8 januari 1993       Sessie 1               Afwezig: -

 

Het verhaal begint in de schaduwen.

Dorian bevindt zich in een trendy café in Londen in gezelschap van een aantrekkelijke jongedame als hij door een troefcontact gestoord wordt. Het blijkt Random te zijn, een Dorian welbekend persoon die hem uitnodigt voor een banket. Random vertelt dat Corwin eindelijk weer terug is. Het verloren schaap blijkt een hele tijd in Chaos gezeten te hebben. Aangezien Dorian nog wel een paar zaakjes af te handelen heeft voordat hij zich bij het banket kan vervoe­gen gaat hij nu niet meteen naar Random, maar neemt hij wel contact met Flora op als hij zo ver is. De schoonheid tegenover hem blijkt niet tot de dringende zaken te behoren. De zorgvuldig gekozen en mooi geformuleerde bewoordingen kunnen niet verhullen dat ze gewoon ter plekke gedumpt wordt. Haar boosheid is dan ook zeer begrijpelijk.

Ongeveer op hetzelfde tijdstip toert Algoniet, Algo voor zijn vrienden, rond met zijn groep Inner Circle. Het moet een groep van betekenis zijn, anders hadden ze nooit de uitnodiging gekregen om op te treden op een groot feest in Amber.

Geheel anders is de situatie voor Murlas. Deze man zit rustig in zijn kasteel in een omgeving die doet denken aan de Schotse hoogvlakten. De wind giert om zijn woning, de bliksem flitst er op los, de regen klettert tegen de ramen, en Murlas lijkt er zich wel prettig bij te voelen. Ook hij krijgt een troefcon­tact, met Julian. Deze meldt dat hij nieuws heeft. De zaken zijn nu zodanig gesettled dat Murlas wel kan terugkomen. Bovendien wil Random de 2e generatie nakomelingen van Oberon met elkaar kennis laten maken. Murlas heeft minder dringende zaken dan Dorian en gaat dan ook meteen met Julian mee. Hij bevindt zich prompt in Arden.

Adrian is op bezoek bij Juwella en heeft dan ook geen troefcontact nodig voor de uitnodiging. Juwella wil samen met hem naar een groot familiefeest. Ze legt wel uit dat zijn vader, Corwin, terug is. Hij heeft volgens haar een hele tijd gevangen gezeten, iets wat hij te danken had aan Dara, achterkleindochter van Benedict. Het is Merlin, de zoon van Corwin en Dara, geweest die dit ontdekt heeft en zijn vader daarop bevrijd heeft. Merlin is daarbij ook nog even koning van Chaos geworden.

Alexander tenslotte is in de bossen met zijn gezelschap aan het jagen als hij zijn uitnodiging ontvangt. Uiteraard is het bij hem weer een troefcontact. Benedict zegt niet veel maar nodigt hem wel uit voor het banket. Alexander neemt deze uitnodiging aan en wordt door Benedict naar zijn zus Florimel, ofwel Flora, gebracht. Flora is een druk vrouwspersoon die voor deze zoon van Corwin uiteraard meteen onderdak regelt, de 1e deur links na de trap op de 4e etage is geknipt voor hem en het dier dat hem altijd vergezeld, een zwarte panter luisterend naar de naam Tena.

Alexander's broer Adrian blijkt ook al heel welkom en krijgt de kamer ernaast, de 2e deur links.

Hoe anders is de ontvangst voor Murlas. Nu ziet hij er ook niet erg sympathiek uit, maar ja, Julian beweert dat hij een zoon van Cain is, ze moet hem dus wel accepteren. De 1e kamer rechts van de trap op de 4e etage drukt haar welkom echter overduidelijk uit. Aan een ander zou ze het zeker niet hebben durven te geven.

Algo en zijn troep zijn zwierig gekleed als ze bij het paleis arriveren. De rol van Algo wordt meteen duidelijk als blijkt dat Flora zijn moeder is. Echt goed blijkt hun relatie niet te zijn. Algo heeft niet zoveel met zijn moeder op en wil dan ook gewoon doorgaan met de voorstelling. Flora is over dat idee duidelijk ontzet, maar zelfs bij Random krijgt ze niet gedaan dat die uitnodi­ging om op te treden ingetrokken wordt. Algo is allang blij dat hij zo uit de buurt van zijn moeder kan blijven. Hij slaapt dan ook bij zijn groep in de personeelsvertrekken.

