Amber Log Sessie 20

Boadice is aan haar afscheidsdineetje toe en krijgt daarbij een bezoeker, Gran. Boadice is prompt sprakeloos, terwijl Gran best wel blij is. Het valt Boadice op dat hij best wat van Frewar weg heeft. Ze kent haar lessen echter en blijft formeel. Gran blijkt inderdaad wat problemen met de familie Chartin te hebben. Ze waren namelijk hoog bij de geheime dienst van de vorige koning van de Hoven. Gran was toen radicaal en werd verbannen. Dit betekende dat hij in feite vogelvrij verklaard was. Boadice' vader kent hij inderdaad, maar alleen onder zijn pseudoniem, de rode tovenaar. Het was haar vader die hem vroeg bij Boadice langs te gaan, toen bij hun eerste ontmoeting. En nee, zijn vreemde exit toen was niet helemaal gepland. Het spijt hem dat het zo ging. Trisha was volgens hem niet echt belangrijk voor haar familie, hij acht ze in staat haar opgeruimd te hebben. Verder constateert hij dat hij last van de Chartin familie heeft en dat Boadice last van de Chartin familie heeft, misschien dat ze er samen uit kunnen komen? Boadice vertelt dat ze nu eindelijk kan troeftekenen. Het door Gran geschetste gezicht van haar vader komt haar echter totaal niet bekend voor. Een shapeshifter misschien? Volgens Bleys zijn er maar drie Amberieten waarvan bekend is dat ze dat zijn: Oberon, Dworkin en Merlin. Verder zit zijn taak er op en neemt hij dus afscheid van beide tortelduifjes. Gran vertelt nog dat Boadice' vader hem van de vendetta verteld had. Ze besluiten verder te proberen Trisha's werkelijke moordenaar te vinden. Mocht dat de Chartin familie blijken te zijn dan wil Gran dat hij en Boadice een vendetta tegen ze beginnen. Helaas zijn de Hoven op dit moment nog wat te gevaarlijk voor een bezoek.

Gran vertelt over Boadice' vader nog dat hij zich bezig houdt met de relatie tussen de Hoven en Amber. En nee, hij was niet degene die de coup wilde plegen, dat was Brand. Deze had eerst een coup tegen Amber gepleegd door met de Hoven samen te werken en daarna de Hoven verraden door in zijn eentje een nieuw Patroon te willen maken.

De twee vertrekken vervolgens voor een gezellig en intiem rondreisje langs Boadice' bezittingen. Gran wordt daarbij volledig ingelicht. Gran vertelt dat hij wel eens klusjes voor Boadice' vader opknapt. Daarvoor in de plaats helpt deze hem tegen zijn vijanden. Haar vader is volgens hem een Waker. Deze groepering ligt in de clinch met de Cirkel. Meer weet hij er ook niet echt van. Het is niet iets op het niveau van Amber en de Hoven, de scheidslijnen lopen daar juist dwars door heen. Bij de Wakers heeft hij trouwens ook als identiteit de Rode Tovenaar.

De verschijning van Boadice' vader op een schilderij is volgens Gran makkelijk te verklaren. Hij had Boadice's vader namelijk al een paar keer ontmoet zonder dat hij wist wie dat was. Toen hij voor een schilderij gezichten nodig had, heeft hij dat gezicht waarschijnlijk gewoon gebruikt. Wel schijnt haar vader Boadice belangstellend te volgen. Hij heeft vast zo zijn redenen om zich niet aan haar te openbaren.

De vreemde verdwijning heeft te maken met een shapeshifting probleem, iets wat je kan overkomen als je teveel shapeshift. Er zijn dan omstandigheden waaronder die controle verdwijnt.

Gran stelt voor dat ze eerst gezamenlijk Yaslin gaan zoeken. Boadice blijft verder volharden in haar dagelijkse training van drie uur. Ze schat dat Gran nog net even beter is dan zij.

De speurtocht begint met het tekenen van een troef. Dit is moeilijk, maar Gran probeert haar te helpen door haar herinneringen aan Yaslin te stimuleren. Uiteindelijk is er dan een troef. Boadice concentreert zich er heel intensief op, ze voelt inderdaad iets, maar heel weinig, daarna heeft ze zo'n koppijn dat ze bewusteloos gaat. Gran suggereert haar later dat ze het misschien met een paar familieleden moet proberen.

