Amber Log Sessie 18

Rhiane laat Thorgil het briefje ook zien. Ze dansen vervolgens nog even suggestief om zich vervolgens snel als paartje te verwijderen, onderweg Oscar nog even oppikkend. Via de nodige schaduwen gaan ze vervolgens naar de plek waar het kistje gevonden is. Dit is het uitgebreide landgoed van de Marough familie, een familie die zich nog al met fokken en genetische manipulaties bezig houdt. Ze bezitten de nodige broedmonopolies, waaronder die op de Fire Angels. Er worden ook regelmatig jachtpartijen georganiseerd, en het was op zo'n jachtpartij dat Thorgil het doosje vond. De plek ligt bij een heuvel, maar als ze daar aankomen ontdekken ze dat op het landgoed gepatrouilleerd wordt, 4 heel grote wolven sluiten hen in. Onder de mededeling dat dit privé-terrein is worden ze naar de uitgang geëscorteerd. Allerlei smoesjes en uitvluchten mogen daarbij niet baten, via een uit zichzelf varend bootje worden ze op een van de velden voor de stad afgezet.

Al plannen makend lopen Thorgil en Rhiane terug. Uiteindelijk besluiten ze dat Rhiane een rondleiding zal proberen te regelen. Thorgil fluit dan even, er komt prompt een gifgroen eng beest aan vliegen, een boodschapdemoontje. Het verzoek wordt geschreven en verstuurd en Thorgil brengt Rhiane vervolgens naar haar kamer. Daar polst Thorgil nog even hoe ver Rhiane met de schijn wil gaan, maar verder als een nachtzoen komt hij niet, nog niet.

Boadice heeft haar wekker op een uur te vroeg gezet en wordt daar keurig door gewekt. Ze zoekt in haar kamer naar andere deuren en vindt er eentje. Snel maakt ze een troefschets van haar kamer, probeert de ontdekte deur, en bedenkt dan pas dat ze haar troefschets beter eerst even had kunnen testen. Stel je voor dat ze niet meer uit hen bos waar ze nu in uit komt kan vertrekken. Gelukkig blijkt de troefschets te werken. Ze is al lang en breed weer terug als Frewar haar op het afgesproken tijdstip oppikt.

Aan het ontbijt vernemen Boadice en Rhiane dat aan Adrian's vorm gewerkt wordt. Ook blijkt Trisha's lijk uit de Abyss te zijn gevist, ze is duidelijk vermoord. Bleys laat zich nog even zien met de mededeling dat de ambassadeurs vandaag of morgen weer vertrekken. Of de dames misschien mee willen? Dat willen de dames niet. Een troef van Amber zou hier wel eens niet zo goed kunnen werken, ze zullen later dus eerst een stuk van de Hoven af moeten reizen om vervolgens de troef te kunnen gebruiken.

Dan gebeurt het. Een wachter loopt discreet naar Bleys en fluistert hem wat in het oor. Bleys wenkt prompt Boadice. Op bijzonder gedempte toon deelt hij haar mede dat er beweerd wordt dat ze betrokken is bij de brute moord op Trisha. Boadice kan alles wel ontkennen, maar men heeft gezien dat ze een ontmoeting met Trisha gehad heeft. Merlin wil op zich weliswaar geen problemen, maar hij kan zulke rapporten van zijn eigen mensen toch moeilijk langs zich neer leggen. Kortom, Boadice moet met haar bevallige billen bloot. Ze erkent dat haar handelswijze dom was, maar ze was gewoon nieuwsgierig. De woorden van Trisha worden ook bijna letterlijk herhaald, de rest wordt eigenlijk zo'n beetje volgens goed familiegebruik doodgezwegen. Bleys beperkt zich slechts tot het advies dat ze hier vooral niet moet blijven plakken. Ook kan ze zich beter niet te snel verplaatsen, anders kan haar 'escorte' haar niet blijven volgen.

