Terug naar:   De Schekkerman homepage > Jopie's homepage > Quiddity pageSite map

Star Trek The Next Generation: De reizen van de Quiddity
Sessie 26
Gespeeld op 26 november 2005

Op Raisa II - Wie, wat?

Het is alweer avond. Yarmin stelt voor om te gaan steengrillen. Jareed is wel al terug (met de helikopter) en weerstaat de verleiding om het restaurant af te huren en de hele Quiddity uit te nodigen. De bemanning heeft vrij, ook van hem. Jareed vraagt Tolvar of hij zin heeft om aan te schuiven maar Tolvar blijft die avond rustig in zijn kamer en Craig is geen steengriller, dus de meiden gaan alleen met Jareed.

Craig gaat zingen, en als de steengrillers klaar zijn met eten zoeken ze de nachtclub op waar hij dat doet, en horen ze aan een gezellig tafeltje hoe Craig een paar jazzy stukken ten gehore brengt. Samantha’s glas wordt door haar vrienden telkens maar weer vol gegooid, en zo wordt ze inderdaad spraakzaam maar er komt niets uit wat de rest niet al weet. In zijn pauze gaat Craig bij de rest aan de tafel zitten. Morgen hiken? De dames zijn voor maar de mannen weten het nog niet. Nou, overmorgen dan. Mensen hebben meer zin in strand en beach vollybal en zo. Als Craig aan zin tweede set begint komt Tolvar binnen en schuift aan aan het tafeltje van de rest. Samantha is opeens heel stil.

Ondertussen, op Tarak’s berg, valt de avond. Tarak heeft geen tent meer dus hij gaat pitten onder een boom. Het wordt wel heel erg koud. Erg, erg koud. Het ziet er niet naar uit dat er onweer komt, maar het was wel erg, erg koud. Kouder…! Tarak stookt een fikkie. Als hij ’s morgens wakker wordt hangt de rijp in zijn baard. Ja, dit was tenminste een berg! Tarak geniet.

Tarak ziet als enige het echte Raisa: nauwelijks bewoonbaar. Koud, kaal, gewoonlijk stormt het er enorm maar nou even niet. En als Tarak ontbijt wil moet hij iets onvoorzichtigs vinden en verslinden.

Aan het eind van de volgende dag is Tarak wel aan de voet vd berg. Hij moet dan nog rond de berg lopen om weer bij zijn uitgangspunt te komen, dus hij wil wel wat vangen om te eten. Maar hij heeft alleen maar een mes. Er zijn wel sporen. Hmmmm, sporen van kleine hoeven! Een soort schaap/geit beestje, met veel wol alle kanten op: yummie! Er is zelfs een kuddetje. Tarak komt best wel dichtbij en weet er een te verschalken. Het beest gilt enorm voor het sterft en in reactie op die schreeuw klinkt er gehuil uit de verte.

Tarak zoekt een verdedigbare plaats om zijn schaapbeest ongestoord te kunnen koken. Het schiet niet op. Tja… Dan hier maar. Beest demonteren, vuurtje stoken, oogje open houden voor andere roofdieren. Het lukt hem ongestoord zijn eten naar binnen te krijgen. Dan een fijne slaapplaats. Het gaat goed. Hij neemt het vachtje mee als souvenir, plus kop.

Het is donker en Tarak hoort gehuil dus hij gooit de restjes van zijn maal ver van het kamp weg. Als dit wolven waren zullen ze zich daar wel tevreden mee stellen. Uit interesse wil Tarak wel weten wat dat aas opeet, en inderdaad, de Raisiaanse roofdieren lijken inderdaad in de verte op wolven. Ze zijn na het maal van aas wel tevreden en laten Tarak met rust.

De volgende ochtend komt Tarak in het hotel aan, dik tevreden. Als hij Jareed en Paola met hun ballengooi-prijzen ziet rondlopen besluit hij dat hij ook een ‘stuffed animal’ wil: hij gaat zijn schaap/geit laten opzetten. De rest van de dag houdt Tarak zich onledig met een boek over de Raisiaanse inheemse natuur.

. . .

