Amber Log Sessie 8

Dorian bevindt zich in het appartement van Suzanne en besluit om maar terug te gaan naar die van hemzelf. Het is wel weer genoeg voor vandaag, morgen is er weer dag.

Zijn optimisme blijkt deze keer niet te groot, en de volgende morgen gaat Dorian dus op weg naar Willy Wymar. Het adres voert hem naar een luxe villawijk. Het is een losstaand huis met een groot park erachter. Dorian, gekleed in de spijkerbroek en zo die hij gewoonlijk in London draagt, valt er duidelijk uit te toon. Het hek gaat nadat Dorian een bel heeft ingedrukt elektronisch open. De man, in pak uiteraard, die de deur opent kijkt arrogant op Dorian neer. Uiteindelijk meldt hij de heer Grey echter toch aan.

In de zitkamer treft Dorian een ouder vrouwspersoon, Willy Wymar. Ze heeft zeker een gelijkenis met Suzanne. Verder is ze redelijk duur gekleed, zij het met smaak. Ze blijkt wel over Dorian gehoord te hebben maar weet niets van Suzanne's verdwijning. De ontmoeting gaat niet helemaal zoals Dorian het zich voorgesteld had, Willy is heel kil tegenover hem. Al snel blijkt waarom. Ze is er bij lange na niet van overtuigd dat Dorian zelf niet achter Suzanne's verdwijning zit. Niet verwonderlijk gezien Dorian's antecedenten. Dorian mag dan een Amerikaans paspoort hebben, Willy blijkt over de nodige connecties te bezitten en weet zeker dat wie Dorian ook mag zijn, hij is in ieder geval niet degene die hij pretendeert te zijn. Bij het afscheid geeft ze hem dan ook de belofte dat mocht ze er ooit achter komen dat Dorian inderdaad verantwoordelijk is voor de dood van haar nicht, Dorian ook dood is.

Dorian gaat dan maar terug naar zijn appartement. Een troefcontact met Flora moet uitkomst brengen. Flora moet nog even wat afmaken, maar neemt even later weer contact op en laat zich naar de aarde overhalen. Dorian ligt haar in. Hij heeft zijn inziens twee problemen. Het gebruik van power bij Suzanne's verdwijning lost hij zelf wel op. Het probleem van dat antecedentenonderzoek vindt hij echter wat lastiger. Dorian wil toch nog wel vaker in deze schaduw terugkomen en vraagt Flora dan ook of zijn niets kan regelen. Flora doet dat wel even discreet. Van dat vrouwspersoon zal Dorian geen last meer hebben. En als Dorian erop aandringt dat hij haar wel graag levend hield wil Flora zelfs dat wel toezeggen. Ze raadt Dorian verder an om eens een blik privé-detectives open te trekken.

Het wordt een blik Pinkertonnen. Ze zijn duur, maar wel goed. En voor een toeslag zetten ze er nog een extra blik op ook. Een eerste rapportage kan hij binnen 2, 3 dagen verwachten. Aangezien een paar van zijn bandleden inmiddels aardig op zwart zaad terecht zijn gekomen laat Dorian wel doorschemeren dat hij een familie-erfenisje heeft gehad en schiet hij ze wat voor. De band doet hem vervolgens de suggestie aan de hand om in Londen een pand met repeteerruimte te kopen. Kunnen zij dan weer mooi van hem huren en later verrekenen en zo. Niet eens zo'n gek idee.

Drie dagen later krijgt Dorian inderdaad het rapport van Pinkerton. Suzanne blijkt ongeveer een dag na Dorian's vertrek spoorloos verdwenen te zijn. Ze is inmiddels bij de politie als vermist opgegeven, en naspeuringen bij ziekenhuizen, lijkenhuizen, etc. hebben niets opgeleverd. Voor de verdwijning was Suzanne eigenlijk voornamelijk bezig met de plaatopnames van de band. Ze had geen specifieke plannen om weg te gaan. De detectives hebben wel een lijst weten samen te stellen van haar bezigheden vlak voor haar verdwijning, maar iets bijzonders zat daar niet bij. Verder is ze wel uitgeweest met bandleden, maar dat is normaal, een romantische relatie onderhield ze, behalve met Dorian, niet. Aanknopingspunten voor verder onderzoek zien ze eigenlijk niet, Dorian geeft dit spoor dan ook maar op.

