Amber Log Sessie 10

Alexander bevindt zich samen met Dalt, Rinaldo en Jasra onder in de toren. Jasra laat daarbij duidelijk merken dat de anderen maar moeten zorgen dat ze bij de tovenaar komt, zelf zal ze geen vinger uitsteken. Rinaldo biedt uiteindelijk wel aan om voorop te gaan, Alexander is min of meer verplicht vrijwilliger voor de tweede positie.

Halverwege de eerste trap stuit Rinaldo op een wachtpost. Het kost hem even wat tijd, maar dan is deze ook geëlimineerd.

Een eind verder komt de trap uit bij een platform waar verscheidene gangen op uitkomen. Er staan 7 wachtposten. Uiteraard doet Jasra niet mee. De andere drie vormen een beschermende cirkel om haar heen en treden in gevecht. Alexander krijgt er twee tegenover zich. Ze zijn allebei vrij goed, maar Alexander is gewoonweg een stuk beter. Hij weet er eentje te verleiden tot een opening en heeft er, dankzij zijn wapen dat behalve dat het van vorm kan veranderen ook meer schade doet, in 1 slag een wapenarm af. Dit geeft de andere wacht weliswaar een kans Alexander toch van een schram te voorzien, een naam mag het niet hebben. De ander is verder wel wat voorzichtiger dan het slachtoffer, ook wat beter, en vooral wat bezorgder. Terecht. Via wat schijnbewegingen slaat Alexander er op een gegeven moment zijn linkerhand af. Een linkerhand die Rinaldo doet klagen dat zijn kleding zo bevuild wordt. Rinaldo gooit het ding in ieder geval terug naar Alexander, ondertussen rustig verder spelend met zijn twee wachters. Dalt is minder verfijnd, heeft er twee onthoofd en is nu bezig met de derde. Rinaldo maakt er ook een einde aan. Eentje is uitgeschakeld met een trap in zijn kruis, de andere via een heel patroon aan prikjes, waarvan alleen de laatste een echte, en dodelijke, stoot is.

Ze gaan verder de trap op. Op een gegeven moment roept Rinaldo "Kijk uit." Alexander stopt meteen en kijkt wat er aan de hand is, zo de steen die over de zich bukkende Rinaldo vliegt vol in het gelaat krijgend. Dat komt aan.

De stenenregen van boven blijkt te erg om er zo tegenin te gaan, tijd voor krijgsraad dus. Rinaldo stelt een andere route voor. Dalt weet er echter geen en Jasra wil niet helpen. Ze bewaart alles voor de confrontatie. Dalt schat in dat er nog zo'n 5 wachtposten boven zijn. Daarop pakt Alexander een schild dat zich in een hoekje bevindt, verbouwt het een beetje zodat het in het trapgat past en gaat aldus afgeschermd naar boven. De stenen kunnen hem op deze manier niet deren en als hij weer een trapgat nadert hoort hij een aantal wegrennende voetstappen. Op het platform aangekomen, blijken de wachters gevlucht te zijn.

Dalt denkt dat ze nu nog maar 1 trap hoeven, en uiteraard gaat Alexander voorop. Hij is bijna boven als hij een 'blast' hoort en het schild gloeiend heet wordt. Alexander ziet zich genoodzaakt het schild los te laten, waardoor hij niet meer beschermd is tegen de volgende vuurbal. Hij vindt het hoog tijd worden voor Jasra, maar die vindt dat Alexander eerst maar eens wat moet doorlopen, de Amberiet daarbij een schop verkopend. Alexander rent naar boven en treft daar een prevelende oude man. Zijn rapier in een stiletto veranderend, gooit Alexander zijn wapen naar hem toe. Het slachtoffer laat met 1 woord de stiletto naar zijn eigenaar terugkeren, maar gelukkig weet Alexander zijn wapen tijdig uit de lucht te plukken. Hij rent dan maar persoonlijk op de man af, maar botst op een onzichtbare muur. Jasra dan? Deze vindt slecht dat die sukkel van een Alexander moet oprotten. Alexander merkt dan dat Dalt en Rinaldo maken dat ze de gang inkomen en besluit onmiddellijk hun voorbeeld te volgen. Terecht, achter hem barst het vuurwerk in volle hevigheid los.