Zoals echte hartsvriendinnen betaamt krijgt Rhiane van Boadice alleen te horen dat deze toch maar eerder weg gaat. Rhiane krijgt verder ook antwoord terug van de Marough familie. Ze is echter meer geïnteresseerd in de naam van het boodschapdemoontje. Komt vast omdat ze thuis een vuurspuwend babydraakje heeft die ze aan het opvoeden is. De naam van het demoontje blijkt helaas onuitspreekbaar te zijn, Tril komt er nog het dichtste bij in de buurt. Haar zelfinvitatie blijkt verder geaccepteerd te zijn. Rhiane wil dus prompt nieuwe kleren gaan kopen, iets waar Thorgil nou niet echt op zat te wachten. Hij laat zich echter niet kennen en gaat toch mee. Boadice vindt winkelen ook wel leuk, en in haar kielzog heeft ze dan weer Frewar. Verder stelt ze voor ook nog even een bezoekje aan het troevenmuseum te brengen.

In de stad aangekomen treft het viertal de raarste vormen aan. Zelfs gebouwen lijken soms van vorm te veranderen. In de kledingwinkel aangekomen blijkt Rhiane's wens, praktische kleding die er niet als zodanig uitziet wat lastig te verwezenlijken. Boadice heeft het heel wat makkelijker, ze gaat gewoon voor de laatste modetrend: sterrenspinsel. Dit is draderig en glitterig spul dat lang gedragen wordt met hier en daar een lichaamsdeel bloot. Boadice kiest voor eentje met een witblauwe zweem. Haar armen en schouders wil ze bloot en verder moet er een split in tot aan haar heup. De winkel blijkt inderdaad maatwerk terwijl u wacht te leveren. Met een knip verdwijnen Boadice kleren en gaan allerlei kleermakersgereedschappen geheel autonoom aan het werk. Het resultaat is werkelijk perfect. Dan heeft ze met een knip haar oude kleren weer terug en kan ze haar jurk meenemen.

Werd Boadice door een demon bedient, Rhiane moet het doen met een boom. De boom is echter wel zo attent zich te veranderen in een bijzonder behulpzame man. Hij snapt ook precies wat ze wil. Zo krijgt Rhiane op dezelfde manier als Boadice een soort legging en een blouse met redelijke bolle mouwen en decolleté aangemeten. Het geheel wordt gecomplementeerd door een driesteek en elegante laarsjes en alles is in de kleuren groen-oranje. Ook Thorgil ontkomt niet aan de laatste mode. Hij weet er nog net voor te zorgen dat het in zijn kleuren (zwart-wit-groen) is en dat er een mantel bij zit. Rhiane neemt Thorgil's lichaam trouwens onwillekeurig goedkeurend op als hij daar zo in zijn nakie staat.

Boadice informeert nog even bij Frewar waarom zijn familie eigenlijk verbannen was. Volgens Frewar was de vorige koning op een gegeven moment erg achterdochtig. Frewar's vader had zich toentertijd heel erg tegen de oorlog gekeerd die tegen Amber werd voorbereid. Een dergelijke houding maakte hem niet populair en door allerlei politieke manipulaties is de familie toen verbannen. Oh ja, Frewar is uiteraard ook volkomen in het nieuw gestoken.

Dorian kijkt verbijsterd naar Deirdre/Diana, zelfs Caine lijkt even zijn zelfbeheersing te verliezen. Deirdre kijkt ondertussen wat rond en laat duidelijk blijken Sand niet te mogen, een gevoel wat wederzijds blijkt. Sand constateert dat ze haar deel wel gedaan heeft en loopt opgewekt weg. Dorian en Deirdre blijven verder heel onwennig tegenover elkaar staan. Dan richten ze zich maar op Caine, wat heeft die knoeier eigenlijk uitgehaald? Volgens hem was het toch echt de bedoeling dat Deirdre met haar lichaam teruggehaald zou worden. Dorian wil verder wel eens weten wat voor kracht Caine nou eigenlijk gebruikte. Volgens hem was het gewoon een magische oproeping. Hetgeen waar Dorian het op vond lijken is volgens Caine de Nexus, een stomme naam voor die blauwe macaroni als je het mij vraagt. Hij wil er in ieder geval niet meer over vertellen, behalve dan dat het er helemaal niet op had moeten lijken. Hij probeerde slechts een verbinding te leggen tussen de realiteit van de schaduw en de realiteit waarin Deirdre zich bevond.