Dorian arriveert bij Flora gekleed in een zwarte cape, blauwe broek en zwarte laarzen. Het ontvangst is allerhartelijkst. Het spreekt vanzelf dat hij het mooiste appartement wat nog over is tot zijn beschikking krijgt. Het ligt op de 3e etage en is inderdaad zeer de moeite waard. Flora legt verontschuldigend uit dat het pas verbouwd is. Merlin had een ongelukje toen hij wat met Logus uithaalde. Het resultaat was een flinke explosie op deze verdieping. Dat krijg je als de Logus en het Patroon elkaar raken. Volgens Flora moet Merlin nu koning van Chaos zijn. Ook is er nog een dochter van Oberon ontdekt, Corwell. Officieel is ze de dochter van de grootvizier van Begra, maar haar werkelijke vader is Oberon. Dat lijdt geen twijfel.

Zoals wel vaker voorkomt bij broers, kennen Adrian en Alexander elkaar al. Zo te zien is Alexander de oudste, hij behandelt Adrian tenminste als een klein broertje, een behandeling waar de ander duidelijk niets van moet hebben. Ze mijden elkaar verder ook als de pest.

 

Dan is het moment van het banket daar. Adrian gaat gekleed in het zwart met wit, afgewerkt met zilver. Zijn kleding laat zich nog het beste door een smoking omschrijven. Hij ziet er uit als iemand van begin 20, heeft blauwe ogen, blond, krullend haar dat vrij lang is, en een stevige bouw.

Zwart zit in de familie, want Alexander draagt zwarte spijkerkleding, duide­lijk geen kleding voor het banket. Zijn zwarte haar is kort, hij draagt een snorretje en zijn donkerbruine ogen kijken uit een zongebruind gezicht. Hij heeft het uiterlijk van een 28-jarige en is stevig gebouwd, maar niet dik. Als wapens draagt hij een degen en een stiletto.

Murlas ziet er heel wat ouder uit, zo'n jaar of 35. Hij heeft hele donkere ogen, een keurig verzorgd sikje en zijn zwarte haar is strak naar achteren gekamd. Voor het banket gaat hij gekleed in een zwarte mantel met opstaande kraag. De mantel is van binnen met bloedrode stof afgezet. Hoewel hij zich vriendelijk en wat op de achtergrond opstelt, maakt hij op de anderen meteen een sinistere indruk. Onwillekeurig schieten bij hen alle waarschuwingen over de familie zo weer te binnen.

Algo heeft als wapen een floret en als muziekinstrument een harp. Zijn kleding laat zich in 1 woord beschrijven: flamboyant.

Dorian tenslotte heeft het uiterlijk van een jongeman, zo ergens in het begin van de 20. Zijn lange, donkerbruine haar is in een staart samengebonden. Het gezicht en de blauwgrijze ogen zijn op zich vrij gewoon, maar de glimlach die er altijd rond zijn mond schijnt te hangen is gemeend. Voor het banket gaat hij gekleed in een blauwe broek, grijze blouse, zwarte laarzen en een cape. Als wapen valt alleen een dolkje te bekennen. Dorian is verder echt het tegengestelde van Murlas. Het is duidelijk dat die waarschuwingen over de familie niet op Dorian slaan.

Dorian is duidelijk vertrouwd met de familie, maar behalve de al eerder beschreven nieuwelingen zijn er toch nog een paar die hem onbekend zijn. Zo is daar Vincent, een jongeman met bruin haar, die door Fiona aan Dorian wordt voorgesteld. Volgens Fiona moet Vincent ook familie zijn. Martin, de zoon van Random is er ook. Met zijn hanekam en zijn asociale gedrag lijkt hij hier echter niet echt op zijn plaats. Verder loopt er nog een dame met een lapje voor haar oog, Coral. Zij is een onofficiële dochter van Oberon. Dorian is zelf trouwens de zoon van Deirdre.

Behalve nieuwe aanwezigen ontbreken er ook mensen. Merlin heeft bijvoorbeeld moeten afzeggen. Ook Cain kan moeilijk komen, aangezien hij door Rinaldo vermoord is. Murlas hoort van Julian dat Rinaldo daartoe gekomen was door de dood van diens vader, Brand. Een dood waar Cain achter zat.

Het banket kan pas echt beginnen na de aankomst van de gastheer en gastvrouw met hun eregast, zijnde resp. Random, Fialle en Corwin. De laatste ziet er behoorlijk uitgemergeld uit. Hij is duidelijk verbaasd over de aanwezigheid van zijn zoons en stapt meteen op Adrian af. Daarna begroet hij Alexander. Bij beide zonen valt wel op dat de sfeer tussen hen en hun vader gespannen is. Corwin komt op hen moe, uitgeblust, maar niet onvriendelijk over.

Over de tafelzitting blijkt wel grondig, maar niet met verstand van zaken te zijn nagedacht. Zo zitten Alexander en Adrian naast elkaar, waardoor Alexander alleen Benedict als gesprekspartner heeft en Adrian alleen Juwella. Dorian heeft het tussen Corwell en Flora in heel wat beter getroffen. Algo is uiter­aard nog niet gearriveerd, hij is zich samen met zijn gezelschap aan het voorbereiden voor het optreden. Zijn lege stoel grenst aan Gerard en (uiter­aard) aan Murlas, die zich alleen tot Julian kan wenden. Aan diens andere zijde zit de moordenaar van Cain, Rinaldo.