Zich nu pas realiserend hoezeer hij verbrand is gaat Alexander op zoek naar water. In een soort laboratorium vindt hij inderdaad een bassin waarin water zou kunnen zitten, maar hij vertrouwt het toch niet voldoende om het risico te nemen. Verder ronddwalend komt hij uiteindelijk bij Rinaldo en Dalt terecht. Rinaldo blijkt nog wel wat voor Alexander's brandwonden te weten. Hij mompelt even wat en prompt begint het in de gang boven Alexander te regenen. Jasra is ondertussen met zulk grof geschut bezig dat het drietal zich zorgen begint te maken. Deze toren kan elk moment instorten. Op voorstel van Alexander troeven ze terug naar het paleis. Alexander wil zich daar eerst even wat opfrissen en komt erachter dat hij daarvoor bij Rinaldo moet zijn. Verder besteedt hij zijn tijd aan wat gesprekken onder 4 ogen. Wat wil je als je oppert dat ze misschien wel gelijk hebben in hun houding jegens Amber. Over de schaduw valt verder nog te melden dat er niet zo makkelijk geshift kan worden, het ligt te dicht bij Amber.

Dorian concentreert zich op het Patroon en probeert erachter te komen hoe het tijdsverloop in deze schaduw is. Het is lastig, maar op een gegeven moment begint hij een gevoel voor de schaduw zelf te krijgen. Het gaat hier snel. Het gesuggereerde tijdsverloop zou inderdaad kunnen kloppen, maar dat was niet altijd zo. Iemand heeft dat pas onlangs opgevoerd.

Diana zit ondertussen bezorgd tegen de geestelijk volkomen afwezig lijkende Dorian aan te praten. Deze denkt dat het opvoeren van de schaduw met het Patroon gedaan moet zijn en daalt dan weer af naar meer alledaagse zaken. Hij stelt Diana gerust en stelt voor te vertrekken. Bij het afscheid valt hem echter op dat de man toch wel wat nerveus is. Reden genoeg om verder te vragen. Suzanne zou hier volgens de man door een familielid heengebracht moeten zijn. Een blik in de archieven geeft hem gelijk, Charles Wyman staat daar als brenger vermeldt. Tijdens haar verblijf hier heeft er verder nooit iemand naar haar genformeerd. Haar persoonlijke bezittingen zijn hier nog, maar ze had eigenlijk niets bij zich toen ze gebracht werd. Wat ouderwetse kledingstukken, omslagdoeken, en een soort luit. Dorian vraagt Wylde's advies en krijgt te horen dat de man misschien wel wat verbergt. Kijken met het Patroon levert echter niets op.

Dorian moet het toch zeker weten en gebruikt dan ook het Patroon om de man's geest te inspecteren. Hij laat het daarbij wel aan de man merken wat hij aan het doen is. Zonder veel moeite ontdekt Dorian dat de man inderdaad iets verbergt. Iemand heeft hem betaald om te zeggen wat hij gezegd heeft, en die iemand heeft ook de spullen en het schilderij gegeven. Wie het precies gedaan heeft lijkt wel te zijn weggevaagd. Daardoor op een idee gebracht doet Adrian hetzelfde. De man denkt nu in zijn opzet geslaagd te zijn.

Eenmaal buiten ligt Dorian Diana wel in. Deze vindt het niet netjes om in iemands geest te neuzen maar is helemaal verontwaardigd als ze hoort dat de man loog.

