Amber Log Sessie 11

Het is de volgende ochtend. Boadice heeft het meteen al druk met de bestelde kleermakers.

Dorian wordt keurig op het gewenste tijdstip van 8 uur gewekt, kleedt zich aan, gaat om 8:30 bij Diana kijken, 'momentje', en gaat om 8:45 met haar naar de eetzaal. In de kamer ernaast is het ondertussen nog steeds druk met kleermakers die maar niet het juiste spul mee kunnen brengen. Bij het ontbijt treft het tweetal Rinaldo en Bleys (zijn gemaakt aardig tegen elkaar) en Martin (is dol op junkfood en heeft vreselijke tafelmanieren). Uiteraard maakt Diana met ze kennis en om 9:15 kunnen ze dan hun opwachting bij tante Fiona maken. Tenminste, dat was de bedoeling. De bediende voor de deur maakt echter heel duidelijk dat tante Fiona niet gestoord wenst te worden. Dorian vertrekt dan maar naar de bibliotheek om een briefje te schrijven, Diana de hele tijd achter zich aan slepend.

Adrian is iets later als Dorian en treft hem dan ook niet op zijn kamer aan. Boadice is wel aanwezig en heeft zelfs tijd, maar Adrian vindt zo'n gesprek in gezelschap van allemaal kleermakers toch niet passend. Daar wordt het roddelcircuit weer een prachtige mogelijkheid door de neus geboord. Flora is gelukkig ook aanwezig, heeft ook tijd, en gelukkig geen andere bezigheden. Adrian vraagt haar om hulp bij het opzetten van zijn huishouden. Zij is tenslotte veel beter in de bedienden hier thuis. Bij Flora is hij inderdaad aan het juiste adres. Nadat Adrian te kennen heeft gegeven het liefst in het paleis te verblijven vindt Flora zijn appartement al snel te klein. Dat is echter simpel te verhelpen door de scheidingsmuur met het appartement ernaast uit te breken. De bewoner daarvan, Alexander, kan wel verhuisd worden. Hij heeft toch geen bedienden. Verder acht Flora een butler een absolute noodzaak. Adrian zit echter meer te springen om iemand die zijn geldzaken voor hem afhandelt, een persoonlijke secretaris dus. Nou wil het toeval dat Flora net geïntroduceerd is aan de jongste zoon van een adellijke familie uit de stad. Een familie die haar min of meer gevraagd heeft om een betrekking voor hem te regelen. Een afspraak is dus zo geregeld, of had Adrian liever een secretaresse gehad, vraagt Flora fijntjes. Adrian put zich meteen weer uit in allerlei verontschuldigingen. De rollen worden haast omgedraaid als Flora er achter komt dat Adrian nog geen titel heeft. Dat kan volgens haar toch echt niet, ze moet het er eens hoognodig met Random over hebben.

Dorian heeft ondertussen zijn bericht aan tante Fiona geschreven en gaat weer richting haar kamer, Diana vrolijk achter hem aan huppelend. Bij de kamer zijn ze getuige van de strijd tussen Gerard en de bediende voor de deur. Gerard snapt best dat Fiona slechts voor belangrijke zaken gestoord mag worden, maar de zaken die hij met haar bespreken wil zijn dat ook. De bediende blijft echter hardnekkig volhouden dat de vrouwe helemaal niet gestoord mag worden. Dorian verstoord de spannende strijd helaas door zijn boodschap aan de bediende af te geven en Diana aan Gerard te introduceren.

Boadice is eindelijk uit haar kledij en vraagt aan een willekeurig familielid waar het tribunaal eigenlijk gehouden wordt. Dit blijkt in de grote zaal te zijn. Aangezien dit Boadice nog steeds weinig zegt en het toevallige familielid Bleys heet, heeft Boadice binnen de kortste keren een complete rondleiding te pakken. Op zich komt het haar best wel goed uit, kan Bleys haar meteen aan een atelier helpen. Bleys is meteen geïnteresseerd, vooral als hij hoort dat ze troefartiest is. Een atelier is zo gevonden, Bleys weet er nog wel eentje in de oosttoren waar Dworkin les heeft gegeven. Dat deze nu leeg staat blijkt wel uit de staat van schoonheid waarin de zaal verkeert. Maar ook dat wordt door ome Bleys keurig geregeld. Terwijl Boadice een troef van Algo bemachtigd (de stijl van deze troef heeft ze trouwens nog nooit gezien), hoort ze dat de bediende die hem vergiftigde nog steeds niet gevonden is. Maar in Amber is het volgens Bleys sowieso een illusie dat je veilig bent, zeker zolang je familieleden nog vrij rondlopen.

