19 juli/2 augustus 1996 Sessie 58/59 Personal Diary
A message from the past
De anderen blijken meer moeite met het donker te hebben dan ik, ze horen hier ook niet thuis. Zelfs de fluisterende stemmen merken ze niet op:
‘I love the smell of treason in the morning.
How did you find out?
Never underestimate a Prince of Amber
And what will you do? Are you going to tell them?
Do? Why nothing, but from now on you work for me, understood?’
Interessant, fluisteringen uit het verleden. Jammer dat de stemmen niet herkenbaar zijn. Hoewel, eentje moet van Brand zijn, dat kan niet missen. En die ander? Geen Amberiet, anders zou Brand niet naar zichzelf verwijzen als een prins van Amber. Nee, dat moet iemand uit de Hoven zijn, een handlanger van Brand.
Boadice lijkt zich open te willen stellen voor de omgeving en vindt het hier maar creepy. Kind! En dan hebben we Martin nog die langs komt. Hm, dat is dus iemand waar we prima zonder kunnen. Martin vindt dat ook van ons, we kunnen wat hem betreft wel gaan. De aanwezigheid van Grenade buiten verandert daar niks aan. Zelf wil Martin ook graag hier weg, maar hij moet eerst nog wat spullen vinden. Ja, ja. Nou, ik heb hier ook nog wat uit te zoeken. Valt me trouwens mee dat Boadice haar mond houdt en mijn identiteit niet verraadt, bij Martin heb ik daar wat minder behoefte toe.
Martin heeft gelukkig niet echt de tijd om zich over ons druk te maken. Er moeten volgens hem toch slimmere zoekmethoden zijn. Zich tot Dorian wendend vraagt hij of deze soms goed is met magie. Dorian blijkt daar inderdaad wel iets van af te weten, interessant, maar weet niet of dat hier wat doet. Martin is tevreden met dat antwoord en sleept Dorian mee de ruimte met de Bol in, Boadice en mij achterlatend.
Een belediging? Uiteraard. Maar het is Martin en eerlijk gezegd heeft die al zijn krediet al verspeeld. Laat hen maar aanzooien, ik weet wel waar ik wezen moet. Met Boadice op sleeptouw ga ik op pad.
Gefluister:
‘Jij bent de sleutel en je bent één van ons
(vreemd lachje)
Je kunt me niet overtuigen, ik weet wat er nodig is.
Niets is wat het lijkt, alles is met elkaar verbonden.
Wat moet ik hiermee?
Berg het veilig op, tot de juiste persoon langs komt. Maar wees niet bang, je hoeft er niet teveel aan te doen (weer raar lachje)’
Weer moet Brand een van de stemmen zijn. Degene met dat vreemde lachje, dat kan niet missen. Brand was volgens mij niet iemand die de tweede viool speelde. Maar wie die tweede persoon is en om welk voorwerp het gaat? Raadsels, raadsels, raadsels.
Wat verderop, een ander stukje:
‘You are playing very dangerous games.
By choice, I refuse to bow down before those who are my inferiors.
And what about Corwin, does he suspect anything?
Hmpf, Corwin can’t even see your imaginations at this point, leave alone mine.’
Brand is degene die de gevaarlijke spelletjes speelt. En voor wat betreft de andere figuur? Iemand uit de Hoven. Ja, dat moet wel. Hij zou het nooit over inferieuren hebben tegenover een familielid.
‘Why did you try to kill him?
He knew who I was.
Others did
I had no other way to silence him, if it hadn’t been for that stupid son of Corwin I had succeeded.’
Nog zo’n stukje. Die zoon van Corwin? Eens kijken. Je hebt Adrian en Alexander, oh ja, en Merlin natuurlijk. En Merlin zal het wel zijn. Die heeft vroeger ook al het nodige uitgespookt. Maar wie wie probeerde te vermoorden? Het klinkt als een van de betere stukjes familiegeschiedenis. Met Brand in een hoofdrol. Ja, beslist met Brand in een hoofdrol.
Een blinde muur?! Hm, en gefluister, erachter:
‘That bitch, Slive suspects something.
Who is she?
If you can’t find that out for yourself, I’m not going to tell you.
(Snarl) Oh, you’re such a great help. Don’t never forget I introduced you to your Helgram friend.
How could something like that ever escape my mind?’
