Terug naar:   De Schekkerman homepage > Jopie's homepage > Quiddity pageSite map

Star Trek The Next Generation: De reizen van de Quiddity
Sessie 18
Gespeeld op 18 november 2004

Onverwachte feestjes en gevaarlijke vergaderingen

Het gebutste schip brengt onze helden zonder incidenten van Dessica IV naar de Quiddity. Tot Samantha's teleurstelling is er geen heldenontvangst. Wel wordt iedereen om acht uur verwacht in de kapitein's ready room maar eerst gaat iedereen gewoon naar ten-forward om te eten.

Sommige mensen gaan daarna eerst douchen en schone kleren aantrekken maar Graig bekijkt eerst zijn e-mail en loopt het werk van de afgelopen dagen door. Heel professioneel pikt hij er meteen uit dat morgen een shuttle geboekt is om de kapitein ergens naar toe te brengen. Daarna gaat hij in op de uitnodiging van Paola voor een spelletje Parisses Squares (Ultimate Sports Squash) en ze houden zich niet in; het wordt blauwe plekken tijd.

Samantha daarentegen besteedt haar tijd aan persoonlijke verzorging en is extra vroeg bij de vergaderzaal om de overheadprojector na te kijken en alvast wat schema's op de flip-over te tekenen. Yarmin heeft haar eerste notities over tijgers en de flora en fauna van Dessica IV uitgewerkt, en Jareed is gelukkig omdat niemand in psychische nood is geweest terwijl hij weg was. De groepsactiviteiten zijn flink verslonsd tijdens zijn afwezigheid, dat wel. Tarak zoekt of er nog iets is gebeurd in verband met die Romulaanse bom die op de warp core zat voordat we weg gingen. Maar klaarblijkelijk hadden we helemaal de verkeerde conclusie uit het incident getrokken. Er is helemaal niks uit gekomen en verder niets gebeurd.

Als het acht uur is en iedereen aan tafel zit (Paola en Graig gaan voorzichtig zitten) houdt Samantha een presentatie over wat ze gezien en ontdekt hebben tijdens de missie. De Klingon op hun foto's lijkt inderdaad erg op Kvolt. Vooralsnog gaan we ervan uit dat hij het was. Als Tolvar vraagt om het rapport liegt Samantha –die het niet af had– dat ze het in haar hut heeft laten liggen. Dat geeft niets, de kapitein loopt wel even mee.

Vlak voordat hij de deur uit gaat zegt Tolvar nog even snel tegen de groep dat hij morgen naar Starbase 39 sierra gaat, en dan neemt hij de gegevens mee. Jareed voelt dat de kapitein heel erg zenuwachtig is en bezorgd, en Tolvar zijn hielen heeft gelicht vertelt hij dit snel aan zijn collega's. Het was ook wel een klein beetje verdacht dat de kapitein zomaar zo'n klein beetje info gaf. Paola had hem nog nooit zo gezien. Als hij daar heen gaat zijn er vast nog veel meer andere mensen, en ze heeft het nog nooit meegemaakt dat starfleet kapiteins samengeroepen werden op een starbase. En zo snel, met zo weinig waarschuwing!

Tolvar staat ondertussen samen met Samantha in de lift. Terwijl Samantha probeert te bedenken hoe ze meer tijd kan krijgen om het verslag te schrijven blijkt Tolvar hele andere dingen aan zijn hoofd te hebben. Paola is namelijk jarig vandaag. Hij heeft aan nogal wat touwtjes moeten trekken om dat te weten te komen, maar hij heeft een verrassingsfeestje gepland. Er is taart en karaoke natuurlijk, maar deze keer ook echte alcohol. Zou Samantha Paola asjeblief om tien uur naar ten-forward willen lokken? Opgelucht dat ze niet meteen een verslag hoeft te produceren belooft Samantha dit meteen.

. . . . .

Graig en Tarak zijn alvast aan het zoeken in Tarak's Klingon databases. Natuurlijk laat Tarak Graig niet het scherm zien, maar toch deelt hij de informatie. Kvolt is altijd het schoothondje van de leider geweest, net als zijn familie die altijd opmerkelijk loyaal was aan degene die op dat moment de macht had. Kvolt's familie is erg welvarend. Tijdens hun werk krijgen ze het bericht van de kapitein dat zij en de andere officieren om 10 uur in ten-forward worden verwacht in gala-uniform.

Samantha werkt eerst aan het verslag van de misschien en vertrekt om tien voor tien richting Paola. Van meelokken is in dit geval geen sprake, op haar eigen subtiele manier vraagt Samantha gewoon aan Paola om met haar mee te komen en even geen vragen te stellen. Door een opmerking over Samantha's gala uniform komen de vrouwen er achter dat ze allebei eigenlijk best wel bewonderaars zijn van de traditionele dracht van Klingon vrouwen. Voor strak leer en een diep decolleté is altijd wel iets te zeggen. Ze plannen eens iets Klingonerigs te doen op het holodek en het te boeken als culturele training.

In ten-forward moet de bemanning zich achter het meubilair verstoppen om straks tevoorschijn te springen en ‘verrassing!' te roepen, iets wat Tarak uit veiligheidsoverwegingen helemaal niet ziet zitten. Paola is echt verbaasd; ze had haar echte verjaardag toch *heel* goed geheim gehouden, dacht ze. De kapitein moet echt aan een paar touwtjes getrokken hebben om uit te vinden wanneer ze jarig was. Ze had het verborgen door op formulieren altijd andere verjaardagen in te vullen.

