Amber Log Sessie 13

Het is een uur voor het duel als Flora bij Adrian haar opwachting maakt. In haar kielzog heeft ze een blonde jongeman, Sildon Jocelongue, die met gemak voor advocaat door zou kunnen gaan. Sildon ziet er uit als iemand die wel bij de pinken is, maar maakt daarbij ook nog een aardige indruk. Kortom, Adrian's secretaris komt kennis maken. Er wordt afgesproken dat hij Adrian's financiële belangen regelt en zijn zaken waarneemt tijdens Adrian's afwezigheid. Als blijkt dat Sildon's moeder bevriend is met Vrouwe Florinel eist Adrian Sildon's onvoorwaardelijke loyaliteit. Zijn plotseling betrouwbare blik kan Adrian niet overtuigen, het feit dat hij de standaardopleidingen op vechtgebied heeft gevolgd ook niet. Pas nadat Adrian hem even uit het raam heeft gehangen en Sildon zich daarbij toch redelijk goed wist te houden accepteert hij hem. Sildon zal de volgende morgen om 9:00 beginnen, en nee, hij hoeft niet alvast een tombe voor Adrian te regelen. Met deze kennismaking achter de rug kleedt Adrian zich in een zilveren maliënkolder met daaronder een soort majootje, witte handschoenen, zwarte laarzen en een zilveren riem. De rest van de familie maakt zich ook op. Diana is zelfs al na 10 minuten klaar met het aantrekken van haar zachtoranje japon, een nieuw persoonlijk record.

Ondertussen is al enige tijd terug een moeder met haar dochter Rhiane in Amber gearriveerd. De moeder heeft een boodschap naar het paleis gestuurd en moet nu wachten op antwoord. Rhiane maakt van de gelegenheid gebruik om zich door ene Johan in Amber rond te laten leiden. Haar zwaard pikt het niet dat hij achter blijft, het is tenslotte al honderden jaren geleden dat het hier geweest is, Rhiane neemt het dan ook mee.

Uiteraard wil ons meisje zelfs de meeste ruige plekken zien, ondanks Johan's terechte bezwaren. Eenmaal in de havenbuurt blijkt pas hoe terecht. Langzaam wordt het tweetal ingesloten door 4 mannen. Eentje is zo stom zijn zwaard te trekken, en wordt, terwijl Rhiane druk met haar zwaard aan het discussiëren is, gedachteloos doodgestoken. Rhiane heeft helemaal geen zin in een gevecht maar vindt de prijs van haar ketting en oorbellen te hoog om het leven van de drie overvallers te sparen. Degene die zijn zwaard onder haar ketting wil steken overleeft het dan ook niet. De andere twee hebben nu wel door dat ze toch maar beter hun aanval wat kunnen coördineren, Rhiane moet zowaar na gaan denken bij wat ze doet. Uiteindelijk weet ze er met een wel gemikte zwaardslag de zwaardhand van een belager af te hakken, waarop de ander maar snel het hazepad kiest. Johan heeft de afloop van het gevecht niet afgewacht en is in geen velden of wegen meer te bekennen. Geen nood, het zwaard, dat trouwens Oscar heet, weet de weg ook wel. Bij aankomst in de herberg wacht haar misschien nog wel de grootste beproeving, de afkeuring van haar moeder. Deze meldt haar verder dat ze voor de volgende dag een afspraak hebben met Gerard.

De volgende dag gaan ze dus naar het paleis. Ysandre, Rhiane's moeder dus, weet duidelijk de weg. Niet zo verwonderlijk als je bedenkt dat Rhiane's vader Erik schijnt te zijn. De kennismaking met Gerard is het toonbeeld van manieren. Gerard regelt ook de introductie van Rhiane bij de koning, hoewel Ysandre ook duidelijk blijkt te weten waar ze moeten zijn. Random kent haar wel, hoewel de ontmoeting vrij koeltjes is. Rhiane wordt voorgesteld, verteld dat ze heeft gestudeerd, met name kunst en zo, en wordt uitgenodigd voor het duel. Ysandre neemt dan afscheid en Rhiane maakt kennis met Vialle; deze heeft duidelijk iets gemoedelijks.

De tijd voor het duel is daar. De familie verzamelt zich. Rhiane heeft een groen met oranje jurk aan met een bijpassend hoedje, heel sjieke, en haar uiterlijk laat zich beschrijven als een blond haar, halflang, met blauwe ogen. Ze is niet zo groot, lichamelijk dan. Het troefcontact met Algo wordt door Random gemaakt. Het lijkt wel of er een soort poort ontstaat waar iedereen doorheen kan stappen.

