Amber Diary Sessie 8+9

Nu ik eindelijk uit die vermaledijde gevangenis ben kan ik mijn powers eindelijk weer eens proberen. Barst, shiften lukt weer eens niet. En dat ligt niet aan deze schaduw. Alhoewel ik het Patroon wel in mijn hoofd heb zitten, schijnt het ook lichaamsgebonden te zijn. En dit stomme lichaam heeft er dus typisch nog nooit kennis mee gemaakt. Zucht. De consequentie zou trouwens heel goed kunnen zijn dat ik met dit lichaam het Patroon niet eens zou kunnen lopen. Dat heb ik dus typisch weer. Als ik die Azrain ooit in mijn handen krijg scheur ik hem zijn hart uit zijn lichaam. De schoft. Maar dan wel nadat ik mijn eigen lichaam weer terug heb. Ik moet die gewoonweg hebben. Dit lichaam heeft waarschijnlijk wel met andere powers gewerkt maar ik kan er gewoonweg niet aan. De enige power die wel zou moeten gaan is shapeshifting. Helaas is het niet mijn eigen lichaam, dus dat wordt terug naar de basics. Deze power wijst er trouwens wel op dat Azrain heel goed uit de Hoven zou kunnen komen. In welk geval hij waarschijnlijk de Logrus heeft en misschien wel net zo gefrustreerd is als ik. Het zal me niets verbazen als Azrain zijn lichaam ook wel terug wil. Maar ik ben niet zo achterlijk om het met die etterbak op een dealtje te gooien. Die vent is echt niet te vertrouwen, zelfs al zou het in zijn eigen nadeel zijn om me te bedriegen. Had ik die schoft maar alvast in mijn handen.

Helaas, helaas. Laat ik eerst maar eens aan mijn overleving gaan denken. Het zou natuurlijk weer teveel gevraagd zijn van mijn vader om me op een veilige plek neer te zetten. Er zitten hier redelijk wat woeste beesten, een goed beveiligde overnachtingsplek lijkt me dan ook wel noodzakelijk. Het is dat Caine al zo vooruitziend is geweest me te leren in een dergelijke omgeving te overleven. Nog iets wat ik hem ooit betaald zal zetten. Maar achterlijk kan hij niet zijn. Ik kan niet meer shiften, heb geen troeven meer, kortom ik zit vast in deze schaduw. En daaruit volgt dat er hier iets voor mij te vinden moet zijn. Daarvoor is mijn 'geliefde' vader helaas te intelligent. En inderdaad, het komt me hier bekend voor. Zal me niets verbazen als dit een uithoek van Arden is.

De volgende dag ga ik op verkenning. Al spoedig hoor ik honden. Ik heb de laatste tijd al genoeg ellende gehad en besluit dan ook die ondingen wel in een boom op te wachten. De laatste keer dat ik hier was konden ze daar tenminste nog niet inklimmen.

Even later verschijnen er inderdaad een stel honden, vergezeld door 2 soldaten. Ik heb mijn shapeshifting intussen weer voldoende onder de knie om weer eenvoudige vormen aan te kunnen nemen, zoals mijn oude lichaam. Met twee handen zowaar, ze weten hier toch niet dat ik er inmiddels eentje ben kwijt geraakt. De soldaten zijn duidelijk verbaasd me in een boom aan te treffen, maar eentje herkent me wel. Wat ze verder denken is hun probleem, ik moet naar Julian toe. Deze blijkt zich in een van zijn jachtkampen te bevinden, in het zuiden. Ik kan van een van de soldaten wel een paard lenen. Vanzelfsprekend zou ik haast zeggen.

Julian tref ik inderdaad in zijn kamp. Onder vier ogen licht ik hem in. Het is pijnlijk om hem te moeten vertellen hoezeer ik mezelf in de nesten heb gewerkt, maar Azrain is te sterk voor mij alleen. Bovendien heeft hij mijn lichaam en weet hij waarschijnlijk alles wat ik weet. Het zou toch wel heel vervelend worden als hij dat tegen Julian gebruikt. Alleen al de gedachte dat hij zich straks als mij bij Julian voor kan doen is voldoende om tegen hem maar open kaart te spelen. Daarvoor is Julian voorlopig nog te nuttig. Daar komt nog bij dat ik mijn lichaam toch op korte termijn terug moet zien te krijgen. Als Azrain 1 keer van lichaam kan wisselen, kan hij dat ook 2 keer. Hoe langer ik wacht, hoe groter de kans dat hij mijn lichaam gewoon een keertje dumpt. Shit!