Het tweetal overnacht in de herberg (gescheiden slapend uiteraard) en gaat de volgende dag terug naar Amber. Dat lijkt Dorian nu namelijk toch wel verstandiger. Onderweg beschrijft hij de familieleden aan Diana. Deze is best wel verbijsterd over de ingewikkeldheid van de relaties. De uitleg wordt verstoord door een sneeuwstorm waar Dorian in zijn geshift niet om gevraagd had. Hij probeert er nog uit te shiften, maar treft slechts een in het zwart geklede ruiter tegenover zich. De ruiter heeft een verweerd gezicht waaruit en soort wijsheid spreekt en loopt zo op het eerste oog tegen de veertig. Tegelijkertijd lijkt het net alsof hij er niet is, iets wat bij familieleden wel anders is. Zijn paard is ook zwart en Dorian kreeg even het idee dat het beest ook een hoorn had. Al met al heeft de man iets aparts. Hij praat tegen het tweetal, maar is daarbij niet te verstaan. Dit beseft hij zelf ook al spoedig, waarop hij het tweetal wenkt hem te volgen. Dit doen ze dan maar.

Uiteraard gebruikt Dorian het Patroon om de man te observeren. Hij leert zo dat de man een soort projectie is. De kracht die daarvoor gebruikt is is onbekend maar moet net zoiets als het Patroon zijn. Ook is er nog een andere kracht bij betrokken.

Het gezelschap arriveert uiteindelijk bij een landhuis. Diana, die de ruiter ook gezien heeft, en Dorian gaan het vervallen huis binnen. Via een gang komen ze in een soort ruimte met op de vloer een pentagram. Het pentagram heeft op alle hoeken kaarsen staan. In het midden ervan zit een netjes geklede oude dame. Deze vrouw opent haar mond, maar in plaats van een beschaafde vrouwestem klinkt er een mannenstem uit, een mannenstem die heel goed bij die ruiter zou hebben gepast. De stem heet hen welkom en legt uit dat ze met een projectie praten. "Mijn naam is Cerwen. Ik weet niet precies wie U bent, maar ik ben wat U bent in deze wereld. Een familielid van het Patroon. Ik kan niet veel zeggen, want de tijd is kort. Uw wereld wordt verstoord. Iemand heeft een opening gemaakt tussen uw wereld en mijn wereld." Dorian vraagt of dat te verhelpen is. "Ja, de opening is niet het probleem, maar het meenemen van het artefact is dat wel. Het artefact van onze wereld is nu in uw wereld, waardoor de eenhoorn daar ook heen is gegaan. Het artefact moet terug, anders zullen beide werelden uiteindelijk vernietigd worden. Als het artefact teruggaat, zal de eenhoorn volgen. Ik weet niet welke vorm het artefact in uw wereld zal aannemen, maar wij noemen het het Juweel. Volgens de overlevering is het het Oog van het Serpent. In onze wereld is het een witte bol, in uw wereld heeft het misschien ook deze vorm, of de vorm van uw Juweel. Er moet verder een samenwerking zijn geweest tussen beide werelden. Een van mijn broeders heeft hieraan meegeholpen. Ik weet nog niet welke. Hoe het gat gemaakt is weet ik niet, zelf kan ik het niet."

Dan gebeurt er iets. Er verschijnt iets blauws boven het pentagram, iets dat eruit ziet als een soort gevlochten macaroni. Dorian wacht het verder niet af en pakt de troef van Amber. Samen met Diana en Wylde maakt hij vervolgens dat hij hier vandaan troeft.

Boadice wil wel eens weten wanneer het familietribunaal is. Het personeel kan het haar echter niet vertellen. Daarop gaat ze maar naar Algo, ook omdat ze wil weten waar ze hier aan verf, kwast, ezel en meer van dergelijke rotzooi kan komen. Algo raadt haar aan om het aan het personeel te vragen. Ze kan het ook zelf in Amber gaan komen. Zelf haalt Algo zijn spullen uit Telgan. Boadice vindt zijn spullen van redelijke kwaliteit en regelt nog wel een keer het zaakje voor haar zelf.

