hun accu moet worden verwisseld. Na de stop hebben ze duidelijk meer haast. Zijn ze soms bang dat ze na acht minuten een powerdown zullen hebben?
We zitten al te overwegen om te kijken of we hun batterij tijdens het gevecht eruit kunnen halen. De Avenger slaat trouwens wél vaak raak. Na de tweede accuwissel doet hij bovendien een elektrische schokaanval op Matilda, die haar elektronica verstoort en het gevecht beslist. Een aardlek zou hiertegen waarschijnlijk goed helpen, maar daarvoor ontbreekt me nu de tijd.
De tweede partij is een beetje een domper. De Steel Knight beweegt wel héél erg soepel, meer nog dan je zou verwachten als je hem ziet. Tijdens het gevecht vallen er af en toe stukjes metaal van de „mecha” af, en blijkt er een of ander opgepompt sportschooltype onder te zitten. Het is helemaal geen mecha! Deze partij wordt vervolgens door Gojira door diskwalificatie van de tegenstander eenvoudig gewonnen.
En dan zijn wij aan de beurt, eerder dan verwacht. De eerste klap wordt door de Grondvechter uitgedeeld, maar Valya weet te ontwijken. Niet moeilijk: de Grondvechter is traag, en reageert zo te zien traag op zijn piloot. Eigenlijk net als onze Black Queen, vóór we haar afgelopen week wat hadden gefinetuned. Dan probeert Valya een klap uit te delen, maar hij struikelt. Chips! De Grondvechter ziet zijn kans schoon maar mist twee keer. Valya rent snel om hem heen en geeft hem van achteren een schouderduw. De Grondvechter raakt uit balans en valt om, maar Valya speelt de eerlijke ridder en laat hem opstaan. Het duurt een hele poos voor dat lukt. Dat krijg je met die ouwe lullen! Als hij weer op zijn benen staat valt hij gelijk weer aan, maar mist weer. Valya past weer dezelfde tactiek toe en rent om hem heen. Deze keer deelt hij wel een echte klap uit, maar hij krijgt ook een klap terug. Er zitten wat kleine schrammen op onze Black Queen, maar we deelden véél meer schade uit. Het wordt tijd er een einde aan te maken, we kunnen het ons niet veroorloven om veel schade op te lopen. Valya probeert om zijn tegenstander te laten struikelen, en gaat voor de knie. Het lukt, en de Grondvechter doet zijn naam eer aan: het lukt hem niet meer om op te staan. Dat heeft niet meer dan een minuutje of vijf gekost. Terwijl Lavendel en Kumiko hun winst gaan innen, en de rest de tegenstand blijft bekijken, ga ik achter Valya aan om de schade op te nemen en te repareren. Terwijl hij het terrein verlaat speelt iemand „Another One Bites the Dust” van Queen…
Van de vierde partij hoor ik alleen achteraf hoe hij is verlopen. Het Monster doet de grond trillen en brult. Alweer zo een die denkt door intimidatie te kunnen winnen. Dat heeft zo’n jongen toch niet nodig? Hij heeft grote kaken: die zien eruit alsof ze een dikke balk kunnen doorbijten. Maar hij heeft een groot nadeel: hij is al net zo traag als de Grondvechter. Double Trouble doet inderdaad wat we al van hem verwachtten: hij splitst in tweeën. De wedstrijd is tamelijk gebalanceerd. Double Trouble A is traag maar sterk, en Double Trouble B is snel en weinig bepantserd. Terwijl A de tegenstander bezighoudt, valt B aan op de zwakke punten. Een slimme tactiek, maar het duurt te lang, waardoor het Monster af en toe toch de kans krijgt om zelf een mep uit te delen. Maar die mist bijna elke keer, en ook B mist te vaak. Het duurt tot minuut acht voor het B eindelijk lukt om een elleboog van het Monster te blokkeren, maar dan is het eigenlijk al te laat, want het Monster heeft juist dan A geplet. Tijd voor een break. A wordt afgevoerd, en het Monster benut deze kans om de elleboog te repareren. En omdat de jury langer dan tien minuten laat doorvechten, wint het Monster uiteindelijk van de overgebleven Single Trouble.
Tijd voor de nieuwe loting. De jury maakt bekend dat in de tweede ronde The Avenger zal vechten tegen Gojira, en de Black Queen tegen het Monster. Gelukkig weer een vrij trage tegenstander, maar het zal niet zo gemakkelijk worden als de eerste partij. Omdat het Monster sterker wordt ingeschat dan onze vorige tegenstander, zijn de odds ook beter dan de vorige keer: er wordt nu méér uitgekeerd als wij winnen. Lavendel en Kumiko zetten dan ook fors in: €400 en €150.