Julian is aardig onder de indruk van de manier waarop ik nu in de nesten zit. Veel helpen kan hij mij zo op het eerste gezicht niet. Van Rinaldo heeft hij helaas geen troef. En dat terwijl Dalt waarschijnlijk helemaal nog niet zo'n slechte keuze zou zijn geweest in de strijd tegen Azrain. Het zal me niks verbazen als hij nog steeds in gezelschap van Alexander is, en Dalt houdt toch zo van het vechten tegen Amberieten? Maar helaas kan ik dat natuurlijk niet allemaal aan Julian uit gaan leggen. Daarvoor heeft hij toch een wat te bekrompen gedachtenwereld.

Het feit dat Sand er op de een of andere manier ook bij betrokken is stemt hem niet echt vrolijk. Ze is volgens hem gevaarlijk en niet te vertrouwen. Noem eens 1 familielid waarvoor dat niet geldt? Adrian niet meegeteld uiteraard. Fiona schijnt nogal wat mot met haar gehad te hebben. Hmm, misschien is dat wijf wel in Sand's handen gevallen. Ze is tenslotte al een tijd weg en nog steeds niet via troefcontact te bereiken. Als Vincent kan verdwijnen, waarom zij dan niet. Gek dat de anderen zich daar helemaal niet zo druk over schijnen te maken. Het zal mij in ieder geval niks verbazen als we nooit meer wat Fiona vernemen.

Julian is over mij heel wat minder laconiek dan over Fiona. Volgens hem hebben we geen andere keuze dan Random in te lichten. Azrain is te gevaarlijk voor Amber. Het zal ook weer eens niet. Als ik die vent toch ooit in mijn handen krijg. Al zou ik hem 10 keer dood kunnen martelen, dan nog zou hij er veel te licht van afkomen.

Fiona, die de grootste expert op psychisch gebied schijnt te zijn, blijft vanzelfsprekend onbereikbaar, Random helaas niet. Ik licht hem maar zo volledig mogelijk in, daarbij mijn, en dus Azrain's, shapeshifting ability wel verzwijgend. Daar komen ze vanzelf nog wel een keer achter. Hopelijk als het te laat is.

Het spreekt vanzelf dat het inlichten van Random nog niet het einde van al mijn ellende is. Nee hoor, die halfwas vindt het nodig om mijn naam voor de hele familie te grabbel te gooien door een waarschuwing uit te laten gaan. Ik begin haast te hopen dat ik Azrain maar nooit in mijn handen krijg, mijn wraak kan nooit genoeg zijn.

Echt slim is Random niet, anders had hij nooit gevraagd of ik mijn reisgenoten al heb ingelicht. Hoe had ik dat moeten doen? Nou ja, dan moet Julian het maar van hem doen. Van iedereen is er wel een troef aanwezig, van Algo schijnen er zelfs zat rond te zwerven.

En zo krijgt de hele familie dus te horen dat ik tegen iets heel vervelends ben aangelopen, te weten een van de personen op een troef van Sand. Julian vertelt iedereen dat deze mij geestelijk heeft overvallen en van lichaam is verwisseld. Ik zit nu dus in het lichaam van Azrain en Azrain in het lichaam van mij. Dit houdt in dat Azrain nu een hand mist. Ieder familielid dat hem tegenkomt wordt geacht om het lichaam naar Amber te brengen. Ze worden daarbij aangeraden om wel hulp in te roepen, Azrain is psychisch toch wel een klein beetje sterk.

Ik verneem van Random dat Sand en haar broer veel bij Dworrkin gestudeerd moeten hebben. Er was een felle rivaliteit met Fiona. Verder schenen Sand en Delwin echt een blok te vormen dat zich niet veel bemoeide met de anderen. Nadat ze in de ban waren gedaan is er geen contact meer met ze geweest. Zelf ben ik ook min of meer in de ban, al heet het dan quarantaine. Random en Julian zijn de enige twee die met mij mogen spreken. Julian biedt nog wel aan om eens een keer een grietje voor me mee te smokkelen, maar ik heb eigenlijk alleen maar zin dingen te verscheuren. Het zal Julian op zich waarschijnlijk niks kunnen schelen, maar ze mochten eens het idee krijgen dat ik mezelf slecht in de hand heb. Nee, laat dat grietje maar zitten, die pak ik later zelf wel een keer.

Zo gaan de dagen voorbij. Ik oefen met mijn lichaam en maak plannen voor de afrekening van Azrain. Het eerste gaat een stuk beter dan het tweede. Bij Azrain vergeleken is zelfs Caine's dood onbetekenend. Dan komt er eindelijk eens een nieuw gezicht binnen zetten, Gerard. Hij gooit een mij welbekend lichaam in een stoel, AZRAIN!!!! Eindelijk heb ik die smeerlap. Grijns!