Kijk, namen, dat helpt. Je hebt dus Brand, een duidelijk ondergeschikte handlanger en een Helgram. Vast Jaill of Dara. Die ondergeschikte moet iemand uit de Hoven zijn, waarschijnlijk degene die door Brand te verstaan kreeg dat hij vanaf dat moment voor hem werkte. Het zou me niets verbazen als Brand hier samen met iemand anders werkte, in welk geval ik telkens die twee gehoord heb. En wat Slive betreft, als Brand zich zorgen om haar maakt moet ze wel iemand van Amber zijn. Dat kan haast niet anders.
Dan hebben we nog dat probleem van die blinde muur. Nu ja, probleem. Er kan hier gewoon geen blinde muur zijn. Dit is een doorgang, dat weet ik! En zie, ik heb gelijk.
Onderweg naar beneden weer stemmen:
‘I’m cold father.
We will leave soon. Show me first you understand how the key works. That’s a good boy. But don’t tell anyone, not even your mother. You understand?
Why can’t I tell my mother?
I’ll tell you when you are older. Come.’
Weer Brand, maar nu met een zoon. Rinaldo! Klinkt alsof hij ook niet over zijn jeugd te klagen heeft gehad.
De trap leidt naar een dichte, stenen deur zonder sleutelgat. Tja, hoe krijg je die open? Niet met iets simpels, dat blijkt snel genoeg. En als ik op Boadice moet wachten zitten we hier volgend jaar nog. Aan de andere kant heb ik weinig zin om hier voor haar ogen allerlei vergeefse pogingen te gaan doen. Dat is nooit goed voor je image. Weet je wat, misschien is dit wel een goed moment om Dorian er weer bij te betrekken. We waren hier tenslotte toch samen bezig en het toont maar weer mijn goede wil. Toch jammer dat hij troefcontact weigert, zucht. Ach, dan halen we hem wel even persoonlijk op.
Gelukkig blijft Martin verdwenen. Dorian bazelt nog iets over wat andere lui die hier rondlopen, maar dat kan wachten. Eerst de lijst. We zijn warm, ik voel het! Dat Dorian daar zo lauw overdoet?! Verdacht, heel verdacht.
Bij de deur krijgt Boadice het op haar heupen. Ze zeurt over ongedierte en zo. Op zich natuurlijk haar probleem, alleen doet ze dat zo hysterisch dat het ook ons probleem wordt. Zo steekt ze zelfs haar broekspijpen aan om ervan af te komen. Dorian probeert haar bewusteloos te slaan, maar Boadice is zelfs in deze staat hem nog wel de baas. Dan concentreert Dorian zich maar eens en maakt hij met een enkele gedachte het vuur uit. Goede truc, moet ik onthouden. Alleen die concentratie van hem op het kasteel schijnt hem wat minder te bevallen, ik zie hem even wankelen. Goh, wat een verrassing. Ik vraag me ook af wat hij van plan was. Wat het ook was, hij kan beter snel wat verzinnen, Boadice heeft inmiddels geen last meer van verbeelding alleen, de beestjes lijken wel uit haar te groeien.
Dorian maakt een ring van vuur om zich zo af te schermen, iets wat Boadice een heel goed idee lijkt, ze springt er meteen binnen. Dat was niet Dorian’s bedoeling. Helemaal niet aangezien nu blijkt dat de beestjes inderdaad uit haar groeien. Het zat zijnde zet hij haar in lichte laaie. En dat zwart geblakerde homp vlees dat er van Boadice overblijft is hem nog dankbaar ook. Ik voel mijn maag echt draaien. Ik heb veel gezien, maar dit? Dorian denkt er blijkbaar net zo over, hij verdwijnt.
Zonder Dorian om het op af te schuiven, moet ik zelf wel actie ondernemen. Op zich best interessant hoor om te zien hoe Dorian zoiets aanpakt. Interessant en leerzaam. Heel leerzaam. Echt effectief vond ik hem toch niet. Kalmering van Boadice haar geest lijkt me een veel betere manier van aanpak. Alleen, als ik het aanraak, dan… Die golven, die kolkende zee, het is bekend. Met een misselijk makend gevoel besef ik dat Boadice compleet gestoord is en vallen er allerlei stukjes op hun plaats. Het rare gedrag van Boadice de laatste tijd, ze moet dit al een tijd geweest zijn. En ik heb haar naar de Overschaduw gesleept. Barst! Hoe leg ik dit Bleys uit? Aangenomen dat Bleys de moeite neemt daarnaar te luisteren. Dit belooft een gigantisch probleem te worden. Tenzij… Tenzij?! Ja, tenzij ik Boadice natuurlijk genees. Bleys moet ergens al wel weten dat Boadice niet helemaal in orde is. Als ik haar dan beter maak is hij mij dankbaarheid verschuldigd. Dat zal hij leuk vinden, grijns. Maar dat beter maken moet nog even wachten, ik heb eerst hier nog wat af te handelen.