Een hoop poen is voor Dorian zo geregeld. En dus betaalt hij zijn appartement maar weer eens flink wat maanden vooruit, licht hij de band in dat hij voor familiezaken naar het buitenland moet - een band trouwens die flink baalt van het feit dat ze nu een nieuwe zanger moeten zoeken om Suzanne te vervangen - en gaat hij langs het appartement van Suzanne om vanaf daar het spoor op te pikken. Het spoor blijkt heel vaag maar door het aan zijn intuïtie over te laten, aan Suzanne te denken, en de power in het achterhoofd te houden, weet hij toch langs het spoor te shiften.

Uiteindelijk belandt Dorian in een vriendelijke, landelijke omgeving, Victoriaanse stijl. Het is een vreemde schaduw, er zit een soort weerstand die maakt dat je er alleen komt als het je doel is. Maar al lopende, een beetje in looppas en onderweg zijn kleding meeveranderd, blijkt het spoor hem dus naar deze schaduw te leiden. Niet dat hij hier moet zijn, het is meer dat het spoor erlangs of erdoor gaat.

Het is ook in deze schaduw dat er plotseling naast hem een paard stijgert. De amazone die het dier berijdt blijkt heel apart te zijn. Ze heeft donker, bijna zwart, krulhaar, blauwe ogen en komt redelijk sportief over. Ze wil eigenlijk wel verder rijden, maar het paard heeft bij het stijgeren een spier verrekt. Als Dorian er even naar kijkt raadt hij haar al snel aan om niet verder meer te rijden. Het meisje baalt hier duidelijk van. Maar als Dorian aanbiedt om haar te vergezellen maakt dat toch al weer veel goed. Het meisje blijkt Diana te heten en vindt de wandeling van een half uur met Dorian duidelijk niet onaangenaam. Ze is redelijk welgesteld en woont bij haar voogd. Haar sportieve instelling valt best wel op in deze setting.

Bij haar woning aangekomen nodigt Diana Dorian uiteraard uit voor een kop thee. Dorian gaat er wel op in en hoort dan tot zijn schrik Diana tegen een bediende zeggen dat hij even oom Caine moet laten weten dat er bezoek is.

Als Dorian even later oog in oog met oom Caine staat nemen zijn twijfels alleen nog maar meer toe. Caine ziet er bekend uit, precies zoals op de troef. Maar hij en Diana mogen elkaar duidelijk graag, zoals het kusje op de wang wat ze hem geeft illustreert. Caine glimlacht vriendelijk naar Dorian en maakt een buiginkje. Dorian toont zich een echte Amberiet en laat niet merken dat hij Caine herkend heeft. Wild ondersteunt Dorian's handelswijze. De kat denkt dat Caine niet vijandig is maar wel gevaarlijk zou kunnen zijn, mocht hij dat verkiezen. Op dit moment blijkt daar niks van, het gesprek gaat volledig over onschuldige onderwerpen zoals paarden en zeilen. Het blijkt dat alledrie de aanwezigen enthousiaste zeilers zijn en zo wordt er prompt besloten de volgende dag met zijn drieën te gaan zeilen. Dorian kan voor de nacht wel blijven logeren. Hij heeft over zichzelf laten doorschemeren dat hij van redelijke komaf is en wat rondreist.

Als Diana haar paard gaat verzorgen kan Dorian eindelijk even onder vier ogen met Caine spreken. Hij probeert erachter te komen of Caine inderdaad de Caine van Amber is, en dat blijkt zo te zijn. Iets wat Dorian te verzuchting ontlokt dat de berichten over zijn overlijden dan toch sterk overtrokken zijn. Tot Dorian's verbazing ontkent Caine zonen te hebben, de naam Murlas zegt hem zelfs niks. Caine heeft hier gewoon een paar jaar uitgerust, iets wat hij wel nodig had. Dorian ligt hem snel in en vertelt over de harpij, over Murlas die nooit zo positief over Caine is, over Sand (Caine knijpt zijn ogen even samen) en over Murlas' moeder (opnieuw knijpt Caine zijn ogen even samen). Dat die moeder dood is weet Caine, hij heeft haar zelf gedood. Ze was volgens hem een spionne van Chaos, en Caine kent zijn plicht. Dorian vertelt ook over zijn zoektocht naar Suzanne. Caine is duidelijk verbaasd dat Dorian daarbij bij hem uitkomt. Hij zou zo geen verband weten. Murlas vertrouwt hij echter niet, zeker niet als Sand daarbij betrokken is. Delwin is volgens hem helemaal gevaarlijk.