Dan gaat ze naar de stallen. Deze zijn echt schoon. Twee bijzondere paarden vallen meteen op. Eentje is oranje/zwart gestreept, de ander heel groot en woest. De hoofd van de stallen heet Rolf. Boadice geeft te kennen dat ze graag een paard wil lenen die getraind is in het rijden van schaduwen. Volgens Rolf kan dat wel, hoewel de meeste paarden van familieleden zijn. Het grote, woeste paard blijkt Morgenster te heten en is van Julian. Het oranje/zwart gestreepte is van een speciaal ras en behoort aan Benedict. Uiteraard kunnen die niet geleend worden, maar Random kan er tijdelijk wel eentje missen. Boadice krijgt de beschikking over Poker, een merrie. Ze rijdt er eerst een eindje mee buiten Amber en troeft dan naar haar eigen stoeterij. Volgens haar beheerder gaan de zaken wel goed. Ook heeft ze er een eigen paard staan, Slivo geheten, die ze middels een hell-ride op Poker terugbrengt naar Amber. De hell-ride kan helaas niet te snel gaan, Slivo vindt het toch wel wat eng.

Tegen het einde van de dag is Boadice terug bij de stallen. Rolf kan Slivo wel waarderen. Het is volgens hem een leuk beest. Boadice verzoekt hem Slivo niet vast te binden. Het paard blijft meestal wel staan en als het wegloopt is dat over het algemeen om een goede reden. Tuig en zadel worden verder, voorzien van Boadice's naam, bij de stallen opgeborgen.

Terug in het kasteel krijgt ze een enveloppe met daarin een troef van een blauwe toren. De stijl herkent ze meteen. Ze heeft zelf ook een paar troeven in die stijl. Snel laat ze op haar kamer een briefje achter met "Ben even weg, Boa." en bestelt ze twee boterhammen en een middelgroot vechtmes. Aldus uitgerust gebruikt ze de troef.

Boadice komt uit in een schaduw met een paarsige zee, een oranje lucht, en de blauwe toren. Het waait er flink. Door de lucht zweven groeiende dingen. De toren bevat geen deur, en ook geen bel. Ramen ontbreken eveneens. Het is opgebouwd uit een vreemde materie, Boadice vraagt zich af of het misschien leeft. Ze denkt uiteindelijk van niet, maar het blijft een rare substantie. Je kunt er geen grip op krijgen. Op haar roepen komt geen antwoord. Het Patroon toont de toren slechts als een zwart gat. Wel valt haar op dat de bomen ook een (zwakke) psyche hebben. Zonder veel moeite suggereert ze er eentje om haar te komen oppikken. Het lijkt wel of de boom uit zichzelf de takken zo arrangeert dat Boadice redelijk comfortabel zit. Dan gaat het naar boven. Daar stapt ze af en ziet ze meteen het luik. Een luik afgesloten met een grendel aan de buitenkant.

Als Boadice het luik opent stormt er een spinnijdige dame met rood haar naar buiten die driftig vraagt wie Boadice dan wel mag zijn. Boadice legt uit dat ze een troef van de toren heeft. Deze moet ze meteen laten zien. Hoewel het daarbij uitdrukkelijk Boadice' bedoeling is dat de troef in haar bezit blijft, kost het de driftkikker geen enkele moeite de troef in haar hand te krijgen. De troef blijkt haar vermoedens te bevestigen en Boadice is die troef voorlopig even kwijt. Min of meer verbijsterd kijkt ze toe hoe haar troef in een heel pak troeven verdwijnt. Daarna mag ze vertellen wat ze ermee te maken heeft. Als ze zegt dat niet te weten moet ze meteen vertellen waar ze vandaan komt. Boadice is toch niet helemaal tevreden met deze gang van zaken. Ze wil zelf ook wel eens wat weten en stelt voor dat te vertellen in ruil voor de naam van dat andere mens. Meteen nadat ze het gezegd heeft weet ze al dat dat fout was. Dat andere mens is gevaarlijk, en haar kwaad maken dan ook bijzonder stom. Snel vertelt ze dan maar dat ze uit Amber komt. De driftkikker gromt eens en zegt dat Boa, mocht ze dat willen, mee terug kan. Boadice heeft liever uitleg maar moet het doen met de mededeling dat iemand haar als boodschappenmeisje gebruikt heeft. Verder gaat ze dan toch maar op het aanbod in. Terug in de hal van het kasteel kan ze eindelijk eens aan een bediende vragen wie dat schreeuwende mens eigenlijk is. Fiona is terug.