De familie arriveert in een smaakvol ingerichte hal, de Hal van de Beeldende Kunst. Boadice heeft zich ondertussen al bij Rhiane laten introduceren. Afwezig op dit duel zijn trouwens: Iedereen die het Tribunaal miste plus Alexander, Julian, Benedict, Coral en Rinaldo. Algo legt aan iedereen die het wil weten nog wel even uit waarom de harp op zijn kleding zo'n prominente plaats inneemt, het is zijn persoonlijk symbool.

Na het ontvangst wordt de familie naar een amfitheater geleid, een theater met een perfecte akoestiek. Het duel zal op penseel en pallet gaan. Winnaar is degene die als eerste de ander volledig beschilderd heeft. Aan de secondanten de taak hun duellisten van verf te voorzien. Ook moeten ze de plaats van hun duellist innemen mocht deze iets overkomen.

Uiteraard worden er in de familie de nodige weddenschappen afgesloten. Zo wedt Fiona om een schilderij met Bleys dat Algo wint. Ook Gerard wedt op Algo, en wel met Llewella. Waarover de weddenschap gaat schijnen alleen zij te begrijpen. Dorian wedt op Adrian, zal Diana een diner aanbieden als hij verliest, en krijgt bij winst een picknick van Diana.

Het eigenlijke duel begint vrij rustig. Adrian start defensief, maar komt er al snel achter dat het zo niet opschiet. Hij wacht dus op een opening, en maakt aldus een goede treffer met zijn penseel. Helaas blijk je het pallet ook voor iets anders dan afweer te kunnen gebruiken, Algo's treffer is een stuk groter. Het gevecht wordt zo wat agressiever. Adrian denkt dat hij Algo qua sterkte wel zou kunnen verslaan, en met het wapen is hij in ieder geval beter. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Algo's poging om Adrian pootje te haken mislukt, terwijl Adrian's tegenpoging dat niet doet. Hup, daar heeft Algo een pallet vol in zijn gezicht. Helaas geldt nog steeds dat het zo niet echt snel gaat. Algo laat het penseel en pallet dan ook voor wat het is en gaat over op bussen. Adrian weet de door Algo gegooide bus te ontwijken, terwijl Algo op zijn beurt daar niet helemaal in slaagt en nu ook gekleurde voeten heeft. Het spreekt vanzelf dat dan ook een bus al niet meer voldoende is. Algo laat er een hele serie geopend achter hem neer zetten. Niet zo'n slimme zet, want met 1 hard geworpen bus kegelt Adrian ze allemaal om. Splush!!! Niet alleen Algo krijgt een flinke laag, de hele tribune kan er van mee genieten. Algo besluit dan op handwerk over te gaan, er ligt nu tenslotte voldoende verf op de grond. Adrian is op dat aspect van Algo's plan weliswaar bedacht, de bus verf die Droppa over hem heen kiepert komt echter volkomen onverwacht. Hoewel Corwin meteen Droppa onderhanden neemt, is Adrian zo verbouwereerd door deze duidelijke schending van de regels, dat Algo hem zonder problemen in de verf gegooid krijgt. Adrian is echter nog niet zover heen dat hij Algo niet meekrijgt. De daarop volgende worstelpartij wordt uiteindelijk door Adrian gewonnen. Van verf worden de twee duellisten daarbij niet meer voorzien. Corwin en Droppa hebben het veel te druk met hun eigen duel, een duel dat uiteindelijk door Corwin gewonnen wordt.

Als winnaar wordt Adrian uiteraard gehuldigd, en wel door de koningin van dit duel, Lush. Ze is in vol ornaat en reuze trots op haar Adrian. Het is tekenend dat, hoewel het toernooi om haar was begonnen, Adrian nu zelfs aan Algo vraagt of Lush hier niet kan blijven. Ze is hier vast beter op haar plaats. Algo stemt uiteindelijk toe, hij kan nog wel een model gebruiken.

Terwijl Random, Vialle en Fiona alweer terugkeren, stort de rest van de familie zich in het feest ter ere van de winnaar. Het is een gezellig feest, dat moet gezegd worden. Gerard heeft zelfs een slokje te veel op en begint te showen hoeveel vrouwen hij wel niet tegelijk op kan tillen. Murlas heeft alles behalve teveel op en is verdiept in een zorgvuldige bestudering van het personeel. Een bestudering die niet onopgemerkt blijft. Dansen doet hij ook wel, maar vrij formeel. Boadice is daar bijvoorbeeld heel wat losser in. Van Bleys heeft ze gelukkig eventjes geen last, die heeft het veel te druk met het introduceren van Rhiane bij de rest van de familie. De verrassing van dit feest is trouwens toch wel dat Murlas en Rhiane met elkaar dansen. Of zou iemand Rhiane niet helemaal goed hebben ingelicht over de familie?