Adrian zit zich lekker te frustreren bij Algo. Aan elke ellende komt echter een einde, zo ook aan Algo's schildersessie. Voor de rest heeft hij Lush niet meer nodig. Terwijl Lush zich aankleedt vraagt ze Algo of hij niet nog een keertje met haar uit wil. Adrian's ogen zeggen gebiedend nee, maar Algo wil wel. Vanavond moet hij het schilderij afmaken, maar morgenavond kan hij wel.

Lush wordt vervolgens min of meer door Adrian uit de kamer gesleurd. Echt onder de indruk is Lush niet, ze vindt Adrian maar preuts. Verder wil ze vanavond nog steeds uit, iets waar Adrian heel wijs maar geen nee op zegt. Aangezien ze ook honger heeft, gaat Adrian maar eens achter eten aan. Eerst informeert hij bij Flora of Lush misschien bij het diner aan mag zitten. Zoiets mag natuurlijk, als ze maar volgens het protocol gekleed is en goede tafelmanieren ten toon spreid. Jammer dus. Flora raadt Adrian wel aan de volgende keer een vriendin met een beetje meer beschaving uit te zoeken.

Nu hij Flora toch te spreken heeft informeert Adrian meteen hoe dat precies met geldzaken zit in Amber. Flora heeft er duidelijk niet bij stil gestaan dat Adrian geen toelage van zijn vader heeft, maar regelt het meteen. Er wordt een rekening voor Adrian geopend. Van nu af aan kan hij de rekeningen naar het paleis doorsturen, alwaar ze onder zijn naam worden afgeboekt. Flora legt ook wel uit dat je normaal eerst een bediende naar een restaurant stuurt voor een reservering. Een reservering die meestal geen probleem oplevert. En mocht het wel een probleem opleveren dan moet Adrian dat gewoon even melden. Daarna is het gegarandeerd geen probleem meer. De bediende die je vooruit stuurt is uiteraard lid van je eigen huishouding. Aangezien Adrian nog niet echt de kans heeft gehad om zijn eigen staf van bedienden samen te stellen mag hij voor deze avond wel een bediende van Flora gebruiken. Het wordt Dylan, uiteraard gekleed in de kleuren van Flora.

En zo gaat Adrian met Lush uit eten. Lopend naar de stad is uit den boze, de twee reizen per koets, met een aparte koetsier. Voor het restaurant wordt gestopt, waarna Dylan naar binnen gaat, de zaak begint leeg te stromen, en Adrian en Lush dan uiteindelijk naar binnen mogen. Het restaurant blijkt helemaal leeg te zijn, op 1 tafeltje en een hele batterij bediening na. Aan Lush is al dit gedoe niet besteed, ze wil een hamburger. Als Adrian aandringt op wat duurders komt ze niet verder dan een dubbele. Uiteindelijk wordt het gelukkig een biefstuk, en dan schiet Lush weer wat te binnen: Kaviaar! Maar die kaviaar blijkt dus gewoon vies, zout spul te zijn. En bij de biefstuk zit wel friet, maar geen mayonaise. Een gebrek wat ogenblik door Lush aan de kaak gesteld wordt. Toch is ze wel onder de indruk. Dit is duidelijk een klassetent, heel wat anders dan de gelegenheden die ze gisteravond met Algo bezocht.Het mag dan een beetje een dode boel zijn, een tent die voor jou wordt leeggegooid heeft toch ook wel wat. En als er als nagerecht een grote ijscoupé wordt besteld, begrijpt men zowaar meteen de hint.