Over familieleden gesproken, Murlas krijgt net Julian en Bill over de vloer. De laatste puntjes van de verdediging zijn zo afgehandeld, waarna Murlas door twee wachters naar zijn appartement geëscorteerd wordt om zich op te knappen en een keer fatsoenlijk te eten.

Adrian is klaar bij Flora, en begint maar weer eens aan het begin van zijn lijstje, Dorian. Dit keer weet hij hem wel te pakken te krijgen, Dorian is net bezig Diana rond te leiden. Helaas heeft ze haarscherp door dat ze voor Adrian een derde wiel is en verdwijnt ze naar de bibliotheek. Het gesprek tussen Adrian en Dorian is iets wat alleen hen aangaat.

Alexander heeft het ook druk gehad met zijn privé-bezigheden en besteedt de tijd die hij over heeft aan een verkenning van het kasteel. Het kasteel is groot, heel groot! Alexander ziet er dan ook maar een heel piepklein stukje van, maar weet nu wel waar ongeveer het woongedeelte ligt, de burcht, de barakken en de woonvertrekken voor de interne bedienden. Ook is hij bekend met het tussen het paleis en stad gelegen stuk voor ambachtslieden. Voor de tuinen mag hij nog wel eens een volle dag uittrekken.

Dan is er de lunch. Een lunch waar iedereen die iets te betekenen heeft, niet vermist is, er niet uitgegooid is, geen koning van de Hoven van Chaos is, en ook niet voor een tribunaal moet verschijnen is. En nee, Dworkin ontbreekt uiteraard ook. Toch is deze lunch dus echt big business! De onderlinge sfeer is roddelend, iedereen wil van iedereen het laatste nieuws weten. De roddels gaan zo snel dat ze voor een eenvoudige buitenstaander als ondergetekende niet te volgen zijn. Ik moet het doen met de observatie dat Diana niet door Dorian maar door Corwin naar de lunch geëscorteerd werd en dat Fiona zo'n beetje als laatste verscheen. Ze was duidelijk nog niet helemaal in haar gewone doen, accepteerde de stoel die Adrian haar als een heer aanbood als een vanzelfsprekendheid maar wel verstrooid, en draait even later toch weer volop in het roddelcircuit mee. Dat er hier en door ook wel een geïrriteerde ondertoon in de conversatie sluipt kan me ook niet geheel ontgaan. Bepaalde dingen van eeuwen geleden liggen klaarblijkelijk nog steeds gevoelig, bijvoorbeeld bij Benedict. Voor de geïnteresseerden, Dorian zit naast Adrian en Llewella, met Fiona aan de andere kant van Adrian, en Boadice zit tussen Bleys en Corwin, met Diana aan de andere kant van Corwin.

Boadice, op wat hogere familieleden na zonder meer de knapste dame aan tafel, wordt nu eindelijk formeel aan de familie voorgesteld. Voor de verandering weet ze niet wie haar vader is.

Laten we de lunch afsluiten met een paar beschrijvingen:

Martin springt er best wel uit met zijn grote, oranje hanekam en leren jackje met van die metalen nopjes. Een beetje het cyberpunk idee. Zijn eetgewoonten vormen volgens Boadice slechts een houding. Een houding waarmee hij zich wil distantiëren van zijn familie.

Llewella is het andere familielid wat er echt uitspringt met haar groene haar en groene huid.

Julian heeft lang, zwart haar en kijkt een beetje nors.

Benedict heeft ook lang, zwart haar en is best wel stil.

Rinaldo daarentegen is met zijn rode haar de vriendelijkheid zelve. Alleen jammer dat hij bij sommige familieleden toch niet zo goed ligt, Julian en Bleys bijvoorbeeld. Ook Fiona lijkt hem niet zo erg te mogen. Vialle juist wel, en ook Random is wel wat hartelijker tegen hem.

Had ik trouwens al verteld dat Diana nu een blauwe jurk draagt? Zo niet, dan bij deze.