Rhiane zit meestal in een klassiek model cel. Ze vermoedt dat er ook nog andere beveiligingen zijn aangebracht. Soms wordt ze door een aantal gewapende wachters zorgvuldig uit haar cel gehaald. Ze wordt dan gedropt en door een draak achtervolgd. Als ze niet meewerkt krijgt ze steeds zwaardere schokken uit de bol die dan altijd bij haar vliegt. En als ze echt niet wil heeft ze geen nut meer en zal ze dus gedood worden. Myrthe krijgt dezelfde behandeling, zij het nu wat minder vaak. Wel schijnen haar verwondingen nu zwaarder te zijn, bijtwonden. Beide dames houden elkaar in de gaten. Uiteraard probeert Rhiane via het Patroon weg te shiften. Als ze echt tot haar grens gaat kan ze de Schaduw even iets manipuleren, ze moet daarna wel weer een hele tijd op adem komen. En zo geeft ze Myrthe dus de boodschap dat zij het morgen ook moet proberen.

De volgende ochtend proberen de twee samen contact te leggen, en dat betekent in ieder geval heel wat minder hoofdpijn. Myrthe heeft inderdaad ook het Patroon. Het doosje heeft ze onder dwang gemaakt. Ze zit hier al een tijd en is nog nooit in Amber geweest. De familie Marough kent Myrthe wel. Het lijkt haar alleen niet waarschijnlijk dat ze daar zitten. Zo gaat dat volgens haar niet. De draken zullen waarschijnlijk wel door hen geleverd zijn. Het zijn levende wezens, maar ze worden gecontroleerd door magie.

Een zorgvuldige analyse van de situatie brengt Rhiane tot het besef dat ze hier waarschijnlijk erg vertrouwen op de magische beveiligingen. Verder ligt Oscar waarschijnlijk niet zo heel ver weg. Myrthe in ieder geval ook niet, haar cel ligt zo'n 10 meter verderop.

Dankzij hun gezamenlijke geestkracht lukt het de dames om de deuren van de cellen te forceren. Hun beider zwaarden blijken in een kamertje vlak bij te liggen, evenals hun troeven. En zo troeven ze naar een verbaasde Merlin.

Merlin wordt van de gebeurtenissen op de hoogte gebracht. Myrthe blijkt tot de familie Wisternion te behoren, een major house. En ze zal al gevangen nog voor Merlin koning werd. Haar moeder, Felicia, zou afstammen van een Amberiet, een of andere familiekwestie die te maken heeft met grootmoeder Cymnea. Deze was namelijk getrouwd geweest met Oberon. Ze kregen echter mot en Cymnea is toen teruggegaan. Van haar drie zonen bezochten Osric en Finndo haar regelmatig. Voor Osric regelde ze een huwelijk binnen de familie. Uit dat huwelijk kwamen twee dochters: het huidige familiehoofd Jordane en Myrthe's moeder Felicia. Myrthe vertelt dat ze in de Schaduwen in een hinderlaag is gelopen. En pas dan komen de draken ter sprake. Merlin is daar niet blij mee. Hij raadt hen dringend aan op vakantie te gaan. Deze zaak moet tot op de bodem uitgezocht worden, en Merlin wil niet dat er nu al iets van uitlekt. Rhiane mag dan ook niet helpen. En dus vertrekt ze maar naar Amber. Myrthe gaat met haar mee, ze wil Amber wel eens zien. Met wat ondersteuning van Merlin lukt het troeven nog in 1 keer ook.

In de hal van het paleis regelt Rhiane een kamer voor Myrthe. Deze kijkt haar ogen uit. Ze heeft het Patroon namelijk niet hier, maar ergens buiten gelopen, onder begeleiding van haar moeder. Mocht het haar hier niet bevallen, dan vertrekt ze hier weer, daar is ze redelijk nuchter over. Dit alles speelt zich trouwens ongeveer een week na de overval af die wat verderop beschreven wordt.

Murlas krijgt bezoek, Caine. Deze heeft gehoord van Murlas' claim maar beweert glashard hem niet te kennen. Murlas voert Julian op ter ondersteuning van zijn claim. Caine checkt het even via een troefcontact en constateert dan droog dat er zich klaarblijkelijk iemand als hem heeft voorgedaan. Zelfs Murlas krijgt medelijden met die onverlaat.