Na het eten wil Lush nog wel wat dansen. De koetsier weet wel een tent. En dus stopt de koets voor een balzaal, gaat Dylan weer naar binnen, stroomt de zaal leeg, en arriveren Adrian en Lush uiteindelijk in een lege dansgelegenheid. Dit is niet wat Lush zoekt, en dus stelt ze voor om maar een andere tent op te zoeken. Dit wordt Dylan iets te gortig, snel regelt hij wat meer gasten. Deze staan allemaal keurig in een rij te wachten tot de Prins van Amber en zijn gade het bal openen. Walsen blijken aan Lush alweer niet zo besteed te zijn. Ze schakelt al snel over op wat meer swingende bewegingen. Behalve een hele hoop geroddel levert dit ook een paar gasten en muzikanten op die mee doen. En zo ontstaat er een jazzy sfeertje, die later op de avond zelfs af en toe omslaat in rock and roll. Adrian laat het zich wel door Lush leren.

Als hij met Lush uiteindelijk terug naar het paleis gaat, zint het hem toch niet helemaal hoe het gegaan is. Lush hoort hier duidelijk niet thuis. Waarom moest er nou ook zo nodig een of andere idioot een atoombom op Angel's city gooien? Maar schaduwen zijn er zat, en Adrian besluit Lush maar op de aarde onder te brengen. Daar is ze veel meer op haar plaats.

En zo gaat Adrian op weg. Gaan ze in het begin nog met een koetsje, zodra het enigszins kan wordt er al op een beetje een showwagen overgeschakeld. Lush houdt daar wel van. Scheurend gaat het stelletje op weg naar de aarde.

Daar aangekomen moet uiteraard nog een geschikte woonplaats gevonden worden. Niets is goed genoeg voor Lush, en zo wordt ze door Adrian in Beverly Hills ondergebracht. Het duurste hotel daar is ook luxe, maar ze kijken daar in ieder geval heel wat minder op van onopgevoede mensen. En Lush kan eindelijk weer eens naar hartelust zappen. Adrian regelt ondertussen een rekening met veel geld en de nodige papieren. Een huis blijkt er ook nog wel te koop te zijn. Vlak bij de Red Hot Chili Peppers is er eentje leeg. Niet lang meer dus. Personeel, kleding, Adrian regelt het allemaal. Met Lush zo veilig geïnstalleerd neemt hij van haar afscheid. Lush vindt het wel jammer dat hij vertrekt. Maar zijn suggestie om te gaan studeren zal ze niet opvolgen. Ha, er zijn grenzen.

Adrian gaat vervolgens eindelijk eens achter Beiaard aan. Deze vindt het helemaal niet leuk dat hij daar een week of zo in de rimboe heeft moeten staan. Het beest is duidelijk verontwaardigd. De andere paarden staan er trouwens ook nog steeds.

Alexander shift naar een mooie omgeving, op zoek naar zwarte panters. Hij komt uit in een omgeving waar kuddes ezelsachtige wezens rondlopen, blauw gestreept. Het gras is hier rood. Volgens Alexander moet dit het zijn, en inderdaad ziet hij al spoedig twee hongerige panters bij de bosrand rondlopen. De panters zijn best groot, maar lijken haast puppies. Beiden weten uiteindelijk zo'n ezelsachtig wezen te verschalken.

"Goed hè", klinkt er een stem in zijn hoofd. Een grote, zwarte panter zit tevreden achter hem. De twee panters blijken uit haar nest te zijn. "En jij bent zeker Alexander?", echt onverwacht is Alexander's komst duidelijk niet. Er blijkt dan ook al een man te zijn langs geweest die haar verteld had dat Alexander voor een zwarte panter langs zou komen. Van haar mag hij wel een van die twee jonkies nemen. Alexander is uiteraard nieuwsgierig naar de man die haar gewaarschuwd had, maar over hem wil Mistra, zoals de panter blijkt te heten, verder niets vertellen.

Beide jonge panters blijken wijfjes te zijn. Bepaalde verzorgingseisen hebben ze niet, zolang ze maar als gezelschap behandeld worden. Veel verschillen doen ze verder niet, alleen is de ene wat krachtdadiger, terwijl de andere toch wat omzichtiger is. Adrian kiest uiteindelijk, geheel volgens Mistra's verwachting, voor de krachtdadige. Als naam krijgt ze voor het gemak Teena. Teena heeft daar geen bezwaar tegen en vindt het wel leuk met Alexander mee te gaan. Ze denkt dat ze hem wel aardig vindt. Nadat ze nog even afgegeten heeft vertrekken de twee. Via een sightseeing tour reizen ze door de schaduwen terug naar Amber.