En dan wordt het tijd voor wat actie, oftewel

the TRIAL

Murlas wordt door Gerard en Benedict van zijn kamer naar de 'gerechtszaal' geëscorteerd. Aan Random's kledij (niet in vol ornaat maar ook in een vaal T-shirt) kan worden afgeleid dat het tribunaal niet al te formeel zal verlopen. Iedereen zit aan een grote ronde tafel. Random zit daarbij aan het ene einde, Murlas staat aan het andere eind. De pikorde van de familie blijkt haarfijn uit de zitvolgorde, hoe dichter bij Random hoe belangrijker. Alleen Algo, Julian en Bill hebben hun zitplaats vlakbij Random op andere gronden verworven. Echt veel berouw is er bij Murlas trouwens nog niet te bespeuren, hij laat duidelijk merken dat de hele behandeling ver beneden zijn waardigheid is.

Bill, de enige aanwezige die geen familielid is, blijkt een wat oudere man te zijn met grijs haar en een beginnend buikje. Hij spreekt het Thari wel, maar struikelt af en toe nog over een woord.

Random opent het tribunaal met de mededeling dat hij het niet te formeel wil houden en of Algo maar wil beginnen. Na een fronsende blik van die kant verbetert Random zich gauw: "Oh, ik geef Algoniet, de aanklager, het woord."

Algo kan het allemaal haast niet formeel genoeg zijn en begint met een lange lijst beschuldigingen aan het adres van Murlas. Niet alleen is Murlas volgens hem schuldig aan moord, ook heeft hij het gastrecht van Amber geschonden, bovendien behoorde het slachtoffer tot het revenu van een Amberiet, te weten hijzelf.

Murlas verwaardigt zich niet zichzelf te verdedigen en laat dat aan het schaduwwezen over. Bill meent dat zijn cliënt duidelijk niet op de hoogte was dat het leven van schaduwwezens hier zo serieus genomen werd. In zijn opvoeding is hem gewoonweg niet bijgebracht dat je niet op een dergelijke wijze mag reageren. Daar komt nog bij dat hij hier duidelijke bewijzen heeft gezien dat het leven in sommige delen van Amber niet telt en hij nog maar een paar dagen in Amber was. (Een snelle blik op de familie leert dat Julian en Bleys het eigenlijk best wel met Bill eens zijn, Benedict en Corwin hebben duidelijk hun twijfels, Boadice is neutraal, Diana een beetje geschokt en Alexander is het er niet mee eens). Bill vervolgt met de stelling dat zijn cliënt niet kon weten dat het schaduwwezen persoonlijke waarde vertegenwoordigde. De cliënt is verder niet zo blij met de manier waarop Random zijn gedachten binnendrong en omging met een voor hem afgedane zaak. Al met al beschouwt Bill het gebeuren slechts als een jeugdzonde, en wie is er niet zonder? Zijn cliënt begrijpt volgens hem echter dat dergelijk gedrag in de toekomst niet kan en is, en dat is wel een verrassing, zelfs bereid publiekelijk zijn excuses aan Algoniet aan te bieden.

Al met al weet Bill de argumenten op een zeer boeiende en overtuigende manier te brengen. Heel wat overtuigender in ieder geval dan ze nu op papier staan.

Na Bill's verdediging wordt het tribunaal even geschorst. De familieleden gaan meteen weer in druk overleg. Adrian informeert eens naar de mening van Corwin. Deze vindt dat Murlas het niet handig aangepakt heeft en alleen daarvoor eigenlijk al gestraft zou moeten worden. Maar de manier waarop het bewijs verkregen werd staat Corwin ook niet aan.

Dat verkrijgen van het bewijs is trouwens ook het onderwerp van gesprek tussen Dorian en Algo. Dorian krijgt nu eindelijk te horen hoe die vork precies in de steel zit.

Boadice is meer nieuwsgierig naar de mening van een willekeurig familielid, Bleys dus. Volgens hem krijgt Murlas in het gunstigste geval een waarschuwing en in het ergste geval de doodstraf. Dat is echter wel heel erg extreem. Wat er uiteindelijk uitkomt is volgens hem vast al afgesproken tussen Murlas en Random. Boadice kan niet aan de indruk ontkomen dat Bleys wat sarcastisch over dit gedoe is.