Verdere smeuïge details moeten we helaas ontberen, Deirdre spreekt Caine even onder vier ogen. Arme Caine. Dorian bladert ondertussen even wat door de boeken. Deze blijken vol necromantische troep en zo te staan. Alle onzin eruit filterend ontdekt Dorian dat magie niets anders is dan dat het leggen van verbindingen, verbindingen met een krachtbron bijvoorbeeld. Het bloed kan hierbij als focus dienen, er is dan minder power nodig.

Als Deirdre en Caine terugkomen blijkt Deirdre zich ook weer een beetje toonbaar gemaakt te hebben. Ze deelt Dorian mee dat hij de groeten van Diana krijgt. Diana is er nog wel, maar ze is gewoon niet meer zo bewust aanwezig. Deirdre blijkt besloten te hebben dat Caine haar lichaam terug moet brengen. Daar zijn bepaalde rituelen voor en het gemakkelijkste is als Dorian dan met haar in een pentagram de liefde bedrijft. Deirdre en Caine doen er allemaal heel zakelijk over. Dorian is echter nog wel zo groen dat hij bij de gedachte om zich eigenlijk tegelijk met zijn moeder en dochter aan incest te moeten schuldig maken even slikt. Hij heeft echter geen keuze. Deirdre loopt verder wel een zeker risico, maar dat neemt ze op de koop toe.

En zo neemt de onsmakelijke vertoning een aanvang, Deirdre en Dorian in het ene pentagram, Caine in het andere. Dorian voelt hoe er een soort link gecreëerd wordt, zowel met Deirdre als met Diana. Caine gebruikt de drie krachten om een verbinding te leggen. Dankzij Deirdre's aanwezigheid zijn de krachten nu nog sterker dan bij de eerste poging. Dorian moet het toegeven, het mag dan onsmakelijk zijn, het is wel een manier om flink wat power op te wekken. Zo met krachten en zo voelt het eigenlijk allemaal best wel vertrouwd aan. Deirdre blijkt verder een sterk dominante persoonlijkheid te hebben. Dorian moet haar echt weerstand bieden om zichzelf te blijven, iets waar Diana duidelijk niet sterk genoeg voor was. Dorian heeft nog net door hoe Caine een soort poort opent, dan verliest hij het bewustzijn.

Hij komt bij op een bank, verzorgt door het bezorgde lichaam van Diana. Een lichaam dat ook klinkt als Diana. Klaarblijkelijk is het gelukt. Dorian voelt zich wel lekker, alleen wat moe. Op een andere bank ligt een lichaam wat inderdaad van Deirdre zou kunnen zijn. Het heeft best wat van Diana weg. Caine zit er bezorgd bij. Het ophalen is volgens hem wel gelukt, alleen is Deirdre daarna niet meer bij bewustzijn geweest. Dat zou ook nog wel eens lang kunnen duren. Het lichaam heeft waarschijnlijk veel schade opgelopen en moet zich daar eerst van herstellen. Deirdre wist dat dit het risico was, maar heeft dat bewust gelopen. Met een zucht constateert Caine dat het lichaam waarschijnlijk naar Amber moet, dit gaat zijn mogelijkheden te boven.

Diana weet verder duidelijk niet wat er allemaal precies gebeurt is. Aan Dorian dus nog eens de fijne taak haar te vertellen dat ze door hem ontmaagd is terwijl ze door haar oma bezeten was.

Caine vertelt verder dat de Abyss volgens Deirdre een heel grote kloof is die door alle realiteiten loopt. Deirdre is daar in een andere terecht gekomen. Het slechte nieuws is dat hetzelfde ook wel eens voor Brand kan gelden. Hij had weliswaar ook nog 2 zilveren pijlen door zijn keel, iets wat normaal gesproken genoeg zou moeten zijn, maar Caine is zelf al wat te vaak doodgewaand om daarop te rekenen. Als er echter van dit soort rituelen nodig zijn... Caine is duidelijk al wat stapjes verder aan het denken, ben ik blij dat ik geen nakomeling van Brand ben.

Adrian voelt zich niet op zijn gemak. Hij gaat op onderzoek, onderweg een langs fladderende uil tegenkomend. Deze gaat op de grote klok in de hal zitten en kijkt Adrian echt als een soort indringer aan. Adrian praat er wat tegen maar de uil blijft de indruk geven dat het niet zo hoort. Adrian gaat dan maar terug. De kat is inmiddels uit zijn kamer verdwenen. In plaats daarvan zit er nu een muis met helderblauwe ogen hem aan te kijken. Adrian houdt het beestje bij zich, totdat het onrustig wordt en Adrian naar een gat in de muur leidt met een heleboel muizen erin. Met muis en macht proberen die een zwart kistje uit het gat te schuiven. In het kistje bevindt zich een zwart uitgeslagen sleutel.

