Terug naar:   De Schekkerman homepage > Jopie's homepage > Quiddity pageSite map

Star Trek The Next Generation: De reizen van de Quiddity
Sessie 23
Gespeeld op 21 mei 2005

Hoera, een functioneringsgesprek!

De rust is wedergekeerd aan boord van de Quiddity. Yarmin’s ziekenboeg is leeg dus ze kan zich wijden aan het schrijven van een artikel dat, gezien haar recente successen, zeker gepubliceerd gaat worden in het volgende nummer van de Galactische Lancet. Jareed gaat nadenken over zijn functioneren. Craig daarentegen gaat niet nadenken maar werkt zich op een geheel eigen manier door zijn recente trauma’s heen: in het holodeck met de veiligheidsprotocols op ‘uit’.

“Als je er over wilt praten…?” zegt Jareed. Dan weet Craig hem wel te vinden, geen probleem. Nu nog niet dus.

“Aan de andere kant,” denkt Craig, “doe maar direct dan duurt het het kortst.” Zo geeft hij officieel toe dat hij een aversie heeft opgelopen tegen peuteren in zijn geest. Star Fleet zal daar rekening mee houden.

De spullen en papieren die Samantha had meegenomen uit het Romulaanse laboratorium op Dolak 4 bevatten niet veel nuttigs. Star Fleet Intelligence heeft ze over genomen en doen er maar mee wat ze willen. Tarak is niet meer Sam’s stagiair en voor medisch assistent is hij niet in de wieg gelegd, dus komende tijd wordt Tarak assistent engineering.

Dan krijgt iedereen een berichtje in zijn mailbox: morgen om 9 uur vergadering in de ready room voor alle senior officers en de Klingon liaison officer. Samantha neemt een gezichtsmaskertje en gaat vroeg naar bed, en Craig gaat nog een keer langs bij het holodeck in het kader van zijn therapie.

De volgende ochtend staat er voor iedereen in de ready room scones en ander gebak klaar. De pennen, papieren en het science-fiction equivalent van een overhead projector beloven minder goeds. Tolvar legt uit dat we de reis tot nu toe gaan evalueren, en vooral onze rol daarin en onszelf. Tolvar is trots op ons, tot nu toe hebben we ons kranig gedragen. Yarmin heeft zelfs voor twee enorme doorbraken op medisch gebied gezorgd: applaus voor Yarmin. Maar tja, Starfleet heeft ook het een en ander aan bureaucratie, vandaar. Dus…

O help, het is een functioneringsgesprek met, o horror; een vragenformulier om in te vullen. Yarmin klapt meteen dicht van de stress. Tarak, als een echte Klingon, gooit zijn kont tegen de krib en weigert pen op papier te zetten. Wie ontevreden is over zijn functioneren mag dat in de gym even uit komen leggen. Noemen we hem soms een lafaard of zo?

Uiteindelijk komen onze helden ook deze cultuurschok te boven. Het is zelfs de vraag wie de meeste managementbabbel op papier weet te krijgen: Craig of Samantha. Aan het eind van een lange, moeilijke ochtend die in stress en ontberingen niet onder deed voor een reis door de jungle is daar toch een zekere evaluatie.

Samantha wordt gestimuleerd om iets flexibeler te zijn. Craig vindt haar uitstekend geschikt voor administratie en aan boord blijven. Maar een van haar persoonlijke doelen was nu net “flexibeler worden”, dus daar zal ze aan gaan werken. Ze had wat problemen met het overschakelen naar de nieuwe bedrijfscultuur zoals die heerst hier in een starship aan de ‘final frontier’. Yarmin en Paola nodigen haar uit om eens mee te doen aan Salasso therapie. Hoewel ze geen idee heeft wat dat inhoudt stemt Samantha daar enthousiast mee in.

Jareed zegt dat hij heeft geleerd dat hij niet op een reactor core moet schieten. Waarom? Dat doet boem. Voorwaar een belangrijke werkervaring. Is het misschien een idee om impulsiviteit in zijn leven in te bedden? En kan Tarak dan ook meedoen aan die cursus “Geef je impulsieve kant de ruimte”?

Jareed wil liever drinken. Eh, gezellig thee dus. Hebben we misschien nog bloedwijn aan boord? Nou nee, officieel hebben we helemaal geen bloedwijn aan boord, nooit gehad, zal er ook nooit komen. Officieel. Eigenlijk vond Jareed het wel leuk om eens dingen op te blazen moet hij toegeven. Gelukkig dat daar veel leuke spellen voor zijn op het holodeck. Craig zal wel zorgen dat het dan NIET gepland is.

Craig’s leerpunten hebben vooral te maken met zelfbeheersing. Hoever gaat het, en het nut ervan. Craig gaat iets saboteren in Sam’s voorraden (omdat je van saboteren veel leert) en Samantha gaat het dan zoeken. Leermomenten genoeg. Zijn problemen met Romulans gaat Craig nu in het denkraam van de federatie zien. Wat ze met de gevangenen van Dolak 4 gedaan hebben was een oorlogsverklaring!

We hebben zelfs een verbeterpuntje voor onze kapitein. Die taarten bakken, kan dat wat minder? Torval is stomverbaasd dat zijn bakkunsten niet bij iedereen goed vallen. Hij kreeg er zoveel positieve feedback over! Dat dat misschien slijmen was bij de kapitein? Hoe kunnen ze toch zoiets denken!

Als laatste wordt onze chief engineer Nathan door de wringer gehaald. Niemand kent hem eigenlijk goed. Hij heeft de afgelopen weken al zijn tijd, ook zijn vrije tijd, in het onderzoeken van dat ene nieuw ontdekte geheime schip gestoken. Dat schip met de cloak waar we officieel niets van weten. We nodigen hem uit voor een avondje poker, gezellig, om elkaar te leren kennen. “Bah,”denkt Nathan. Nu is hij een hele avond kwijt.