Dan is het feest en er is taart, dansen en karaoke. Gelukkig maakt de echte alcohol veel goed. Samantha kan jammer genoeg niet lang blijven; ze moet nog een verslag afmaken. Daardoor mist ze ook Graig die zich stom dronken belachelijk maakt op de dansvloer en kan ze zich niet wreken voor de filmpjes van de vorige keer dat de senior officers een privé-feestje hadden.

. . . . .

Op het feest heeft Samantha te horen gekregen dat de kapitein de volgende dag in zijn uppie naar een samenkomst gaat. Daarom gaat ze, als het verslag grotendeels af is, om een uur of vier toch nog even terug. Ze drinkt een drankje, zingt een liedje voor de karaoke (‘De gree-hee-tehest looovvv --- of OOOOOLLLLLL!!') en gaat met een bordje koud buffet naast de kapitein zitten. Heeft hij niet misschien iemand nodig die met hem mee gaat naar starbase 39? Iemand om te notuleren of zo, of om getuigenis te geven van dat ze die Kvolt echt gezien hebben op Dessica IV?

Nou nee, eigenlijk niet. Het is jammer maar volgens Tolvar moet iedereen alleen komen. Hij wil haar wel een geheimpje vertellen; er is ook een presentatie van section 31. Dat is een soort geheime dienst, en hij is zo geheim dat de federatie niet eens wil toegeven dat hij bestaat. Samantha weet wel dat Section 31inderdaad geen samenzweringstheorietje is. In haar tijd bij Star Fleet Headquarters heeft ze heel betrouwbare roddels opgevangen over het budget van section 31. Het was van het soort van ‘doe mij maar drie ruimteschepen en een starbase-je, met mayo en uitjes'. Ik mag het niet verder vertellen hoor. Alleen Paola weet er al van.

De volgende ochtend is Samantha moe maar voldaan: haar verslag is af. Graig heeft het moeilijker met zijn enorme kater. En wie o wie heeft hem uitgekleed en in bed gelegd? Tarak had nog even in de federatie database gekeken maar kon er niets van bakken.

Tarak en Samantha ontmoeten elkaar bij de shuttle die Tolvar naar de starbase zal moeten brengen en over drie dagen weer terug. Samantha kijkt of alle voorraden en zo aanwezig zijn en Tarak inspecteert de wapens. En zie: de mens en de Klingon vinden elkaar in hun ongerustheid over de kapitein. Ze voeren de wapens van de shuttle op en besluiten dat het een goed idee zou zijn als de kapitein een dingetje bij zich zou dragen dat –tenzij hij het uit zet– na twee dagen uit gaat zenden waar hij is. Gewoon, om hem te beschermen. De officieren vinden het maar niks dat hij in zijn dooie eentje op stap gaat. We zitten nou eenmaal vlak naast de Romulaanse neutrale zone.

Graig probeert ondertussen zijn kater te overleven met een bezoek aan Yarmin en een fiks ontbijt. Hij is wel te laat voor zijn dienst, dat wel. Hij komt Paola tegen in ten-forward en hoort dat zij degene was die hem naar zijn hut had gebracht. Boft Paola even dat zij late dienst heeft. Graig herinnert zich opeens dat hij op moest schieten.

. . . . .

Om twaalf uur is er nog een vergadering van kapitein en senior officers. De kapitein legt uit dat hij weg gaat maar kan voor de rest niets meer vertellen. Over drie dagen is hij terug en in de tussentijd heeft Paola de leiding. Tarak en Samantha leggen hun plan m.b.t. de ‘dead man's switch' voor en de kapitein neemt het aan, blij met zulke vooruitdenkende en samenwerkende bemanningsleden. Misschien is het een goed idee als Tarak de tweede week van zijn snuffelstage met Samantha mee gaat lopen. Maar nee, hij heeft echt geen extra wapens nodig want natuurlijk gaat hij niet alleen. Hij neemt een piloot mee en één man voor beveiliging; Simon Jade. Dat is een van Graig's beste mensen.

Als de kapitein weg is wordt het schema van de verplichte teambuilding cursussen wat losser en voor de rest gaat de Quiddity verder met zijn normale patrouille taken. Paola verwacht weinig spectaculairs. Tarak's stage bij Samantha is een gemengd succes. Aan de ene kant is Samantha onder de indruk van een Klingon die niet alleen begrijpt wat ze doet maar daar ook intelligente ideeën over heeft, aan de andere kant kan ze het niet hebben dat iemand kritiek heeft op haar manier van werken. Een kleine ruzie komt haar op een uitbrander van Paola te staan.

Dan komt er opeens een noodsignaal binnen op de speakers. Tussen een hele hoop gekraak klinkt een stem die zegt:

“Federatie schepen … hulp… kolonie Dolak 4 … aanval … gevangenen… Hulp nodig…!“

Dolak 4 is een strafkolonie op de rand van de neutrale zone. Er zijn dilithium mijnen waar veroordeelde misdadigers te werk worden gesteld. Het is precies de andere kant op van waar onze kapitein is, dat wel, maar de Quiddity kan er in een dag zijn. Graig doet zijn magie en analyseert het bericht: het is verzonden over een sub-space carrier, ongeveer 7 dagen en 6 uur geleden. Hij kan niet op tijd op zijn werk komen maar als Graig er is, is hij wel beregoed.

Wij blijken het meest dichtbijzijnde schip en we zijn verplicht op elk oprecht noodsignaal te reageren. Dus dapper zet de Quiddity koers naar Dolak 4.