28 mei 1993                         Sessie 7                              Afwezig: Willem-Jan

 

 


Technisch: Maurice verzorgt van nu af aan alle campaign logs.

 

  Algo zit in Amber, broedend en plottend. Hij gaat uiteindelijk op zoek naar de familie archie­ven, eens kijkend of ze hem wat meer over zijn leermeester en Violet kunnen vertellen. Het stan­daardwerk daarvoor zouden de Amberkronieken moeten zijn. Het is een kast vol, waarin helaas verscheidene werken ontbreken. Een index schijnt er zelfs nooit geweest te zijn. Dat er delen ont­breken is vreemd, er staat werkelijk nauwe­lijks iets interessants in. Alles is duidelijk officieel goedgekeurd. Wat dat betreft heeft Flora, die hem daar aantreft, meer informatie. Ze weet te melden dat Benedict Violet wel eens ontmoet schijnt te hebben, iets wat ze helaas slechts uit de tweede hand vernomen heeft. Ze is ook nieuwsgierig waarom Algo eigenlijk zo'n belangstelling in Violet stelt. Als hij familiezaken en kinderen laat vallen kijkt ze een beetje sceptisch. Algo houdt vol dat hij zijn steentje aan de familie toch wil bijdragen. Volgens Flora is het aantal familieleden echter het minste van Amber's problemen. Hij zou zich beter eens wat kunnen aanpassen aan het protocol. Helaas, Flora kan niet alles hebben.

  Algo gaat daarna op zoek naar stukken over de Hoven van Chaos. Hier hebben ze zelfs officieel niet veel over. Het eerste deel van de Amber kro­nieken weet te melden dat Oberon er vandaan zou komen en dat hij nogal mot schijnt te hebben met de Heren van Chaos. In latere delen worden ze ook nog wel eens genoemd, maar dan vooral in ver­band met de oorlogen die ermee gevoerd wer­den. Niet dat dat er zoveel waren. De laatste slag is bijvoorbeeld de pattern fall war. De boe­ken ma­ken verder nog melding van de pit van chaos, daaromheen moeten de Hoven liggen, waarbij elk hof een schaduw is. Thelbane, de koninklijke schaduw, bevat ook de kathedraal van de serpent. De serpent blijkt voor hen net zo belangrijk te zijn als de eenhoorn voor Amber. Verder kennen ze in de Hoven, evenals in Amber, het principe van troeven, alleen hebben die in de Hoven het serpent op de achterkant, in plaats van de Een­hoorn zoals bij Amber. Algo geeft dit het ver­moeden dat die troeven waarschijnlijk de Log­rus als basis hebben, zoals de troeven van Amber het Patroon als basis hebben. Het zoeken naar infor­matie over troeven wordt danig gefrustreerd door Dworkin. Hij wordt duidelijk beschouwd als De troevenmaker en alles komt steeds bij hem uit. Helaas houdt het daar dan ook meteen op. Lange tijd blijkt men trouwens gedacht te hebben dat Dworkin ook de enige was die troeven kon ma­ken. Pas in de laatste oorlog bleek dat Brand, Merlin en verscheidene inwoners van de Hoven deze vaardigheid ook beheersten. Dworkin zelf vindt het trouwens ook maar onzin wat er in die kronieken staat (hij staat tot Algo's verbazing plot­seling vlak achter hem), het meeste klopt volgens hem toch niet. Verder bedenkt hij zich dat hij Algo's troef nog niet getekend had, en dat kan natuurlijk niet voor een familielid van Amber. Algo vindt het niet zo nodig, hij heeft tenslotte al een troef van zichzelf. Als  Dworkin deze ziet heeft hij zo een heleboel kleine puntjes gevonden wat die troef tot broddelwerk reduceert. Knarse­tandend moet Algo de meester gelijk geven. Maar zou Dworkin het hem niet kunnen leren? Dworkin zal er eens over denken. Ondertussen heeft hij Algo's troef achteloos weggegooid en tekent hij in een half uur werkelijk een perfect nieuwe troef. Algo mag deze best hebben, maar pas nadat Dworkin deze voor de rest van de familie geko­pieerd heeft, dat doet hij namelijk altijd. En ver­der vindt hij dat Algo maar eens bij de basis moet beginnen, op en neer, op en neer. Hij kan zich eigenlijk niet voorstellen dat Algo's leermeester Algo zo slecht opgeleid heeft. Algo bevestigt dat min of meer door aan te dringen op meer moder­ne technieken, zoals airbrushen. Voor Dworkin is het duidelijk, Algo is besmet met al die andere troep. Eerst terug naar de basis, en over een jaar­tje of 50 komt hij dan nog wel eens kijken.