Ik moet zeggen dat ik niet geamuseerd ben door het constante komen en gaan van Dorian. Dat is geen manier van samenwerken. Helemaal niet als Dorian met Rinaldo terugkomt. Een stekelige opmerking van mij daarover waagt hij zomaar te negeren. Oh, gaan we tegenwoordig zo met elkaar om? Goed dat ik dat weet, en reken maar dat dat consequenties zal hebben. Dorian zou toch beter moeten weten dan te proberen over mij heen te lopen. Maar dat kan wachten. Net als Rinaldo’s belangstelling voor Boadice kan wachten. Punt een gaat het hem niets aan, punt twee kan hij er toch niets aan doen en punt drie zijn we hier voor iets anders.
Op zich is het natuurlijk geen slecht idee om Rinaldo hierheen te brengen, Dorian had dat alleen even met me moeten bespreken. Zonder mij had hij deze plek niet eens gevonden. Maar hij merkt dat nog wel eens. Rinaldo begint zich ondertussen weer het een en ander te herinneren. Hij concentreert zich, legt een hand op de deur, en dan wordt deze blauw en opent de deur zich. Erachter bevindt zich een zacht oranje gloed.
Rinaldo kijkt ons afwachtend aan. Dacht hij nou echt dat wij het risico gaan nemen? Niet dat ik er niet met mijn neus bovenop zit. Ik wil hier niets missen. Maar de ruimte is duidelijk voor Rinaldo bedoeld, ik wil me hier niet opdringen hoor. Het valt me trouwens wel op dat Dorian een veilige afstand bewaard, de lafbek.
De kamer blijkt een soort laboratorium te zijn, hoewel het net iets te gestyleerd is, een soort showroommodel. Eigenlijk wel passend voor de Overschaduw dus. De zacht oranje gloed hangt boven een tafel. Het is een lichtgevende wolk, een wolk waarin zich iets beweegt. Me zeer bewust zijnde van de locatie van de uitgang zie ik hoe er in de wolk gelaatstrekken zichtbaar worden, gelaatstrekken van een vent die ik herken als Brand.
Brand zit in een stoel en spreekt: “Mijn zoon, het feit dat je hier nu bent zou erop kunnen wijzen dat ik er niet ben. Ik spreek deze woorden dan ook voor mijn poging de Balans te herstellen. Lage tijd had ik het gevoel dat er iets verschrikkelijks zou gebeuren, maar ik wist niet wat. Alle profetieën wezen er op dat ons universum niet lang meer te gaan heeft. Ik ben na lange studie tot de conclusie gekomen dat dit een rechtstreeks gevolg is van het feit dat het Patroon zoals Dworkin het gemaakt heeft een fatale zwakheid bevat. Het is gecreëerd in polariteit met de Logrus. Hierdoor is het echter ook gevoelig voor de Logrus. De twee Powers bestrijden elkaar, verzwakken elkaar. Dat is geen gevaar zolang twee Powers de enige Powers zijn. Maar dat is nu net het probleem. Ik heb ontdekt dat dit niet zo is. De sporen en de bewijzen die ik gevonden heb van wat ons te wachten staat heeft mij doen besluiten dat alleen radicale actie ons nog kan helpen. Het Patroon moet vervangen worden door een Patroon wat samenwerkt met de Logrus en als het waren daar een extensie van is. Dat lijkt een paradox maar is het niet. De polariteit, onze zwakheid, moet eindigen. Amber zoals het nu is, is verdoemd. En niemand wil me geloven. Op het moment dat ik dit zeg heb ik het eerste Patroon weten te beschadigen. Helaas heeft Corwin, de idioot, een tweede Patroon gecreëerd. De scheuren in onze verdediging zijn gaten geworden. Als ik niets doe zal het een kwestie van een paar jaar zijn voor de eerste voorbodes zullen komen. Als je dit hoort heb ik waarschijnlijk gefaald. Zoals je weet heb ik deze structuur verankerd zodat hij er ook na mijn overlijden nog zal zijn en alleen jouw aanwezigheid kan deze boodschap tot leven brengen. Vertrouw niemand. De enige die had kunnen helpen was Dworkin en hij wil me niet geloven. Ik laat het verder aan jou over om mijn strijd voort te zetten. Misschien zie je dit pas als het te laat is of als het bijna te laat is. Maar ik geloof niet dat de profetieën ontkend kunnen worden. Je kunt hulp zoeken bij mijn broeders en zusters of je moeder, maar ik waarschuw je, sommigen van hen hebben zich al verbonden met de nieuwe krachten die ons onder de voet gaan lopen. Het spijt me dat ik je moeder in dit rijtje moet plaatsen. Ze heeft dingen voor me verborgen proberen te houden. Vertrouwen is dodelijk. Misschien ben jij zelfs gerekruteerd. In dat geval haalt dit niets uit. Maar Malachie denkt, of heeft in ieder geval een cryptische opmerking gemaakt, dat er hoop is voor de volgende generatie.