Over het banket kan verder vermeld worden dat het eten acceptabel is en dat de tafel schitterend gedekt is. Vooral het beeld van de eenhoorn, midden op de tafel valt echt op. Iedereen wordt door Random voorgesteld, waarbij Rinaldo nog gefeliciteerd wordt met het feit dat hij een einde aan een familievete heeft weten te maken. Vincent is een speciaal geval dat door Fiona uitgelegd wordt. Ze vertelt dat ze Vincent tegen het lijf gelopen is en meteen zag dat hij Amber-bloed heeft. Vincent kende zijn vader niet, maar zijn beschrijving wijst onmiskenbaar op Oberon. Volgens de tijdlijnen is dat echter onmogelijk. Alhoewel Vincent's afkomst dus wat duister is, is hij onmiskenbaar familie.

Het optreden van Algo bestaat uit een stukje uit de Keltische mythologie. De uitvoering wordt door drie dansers en drie muzikanten verzorgd. De groep zelf heet Inner Circle en ze komen uit Telgam, een schaduw waarin wel meer muziek­groepen actief zijn. Zoals de verwachten bij een dergelijk banket is de waardering voor het stuk moeilijk van de gezichten van het publiek af te lezen. Ze krijgen in ieder geval beleefde aandacht.

Na de opvoering komt Algo niet onder zijn sociale verplichtingen uit. Hij kleedt zich om in het zwart, met op zijn borst een harp in fluorescerende kleuren. Zijn zitplaats tussen Gerard en Murlas bevalt hem duidelijk niet. En tot ontzetting van zijn moeder neemt hij dan ook al snel de stoel onder de arm en gaat hij gezellig bij Random zitten. Deze vindt de verbreking van het etiquette helemaal niet erg en babbelt rustig terug. Het blijkt dat Algo en Random elkaar van vroeger kennen, maar wanneer ze elkaar voor het laatst gezien hebben is niet helemaal duidelijk. Voor zover Random wist zat Algo vast op de Aarde, maar Algo beweert dat het Random zelf was die hem daar vandaan gehaald heeft. Een handeling waar Random zich niets van schijnt te kunnen herinneren.

 

Dan is het plotseling pikkedonker. Een donkerte die spoedig enigszins opgehe­ven wordt door een groen en pulserend licht, afkomstig van de eenhoorn in het midden van de tafel. Alle aanwezigen, behalve Algo en Vincent, krijgen een raar gevoel, alsof ze iets kwijt raken. De eenhoorn zelf wordt vervolgens zwart, terwijl de omgeving groenig blijft.

Het geheel duurt een paar minuten, daarna is de situatie weer normaal. Dat wil zeggen, met uitzondering van de gasten. Deze zijn namelijk duidelijk geschrok­ken en voelen zich ook niet normaal. Allen Vincent en Algo hebben nergens last van. Fiona is duidelijk erg bezorgd en overlegt met Random. Juwella vertelt aan Adrian dat ze denkt dat er iets met het patroon is gebeurd. Ze heeft bijvoorbeeld het idee dat ze niet meer door de schaduwen kan reizen.

Algo vond de lichtshow op zich heel aardig, maar de drukte erna spreekt hem duidelijk minder aan. Hij gaat maar eens naar zijn gezelschap kijken om te zien of daar alles in orde is. De rest ziet een oude vent binnenkomen, verge­zeld door Random en Fiona. De oude vent blijkt Dworkin te heten. Hij pakt Coral en gaat er meteen weer vandoor.

Fiona wil de overgebleven aanwezigen eindelijk wel wat uitleggen. Er blijkt een aanval op het patroon te zijn geweest, een aanval waartegen zij zich heeft kunnen verzetten door het patroon als een soort verdediging te gebruiken. De enige andere die dat gelukt is is Juwella. De rest is het kwijt. Volgens Fiona kunnen we het beste patroon nog een keer lopen, of we moeten wachten tot het terug komt. Ze ziet in ieder geval nog steeds verschil tussen mensen die het patroon wel, en mensen die het patroon niet hebben gelopen. Bovendien hebben mensen die het patroon een tweede keer lopen 1 voordeel, ze weten dat ze het kunnen.

Terwijl iedereen de boodschap nog tot zich door laat dringen, krijgt Random een briefje in zijn handen geduwd waarop hij Benedict, Julian en Bleis roept en samen met hen vertrekt. Adrian is het gebrek aan informatie een doorn in het oog, hij rent er dan ook achteraan. Het blijkt dat er een aanval op Arden is uitgevoerd door troepen die als embleem een zwarte eenhoorn voeren.