Valya vereert de jongens van Double Trouble met een bezoekje. Hij gaat vragen of hij misschien een stalen pijp mag lenen: zij hebben hem toch niet meer nodig. Ze hebben nog een appeltje te schillen met het Monster, dus ze helpen graag. Hij krijgt nog een gratis tip: ga voor de nek. Zijn ogen zitten in de borstkas, maar ze weten niet precies waar. De kop is slechts een afleiding. Hij bestudeert de mecha nader. Het lijkt erop dat aanvallen via de nek of de heupen inderdaad het gemakkelijkst is. De knieën zijn stevig, maar de enkels zouden een andere mogelijkheid zijn.
Intussen heb ik onze eigen mecha helemaal weten te repareren: de schade was gelukkig slechts minimaal. Hopelijk komen we schadevrij uit de tweede partij, want ik heb nauwelijks meer materiaal over.
Intussen opper ik het idee om de volgende keer cd’s van Queen te gaan verkopen. Moet niet al te moeilijk zijn om een voorraadje te branden, en we kunnen de muziek gebruiken als een soort van herkenningstune. Kumiko werpt nog wat bezwaren op: cd’s branden zou illegaal zijn. Maar ze houdt al snel haar mond als ik haar vraag sinds wanneer juist zij bezwaren heeft tegen illegale handel…
Dan is het, na een pauze van een half uurtje om de bookies een kans te geven weddenschappen aan te nemen, tijd voor de eerste partij van de halve finale. De Avenger is snel en hoeft zijn disruptor ray niet eens te gebruiken. Gojira is ook snel, maar niet snel genoeg. In zes, zeven minuten is het afgelopen. Ik heb tijdens de partij extra goed op de batterij gelet, maar kon niet direct zien hoe we die eruit zouden kunnen halen. Team The Avengers is zo snel als een pittstopcrew. Voor de zekerheid kijk ik ook even met de Ichikoskoop. Had ik dat maar niet gedaan! Iemand van de organisatie zag dat ik wel héél opzichtig door mijn Ichikoskoop zat te kijken, en wilde weten wat ik aan het doen was. Toen hij zag hoe mijn bril werkte werd de jury erbij geroepen, die het apparaat vervolgens vakkundig molde. Omdat het zo’n geavanceerd apparaat was, had ik hem nooit durven openmaken, dus repareren is eigenlijk uitgesloten, want ik heb geen idee hoe hij precies werkte…
En dan is het weer onze beurt. Lavendel werpt zich op als cheerleader, om te proberen het publiek aan onze kant te krijgen. Met haar ervaring moet dat wel lukken. In het gevecht is onze enige prioriteit om géén klappen te krijgen. Gelukkig komt het Monster zelfs bijna niet in de buurt. En als het al lukt, weet Valya simpel te ontwijken. Hij doet een testaanval, en heeft geen moeite om het Monster te raken. Maar dat heeft maar weinig zwakke plekken. Hij weet met zijn stalen pijp de nek te raken, maar wordt redelijk afgeweerd. De piloot van het Monster lijkt boos te worden, en daardoor afgeleid. Dat lijkt te werken, en Valya besluit de tactiek bekend als „treiteren” te gaan uitproberen. Er zijn kansen te over. Valya blijft raken, en al doet hij steeds maar een beetje schade, het wordt wel steeds meer. En hij wordt zelf niet geraakt, en als het Monster al een keer lijkt te gaan raken, weet Valya prima te ontwijken. Het Monster gromt, en wordt wéér geraakt. In de nek, alweer. Iedere keer als Valya raakt klinkt het alsof hij de steel drums aan het bespelen is, zo hol klinkt het. Inmiddels lijkt het alsof de linkerarm van het Monster helemaal niet meer werkt. Dat mag ook wel: we zijn al zo’n acht minuten bezig. Nu is het Monster echt boos. Hij valt uit alle macht aan, maar verwaarloost daardoor zijn verdediging. Valya deelt een enorme klap uit. Het Monster begint diesel te lekken, en vat vlam. De Truckers vragen een time out aan, en hebben de volle twee minuten nodig om wat provisorische reparaties te verrichten. Als het Monster terug is in de arena, is zijn linkerarm verwijderd. Daardoor heeft hij eigenlijk geen evenwicht meer. En hij lekt nog steeds diesel. Met één goede klap van Valya is het gevecht afgelopen. Another One Bites the Dust…
Hoewel we geen schade hebben opgelopen, krijgen we toch een kwartiertje pauze. Dat had ik graag overgeslagen, want het geeft de Avenger ook reparatietijd, die zij wél nodig hebben. Maar ja, eerlijk is eerlijk. De crew van de Avengers zet intussen allerlei spullen klaar op hun terrein. Niet alleen merchandising, maar ook een game plein: na afloop zal hier waarschijnlijk behoorlijk heftig worden gegamed…
Ook nu weer komt de eerste aanval van de Avenger. Hij maakt een schijnbeweging maar Valya ziet de echte klap op tijd aankomen. Valya raakt wel, en die mep wordt niet ontweken. First blood! Onze tegenstander is ditmaal gewapend met een katana. Ik probeer die met telekinese weg te werken, maar hij wordt te goed vastgehouden. De volgende aanval van de Avenger wordt afgeweerd door Valya, maar dat gaat andersom helaas precies hetzelfde. Na precies vier minuten vraagt het team van de Avengers (zoals verwacht) weer om een pauze om de accu te wisselen.