Malachie en ik zijn beiden op de hoogte en je kunt hem opzoeken. Maar ik waarschuw je maar vast, we zijn het niet eens over de oplossing waar het naar toe moet. Hij denkt dat de polariteit gebruikt kan worden als een wapen tegen de aanvallers, een uiterst naïef standpunt. Maar goed, praat met hem, en met de andere leden van de groep, ik heb een lijst bij mijn spullen laten liggen. Ik wou dat ik je meer kon vertellen over de aard van de aanvallers, over de aard van hun krachten, over hun sterke en zwakke punten. In de profetie worden ze aangeduid als de Wolven, maar of dat een metafoor is weet ik niet, vermoedelijk. Chaos herinnert ze. Niemand heeft mij ooit beschuldigd van sanity. Het zij zo. Maar misschien heb je soms wel insanity nodig om tot een hoger inzicht te komen. Ik leg dit in jouw handen en geef je mijn zegen.”
Het beeld verdwijnt vervolgens en de oranje gloed verspreid zich over de kamer, iedereen aanrakend die zich daarin bevindt. Dat blijkt ook die gluiperd van een Martin te zijn die zich klaarblijkelijk stiekem bij ons gevoegd heeft. Of zou Dorian hem in het geniep ingeseind hebben? Niet eens zo onwaarschijnlijk eigenlijk.
Martin is vrij resoluut in zijn reactie op de speech. Hij vindt het maar gezwam. Zo lust ik er ook nog wel een paar. Brand was duidelijk wat op het spoor, en wat het gevaar van andere Powers betreft had hij ook gelijk. Maar in hoeverre is hij door de feiten achterhaalt? De Nexus is er al, mede dankzij de hulp van sommige familieleden. Toch bestaat Amber nog steeds. Alles wijst er dus op dat Brand er naast zat. Alles behalve de verdwijning van Malachie. Brand noemt Malachie en noemt de Wolven. Malachie is nu plotseling verdwenen en er is een relatie met de Wolven. Toeval? Dacht het niet. Zou de Nexus slechts een voorbode zijn? Chaos herinnert zich de Wolven, de Nexus is een oude kracht van vroeger die eruit gewerkt is. Hm, er zou wel eens meer in de woorden van Brand kunnen zitten dan me lief is.
De volgende vraag is, wat doe ik er mee. Waarom laat ik het verder niet aan Rinaldo over? Brand heeft hem er tenslotte mee opgezadeld. Amber redden is natuurlijk wel belangrijk en zo, maar het levert nooit de waardering op die je ervoor zou moeten krijgen. Wat dat betreft kun je gewoon beter je eigen doelstellingen nastreven en de nobele taken aan anderen overlaten. En mocht Rinaldo falen? Dan kan ik maar beter zorgen dat ik me bij de Wolven heb ingedekt!