Met de muis in zijn hand en de sleutel uit het kistje bij zich laat Adrian zich door de muis leiden. Onderweg strijkt er nog even een kat langs zijn benen maar de muis houdt zich doodstil. Zo komen ze bij een wenteltrap naar beneden. Onderweg fladdert er nog even een vleermuis langs. De wenteltrap voelt verder vreemd, en er is iets beneden. Beneden, achter de met zilver beslagen deur in dezelfde stijl als de sleutel. Een deur die nu echter open staat. Vanuit de ruimte erachter klinken stemmen. De vrouwestem is van Emerald, de diepe, donkere stem is hen onbekend. Emerald blijkt verslag te moeten uitbrengen over het subject. En zo hoort Adrian hoe Emerald hem heeft wijs gemaakt dat ze zijn vrouw is. Emerald krijgt de instructie om, mocht Adrian lastig worden, zijn keel maar af te snijden. Dit is in tegenstelling met de eerdere order dat Adrian niet beschadigd mocht worden. De plannen blijken echter veranderd te zijn. De huidige situatie is zo instabiel dat Adrian's dood eigenlijk helemaal niet slecht uit zou komen. Voorlopig moet Adrian nog maar even hier blijven, Emerald moet echter zorgen dat ze klaar staat als de mannenstem het teken geeft. Emerald antwoordt dan met: "Ik luister en gehoorzaam Heer."

Adrian is slim genoeg snel naar boven te gaan en zich in de hal te verstoppen. Daar ziet hij hoe Emerald tevoorschijn komt en zich in een wolvin verandert. Vervolgens verdwijnt ze door de voordeur.

Adrian sluit zijn mond en gaat weer naar beneden. De deur is dicht maar de sleutel past. De ruimte ziet er vreemd uit, vol met boeken, troep en een pentagram. Hier wordt aan magie gedaan, dat is wel duidelijk. Het pentagram is met blauwige lijnen in de vloer geëtst. Adrian gaat erin staan, maar dat heeft geen effect. De muis loopt ondertussen naar de punt van het pentagram. Er is daar echter niets te zien.

De muis blijkt echt intelligent. Het beestje kan weliswaar niet praten, het verstaat Adrian wel, en kan ja/nee vragen ook beantwoorden. De muis weet hoe het pentagram werkt en het pentagram is inderdaad wat Adrian zoekt. De aangewezen punt is het belangrijkste. Het laat Adrian weten wie hij is. De muis loopt dan wat rond en blijft dan bij een boek staan. Adrian bladert het door tot de muis een keer piept. Het boek blijkt een magieboek te zijn, en de aangegeven bladzijde beschrijft een massabetovering om groepen intelligente wezens in dieren te veranderen. De betovering hangt samen met het leven van degene die de betovering heeft gedaan. De muis blijkt betoverd te zijn door Emerald, haar dood is voldoende om de betovering te verbreken. Iedereen in het kasteel die nog mens is zit in het komplot, alsmede de uil en de kat. De muis is verder mannelijk en kent de stem die hij vanuit deze ruimte hoorde ook niet. Hij weet de locatie van de wapenkamer. Deze zit weliswaar op slot, maar ergens weet Adrian nog dat dat geen probleem is voor iemand met zijn kracht. De inhoud van de kamer houdt niet over, maar met wat slijpwerk wordt het tweehandszwaard toch nog een acceptabel wapen. Adrian is ondertussen achter de naam van de muis gekomen, Tardan.

Buiten gaat Adrian in een hinderlaag liggen. Zo ziet hij hoe de wolvin terugkomt. Ze lijkt hem echter te ruiken. Adrian aarzelt niet en stormt op de wolvin af. Aangezien de wolvin heel snel is vergeet Adrian zijn eigen verdediging en hakt hij gewoon voluit op haar in. Het kost hem een beenwond, maar dan ligt er ook een demoonachtig wezen zonder hoofd. Het kasteel is ook prompt heel wat drukker, vol met naakte mensen die allemaal blij zijn dat ze weer mens zijn.