Ondertussen vieren onze helden nog uitgebreid vakantie. Craig en Jareed duiken het nachtleven in, de meiden gaan naar de bioscoop. Jareed gaat naar de Raisiaanse versie van ‘hooters’ schuine moppen trappen met kennissen, vette gefrituurde dingen eten en Tolvar gaat naar zijn kamer.

Samantha wordt door Yarmin en Paola meegesleept naar de mannelijke strippers Paola regelt een lapdance voor Samantha van een lange blonde stripper. Arme, arme Samantha. En zo ligt iedereen die nacht erg, erg laat in bed maar Samantha doet wel een briefje met “Morgen Vulcan Chess?” bij Tolvar onder de deur door.

De volgende ochtend slaapt behalve Tolvar iedereen een gat in de dag. Het staartje van de ochtend blijven de meiden aan het zwembad liggen want ze vinden het niet de moeite waard om zich naar het strand te slepen, maar Samantha gaat wel even langs de detox. Tolvar heeft namelijk op haar briefje geantwoord met ‘okay, vier uur?’. Bij de detox komt ze Jareed en een aantal andere collega’s tegen. Vanavond om 6 uur samenkomen? Yup.

Craig gaat naar een kunstmuseum, bijvoorbeeld de beeldentuin waar Tolvar ook heen ging. Laten ze mekaar nou net tegen komen. De kapitein zit zijn gedachten te ordenen, Jareed zit te verwerken. Samen lopen ze verder.

Vakantie, vakantie, vakantie. Jareed suft, Yarmin en Paola gaan naar de pier, Craig slaat uitnodigingen af,  Samantha speelt slecht Vulcan Chess met Tolvar, allemaal niks bijzonders. Paola, Yarmin en Jareed winnen knuffelbeesten met ballen gooien en als ze naar de waarzegster gaan voorspelt die voor Yarmin en Paola goud, heel veel goud. Voor Jareed ziet ze, tussen alle oogverblindende schittering… iets oogverblindends. Da’s alles.

. . .

De vierde avond is er een afscheidsfeest avond: de dag voor de laatste dag want anders kan niemand drinken. Het is een barbecue en iedereen wordt verwacht in fleurige kledij. Samantha helpt Tarak aan een Hawaï T-shirt en gaat dan met de meiden shoppen. Craig heeft al een bloemig shirt plus short en Craig gaat in Miami-vice pastel. Tarak doet zijn best: roze met oranje.

Als onze helden op het feest aankomen is de hele bemanning van de Quiddity er al en iedereen krijgt een glas met een speciaal drankje Raisiaans afscheidsdrankje. Het heet Le’ale’a en het lijkt op de inhoud van een lavalamp: helder met kleurige blobbeltjes. Er is enorm lekker eten, iedereen heeft het enorm naar zijn zin. Samantha houd zich in, de rest niet.

De volgende ochtend weten Samantha, Yarmin, Tarak, Craig en Jareed niet meer wie ze zijn. Eh?

Samantha vindt haar identiteitskaartje in har handtas. Ze is Samantha Roper en ze werkt in het casino. Haar uniform hangt al klaar.

Jareed gaat op naar de detox. Ze verhelpen zijn kater maar hij weet nog steeds niet wie hij is. Dan maar papieren gezocht. Hij is Jareed Kashbeva en hij werkt in het sportcentrum.

Craig kijkt ook even rond. Hij is Craig Marsalis en hij werkt ook in het casino. Hij doorzoekt zijn com; zijn shift begint om 2 uur.

Yarmin neemt eerst een douche. Volgens haar handtas is ze Yarmin Varrel en werkt ze ook in het casino. Bij het bekijken van haar kasten komen er geen persoonlijke herinneringen boven. Da’s vreemd. Te veel gezopen!

Tarak vindt ook een identiteit en een baan: hij werkt op het sportcentrum. Er ligt een bat’leth in zijn kamer met het logo van het sportcentrum er op.

Laat Samantha’s uniform nou net bestaan uit een goudlamé mini jurkje en gouden schoenen met naald hakken. Paola en Yarmin hebben ook zoiets aan zodat de drie mekaar op de gang herkennen als collega’s. Ze komen mekaar wel bekend voor, en die man in dat goudlamé pak met broek, laarzen, dasje en geen overhemd, dat is Craig.

Tarak en Jareed komen op de gang nog een sportinstructeur tegen: een boomlange blonde man.