 

  Adrian is bij Lush en vraagt of ze in Angel's city gelukkig is. Uiteraard niet. Dromen heeft ze echter wel. Veel geld en zo. En als Adrian laat vallen dat hij wel wat heeft, heeft ze het plotse­ling ook heel hard nodig. Dorian slaapt al als de twee terugkomen, maar verneemt ze wel.

  De aanwezigen overleggen vervolgens eens wat ze gaan doen. Split­sen? Amber? Achter die lui hier aan gaan? Algo eens opzoeken? Hier­bij blijkt Adrian over een bijzon­der slecht opmer­kingsgave te bezitten. Het was hem niet eens opgevallen dat de golems in dat gebouw het teken van de zwarte eenhoorn droe­gen.

  In Angel's City blijven is in ieder geval niet zo nuttig. Adrian zit dan toch wat met Lush in zijn maag. Lush een grote zak met geld geven leidt er vast alleen maar toe dat ze het geld over de balk smijt. Zou Martin niet een oogje op haar kunnen houden> Martin vindt het onzin, het is hier geen romantische ridderschaduw. Waarom regelt Adri­an niet gewoon een bankrekening? Bij nader in­zien begint die zak met geld hem echter ook wel aan te staan, kan hij meteen even met haar plezier maken. Adrian moet hier duidelijk niets van heb­ben. Hij kiest uiteindelijk voor een soort goldcard voor haar. Daar kan ze aardig wat mee uitgeven. Lush is er duidelijk verguld mee. En met zoveel geld gaat ze echt niet werken. Het vertrek wordt be­paald op de volgende dag. Met name Murlas gunt het paartje nog wel een romantisch nachtje. De volgende keer dat Adrian terugkomt is Lush tenslotte waarschijnlijk al een oude tante. Adrian maakt daar inderdaad gebruik van.

  Om 8 uur, een uur voor het vastgestelde ver­trek, wordt iedereen opgeschrikt door een grote ont­ploffing. Dorian krijgt van Wild door dat het niet gezond is. Volgens Martin kan dit wel eens klop­pen. Een of andere idioot heeft vlakbij een atoom­bom laten ontploffen. Dorian is meteen weg. Mar­tin verdwijnt ook. Adrian maakt Lush wakker en neemt haar uiteindelijk ook maar mee. Hij arri­veert net voor het avondeten in de grote hal van Amber. Zo'n half ontkleedde Lush geeft geen pas en hij maakt dan ook dat hij in zijn appartement komt. Onderweg komt hij een zeer ontstemde Flora tegen. Een atoombom is nog geen reden om niet netjes op het diner te verschijnen. Adrian legt dan ook Lush in bed (is nog moe) en kleedt zich in Amberstijl.

  Martin duikt niet in Amber op, Dorian wel. Hij vraagt naar zijn suite, en die blijkt gewoon stand­aard voor hem gereserveerd te zijn, hetzelfde geldt trouwens voor de suites van de anderen.

  Murlas, die op het moment van de ontploffing niet in Martin's appartement was, arriveert even later ook in Amber. Hij probeert eerst troefcontact met Dorian, vangt bot, en zoekt dan contact met Adrian. Deze brengt hem op de hoogte, waarop Murlas zijn kamer laat schoonmaken en zich ook opmaakt voor het diner.