Tardan is Adrian heel dankbaar. Hij legt hem uit dat hij inderdaad Adrian is, een prins van Amber. Deze wereld is echter niet zijn wereld, en Tardan vermoedt dat dit lichaam niet zijn lichaam is. Adrian bezit het gewoon. Tardan heeft wel eens van prins Adrian gehoord. Hij vermoedt dat Adrian zijn geheugen weer terug kan krijgen als hij dit lichaam verlaat. Dit kan door over de lijnen van het pentagram te lopen. Als hij eenmaal begonnen is mag hij echter niet stoppen. Beide mannen nemen afscheid en dat begint Adrian aan het pentagram. Hij voelt de krachten om zich heen. Dan doet hij zijn ogen open, zich alles weer herinnerend. Hij ligt in een soort futuristische hitech toestand, alwaar een demon tevreden constateert dat Adrian weer is bijgekomen. "Waarschuw Heer Merlin."

Alexander kan niet meer in de niveaus 2 t/m 5 komen. Verder ziet hij dat de deuren in niveau 1 mechanisch zijn, en van uitmuntende kwaliteit. Yaslin is verdwenen en niveau 6 is echt gevaarlijk. De volgelingen van Dworkin zijn herkenbaar aan het teken dat ze in hun hand hebben gekerfd. Verder màg je volgens Dworkin niet weg. Je verblijf is namelijk de straf voor je zonden. Degenen die tot niveau 6 komen zijn de uitverkorenen, ze heersen hier. Dworkin is de uitverkorene onder de uitverkorenen. Dworkin's verdwijningen blijken vrij onregelmatig te zijn, maar wel altijd als hij het over de ketterij (= de wereld buiten) heeft. Hij kijkt meestal nogal verward als hij een paar seconden later terug komt. Tijdens zijn preken staan zijn meest trouwe volgelingen altijd het dichtste bij hem. Hem aanraken is slechts aan zijn beste volgelingen voorbehouden, hoewel wat kracht daarbij echt geen kwaad kan. Door zorgvuldige observatie leert Alexander wat de zinnen zijn waarop Dworkin bijna altijd verdwijnt. De anderen interpreteren Dworkin's verdwijningen trouwens als communicaties met het opperwezen. Niveau 6 telt zo'n 30 tot 40 bewoners. Hiervan behoren er 5 à 6 tot de fanatieke volgelingen, 20 à 30 zijn er gewoon gek, de rest is gewoon volgeling. De aanvoer van nieuwe gevangenen is er niet zo groot. Via Gekke Victor ontdekt Alexander verder dat je de staafje niet meer nodig hebt om tussen niveau 1 en 6 te reizen.

Dan wordt het tijd voor actie. Terwijl Dworkin weer de bewuste zinnen uitspreekt grijpt Alexander hem beet. Gezamenlijk verdwijnen ze en komen ze bij een heel grote boom uit. Terwijl Alexander Dworkin los laat hoort hij hoe Dworkin zegt: "Nee, nee, ik mag niet ontsnappen." Waarop Dworkin weer verdwijnt.

De boom groet Alexander en blijkt Yggbrasil te heten, afgekort Ygg. Hij is de markering tussen de schaduwen die onder invloed van Chaos staan en de schaduwen die onder invloed van Amber staan. Oberon heeft hem gepland. Ygg kent Corwin ook, hij heeft hem ontmoet toen deze op weg was naar Amber ten tijde van de pattern fall war.

Alexander gaat vervolgens op reis en knapt zich weer even helemaal op. Na een weekje doet hij Kashfa aan. Incognito regelt hij er een aardig optrekje met personeel. Vervolgens gaat hij rustig shiftend op zoek naar Thena. Hij vindt haar samen met zijn zwaard. Snel lichten ze elkaar in en komen ze erachter dat er rare dingen zijn gebeurd tijdens die reis, dingen die rieken naar beïnvloeding. Alexander gaat vervolgens terug naar Kashfa, schrijft daar een brief en bezoekt er de koning.