Alexander is ondertussen al op weg gegaan, vol van zijn opdracht. Een half uurtje voor het duel heeft hij geprobeerd troefcontact met Random te krijgen, maar dat mislukte. Om half twee lukt het wel. Random is duidelijk geïrriteerd, hij is niet gewend dat mensen zijn bevelen niet opvolgen en vindt dat Alexander dat ook wel wat eerder had kunnen zeggen.

De volgende dag. Boadice heeft nog zoveel te doen dat ze besluit het slapen maar eens een ochtendje over te slaan. Ze moet de oost-toren nog inrichten. Tot haar verbazing ontmoet ze daar Dworkin, tot haar verbijstering is de herkenning niet wederzijds. En dat terwijl Dworkin nog wel haar leermeester was. Dworkin heeft echter aan één blik op haar schilderstijl genoeg om zeker te weten dat Boadice abuis is. Hij toont dat ook door in een Boadice onbekende stijl in een half uur een perfecte troef van Boadice in miniatuur te tekenen. Posseren hoeft ze nu in ieder geval niet meer.

Murlas heeft eindelijk zijn onderhoud met Dorian. Op de inhoud ga ik maar niet verder in, het was gelukkig al wat minder walgelijk dan bij Adrian. Dorian stuurt verder nog een boodschap naar zijn vader dat hij die avond daar wil gaan eten en verdwijnt dan naar de bibliotheek. Murlas gaat, mede op Dorian's aanraden, bij Flora langs. Deze vindt zijn verzoek om raad een verstandige keuze. Murlas krijgt dan ook de volle laag van Flora's adviezen over zich heen. Onder andere wordt hem duidelijk gemaakt dat je familieleden alleen in een duel vermoord, onder toezicht van de rest van de familie, en dat je van gasten van het paleis af moet blijven. Hij leert dat de eerste generatie prins en prinses zijn, evenals Random's kinderen. De rest van de tweede generatie is hertog of hertogin.

Rhiane krijgt van Bleys een rondleiding door het kasteel. Ze verneemt dat Erik tijdelijk regent van Amber is geweest, maar dat hij daarbij is gesneuveld. De kroning die hij bij zichzelf had uitgevoerd was volgens Bleys niet wettig, Oberon leefde toen namelijk nog. Bleys kende Erik verder niet zo. Erik moet erg goed met het zwaard geweest zijn, en hij kon een beetje drammerig zijn. Wat Bleys betreft zijn het echter allemaal oude koeien. Hij wil het er bij Rhiane wel op houden dat Erik gewoon voor Amber gestorven is. Hij toont Rhiane ook het Patroon dat ze nog een keertje zal moeten lopen. Ze kan dan echter maar beter wel wat fitter zijn dan vandaag. Na het diner moet ze verder bij Random verschijnen. Die draait er zijn standaardverhaaltje over de gevaren van Amber af, waarna Rhiane er uiteindelijk voor kiest zich bij de ambassadeurs aan te sluiten. Omdat haar troef ook aan het troevendek toegevoegd moet worden zal ze voor Fiona posseren, terwijl Gerard haar zal begeleiden bij het lopen van het patroon.

Adrian laat zich bijtijds wekken om zijn secretaris aangekleed te kunnen ontvangen. Deze mag gaan uitzoeken wat nu precies Adrian's positie is, Adrian's privé correspondentie veilig opbergen, zijn zakelijke correspondentie afhandelen en de inrichting van zijn uitgebroken appartement straks regelen. Dit laatste compleet met binnenhuisarchitect.

En zo gaan de paar dagen wachttijd voorbij. Iedereen krijgt uiteindelijk een compleet troevendek, en ook worden er de nodige titels uitgedeeld. Dorian wordt hertog van Ayland, een stuk land in het noorden. Adrian wordt hertog van West Lemoria, een gebied in het noordwesten. Rhiane wordt hertogin, maar waarvan is nog even onbekend. Moet ze ook maar niet zo laat opduiken. Diana krijgt als titel hertogin van Halrin, een dorpje in het zuiden van Amber. Boadice mag zich hertogin van de Carth eilanden noemen, in het oosten dus. Murlas heeft weer echt de hoofdprijs, hertog van Garnath, een vallei die tegen Arden aanligt. Dat mag dan wel lekker dicht bij Julian zijn, het feit dat Corwin ooit zijn vloek over deze vallei heeft uitgesproken, heeft de bevolkingsdichtheid nou niet bepaald goed gedaan.