Er nog even over nadenkend trekt Boadice de conclusie dat Fiona daar opgesloten moet hebben gezeten. De grendels zaten tenslotte aan de buitenkant.

Random en Julian komen bij de cel van Murlas met een bibberende wachter bij zich. Random deelt Murlas mee dat er tribunaal komt en dat hij nog niet besloten heeft wat er uitkomt. Hij laat duidelijk merken dat Murlas in zijn ogen verkeerd bezig is, om niet te zegen kinderachtig. Het wordt hoog tijd dat hij daar overheen groeit. Random kan hem tenslotte zonder problemen terecht laten stellen. Murlas belooft na wat aandringen weliswaar beterschap, maar is wel erg happig op het lot van Azrain. Deze is voor Random nog een probleem. Dat hij uiteindelijk terecht gesteld wordt, daarover bestaat geen twijfel. De info moet er echter eerst uit. En Fiona, de specialist op dat gebied, is dus typisch nog steeds zoek. Bij het vertrek van het tweetal laat Julian nog wel even merken dat Random ergens toch wel gelijk heeft.

Algo heeft na Boadice's bezoek een briefje voor Random achtergelaten met het verzoek of hij met Algo om 6 uur zou willen dineren. Daarna probeert hij troefcontact met Dorian te krijgen. Dat lukt hem op het moment dat Dorian samen met Diana en Wylde naar Amber troeft. Algo laat weten dat hij Dorian dringend moet spreken, maar deze heeft eerst nog even wat anders te doen. Over een uurtje is echter prima.

Algo krijgt verder van Random bericht dat hij niet met hem kan dineren. De koning heeft vlak voor het familiediner echter nog wel even tijd.

Onze troevenschilder laat zich vervolgens formeel via een briefje bij zijn moeder aankondigen om eens met haar te babbelen over etiquette en zo. Het blijkt Algo daarbij voornamelijk om de etiquette tijdens het tribunaal te gaan. Algo probeert zijn moeder uit te leggen dat Murlas' wandaad eigenlijk eerder een belediging van Amber is dan een belediging van Algo. Zijn moeder trekt daaruit ten onrechte de conclusie dat haar zoon bang is voor een duel. Algo heeft alleen maar geen zin in allerlei kleinzielige vete's en zo. De suggestie dat Random dat misschien niet goed weet in te zien wordt door Flora resoluut van tafel geveegd, hij weet volgens haar wel waar hij mee bezig is. Ze denkt verder dat Algo waarschijnlijk als aanklager op zal treden, hoewel hij dat natuurlijk zelf in de hand heeft. Flora wijst Algo erop dat het belangrijk is te bedenken wat Algo wil dat er uit het tribunaal komt en hoe hij wil dat de familie over hem denkt. Het tribunaal is volgens haar een belangrijke politieke gebeurtenis.

Dorian is ondertussen vertrekken gaan regelen voor Diana. Deze blijken op de vierde etage nog wel beschikbaar te zijn. Ze neemt haar intrek naast Boadice.

Zowel Dorian als Diana knappen zich vervolgens eerst even op van de reis. Dorian probeert dan een ontmoeting met Random te regelen. Deze heeft om 5 uur wel tijd. Helaas heeft Dorian dit tijdstip al afgesproken met Algo. Het is nu half 5 en Dorian neemt meteen troefcontact met Algo op om te kijken of ze hun afspraak ook kunnen vervroegen. Algo zit eigenlijk toch alleen maar op Dorian te wachten, snel legt deze dan ook de paar meter van Diana's appartement naar dat van Algo af, Diana met zich meenemend.

Algo is duidelijk door Diana's aanwezigheid verrast en vindt haar wel wat preuts gekleed. Hij weet echter hoe het hoort en gedraagt zich in 1 woord correct.