  Algo heeft geen zin in het diner en komt in de keuken Alexander tegen. De chefkok is niet erg gediend van Algo's nadrukkelijke aanwezigheid. Algo hindert een artiest in zijn werk, dat is dui­delijk. Algo is daar niet van onder de indruk en krijgt dan uiteindelijk een jong koksmaatje om zijn eten te bereiden. Voor de wijn mag hij zelf zorgen. Dat kan uit de familie wijnkelder, of uit de standaard wijnkelder. De familiekelder lijkt hem wel wat, totdat hij erachter komt dat deze zich beneden bij de kerkers bevindt, het zou de vijfde of zesde afslag moeten zijn. Erin komen zou geen enkel probleem moeten zijn, de sleutel hangt bij de deur. Algo heeft echter toch geen trek in dit stukje familie folklore. Helaas bevat de standaard kelder geen aardse wijnen, alleen wij­nen van Amber. Verder pest Algo de chefkok met een subtiel muziekstuk, waarop de chefkok Algo's eten wel af zal kruiden.

  Adrian maakt voor het diner even Flora haar excuses. Flora accepteert ze maar laat duidelijk blijken dat je een dame uit de schaduwen alleen fatsoenlijk gekleed meeneemt voor een informele gelegenheid, niet op een diner waarbij de ambas­sa­deur van Deiga ook aanzit.

  Bij het diner blijken, behalve Adrian en Murlas, ook Random, Fialle, Flora, Gerard, Corwin, am­bassadeur Burgon (een wat oudere man met zwart, grijzend haar en een redelijk intelligente blik) en zijn vrouw Shanella (een hoogblonde en redelijk knappe vrouw) aanwezig te zijn. Adrian groet zijn vader en Random laat duidelijk blijken na afloop nog wel even een woordje met Adrian en Murlas te willen wisselen. Tijdens het diner wordt namelijk niet over zaken gepraat.

  Deiga blijkt een aan Amber grenzende, zgn. gouden cirkel schaduw te zijn. Het is een zee­schaduw. De ambassadeur is hier om een bepaal­de handelsstatus te verkrijgen. Dat zat al in de pen toen Caine daar vermoord werd, maar die moord heeft alles stil gezet. Nu is gebleken dat de schaduw zelf geen schuld aan Caine's dood draagt, willen ze die status weer los zien te krij­gen. Tijdens het diner blijkt Adrian trouwens aardig op de wip te zitten.

   Na afloop heeft Random een onderhoud met Adrian en Murlas. Ze lichten hem in. Random blijkt Sand te kennen en is enigszins verbaasd dat ze nog leven. Sand is volgens hem een halfzus van hem. Ze is een paar eeuwen geleden vertrok­ken. Zij en haar broer Delwin hadden namelijk een hoogoplopende ruzie met Oberon. Oberon heeft toen alle troeven van hen tweeën laten ver­nietigen. Random zelf heeft dit alles helaas slechts uit de tweede hand. Ze schijnen sindsdien geen contact meer met Amber opgenomen te hebben. Maar voor meer informatie moeten Ad­rian en Murlas maar bij Fiona vragen, die schijnt er meer vanaf te weten. Verder geeft hij Adrian een wijze raad, hij zou eens wat minder vaak zijn excuses moeten aanbieden. Als hij zo doorgaat nemen ze hem niet serieus.

  Dorian is in een rotbui en zoekt zijn vader maar eens op. Daar kan hij er in ieder geval wat beter overheen stappen.

  Algo maakt van Alexander's aanwezigheid gebruik om wat meer over Benedict te weten te komen, en dan met name over zijn relatie met Violet. Alexander heeft helaas nog nooit van dat mens gehoord, maar zegt toe er bij Benedict naar te informeren, mocht hij hem weer eens tegen­komen. Verder wordt Algo door Alexander op de hoogte gebracht, compleet met een uitgebreide tactische analyse van het door Alexander gevoer­de gevecht.