Teruggekomen neemt de Avenger weer het initiatief, maar Valya ontwijkt weer. Ditmaal lukt het me wel om hem een beetje uit zijn evenwicht te brengen. Dat geeft Valya precies wat hij nodig heeft om door te komen, en de Avenger mist vervolgens zelf. Valya raakt wéér, en komt wéér door. Nu wordt de piloot van de Avenger pas echt ongeduldig, en dat komt zijn prestaties niet ten goede. Hij mist weer, en wordt vervolgens zelf nog een keer geraakt. Hij vermant zich, en lijkt te gaan raken, maar Valya weet nog net af te weren. En dan geeft Valya een hele rake klap, die niet wordt ontweken. We zijn nu acht minuten onderweg, en jawel: accupauze. Ditmaal geeft Valya de eerste klap na de hervatting. Weer raak. De Avenger lijkt zijn ‘disruptor’ op te starten, wil hier snel een einde aan maken. Hij lijkt weer te raken, maar Valya is sneller. The Avenger hoeft maar één keer te raken en dan is het voorbij voor ons, maar dat lukt ze niet. De klap die dan volgt is de genadeklap: de Avenger stort ter aarde. Another One Bites the Dust…
Dat had slechter af kunnen lopen. Onze enige schade is een krasje uit de eerste partij! Het team wordt naar voren geroepen om de prijzen in ontvangst te nemen: een bos gladiolen voor Valya en een koffertje voor mij. De piloot van de Avenger is de eerste die mij de hand komt schudden. Ik heb hem nog nooit eerder ontmoet, maar met die haren kan het bijna niet anders: dit moet die gene zijn waar Lavendel het wel eens over had. Zijn teamgenoten noemen hem Link. In mijn ooghoeken zie ik haar belangstellend toekijken, maar ook zij lijkt het niet helemaal zeker te weten.
Zodra ik de kans krijg kijk ik in het koffertje. Wow! Zoveel geld heb ik nog nooit bij elkaar gezien. Als het klopt, is het niet minder dan €20.000!
Een uurtje later heb ik de mecha (nu weer in de vorm die God bedoeld heeft) teruggereden naar de garage bij ons thuis, en ben ik weer terug bij de arena, waar het gamen bij de Avengers inmiddels is begonnen. Ze verkopen legale games die hier niet te verkrijgen zijn met zelfgeschreven vertalingen, illegaal gekopieerde games en er worden game-wedstrijden georganiseerd. Het dancefeest staat op het punt te beginnen.
Het eerste nummer is, hoe kan het ook anders, Another One Bites the Dust. We filosoferen wat over bijnamen. Als we gemaskerd gaan rondlopen, zou het wel handig zijn om ook een schuilnaam te hebben. We weten er wel een paar te bedenken, met een Queen-thema in gedachten. Lavendel denkt aan Lady Gaga, en voor mezelf kan ik er wel meer dan een bedenken. Flash is wel toepasselijk, maar ook Mister Fahrenheit klinkt wel goed.
Een half uurtje later lopen Lavendel en Link elkaar op de dansvloer „toevallig” tegen het bevallige lijf. Ze dansen samen en Lavendel herkent hem meteen aan zijn dansen: deze jongeman is haar geheimzinnige danspartner van eerst. Hij herkent haar er ook aan. “Hoe is het mogelijk dat ik jou niet meteen herkend heb?”
Hun dans eindigt met een zoen. (Kersenbloesem, glitter, gekleurde lichten!)
Sneak preview: we zitten in ons gewone kloffie, in de klas. „Wat is het toch gewoon allemaal”, klinkt het. Maar de cheerleaders hebben allemaal blauwe ogen, blauwe plekken en armen in de mitella.
Wordt vervolgd…