Gerard is al snel weer terug met Random, Bleys en heel stel nieuwsgierige familieleden in zijn kielzog. Helaas weet niemand hoe je nu eigenlijk van lichaam moet wisselen. Uiteindelijk leggen ze mij vast in kettingen waar een vreemde gloed vanaf komt, vast om Azrain zo in bedwang te kunnen houden. Dan probeer ik maar eens geestelijk contact met Azrain te krijgen. Dat blijkt nogal moeilijk te gaan aangezien deze buiten bewustzijn is. De familieleden vormen daarop een soort mentale keten en brengen die etterbak dan bij bewustzijn. De mentale keten blijkt te sterk voor Azrain, hij komt er niet doorheen. Zelf maak ik van die keten geen deel uit. Aangezien ik niet op mijn familie hoef te rekenen om mijn eigen lichaam terug te krijgen, probeer ik maar weer eens geestelijk contact met Azrain te krijgen. Deze reageert met een frontale geestelijke aanval op mij. Uit ervaring weet ik dat ik daar toch niet tegen op kan. Bovendien is het mijn bedoeling dat we weer terug wisselen. Ik mag dan niet weten hoe dat moet, Azrain weet dat wel. En hij wil vast graag zijn eigen lichaam terug. Ik geef dus maar volledig toe aan de aanval, hoezeer me dat ook tegenstaat. Ik heb echter geen keuze. Dan gaat voor mij het licht uit.

Als ik weer bijkom blijk ik me in mijn eigen lichaam te bevinden. Mooi, de transfer is gelukt. Ik deel de achterdochtig over me heen gebogen staande familieleden dan ook wel mede dat de poging succesvol was. Uiteraard vertrouwen ze dat niet. Gelijk hebben ze. Als ik Azrain was zou ik heel goed hetzelfde kunnen beweren. Maar gelukkig is er een simpel trucje om erachter te komen. Ze moeten gewoon via de troef proberen contact met mij te krijgen, dan zien ze het vanzelf. Toen ik nog in Azrain's lichaam zat hebben Julian en ik wel met die dingen geëxperimenteerd en het bleek dat hij nog steeds troefcontact met mij kreeg, de troeven kijken dus niet naar het lichaam maar naar de geest. Uiteraard is het van zo'n stompzinnige koning als Random teveel gevraagd om mijn goede suggestie op te volgen. In plaats daarvan kiest hij voor een psychische aanval op mij. Op die manier kan hij in mijn geest lezen wie ik eigenlijk ben. Maar wat er zich in mijn geest bevindt is van mij en gaat die schoft geen reet aan. Ik verzet me dan ook met alles wat ik op kan brengen tegen deze geestelijke verkrachting. Uiteraard is het weer eens tevergeefs. Alsof ik een klein kind ben schuift Random mijn verzet aan de kant en verlies ik wederom het bewustzijn.

Ik kom weer bij. Die schoft van een Random is er ook. De smeerlap laat weten genoeg te weten. Ik moet van hem voor het familietribunaal verschijnen. En dat alleen maar omdat Algo zo nodig zijn vriendje is. Met een dergelijke incompetente vent verdient Amber niet beter dan ten onder te gaan. Ik begin steeds meer waardering te krijgen voor de familieleden die mij in dit inzicht zijn voorgegaan.

Ach, natuurlijk wordt ik in een donkere en vieze cel gegooid. Gelukkig voerden ze Azrain in ieder geval ook af. Ik vraag me af welke eigenlijk het minste van de 2 kwaden is, Sand of Random. Ik moet eerst nog zien dat familietribunaal te overleven. Als het op sympathie aankomt hoef ik me geloof ik niet veel illusies te maken. Alleen Julian zal wel voor me instaan. Maar voor de rest? Zal je zien dat Caine straks weer voor m'n deur staat om mijn hachje te redden. Dan ga ik ook eigenlijk net zo lief gewoon dood. Maar zover hoeft het gelukkig niet te komen. Ik heb nu tenslotte mijn krachten weer. Shadowshiften kun je in Amber wel vergeten, maar die tralies zijn natuurlijk een lachtertje voor een shapeshifter. Alleen jammer dat ik mijn troeven nog steeds niet terug heb.