  Als Adrian terugkomt op zijn kamer blijkt Lush verdwenen. De bedienden hebben haar echter wel gezien. Zo'n dame, slechts gekleed in een wit smokingjasje met een zeer diep decolleté, is moei­lijk te missen. Ze blijkt naar de keuken te zijn gegaan, alwaar Algo zich over haar ontfermd heeft. Een ontbijt, compleet met champagne en kaviaar, is geen probleem en hij heeft haar al verzocht voor hem te modelleren als Adrian ein­delijk binnen komt stormen. Adrian zint het ge­flirt van Algo maar niets, hij weet echter niet goed wat hij ertegen moet doen. En als Algo hem met een subtiel wijsje half in slaap weet te sussen gaat hij uiteindelijk maar naar bed. Lush blijft achter, ze is tenslotte pas net wakker. En een nachtje stappen met Algo lijkt haar wel wat. Algo regelt snel wat passende kleding bij het personeel.

  Murlas zoekt eerst troefcontact met Dorian, wordt geweigerd, en gaat dan in de bibliotheek zoeken. Over Sand en Delwin vindt hij dat ze de zoon en dochter van Oberon zijn uit een bepaald huwelijk. Hun moeder, die uit een bepaalde scha­duw kwam, is overleden. Over de politiek voor die schaduw was er altijd mot, tot militaire in­grepen toe. Delwin name er uiteindelijk de macht over, iets waardoor Oberon zich zo bedreigd voelde dat hij de twee in de ban deed. Murlas zoekt ook nog even naar informatie over de fa­milie van zijn moeder en vindt dat het hoofd van dat huis in de laatste slag gesneuveld is, door de hand van Caine.

  Tegen de ochtend stommelt Lush nog eens een keer bij Adrian naar binnen. Ze meldt dat ze met Algo in de kroeg is geweest en dat het heel leuk was. Maar Adrian hoeft zich geen zorgen te ma­ken, ze heeft niet gewerkt. Adrian ziet dat de jurk haar wel leuk staat en regelt, terwijl Lush slaapt, meer kledij in die maten. Hij meet ook haar vin­ger op voor de juwelier. Op weg daarnaar toe komt er een ekster op zijn schouder zitten met aan zijn poot een briefje. Bij de juwelier koopt hij een redelijk elegante set van 2 ringen en een hanger. Voor de betaling opent hij wel een kre­dietrekening. Bij terugkomst slaapt Lush nog. Hij laat haar, maar legt de juwelen en een briefje duidelijk in het zicht voor haar klaar.

  Murlas zoekt voor de derde keer contact met Dorian, geweigerd, en Adrian. Adrian blijkt voor­lopig nog wel wat te doen te hebben, reden voor Murlas om zonder hem het spoor verder te gaan volgen.

  Algo kijkt ondertussen in de bieb of er al weer nieuwe troefdeks beschikbaar zijn. Dit blijkt het geval, alleen liggen de twee in een afgesloten, glazen vitrine. Zijn moeder, eigenlijk de aange­wezen persoon om het aan te vragen, staat hem toch wat tegen. Oom Mike moet maar een dek voor hem regelen. Hij stuurt hem wel een bericht­je dat het voor zijn onderzoek belangrijk is en zo.

  Dorian vinden we terug in zijn appartement in Lon­don. Bij het doornemen van de post vindt hij helemaal onderaan een brief van Suzanne. Ze excuseert zich daarin, ze was boos, en moet hem dringend spreken. De telefoon had ze al gepro­beerd, maar Dorian nam de hele tijd maar niet op. Dorian ondervindt nu op zijn beurt net zo'n pro­bleem, alleen blijkt haar telefoon zelfs afgesloten te zijn. Dan maar Mike, de gitarist van de groep, geprobeerd. Deze is een beetje boos dat ze beiden zo vlak voor een plaatopname verdwenen, maar draait bij als hij merkt dat Suzanne niet bij Dori­an is. Ze moet al twee maanden vermist zijn. De politie wordt ingeschakeld.