Het op een bijzonder koele toon gevoerde gesprek gaat verder over Murlas' moeder. Caine kent Rega van het Huis Ysarn inderdaad en erkent zelfs haar gedood te hebben. Hij begint zich nu echter af te vragen of hij haar daarvoor al kende. Ze was volgens hem een spion voor de Hoven. Hij heeft haar in een van de schaduwen ontmoet en afgemaakt. Murlas stelt zijn leven in de waagschaal door te vragen naar de tijd die Caine voor die ontdekking nodig had. Maar Caine erkent dat het inderdaad misschien lang genoeg was. Caine heeft ook wel een paar ideetjes over de motieven die erachter zitten. Hij kan zich voorstellen dat ze Murlas zo ver willen krijgen dat hij Caine vermoordt (Murlas verblikt nog niet eens), of het kan in het kader van het broedproject zijn. Murlas erkent dat dat twee mogelijkheden zijn, maar laat het aan Caine om de derde mogelijkheid te nomen, namelijk dat Caine liegt dat ie barst. Al met al begint Caine zich toch af te vragen of hij misschien maar eens aan het idee van een zoon moet gaan wennen. Hij heeft in ieder geval al van Murlas' reputatie gehoord.

Het gesprek gaat vervolgens over de bedrieger. Als je denkt dat dat in eendrachtige samenwerking gebeurd, welkom in Amber. Beide heren vissen eigenlijk bij elkaar naar info. Zo gooit Murlas als wormpje de Nexus uit. Wie kunnen er mee om gaan? Volgens Caine zijn het er niet zo heel veel. Het is een alternatieve kracht, geen Patroon en geen Logrus. Het wordt vooral gebruikt om tussen verschillende realiteiten te reizen. Er bestaan verschillende gradaties van inwijding. De eenvoudigste is contact, de moeilijkste de creatie van een overgang.

Het volgende wormpje van Murlas is Galoran. Dit keer bijt Caine niet. Murlas moet wel verder en vertelt over de kapel. Caine slaat onmiddellijk toe en vraagt hoe Murlas wist dat het Galoran was. Murlas houdt het erop dat hij hem kende en dat hij een prominente plaats in het geheel inneemt. Caine kan daar wel wat verder meer.

Caine gaat verder door te informeren naar degene die zich als hem voorgedaan had. Murlas merkt fijntjes op dat deze voor zijn opleiding heeft zorg gedragen. Caine is slechts in de keuzes geïnteresseerd. Volgens Murlas was dat een vrij algemene. Caine begint dit gebrek aan medewerking zat te worden. Met een gevaarlijke ondertoon in zijn stem informeert Caine dan ook hoe graag Murlas eigenlijk wil dat die persoon gevonden wordt.

In plaats van huilend aan Caine's voeten te vallen en te smeken om vergeving legt Murlas Caine uit dat hij nu een bastaard is, een bastaard van moeder's kant, en een bastaard van vader's kant. Iemand heeft een heel smerig spelletje met hem gespeeld en Murlas wil weten wie. Het effect van Caine hebben zijn woorden nog niet, maar hier zitten vader en zoon, wat ik je brom.

Caine overweegt Murlas' woorden en toont uiteindelijk begrip(!) voor het feit dat Murlas niet al zijn kaarten op tafel wil leggen. Hij moet toegeven dat dat een gezonde instelling is en respecteert het dan ook. Maar, als Murlas inderdaad zijn zoon is, dan is Murlas' zoon ook zijn zaak. En zoiets wordt dus niet met zijn kinderen uitgehaald. Caine gaat op onderzoek uit en verwacht (lees eist) dat Murlas alle informatie die hij kan leveren ook levert.

Dorian neemt nog even contact op met Rinaldo en waarschuwt hem voor Caine, zonder daarbij te melden op grond waarvan. Rinaldo moet het maar doen met de mededeling dat het wat anders betreft als de vendetta.