De goudlamé’s zijn laat en moeten drankjes rondbrengen. Tarak moet pennenlikkers bat’leth les geven, Jareed en Torval moeten danseressen masseren. Craig voelt dat hij hier niet hoort. Jareed voelt ook zoiets, hier klopt hier iets niet! Jareed neemt eens een kijkje in het hoofd van de danseressen die hij moet masseren maar vindt niets wat op hem slaat.
Craig begint in zijn pauze eens gewoon te bewegen. Wat zegt zijn spiergeheugen? Iets met parrises squares. Dan gaat hij zoeken naar het sportcentrum, bij welke club speelt hij en wanneer?

Yarmin merkt dat er iets vreemds met de gedachtenstroom van Craig gebeurt. Een beetje dialoog lost niks op. Meditatie? Maar als een collegaatje valt en een wond krijgt dan weet ze precies wat ze moet doen, en wat de complicaties zouden kunnen zijn! En Samantha realiseert zich opeens precies hoeveel pleisters je nodig hebt per 1000 bemanningsleden, eh, personeelsleden. Hoe komt het dat ze dit weten? Craig komt er ook bij. Hij is pissed maar weet niet waarom. Samen komen ze er net niet uit. Zijn ze gesjeesde studenten?

Tarak maakt zijn les af en Tolvar heeft niks in de gaten. Tarak duikt dan maar even de computer in. Zijn eigen CV, oude functioneringsgesprekken, allemaal goed. Geen brieven van zijn familie… Niks bijzonders. Dan maar hacken in de computer van de ziekenboeg.

Jareed gaat eens gluren in het hoofd van degene die hem de sportschool heeft binnen gelaten, de opzichter. Die staat te gniffelen in zijn hoofd, alsof er een grapje is en Jareed vat de clue nog niet. Jareed doet dan wat projective telepathy en het lukt enorm! Die man zat te giechelen om die le’ale’a drankjes en hun uitwerking. Dan valt bij Jareed het muntje. Maar ja, eigenlijk is het best een leuke grap. De scheeps-psychiater blijft gewoon masseren.

De goudlamé’s hebben avondpauze. Craig analyseert zijn gevoelens. Wat? Hij realiseert zich dat hij deze mensen van veel langer kent, en veel langer dan vandaag en niet van hier. Als Tolvar en Jareed de personeelskantine binnen lopen herkennen ze de goudlamé’s meteen. Yarmin wordt direct herkend door Jareed, maar die herinnerde zich alles al. Tolvar niet dus, die is er nog heilig van overtuigd dat hij een sportmasseur is. Bij Yarmin begint opeens ook iets te dagen maar precies weet ze het nog niet en Samantha herinnert zich NIKS, helemaal niks!

En zo komen Tolvar en Samantha gezellig naast elkaar te zitten: sportmasseur naast cocktailwaitress. Maar Samantha’s gezicht brengt toch het een en ander terug bij Tolvar. Samantha herinnert zich geen zier dus die blijft rustig verder met haar wimpers wapperen. Dan komt Jareed binnen met een van de overal verkrijgbare wegwerpcamera-tjes: zeg eens cheese! En zo is er toch een foto van de hoogste officieren van de Quiddity in goudlamé en sportschool-wit, gezellig aan de maaltijd in een Raisiaanse personeelskantine.

Jareed was net op tijd met zijn foto want in het dessert zit een stofje dat het Raisiaanse afscheids-vergetelheidsdrankje helemaal teniet doet. De hele bemanning van de Quiddity zit hier! Tarak is weer zichzelf en Samantha herinnert zich alles weer.

Craig ook, en Craig is LAAIEND! Hoe kan dit! De kapitein heeft dit geregeld, het is het traditionele Raisa afscheid. Maar Craig kan het niet waarderen als er met zijn bewustzijn wordt gerommeld, zelfs niet als afscheidsfeestje. Hij neemt de kapitein apart en zegt bij deze het vertrouwen in hem op. Hij gaat een officiële klacht indienen en denkt er over om overplaatsing aan te vragen.

Jareed vangt professioneel wat op en gaat achter Tolvar aan. Hier is over de schreef gegaan, bij Craig. Jareed wil dit besproken zien bij het volgende beraad. En dat beraad is morgen.