  Dorian weet dat Suzanne Wyman Engelse is. Haar ouders zijn vrij welgesteld, hoewel ze het niet zo vaak over hen had. Ze komen uit een milieu waar ze uitgestapt is. Suzanne kwam in aanraking met de avant-garde in Londen en leidde daar een woest leven, hier en daar logerend en regelmatig in kraakpanden te vinden. Toen de band een succes werd, werd ze wat rustiger en kreeg ze behoefte aan een eigen plekje. Ze trok veel met de band op, maar had daarbuiten ook nog een paar vrienden. Verder had ze soms van die buien waarin ze alleen wilde zijn. Het dichtste stonden voor haar de bandleden en, bij vlagen, een jeugdvriendin, Sandy.

  Sandy blijkt een meisje van 23, 24 jaar te zijn met donkerblond haar dat ze rood heeft bijge­kleurd. Ze werkt bij een reclamebureau en weet zich te herinneren dat Suzanne een paar maand geleden nog gebeld heeft. Helaas was ze er zelf niet en heeft haar vriend toen de telefoon aange­nomen. Suzanne zou nog terugbellen, maar heeft dat nooit gedaan. Zelf heeft ze Suzanne ook wel een keer proberen te bellen, maar kreeg toen geen gehoor. Toen dacht ze er niet van, nu met Dorian over de vloer begint ze zich ook ongerust te ma­ken.

  Murlas en Alexander zijn aan het shadow shif­ten, waarbij ze elkaar op de hoogte hebben ge­steld. Hun speurtocht begon vanaf de restanten van Angel's city en is weinig succesvol. Murlas merkt dat hij op zijn verstand aan het shiften is en zo geen resultaat boekt. En op gevoel shiften lukt niet. Dan besluiten ze hun speurtocht naar de twee ontsnapten te staken en zich eens te gaan concentreren op de golems. Dit heeft meer succes. Ze merken dat ze terug richting Amber gaan. Alles wordt bekender. Dan zien ze iemand op hun pad. Een bekend gezicht. Het is een van de troeven van Sand, de jongeman met blond haar waar iedereen een heel creepy gevoel bij kreeg. Hij ziet er behoorlijk slecht uit en heeft waar­schijnlijk vastgeketend gezeten. De ketenen waren zo te zien niet echt van die aardige. Maar gezien de foltersporen op zijn lichaam is dat niet echt verbazingwekkend.

  Adrian denkt ondertussen dat Lush wel wakker zal zijn en haalt een brunch voor haar. Boven blijkt ze haar sieraden al driftig uit te proberen. Tijdens de brunch krijgt ze een briefje, Algo heeft vanmiddag wel tijd voor haar. In overleg met Adrian gaat ze in haar blauwe jurk.

  Dorian is het appartement van Suzanne aan het bekijken. Hij heeft in Angel's City geleerd hoe hij in zo'n woning binnen moet komen maar bedenkt zich nog net op tijd dat hij natuurlijk ook gewoon de sleutel kan gebruiken. Binnen treft hij tot zijn teleurstelling zijn brief bij de post aan. De brief is niet geopend. Verder ligt er niet veel interessant bij de post. Wel valt het hem op dat er best nog veel spullen van haar hier liggen. Haar paspoort bijvoorbeeld. Ook zijn haar spullen niet opge­ruimd. Voor Dorian is het duidelijk dat Suzanne niet van plan was om weg te gaan. Over haar familie vindt hij verder niet veel, alleen het adres van Willy Wyman. Met pattern vindt hij tenslotte nog een spoor van power, en wel in de slaapka­mer. Vreemd, maar het is duidelijk dat hier power gebruikt is. Morgen zal hij het wel verder onder­zoeken. Nu eerst slapen.

  Algo schildert Lush inderdaad, maar niet in haar blauwe japon. Als Dorian uiteindelijk in Algo's atelier naar binnen stormt, het schilderen duurt hem veel te lang, en dat bordje met niet storen kan hem echt niet tegenhouden, treft hij Lush bloot aan in een doorzichtige badkuip. Ze heeft allemaal diamantachtige dingen om haar heen, alsmede champagneflessen. Rode gordijnen en een strijkorkestje op de achtergrond complemen­teren het geheel. Adrian is duidelijk ontstemd, maar weet zich niet goed raad. Lush vindt het allemaal namelijk schitterend. Uiteindelijk gaat hij er maar bij zitten kijken.

 

                              Maurice