Dorian wordt ingelicht over Murlas' misselijk gedrag en krijgt ook te horen dat Algo eigenlijk wat met Adrian in zijn maag zit. Algo vraagt Dorian of deze niet zijn secondant wil worden en Adrian het duel uit zijn hoofd kan praten, hij heeft er eigenlijk totaal geen zin in. Dorian wil best even met Adrian praten, maar dan niet meteen als secondant. Het lijkt hem beter Adrian eerst even neutraal te benaderen.

Na het gesprek met Algo komen Dorian en Diana Random onder ogen. Deze bevindt zich in zijn studeerkamer. Dorian stelt Diana voor en vertelt dat hij een belofte heeft gedaan. Random is daar echter niet van onder de indruk en zal wel zien wat hij met de informatie zal doen. Daarop verbreekt Dorian zijn belofte door te vertellen dat hij bij Caine is geweest. Random baalt meteen, maar is toch niet overtuigd dat die vent ook echt Caine was. Het feit dat Caine beweerde dat Murlas niet zijn zoon was, is interessant, maar wie is dan wel Murlas' vader? Dat hij een Amberiet is staat tenslotte buiten kijf. Het verhaal over de sneeuwstorm mag Random wat meer bekoren, eindelijk eens wat info waar hij wat aan heeft. Misschien hoeft hij de nieuwe generatie dan toch niet helemaal af te schrijven? Al met al vindt Random het echter toch niet eerlijk dat hij met al die ellende zit opgescheept. Was hij er maar nooit aan begonnen. Dat is hij echter wel, en dus wil Random toch wel weten hoe lang Caine nog weg denkt te blijven. Dorian weet dat niet precies. Caine is volgens Random echter erg efficiënt. Hij wil Dorian niet te veel hoop over zijn moeder geven, maar Caine jaagt over het algemeen geen hersenschimmen na.

Het diner is druk, de familie is bijna compleet aanwezig. Alexander is ook weer opgedoken. Hij is keurig gekleed, maar zijn geschroeide gezicht blijft er natuurlijk niet uitzien. Tot de meer opmerkelijke afwezigen behoren Caine, Merlin, Oberon, Boadice, Sand, Dalt, Delwin, Fiona, Martin, en natuurlijk Murlas.

Diana is nog niet binnen of Bleys komt zich al aan haar voorstellen. Gezellig met haar kletsend vraagt hij op een gegeven moment hoe ze nu wist dat ze familie was. Dorian weet maar net bijtijds ertussen te komen met de opmerking dat hij dat voelde. Bleys is daar duidelijk van onder de indruk, Dorian heeft potentieel. Deze beseft ondertussen dat hij niet eens een leugentje heeft verteld. Hij kan het inderdaad zien.

Dorian beseft verder dat hij nog met Adrian moet praten, maar aangezien deze dat ook dringend met hem wil, is dat geen probleem. Meteen na het diner.

Benedict heeft ook nog wel wat vraagjes voor Alexander, bijvoorbeeld hoe het gevecht is afgelopen. Als hij hoort dat het restant van de golemns nu in Dalt's handen is, is hij daar niet blij mee. Verder is hij verbaasd over de beweerde betrokkenheid van Rinaldo en blijkt hij Jasra wel te kennen.

Diana wordt door Random formeel voorgesteld. Ook meldt Random de ontdekking van een ander nieuw familielid, Boadice. Het formele gedeelte wordt verder afgesloten met de claim van Algo op het aanklagerschap tijdens het tribunaal.

Na het diner wordt Diana vakkundig door Flora weggekaapt, Dorian alle gelegenheid gevend eens met Adrian te gaan praten. Adrian laat duidelijk merken Dorian te vertrouwen en legt hem de situatie uit. Helaas wordt hij aardig in de steek gelaten, Dorian vindt dat Adrian het teveel opblaast terwijl deze gewoonweg zeker weet dat hij gelijk heeft. Dorian's opmerking dat Algo hem als secondant gevraagd heeft komt verder hard aan. Adrian laat er geen twijfel over bestaan dat hij het niet leuk zou vinden als Dorian daar inderdaad op in gaat. In een poging Adrian het relatieve van dit alles te laten inzien, en ook om de sfeer weer wat op te klaren, vertelt Dorian hem wel over Cerwen.