Alexander informeert eens naar de meningen van Benedict en Julian. Benedict is vrij kort: Wat Murlas gedaan heeft kan niet, maar de manier waarop het boven water gekomen is ook niet. Julian is over de schuldvraag zelf neutraal, maar vindt dat de bewijsvoering simpelweg niet kan.

Murlas zelf wordt nog steeds gemeden, alleen Bill overlegt even met hem Beiden lijken zeer tevreden over de opgezette verdediging, waarbij het tere punt van de opvoeding als een extra meevaller wordt gezien.

Na de pauze mag eerst Algo het woord dan, daarna de familie in volgorde van belangrijkheid, dan Bill en ten slotte Vialle en Random.

Algo begint met de stelling dat Murlas psychotisch gedrag in de kiem gesmoord dient te worden. Hij is zelf echter niet haatdragend, en in plaats van Murlas zwaar te straffen stelt hij dan ook voor om Murlas een proefperiode te geven waarin hij onder voortdurende toezicht van de familie zijn gedrag kan leren te verbeteren. Ter compensatie van het door hem geleden verlies neemt hij genoegen met Murlas' troeven, die dus verbeurd verklaard moeten worden, en diens excuses, wat de beklaagde al aangeboden heeft.

Benedict vindt dat het door Murlas ten toon gespreide gedrag niet door de beugel kan, maar dat datzelfde geldt voor het verkregen bewijs. Het lijkt hem geen goed idee daar een precedent van te maken. Verder vindt hij dat de opvoeding van Murlas in dit geval duidelijk tekort heeft geschoten en grijpt hij de gelegenheid aan alle familieleden te verstaan te geven dat hij verwacht dat ze hun ouderlijke plichten nakomen. Uit de reacties blijkt duidelijk dat dit een heikel punt in de familie is dat niet iedereen zou durven aan te snijden. Om terug op Murlas te komen, Benedict is van mening dat de jongen gewoon wat meer discipline in zijn leven nodig heeft, wat meer geregelde plichten naar Amber vervullen zou hem goed doen.

Corwin ziet in Murlas een aantal typische familietrekjes aardig naar voren komen. Hij vindt dat Murlas daar zelf in de schaduwen maar overheen moet zien te groeien. Onder surveillance stellen lijkt hem niets, en wie zou er trouwens op hem toe moeten zien (daarmee impliciet de vraag stellend wie er eigenlijk zonder zonden is).

Fiona begint met de stelling dat Murlas' belangrijke voorwerpen verbeurd verklaard moeten worden. Verder vindt ze het onzin om Murlas in het leger te stoppen, zijn talenten liggen duidelijk elders. Het wordt tijd dat hij ze eens voor Amber inzet, waarbij ze Random op zo'n speciale manier aankijkt dat het wel duidelijk is dat die twee van te voren overleg hebben gehad.

Bleys sluit zich min of meer bij Fiona aan, hoewel wat lichaamstraining volgens hem echt geen kwaad zou kunnen. Hij tilt er verder niet zo zwaar aan, de familie weet nu tenslotte wat ze aan Murlas heeft. Uit zijn betoog spreekt een duidelijk minachting voor de manier waarop Murlas zich zo in de nesten gewerkt heeft, hij zou het zelf veel subtieler gedaan hebben.

Llewella merkt op dat het nou net dit soort onzin is waarom ze liever niet in Amber verblijft. Murlas is volgens haar gewoon geen haar beter dan de rest van de familie en hem veroordelen is in haar ogen hypocriet. Het lijkt haar beter Murlas maar ver weg te verbannen zodat de familie verder geen last meer van hem heeft, of hem zich te laten rehabiliteren. Verder zou ze wel eens willen weten hoe het nou eigenlijk met Murlas' afstamming zit en waarom Caine hier gefaald heeft. Het is duidelijk dat Caine wat haar betreft hier ook terecht had mogen staan.

Julian is duidelijk op de hand van Murlas, maar probeert het zo te spelen dat de familie hem niet kan verwijten bevooroordeeld te zijn. Hij erkent dan ook dat de daad zelf niet netjes is, maar dat soort dingen gebeuren volgens hem nu eenmaal, gewoon een ongelukkig toeval. In zijn ogen is het belangrijk dat mensen de ruimte hebben om hun eer te verdedigen op de manier die zij verkiezen, zolang dat uiteraard maar niet ten koste gaat van Amber. Murlas kan zich in zijn ogen best nuttig voor Amber maken, maar dwang zal daarbij niet helpen. Zoiets moet in overleg.