In Amber gaat Alexander vervolgens eens wat dingen regelen voor een wat langer verblijf. Een rekening courant blijkt zo geregeld te zijn, en ook zijn appartement wordt voor hem aangehouden. Hij krijgt te horen dat hij bij het diner wel verwacht wordt, alhoewel het niet verplicht is. En verder kan Random soms een beroep op je doet, een beroep wat je geacht wordt uit te voeren. Als Alexander informeert naar een paar praktische tips krijgt hij bijna meteen te horen dat wat meer protocollaire kledij hem niet zou misstaan. En dus gaat Alexander naar de kleermaker om daar informele, formele en grand gala kleding te laten maken. Zijn persoonlijke kleur is daarbij zwart. Bij het grand gala kostuum gaat dat zelfs zo ver dat het degen zwart is.

Alexander gaat verder achter troefartiesten aan, maar helaas, Algo blijkt de enige te zijn die beschikbaar is. Teena vermaakt zich wel. Haar verkenning van het paleis gaat met heel wat gillende dienstmeisjes gepaard. Maar al spoedig heeft ze het kasteel wel gezien en wil ze actie. Het wordt jagen in Arden. En de grote monsters zoals vuurspuwende draken een beetje ontwijkend gaat dat heel goed.

Murlas zit in Arden en hoort honden. Ze blijken vergezeld van twee soldaten, die Murlas doorsturen naar Julian. Deze bevindt zich wat verder in het zuiden in een van zijn kampplaatsen.

Als Murlas hem op de hoogte heeft gesteld kan Julian alleen maar constateren dat Murphy zich weer mooi in de nesten heeft gewerkt. Aan een troef voor Rinaldo kan hij hem niet helpen. Troeven van Fialle en Merlin heeft hij echter wel, alsmede een troef van Amber uiteraard.

De betrokkenheid van Sand stemt Julian niet vrolijk, ze is volgens hem gevaarlijk en niet te vertrouwen. Vooral Fiona schijnt veel mot met haar gehad te hebben. Verder vindt hij Murlas' zaak wel zo ernstig dat Random volgens hem ingelicht moet worden, het belang van Amber gaat wat dit betreft boven dat van Murlas.

Murlas probeert vervolgens eerst tevergeefs Fiona te bereiken. Random lukt wel. Als deze is ingelicht wil hij meteen een waarschuwing naar de hele familie laten uitgaan. Hij vraagt Murlas of deze zijn reisgenoten heeft ingelicht, maar deze antwoordt slecht met de wedervraag hoe hij dat zonder troeven had moeten doen? Julian heeft de pech ook aanwezig te zijn, hij is meteen verplicht vrijwilliger om de familie in te lichten. Van iedereen zijn er hier wel troeven aanwezig, van Algo zelfs in overvloed.

En zo krijgt iedereen dus te horen dat Murlas tegen iets heel vervelends is aangelopen, namelijk een van de personen op de troeven van Sand. Deze heeft hem geestelijk overvallen en is toen van lichaam gewisseld. Murlas zit nu in het lichaam van Azrain en Azrain in het lichaam van Murlas. Dit betekent dat Azrain nu dus een hand mist. Elk familielid krijgt de opdracht om, mochten ze Azrain tegenkomen, hem naar Amber te brengen. Er wordt hen daarbij ten sterktste aangeraden hulp in te roepen, aangezien Azrain psychisch heel sterk moet zijn.

Murlas verneemt van Random en Julian dat Sand en haar broer veel bij Dworkin gestudeerd hebben. Er scheen een soort van rivaliteit tussen Sand en Fiona te bestaan. Sand en Delwin aan de andere kant traden juist op als een hecht blok. Ze bemoeiden zich ook niet veel met anderen. Toen ze in de ban gedaan werden heeft verder niemand, voor zover bekend uiteraard, nog contact met ze gehad. Murlas zit trouwens in een vergelijkbare situatie. Hij is door Random in quarantaine geplaatst en heeft nu alleen nog maar met hem en Julian contact.

Maurice