Ontsnappen is dus geen enkel probleem. Maar wat dan? Als ik hieruit vlucht hoef ik in Amber nooit meer terug te komen. En nu heeft Amber weliswaar vijanden genoeg, dat maakt ze nog niet tot mijn vrienden. Sand? Als Azrain tot haar groep behoort mooi niet dus. Dalt? Voor hetzelfde geld beschouwt hij mij ook als een Amberiet. Bovendien loopt zijn route vast dwars door Arden. En Julian is zowat de enige die van mij toch niet echt dood hoeft.

Nee, het is stom om alvast de schepen achter je te verbranden als je nog niet weet of je in het nieuwe land wel welkom bent. Bovendien, Amber mag me dan wel gestolen worden, met Random, Caine en Algo uit de weg is het nog wel te overleven. Julian schijnt te denken dat ik op dat familietribunaal nog wel een kans heb. Eerst maar eens afwachten wat die advocaat te zeggen heeft die hij voor me zou regelen.

Mijn advocaat blijkt Bill Rough te heten. Hij is afkomstig van de Aarde, maar woont nu in Amber. Een schaduwwezen dus! Maar Julian zal wel beter weten hoe het er op zo'n familietribunaal aan toe gaat dan ik, het zal dus wel goed wezen. Tenzij hij me natuurlijk heeft laten vallen. Maar waarom dan deze poespas? Het klinkt gewoon niet logisch. Als mijn lot al bezegeld zou zijn zouden ze me ook gewoon in een cel kunnen stoppen waar ik niet uit zou kunnen. Ik mag tenminste hopen dat ze dat met Azrain ook gedaan hebben. Nee, het slimste is eerst gewoon het tribunaal af te wachten. Pas als het ernaar uitziet dat dat verkeert afloopt wordt het tijd om in actie te komen. En volgens Bill maken we een goede kans. Alleen jammer dat ze zo'n drukte maken om een schaduwwezen dat me beledigd heeft. Ik heb toch gewoon het recht om zulke lui af te maken, ook al spelen ze hoer voor een andere Amberiet? Moet die Amberiet ze maar fatsoenlijk africhten. Zal wel weer een kwestie van vriendjespolitiek zijn. Ik ben geen vriendje met Random en Algo wel en daarom moet ik ervoor boeten. Decadente klojoo's. Gelukkig maar dat ik me zo uit alle macht tegen Random verzet had. Volgens Bill maken we goede kans dat de familieleden het aldus verkregen bewijs niet accepteren. Niemand wil graag dat Random in zijn hoofd rondspookt, daarvoor hebben ze allemaal een paar kilootjes te veel boter erop. Nou ja, Bill is de expert, hij zal het wel weten. En anders leeft ie niet lang mee. Zo'n schaduwscheet krijg ik nog wel dood voordat iemand in kan grijpen.

Bill waarschuwt me wel voor een vendetta of duel met Algo. Dat valt namelijk buiten het familierecht. Alsof ik daar bang voor ben. Voor Algo zeker. Zo'n bastaardAmberiet die nog niet eens het patroon durft te lopen. Zo'n papzak zonder ruggegraat. Maar op het fysieke vlak wel gewoon te sterk voor me. Een vendetta lijkt me echter wel wat. Kan ik hem tenminste zonder problemen afmaken. Een mooie oefening voor Caine en Random. Over oefenen gesproken, het kan misschien helemaal geen kwaad om Azrain vast op te ruimen, mochten ze dat nog niet gedaan hebben. Gewoon even tijdelijk je cel uit is tenslotte wat anders dan ontsnappen. Ah, ik wil gewoon dat bloed van hem proeven als ik hem zijn strot doorbijt. Maar wel voorzichtig, ik moet hem geen kans geven zijn psychische powers tegen mij te gebruiken. Ja, Azrain ruim ik straks wel even uit de weg.