Gerard is duidelijk geschokt door de brute manier van Murlas' optreden. Hij ziet dit ook wel als de schuld van Caine, maar die is er nu niet. Bovendien is Murlas oud genoeg om voor zijn daden verantwoording af te moeten leggen. Dergelijk gedrag kun je volgens Gerard gewoonweg niet toelaten. Qua straf zit hij nog het meest op de lijn van Benedict, flinke lichamelijke oefening zal Murlas goed doen. Gerard is echter ook een stuk minder toleranter dan Benedict. In feite is hij de minst tolerante tot nu toe.

Flora vindt Murlas' daad gewoon erg ondiplomatiek. Wat hij in de schaduwen doet moet hij zelf weten, maar een gast van het paleis verminken is gewoonweg niet netjes. Verbanning lijkt haar veruit de meest praktische en nette oplossing.

Coral, aan wier beschrijving we nog toe kunnen voegen dat ze lang, donkerbruin haar heeft, blijkt moeilijk te doorgronden. Ze vindt eigenlijk dat ze hier niks over kan zeggen en laat het dan ook graag over aan mensen die daar meer over te vertellen hebben. Murlas kent ze niet persoonlijk, maar als er flink wordt aangedrongen is ze toch van mening dat zomaar doden niet kan. Toch spreekt uit haar hele houding dat ze dit tribunaal eigenlijk te onbelangrijk vindt.

Martin is niet echt verbaasd over Murlas' actie, maar heeft ook ervaren dat Murlas talenten heeft en in een groep wel degelijk samen kan werken. Volgens hem moet Murlas zijn opgegroeid in gewelddadige schaduwen. De straf zou volgens hem in de richting van Murlas' talenten moeten gaan.

Rinaldo kan zich heel goed voorstellen wat het is om de verkeerde vader te hebben. Hij neemt aan dat het een probleem voor Murlas is en denkt dat de familie Murlas een tweede kans moet geven, mits hij dat uiteraard zelf wil. Het is duidelijk dat Rinaldo hierbij naar zijn eigen situatie refereert, en het moet gezegd, het raakt wel sommige mensen.

Alexander wil over de daad zelf weinig zeggen. De manier waarop het bewijs verkregen werd kan volgens hem echter grote problemen voor de rechtsgang geven, mocht dat de norm worden. Murlas heeft volgens hem uit zichzelf al zijn excuses aangeboden en zichzelf feitelijk al genoeg in de nesten gewerkt, het idee van Fiona lijkt hem dan ook een hele aardige.

Adrian is kort en simpel van mening dat Murlas' gedrag niet door de beugel kan. De manier waarop het aan het licht gekomen is is echter ook niet zuiver. Het probleem van Murlas' opvoeding zou volgens hem best kunnen, maar dat wordt met Benedict's en Gerard's suggestie vast goed rechtgetrokken.

Dorian worstelt wat met de precieze reden. Als hij Murlas daarnaar vraagt krijgt hij echter alleen te horen 'Aantasting van mijn eer.' Dorian vindt dit toch wat vaag en vraagt dus door. Een arrogant 'Is toch voldoende' is echter zijn antwoord. Algo kan zich desgevraagd (uiteraard) niets van aantasting herinneren. Niet echt veel wijzer merkt Dorian op dat hij het gevoel krijgt dat sommigen nogal een hoog opgeschroefd eergevoel hebben. Helaas is de reactie hierop iets anders dan hij verwachtte. Het is zonneklaar dat eergevoel een van de onderwerpen is waarover men het in de familie nooit eens wordt en waarover dus ook maar niet gediscussieerd wordt. Dat Murlas een moord gedaan heeft is helemaal het punt niet en wordt door de beklaagde zelfs niet ontkend. Het zijn de plaats en het tijdstip die Murlas in moeilijkheden gebracht hebben. Dorian is door deze houden zwaar teleurgesteld. De familie zoekt het verder ook maar uit.

Boadice is wat wijzer en geeft gewoon kort en gedecideerd te kennen dat ze geen mening heeft.

Diana sluit zich heel wat minder gedecideerd bij Boadice aan. Uit haar hele houding spreekt: "Oh, gaat het hier zo."