Fiona en Dorian gaan ondertussen bij het patroon kijken. Deze ziet er gelukkig nog goed uit, hoewel Fiona wel bedenkelijk kijkt. Dorian vraagt zich af of het nu zijn verbeelding is of dat het patroon inderdaad wat minder fel glanst. Volgens Fiona heeft het patroon in ieder geval een flinke opdoffer gehad.

 

Er gaat enige tijd voorbij alvorens Dorian, Alexander, Adrian, Murlas, Algo en Vincent door Random bij elkaar worden geroepen in zijn studeerkamer. Random vertelt dat hij zijn broers en zussen nodig heeft voor de directe verdediging van Amber, en dat onze assistentie gewenst is bij het vergaren van meer informatie over dit verschijnsel. De enige twee aanwijzingen zijn eigenlijk de aanval op het patroon en de praktisch gelijktijdige aanval op Arden door troepen met als embleem een zwarte eenhoorn. Random is heel serieus, iets wat Algo duidelijk verbaasd. Zo kende hij hem niet. Random pikt Algo's laconieke houding over de huidige situatie ook duidelijk niet. Amber loopt serieus gevaar, en aangezien wij tot de familie van Amber behoren, loopt ons leven dat ook. Hij kan ons voor onze opdracht een compleet troevendek bezorgen. Wij zelf zitten daar nog niet in, maar Algo kan dat gemis wel opheffen. Hij blijkt van Galoran de kunst van het troeven tekenen geleerd te hebben. Random kent Galoran trouwens niet.

Aangezien troeven tekenen veel tijd vergt, is het verstandig om zoveel mogelijk te proberen van al bestaande troeven kopieën te maken. Murlas weet dat Julian een troef van hem heeft, maar kan hem niet bereiken. Dorian heeft bij Fiona meer geluk. Niet alleen heeft ze van hem en Vincent een troef, ze beschikt ook over de vaardigheid om deze te kopiëren. Mochten we nog aan andere troeven kunnen komen, dan wil ze die ook wel kopiëren. Alexander en Adrian hebben al een afspraak met Algo gemaakt. Adrian gaat als eerste, en wel morgenmiddag om 1 uur. Fiona heeft morgen trouwens waarschijnlijk geen tijd om bij het patroon te zijn als Dorian het doorloopt. Ze moet nog langs het oerpatroon. Deze ligt nog een realiteit hoger dan Amber.

Terwijl de rest vroeg naar bed gaat om zich voor te bereiden op het lopen van het patroon morgen, onderzoekt Algo het uitgaansleven van Amber. Een uitgaans­leven dat alleszins acceptabel is. Zeker als je met je eigen groep wel voor de sfeer kunt zorgen. Ook ontdekken ze dat de mensen goed op de hoogte zijn van het gebeurde in het kasteel. Erg ervan onder de indruk zijn ze niet. Wanneer is het nou wel rustig?

's Nachts droomt Dorian van zijn moeder. Hij heeft het gevoel dat ze iets wil vertellen, maar hij weet niet wat. In de droom ziet hij haar in een spiegel, haar lippen bewegend en haar armen naar hem uitreikend. Hoewel hij het wel probeert kan hij haar echter niet verstaan of aanraken.

 

De volgende ochtend voelen Dorian en Murlas al iets van het patroon terug komen. Tijdens het ontbijt overleggen ze dan ook wel over het nut van het lopen. Ze verblijven weliswaar nog zeker enige dagen hier in het kasteel, maar het probleem is dat ze nu nog de tijd hebben om van het lopen te herstellen, als ze tot het laatst wachten en het patroon is nog niet terug, dan is die tijd er niet. Vandaar dat ze samen met Adrian en Alexander, die zowaar voor de gelegenheid besloten hebben toch maar samen te gaan werken, naar het patroon gaan. Dorian kent uiteraard de weg. Murlas is hier ook wel eens geweest. Adrian en Alexander schijnen het patroon op een ander locatie gelopen te hebben.

De eerste die het patroon doorloopt is Alexander, Adrian als 2e en Dorian als 3e. Murlas probeert nog wel een keer tevergeefs Julian te bereiken alvorens hij als laatste het patroon loopt. Iedereen herinnert zich bij het doorlopen bepaalde gebeurtenissen uit zijn verleden. Na het doorlopen kiezen ze er allemaal voor om meteen naar hun kamer te verdwijnen om eerst eens te herstel­len.

Adrian vergeet daarbij niet om op precies het juiste tijdstip bij Algo te verschijnen voor het tekenen van zijn troef. Algo is dan nog maar net op.

 

Opgetekend door: Maurice