Rinaldo en Dorian zijn ook wel nadenkend. Martin’s reactie vinden we allemaal overtrokken, dat is duidelijk. Dat Martin niet van rede wil weten en op vernietiging aanstuurt ook. Zelfs mijn informatie over Malachie mag hem niet vermurwen. Waarom ik die informatie deel? Omdat het belangrijk kan zijn voor Rinaldo natuurlijk! Door hem gewoon de informatie te geven die hij nodig heeft, kan ik er eventueel mijn handen vanaf trekken. Verder kan ik het niet nalaten om Martin er fijntjes op te wijzen dat als een van de aanwezigen hier voor de verkeerde partij is, hij waarschijnlijk dat spul vernietigd wil hebben. Martin werpt tegen dat het ook gewoon een val kan zijn. Hmpf, als het een val is hoeft het al helemaal niet vernietigd te worden.
Rinaldo doet nog even sentimenteel en neemt openlijk afstand van Brand’s acties. Zijn aantekeningen mogen echter niet vernietigd worden. Zo lust ik er ook nog wel een paar. Trouwens opvallend hoe goed je hier doorvragen kunt voorkomen door te vermelden dat je bepaalde informatie van de gezusters hebt gekregen. Heb je eindelijk eens wat voordeel van die krengen.
De uiteindelijke oplossing voor het conflict tussen Rinaldo en Martin is een heel simpele. Je gaat toch niet iets vernietigen als je niet weet wat het is? Dat wordt dus even snel door de spullen bladeren.
Brand blijkt met een aantal onderzoeken bezig te zijn geweest. Zo zijn er hele stukken tekst over het Patroon en de relatie tussen het Patroon en de Logrus. Er staan zelfs calculaties in voor de creatie van een nieuw Patroon. Allemaal heel leuk maar alleen voor echte studieneuzen. Dan zijn de aantekeningen over de Profetie en voorspellend onderzoek interessanter. Ware het niet dat deze aantekeningen nog cryptischer zijn dan de Profetie waar ze over gaan. Het zijn vooral verwijzingen en aantekeningen daarover waarbij het origineel ontbreekt. De naam de Wolven komt er in ieder geval in voor, en ook Malachie duikt er in op, evenals de naam van een bekende Chaosiet, een al lange tijd dood zijnde wetenschapper. De aantekeningen over de Profetie bieden dus nauwelijks aanknopingspunten. Wat dat betreft is de namenlijst heel wat interessanter. Er staan een boel namen op die me helemaal niets zeggen: Melkoth of Sandwick, Flauron of Grahl, Janice of Quendor, H7520 of N1001, Devoli of Chiawit en Mormu of Kessanar. Martin kent de naam Solkon of Rebma echter wel, dat moet een erg religieuze hoftovenaar aldaar zijn. Rinaldo kent (uiteraard) Guadela of Jidrash wel, een waarzegster. Dorian heeft wel eens gehoord van Nostradamus of Earth. Deze moet volgens Dorian dood zijn, hoewel hij hem nog nooit persoonlijk ontmoet heeft. Over Nisse of Chaos is hij wat dat betreft toch wat overtuigender. Die vent is dood. Gezien het feit dat Nisse nog niet zolang geleden gestorven is en dat het vrij stom is om namen van dode mensen op zo’n lijstje te zetten, mag je aannemen dat Dorian ernaast zit en dat Nostradamus wel degelijk nog leeft. De laatste stapel aantekeningen gaat trouwens over extradimensionaal onderzoek, de Overschaduw dus, en de rol van de Patronen in de Realiteiten en de verbindingen tussen dit alles.
Al met al moet ik zeggen dat ik niet erg onder de indruk van Brand’s papieren ben. Het enige interessante is feitelijk die namenlijst, en die heb ik wel in mijn hoofd zitten. Ik zie dan ook eigenlijk geen reden meer om het zaakje niet gewoon te brassen. Dorian is nog wel geïnteresseerd in de laatste stapel, alsof wat theoretische kennis je hier zou helpen. Rinaldo wil niets weggooien en gewoon uitzoeken wat er nou werkelijk aan de hand is. Martin is prompt achterdochtig, hoe weten we dat Rinaldo’s onderzoek niet de verkeerde kant opgaat? Alsof je daarop een fatsoenlijk antwoord kan geven. En als er iemand hier al niet te vertrouwen is, is dat Martin. Dat heeft hij met zijn acties in het verleden wel bewezen. Rinaldo vindt het in ieder geval maar kleinzielig gedrag en zegt dat ook. Martin bewijst dat Rinaldo gelijk heeft en al prompt hebben de twee letterlijk slaande ruzie. Dorian en ik hebben maar één blik van verstandhouding nodig om de papieren op te pakken en met een knip boven op het kasteel te belanden.
Murlas