Alexander mag na het diner Benedict onder 4 ogen inlichten. Dit gebeurt in korte maar nauwkeurige bewoordingen. Benedict geeft te kennen dat Rinaldo's betrokkenheid hem verbaast, deze is bij zijn weten namelijk niet weggeweest. Hij vertrouwt het zaakje in ieder geval niet, Dalt is een gevaarlijk iemand. Verder geeft hij Alexander duidelijk te verstaan dat hij er bij zijn duel tegen Dalt nooit vanuit had mogen gaan dat hij wel zou verliezen. Elk duel is namelijk weer anders.

Alexander vraagt op zijn beurt naar de spullen van Murlas. Benedict denkt dat datgene wat hij hem heeft uitgeleend waarschijnlijk wel geretourneerd kan worden.

Alexander vraagt ook naar Violet, daarmee bijna een glimlach om Benedict's mond veroorzakend. Als Benedict hoort dat het om Algo gaat antwoordt hij slechts met: "Hij merkt het wel."

Algo gebruikt de tijd na het diner om wat meningen te peilen. Helaas voelt hij zich al spoedig niet lekker. Braken in een toilet helpt niet, zich op een troef proberen te concentreren ook niet. Algo gaat plat.

Als hij even later bewusteloos wordt aangetroffen leidt dat tot grote consternatie. Hij blijkt vergiftigd te zijn, en wel met een sterk gif. Het is maar zeer de vraag of hij het haalt, hoezeer Gerard ook zijn best doet.

Algo's geest vertoeft ondertussen in andere oorden. Hij treft daar Violet aan. Deze heeft haarscherp door dat Algo bezig is de pijp ui te gaan. Ze vindt het verder wel leuk om met Algo te spelen, maar hij blijft natuurlijk maar een droomwezen. Ze vraagt zich af waarom die vrouw hem probeerde te vergiftigen. Vrouw? Violette legt uit dat een vrouw met lang, roodbruin haar zijn drank verwisseld heeft. Ze was volgens haar echt goed, alhoewel ze natuurlijk niet echt zo'n dienstertje was. Dat Algo dood gaat vindt Violette niet leuk, dat gebeurt dus ook niet. <KNIP>.

Tot Gerard's verbazing komt Algo plotseling bij. De vrouw die hem vergiftigd heet blijkt helaas al gevlogen. Verder is Algo's huid nu helemaal paars.

Boadice, die midden in deze commotie terugkomt, gaat uiteraard wel even bij Algo kijken. Ze treft daar ook Dorian. Deze bekijkt Algo met het Patroon en merkt op dat de paarse kleur waarschijnlijk slechts een bijeffect is. Algo is namelijk helemaal doordrenkt van een bepaald soort magie. Boadice vertelt er over haar ontmoeting met Fiona en klaagt nog maar eens dat niemand haar ooit iets verteld. Verder vraagt ze Algo om papier en meer van dergelijk spul voor morgen. Ze wil eens proberen een schets van Amber te maken. Algo vindt het goed.

Op het moment dat Alexander ook zijn opwachting bij Algo komt maken, zijn we getuige van een zeer interessante ontmoeting tussen Thena en Wylde. De twee zien elkaar voor het eerst, en het is water en vuur. Wylde is er als een haas van door, Thena er meteen achteraan. Alexander hoort later van zijn geliefde panter dat die Wylde maar een smerig beest is. Volgens Thena zijn het gevaarlijke lui.

En zo wordt het nacht in het rustieke Amber. En morgenmiddag zal Murlas eindelijk zijn gerechtigde straf ondergaan. Maar dat is iets voor het volgende verslag.

Maurice