Terug naar:   De Schekkerman homepage > Jopie's homepage > Quiddity pageSite map

Star Trek The Next Generation: De reizen van de Quiddity
Sessie 17
Gespeeld op 10 oktober 2004

Zeldzame vroegmiddeleeuwse glaceermessen

Een Klingon genaamd Kvolt was aan komen vliegen in een doorsnee, on-gemarkeerde shuttle en was de geheime Romulan basis in gegaan. Deze Kvolt is lid van de Klingon high council, dus onze dappere helden vinden dit heel erg verdacht!

Wat was het plan ook alweer? We zijn het glad vergeten. Paola oppert dat het misschien een idee is om dit moment vast te leggen, de kapitein zou vast graag bewijs hebben van wat we gezien hebben. Dus Samantha doet alsof ze een paparazzi is en Kvolt een filmster met een liefdesbaby. Maar hoe krijgen we deze foto's snel naar de Quiddity? Jareed zegt:
“Er staat een shuttle!”

Zoals gewoonlijk duurt het een tijdje voordat we het eens zijn over een plan van aanpak. We denken dat Kvolt vast geen bewaking bij zich had dus de shuttle is vast leeg, en we zouden er Dessica 2 wel in halen… Maar boven de dampkring zouden best wel eens andere shuttles of zelfs een Klingon Battle Cruiser op dit kleine vaartuig liggen te wachten. Wat onze oorspronkelijke plannen ook waren: dit verandert alles. Misschien kunnen we de shuttle saboteren? Tja… “Kill first , ask questions later” is niet starfleet regulations. Als we de shuttle stelen zit Kvolt ook niet vast op de planeet want deze Romulans maken verdikkeme ruimteschepen in deze basis. Kunnen we ook aan komen vliegen in een ongemarkeerde shuttle en ons de meeting in bluffen? Helaas, we hebben geen ongemarkeerde shuttle, of wat voor soort shuttle dan ook. Yarmin gebruikt haar tijd nuttig en vindt een bijzondere plant.

Samantha wil rustig verder doen alsof ze een archeoloog is en vasthouden aan het oorspronkelijke plan. Onze helden moeten gewoon onthouden wat ze gezien hebben: de basis en ook de Klingon, en dan op tijd naar huis. Het voordeel van dit plan is dat je het hoogstwaarschijnlijk overleeft. Dit is een heel groot voordeel. Het heeft veel betere overlevingskansen dan -om er maar eentje te noemen- Tarak's plan, wat inhoudt dat hij de Kvolt gaat beledigen tot deze hem uitdaagt voor een duel.

Na uitvoerig beraad worden we het eens: Samantha's plan is het beste. Maar blijven nog wel rondhangen en we houden de basis in de gaten zodat we nog betere foto's van Kvolt kunnen schieten als hij weer terug keert naar zijn shuttle.

Na uur of vier, vier en een half komt hij inderdaad de basis uit en wij fotograferen als een bus vol japanners bij het Louvre. Toen Kvolt landde ging er geen alarm af… Kunnen we misschien het schild insluipen als ze het even uitgeschakeld hebben? Vast, maar wat dan? Aan de shuttle gaan hangen? Vastbesloten maar onvoldaan keren we terug naar ons ‘hotel'.

Daar hangt een briefje dat er berichtje is voor Samantha, maar er is niemand bij de balie dus dat stellen we maar uit tot de volgende morgen. Omdat er nog een Romulan in haar bed ligt slaapt Samantha die nacht bij Paola.

Als Sam die ochtend met een mok koffie in haar hand haar berichtje bij de balie op gaat halen blijkt het toch iets belangrijker dan ze oorspronkelijk had gedacht. Om te beginnen is het gericht aan haar, op naam, en die naam is het alias dat ze hier gebruikt: een alias dat niet veel mensen kennen. Het was de avond ervoor aangekomen via vogelpost vanaf de landingsplaats. Samantha neemt het snel mee naar haar collega's en leest het voor. Er staat:

“ Zeer zeldzame vroegmiddeleeuwse glaceermessen aangetroffen bij aardse opgraving. Uw expertise is gewenst, wij verdubbelen uw gangbare tarief. Kom zo snel mogelijk naar de landingsplaats.”

Glaceermessen! Die zijn om glazuur op taarten te doen! Tolvar heeft haar nodig! Samantha wil meteen vertrekken. Helaas, de Romulan moeten ze achterlaten en overlaten aan de plaatselijke sjamaan. Die wist er van. Jareed praat heel diplomatiek over katjes die niet zonder handschoenen aan te vatten zijn en gasten die ietwat verderop in het bos zitten. Dan gaan de helden snel weer op pad: terug naar de landingsplaats. Ze houden er de moed in met blij gezang. Padvinders zijn er niets bij.

Als snel komen ze bij de overblijfhutten halverwege. Samantha wil graag doorlopen maar de rest wil toch graag even wat eten. Jareed neemt even contact op met de tijgers, die ons natuurlijk gevolgd zijn. Hij laat met plaatjes van veranderende manen en afwisselingen van zonnen en manen en een brandende basis weten dat we later wraak gaan nemen op de Romulans. Veel, heel veel dode Romulans… Hij laat ook een vastgebonden, geblinddoekte Romulan zien om de tijgers er van te overtuigen dat ze zelf geen wraak hoeven te nemen. Een tijger komt naar voren en duwt zijn hoofd tegen Jareed's hand. Dat zou een roerend moment zijn als Samantha het niet verpestte met haar eigen interpretatie van het gebaar. Volgens haar betekent bij katten een kopje geven niet “ik vind je lief” maar “jij bent van mij”.

Op de landingsplaats staat een enorm vuil bruin gebutst en gedeukt vrachtschip voor de helden klaar. Een toepasselijk onbetrouwbaar sujet spreekt Samantha aan met haar alias en wisselt de correcte paswoorden uit.

Met een beetje geluk zijn de helden nog op tijd thuis voor High Tea en medailles.