En zo gaat dan het hele stel, onder voorbehoud van Diana's en Rhiane's overleven, op weg.

Laten we eerst nog even teruggaan naar Alexander. De arme jongen is druk aan het shiften, maar heeft niet goed een idee waar hij mee bezig is. Het is allemaal vrij vaag, en dat terwijl Alexander gewend is concreet te werken. Alexander besluit dan maar om ver van Amber weg te gaan, zijn doel is dat vast ook. Al spoedig merkt hij dat hij gevolgd wordt. Opwachten helpt niet, verder gaan ook niet. Teena begint ook al onrustig te worden. Niet zo vreemd als je bedenkt dat Alexander bij het shiften steeds weer in terreinen terecht komt waar je bij gevaar nou juist niet zou willen zijn. Het shiften in geschikter terrein lukt niet, Alexander accepteert het dus maar. Hij wil een hinderlaag leggen, maar merkt dat hij zit ingesloten. Alexander wacht af en ziet hoe hij door gemaskerde mannen in groene pakken wordt ingesloten. De mannen zijn echt goed getraind. Als ze Alexander met een regen van giftige pijltjes bekogelen, staat deze dan ook machteloos. Alexander legt zich er maar bij neer en verliest het bewustzijn. Hij komt bij in een donkere ruimte met een koude vloer. Hij heeft geen benul van de tijd, maar weet wel dat hij ergens in zit. Er zijn meerdere mensen om hem heen, behoorlijk veel zelfs. Alexander ligt in een soort portaaltje. Deze komt uit op een ruimte met twee deurachtige dingen, waarvan er eentje open en eentje dicht is. Beide deuren zien er heel stevig uit. Langzaamaan begint het tot Alexander door te dringen dat hij in een soort gevangenis zit. Teena, zijn wapens en zijn troeven zijn hem afgenomen. Hij moet met het voedsel zijn binnengebracht en wordt verder door de overige aanwezigen genegeerd.

Dorian en Diana gaan te paard op weg. Ze willen proberen om bij het gesticht het spoor weer op te pikken, maar ontmoeten op de weg daar naar toe een meisje met een blauw jurkje, wit schortje en lang blond haar. Ze doet Dorian onwillekeurig aan Alice in Wonderland denken. De paarden stoppen in ieder geval meteen. Het meisje vraagt Dorian en Diana beleefd of ze misschien haar zusje gezien hebben. Haar zusje blijkt paars haar te hebben en sigaartjes te roken. Dorian verwijst haar dan ook meteen door naar Telgan.

Benedict, Corwin, Bleys, Adrian, Boadice en Rhiane zijn de ambassadeurs voor de Hoven. Boadice vraagt daarbij de anderen wel om niet rond te gaan bazuinen dat zij een troefartiest is. Hun reis gaat heel snel. Random maakt namelijk weer met behulp van een troefcontact een soort poort waardoor ze naar de Hoven kunnen stappen. Beiaard gaat trouwens gewoon mee. De groep komt in een ruimte met een vriendelijk glimlachende jongeman, Merlin. Deze begroet uiteraard als eerste zijn vader, Corwin. De omgeving voelt verder niet stabiel aan, het stikt hier letterlijk van de schaduwen.

Murlas krijgt van Fiona zijn zwarte troef terug. Volgens Fiona doet deze iets met power maar kan ze er geen grip op krijgen. Ze is niet zo gek om het dan maar zelf uit te proberen, hoewel ze Murlas niet tegen zal houden. Valt nog mee dat ze hem wel een heel lijstje voorzorgsmaatregelen geeft, mocht hij inderdaad zo gek zijn. Murlas en Martin gaan vervolgens eerst naar Angel's City. Vanaf daar begint hun speurtocht naar Fox en Lisa. Murlas krijgt daarbij al snel het idee dat Martin iets meer weet dan hij verteld heeft. Tijdens het shiften ontdekt hij dat Martin op een andere voorwaarde shift dan hij zelf. Het is duidelijk dat Martin meer info heeft, daarom komen ze ook verder. Murlas vraagt uiteindelijk maar wat Martin achterhoudt. Het blijkt dat deze weet dat Lisa de baas is van Fox, en niet andersom. Er is iets met haar, en Martin kan het weten, want hij had die zwarte troef dus niet van een overvaller, maar van haar. Martin heeft het sterke vermoeden dat ze familie is. Zal Bleys leuk vinden, weer een nichtje erbij.

Maurice