Volgens Bill is het voor de meerderheid van de familie wel duidelijk dat het hier om een klein vergrijp gaat, een vergrijp dat gewoon wat ongelukkig is uitgepakt. De aangeboden publieke verontschuldiging lijkt hem meer dan voldoende. Zijn cliënt zal zijn best voor Amber heus wel doen, mits hij daartoe maar de kans krijgt.

Vialle zit meer op Rinaldo's lijn. Ze vindt het jammer dat Murlas' kennismaking met de familie op deze manier begonnen is. Er is het verleden volgens haar al erg veel bloed gevloeid, en meestal om verkeerde redenen. Ze vindt, en hierbij richt ze zich tot de nog steeds arrogant voor zich uitstarende Murlas zelf, dat hij zelf zijn weg moet bepalen, maar als Murlas op de ingeslagen weg doorgaat zal dat heel erg bergafwaarts zijn. Uiteindelijk zal Murlas zichzelf echter toch tegenkomen. Het is duidelijk dat hier iemand met diep inzicht spreekt (psyche!!!). Uit haar mond klinkt het bijna als een profetie. En hoewel ze blind is proeft ze duidelijk de haat en negatieve gevoelens uit Murlas' stem.

Random is als laatste aan het woord, de uitspraak dus. Hij wil beginnen met de publieke verontschuldiging, dan is dat tenminste geweest.

Algo maakt zich al helemaal op om daar uitgebreid van te genieten, maar het valt toch wat tegen. "Algoniet, ik ben mij ervan bewust dat ik je pijn berokkend heb, tenminste, jij voelt dat zo. Daarvoor mijn oprechte excuses. Het spijt me", of woorden van een dergelijke strekking. Echt berouw druipt er niet vanaf.

Random vindt het klaarblijkelijk voldoende en gaat verder over de strafmaat. Het leger zou volgens hem voor Murlas niet werken, maar misschien dat hij zelf een suggestie heeft? Murlas heeft dat wel. Voor alle ellende begon was hij bezig met de opdracht wat licht op die Zwarte Eenhoorn te schijnen, en dat is vast nog niet af. Random zat ook in een dergelijke richting te denken en besluit dan ook om Murlas maar een tweede kans te geven. Er zijn in zijn ogen al genoeg problemen van buitenaf zonder ze zelf ook nog eens te creëren. En misschien dat Erik hem zijn ogen zou hebben uitgestoken en hem in de kerker zou hebben gesmeten, en misschien dat Oberon hem een kopje kleiner gemaakt zou hebben, maar Random vindt dat Murlas de kans moet krijgen te bewijzen dat hij nog wat anders kan dan weerloze meisjes vermoorden. Random spreekt Murlas dan ook voorwaardelijk vrij, wat door sommige familieleden duidelijk als te licht ervaren wordt. Het verbeurd verklaren van Murlas' goederen vindt hij onzin, maar Murlas moet Fiona wel naar dat speciale voorwerp laten kijken. Met de zaak Murlas netjes afgehandeld, wil Random deze familiebijeenkomst aangrijpen om nog een ander punt te regelen: de troonopvolging. Dit verbaast sommigen duidelijk en anderen juist niet. Maar volgens Random weet iedereen dat hij volgens de opvolgingsregels niet voor het koningschap in aanmerking kwam en het door omstandigheden toch geworden is. Zijn koningschap is toentertijd door alle aanwezigen geaccepteerd en was waarschijnlijk ook de beste oplossing. Half verzuchtend merkt hij op dat hij het niemand zou toewensen. De troonopvolging is toentertijd echter niet ter sprake geweest. Het lijkt Random echter geen goed idee om een dynastie te stichten, hij heeft graag dat zijn kinderen in leven blijven. Ook al zou volgens het familierecht Random's oudste legitieme kind recht op de troon hebben, Random denkt dat het het beste is dat hij daarvan afziet. In zijn ogen is het beter dat bij zijn overlijden de gezamenlijke familie 'probeert' (hoezo sarcastisch?) een keuze te maken. Random zal deze afstand schriftelijk laten vastleggen. Hij kijkt daarna even peinzend voor zich uit, werpt een blik op Vialle, en verzucht dat hun kind dit keer misschien wel geboren mag worden. Het is duidelijk dat deze woorden veel spanning oproepen. Alleen Adrian grijpt de gelegenheid aan om spontaan Vialle alvast te feliciteren.

Maurice