Laten we verder eens nadenken. Een vendetta met Algo. Ach, hij kan niet shadowshiften, dus ik kan hem altijd ontlopen. Ik kan shapeshiften, dus ik kan hem vervolgens ongemerkt weer benaderen en op het juiste moment toeslaan. Alleen er wel voor zorgen dat ik hem geen kans geef. Het is een klaploper, dus al te veel stelt ie gelukkig niet voor. Alleen oppassen met troeven, ik weet niet precies wat hij ermee kan, maar ik denk dat ik ze het beste gewoon kan mijden. Hem geen kans geven ze tegen me in te zetten. Verder moet ik natuurlijk elk fysiek gevecht vermijden. Qua spierkracht is hij sterker, en ik weet niet hoe het met wapens zit, mijn sterke punt is het in ieder geval niet. Maar als ik toesla, moet het wel in 1 keer goed zijn. Misschien kan ik het beste wachten tot hij weer eens zijn roes uitslaapt. Dan moet ie kwetsbaar zijn. Of nog beter, ik moet een andere Amberiet hem te grazen laten nemen. Maar wie? Adrian! Die kan vechten, is een ei en dus makkelijk manipuleerbaar, en naar ik hoorde zeulde ie noch steeds met dat hoertje. Als ik er nou maar achter kan komen waar hij haar gelaten heeft. Dat zou wat wezen ja. Ik neem gewoon Algo's vorm aan en verkracht en vermoord dan in het bijzijn van de nodige getuigen op beestachtige wijze die griet. Adrian mag dan wel een mietje zijn, dit zou toch genoeg moeten zijn om hem tot actie te bewegen. Een actie die ik altijd nog wel een beetje in kan fluisteren. Adrian is wel eergevoelig en zo, een duel moet dus te regelen zijn. En als ik tijdens dat duel dan ongemerkt een psychic blast op Algo doe moet ie toch niet veel kans hebben om het zaakje te overleven. Klinkt als een goed plan. Kan ik beter wel eerst naar een schaduw gaan waar de tijd razendsnel loopt om zo mijn hand te genezen. Want als ik hier nu maar de schijn ophoud dat ik mijn hand nog steeds kwijt bent, zal niemand mij in een andere gedaante verdenken. Een andere gedaante met maar 1 hand is echter een weggevertje. Nee, eerst mijn hand genezen. Lush vinden is natuurlijk ook een zwak punt in het plan. Maar die slet is ook helemaal niet zo essentieel. Waar het om gaat is dat ik iemand zo gek krijg Algo uit te dagen. Lush is het meest veelbelovende denk ik. Maar ik kan Algo altijd nog Wylde in de kookpot laten stoppen. Grijns.

Een vendetta is niet echt een probleem. Een duel? In een normaal gevecht kan hij me waarschijnlijk aan. Dus moet ik zorgen dat het geen normaal gevecht wordt. Dus moet ik zorgen dat ik de plaats en het tijdstip bepaal. Oftewel, laat hij me maar uitdagen. Ik kan het natuurlijk eerst op lafheid gooien. Durft zo'n halfwas die nog niet eens het patroon kan lopen wel tegen een Amberiet nu die een hand kwijt is? Ach, en hand genezen kan natuurlijk heel lang duren. Niet dat ik met twee handen veel beter zal vechten. Nee, ik moet zorgen dat hij niet zozeer tegen mij als wel tegen de elementen moet vechten. Elementen waar ik me met mijn shapeshift ability me wel goed tegen kan beschermen. Uiteraard moet ik zorgen dat hij zijn sterke punten niet kan gebruiken. Hmm, we vechten naakt met alleen ons lichaam als wapen, en dat in een wereld waarin magie niet werkt, en techniek als het even kan ook niet echt. Shapeshifting moet uiteraard wel werken. Een wereld waar troeven niet werken, dat is waarschijnlijk ook wel een aardige. Ik weet niet wat ie er allemaal precies mee kan, maar ik het maar beter niet onderschatten. Een dergelijke schaduw zou hem echter van al zijn speciale krachten moeten beroven. En dan zouden we aan een steile rotswand kunnen gaan vechten, waarbij iedere val dodelijk is. Of bij -100C. Op de bodem van de oceaan. Ja, en dan onder een dikke laag ijs. Dat lijkt me wel wat. Gaat hij het toch moeilijk krijgen. Ik zal waarschijnlijk wel wat van tevoren moeten oefenen, maar kieuwen en een zodanige huid dat ik tegen de kou kan moeten toch kunnen. Zo'n duel zie ik wel zitten. En als ik echt geen geschikte schaduw kan vinden kunnen we altijd nog een duel op de geest doen. Geen wapens, geen voorwerpen, we mogen elkaar niet aanraken, gewoon een psychic battle. Iemand die niet eens het patroon durft te lopen moet ik op dat vlak toch aankunnen. Maar ik weet niet, het voelt niet goed aan. Onder het ijs in de oceaan is toch beter. Algo, je gaat eraan. Grijns!

Als voorafje weet ik trouwens ook nog wel een aardige. Ik deel hem de locatie wel via troefcontact mee. Grijns. Eens kijken hoe zo'n kaartenprutser zich nu tegen zo'n psychic blast beschermt. Ja, en dan probeer ik vooral achter zijn zwakke punt te komen. Toch een aardig plan.

Of zou ik geheel volgens de familietradities een kopie van mezelf moeten laten afmaken? Hmm, is meer een ideetje voor de vendetta. Zou de schaduw waar hij zijn troep hoeren en schandknapen gestald heeft eigenlijk afgeschermd zijn?...

Murlas