Murlas volgt het bospad totdat het weer op een zilverachtige Amberversie uitkomt. Daar troeft hij naar Amber en gaat hij meteen naar zijn eigen vertrekken. De bediende blijkt de zaakjes goed geregeld te hebben. Murlas verfrist zich en gaat slapen, Martin ligt toch in een soort stasis. De volgende ochtend komt Random er, zodra hij ingelicht is, aangestormd. Hij draagt Murlas' bediende op zijn eigen bedienden te halen en is verder redelijk tevreden over Murlas. Martin wordt weggebracht en Murlas gaat samen met Random in de Patroonkamer ontbijten. Daar worden ze tenminste niet gestoord of afgeluisterd. Azhrain blijkt nog niet dood te zijn, daarvoor is hij veel te interessant. Azhrain is namelijk heel sterk, en ze kunnen er maar niet achter komen waar hij die kracht vandaan haalt. Murlas biecht verder alles op, behalve zijn shapeshifting dan en krijgt een tevreden Random als beloning. Random vindt Murlas' positie zeldzaam, het Juweel geeft je een extra krachtbron. Random weet dat hijzelf, Corwin en Merlin ook in het Juweel geïnitieerd zijn. De initiatie van Murlas is echter wat anders, Random denkt dan ook dat Murlas niet bewust zijn krachten kan gebruiken. In plaats daarvan biedt het een extra bescherming, denk maar aan die andere Amberrealiteit.

Random wijdt ook wat verder uit over het slagveld tussen de werelden. Het is een soort gevecht op een bepaald niveau. Random is ervan op de hoogte, maar beweert er niet aan deel te nemen. Murlas zal echter niet onder deelname uitkomen. De Cirkel is volgens Random de minst voorspelbare groep, je krijgt er inzicht in de machinaties van een aantal individuen. Wat ze ermee willen initiëren is volstrekt onvoorspelbaar. De Wakers vormen een soort reactie op de Cirkel. Ze willen de status quo handhaven. Bij beiden gaat het om redelijk krachtige individuen waarvan de identiteit niet bekend is. In plaats daarvan gebruiken ze aliasen. Random weet dat er nog een ander familielid in moet zitten, dit kunnen er echter ook meer zijn. Waarschijnlijk zijn er ook deelnemers uit de Hoven. De vrouw die Murlas ontmoette is volgens Random waarschijnlijk een van de Zusters, net zoals Violette. Alleen Benedict weet daar wat meer van, hij wil er echter niets over zeggen. De monolieten tenslotte schijnen zo machtig te zijn dat ze helemaal boven het gekrakeel staan, Dworkin zou er bijvoorbeeld eentje kunnen zijn. Random ziet de genezing van Martin verder wel zitten en is het met Murlas eens dat Lisa een groot vraagteken is. De visioenen van Tir-na Nog'th zijn volgens hem soms waar en soms onwaar. De twee filosoferen ook nog even over het doel van dat gedoe met het Juweel. Random denkt dat het oogmerk verstoring is geweest. De kracht van Amber boet dan in, daarbij anderen de kans gevend in het gat te springen. Dat kan een rivaal van Random zijn, misschien iemand die zijn kracht even wil testen. Het kan echter ook best een of ander privé-plannetje van een familielid zijn.

Random deelt Murlas verder in vertrouwen mee dat er waarschijnlijk een verrader onder de tweede generatie huist. Murlas suggereert niet eens Algo maar heeft klaarblijkelijk zijn nieuwe liefde gevonden: Boadice. Random heeft geen directe bewijzen, alleen vermoedens. Verder kan het verraad ook heel goed onbewust zijn. Bij de eerste generatie is dat trouwens uitgesloten. Die zijn zo machtig dat ze iets dergelijks alleen uit vrije wil zouden doen.

Random wrijft er bij Murlas ook nog even in dat het tribunaal een goede gelegenheid was Murlas' positie wat moeizaam te maken. Het heeft volgens hem goed uitgepakt. Als doekje voor het bloeden geeft hij Murlas een witte troef met een witte eenhoorn op de achterkant. Het is volgens hem de troef van het familielid die net als Murlas tussen de werelden kan reizen. Murlas kan hem in noodgevallen aanroepen. Murlas zal niet kunnen zien wie het is, maar de troef werkt volgens Random wel. Over de zwarte troef verneemt Murlas nog dat Random denkt dat het een communicatiemiddel is die waarschijnlijk een inwijding vereist. Over Galoran weet Random niets.

Maurice