Tijdens het diner, waarbij trouwens Adrian, Dorian, Murlas, Caine, Random, Vialle, Fiona, Flora, Gerard, Corwin en Diana aanwezig zijn, wordt Corwin geflankeerd door Dorian en Adrian. Dorian heeft aan zijn andere zijde het aangename gezelschap van Diana, Adrian moet het helaas met Murlas stellen. Het geeft Adrian wel de gelegenheid Murlas mede te delen dat hij bij nader inzien toch afziet van Murlas' diensten bij het testen van de betrouwbaarheid van zijn secretaris. Murlas reageert teleurgesteld en is de rest van de maaltijd uitgesproken koel tegenover Adrian.

Dorian spreekt met Corwin af om na het eten eens wat te babbelen. Ook Fiona wil wel eens een gesprekje met Dorian hebben, maar dat moet maar wachten tot morgen.

Verder is er eigenlijk niks te melden. Er wordt uiteraard flink geroddeld over Dorian, Diana, Murlas en vooral Caine, Diana wordt officieel als Dorian's zoon voorgesteld en Caine wordt officieel door Random welkom terug geheten. Maar daar heb je het wel mee gehad. Oh ja, Diana komt wel wat gedesillusioneerd over. Ze is ook heel erg teruggetrokken en stil. Kortom: Welcome to Amber.

Bij Corwin doet Dorian weer zijn verhaal. Hij vertelt hem hetzelfde als hij Random verteld heeft, met uitzondering van de relatie tussen Deirdre en Caine. Het is duidelijk dat Deirdre Corwin raakt. Hij is bezorgd om haar. De ellende met Caine is verder volgens Corwin dat hij uiteindelijk altijd aan de goede kant blijkt te staan. Deirdre is volgens hem een vriendelijke, zachtaardige vrouw. Ze kon nooit met Caine overweg.

Dorian blijkt een nacht te willen doorbrengen in Tir-na Nog'th. Volgens Corwin geeft dat inderdaad soms inzicht. Dorian hoeft verder niets te vragen, tuurlijk kan hij Corwin's zwaard lenen. Hij is ook bereid er zelf bij te zijn, als een soort veiligheidsmaatregel.

Dorian merkt dat Corwin nog steeds aan het bijkomen is. Hij heeft het rustig en vindt dat wel prima zo. Hij heeft nu eindelijk het geduld om gewoon een hele dag uit het raam te kijken.

's Nacht wordt iedereen wakker, er gebeuren dingen.

Murlas beseft dat hij in zijn afgelegen appartement heel kwetsbaar is en troeft naar de grote hal. Daar belandt hij midden tussen allemaal blauwe bokkepoten die net bezig zijn het paleis te overvallen.

Adrian pakt zijn zwaard en rent met Gerard mee naar het lawaai.

Dorian probeert door te slapen, maar ziet die lui zelfs in zijn dromen. Ook voelt hij dat er wat meer aan de hand is dan alleen wat zwaardgekletter. Hij probeert Diana te bereiken, merkt dat dat moeilijk is, zet door, ontdekt dat ze in gevecht is en breekt meteen weer af. In plaats van Diana concentreert hij zich nu op het Patroon.

Murlas maakt dat hij uit het gedrang komt, troeft even Julian zodat die ook aan de pret kan meedoen, en glipt dan zelf richting Azrain. Zijn vrees dat het de indringers daarom te doen is lijkt bewaarheid te worden.

Adrian en Gerard hebben hun handen vol aan vier bokkepoten die hun weg versperren. De vier zijn duidelijk beter dan human rank. Met ieder twee tegenover zich heeft Adrian het best moeilijk, hij moet die twee proberen te scheiden. Gelukkig blijven ze in kracht duidelijk bij hem achter. En zo weet hij er eentje weg te duwen, de ander uit te schakelen en vervolgens die ene ook te grazen te nemen. Daarna kan hij weer verder. Gerard had de twee van hem allang over de kling gejaagd.

Dorian voelt dat er op 1 punt met de Logrus geknoeid wordt, in de buurt van Azrain's cel. Er zijn daar ook andere krachtbronnen bezig. Hij wil Fiona te pakken krijgen, maar die is heel geconcentreerd bezig in de buurt van de Logrusuitstraling.

Murlas heeft Fiona intussen ook ontdekt. Ze is in een magisch duel met een bokkepoot en beiden zijn goed, heel goed. Helaas blokkeren ze ook de gang. Via shapeshifting en wachten op een gaatje komt hij er echter wel langs.

Adrian komt tot de ontdekking dat wensen dat Benedict hier was niet voldoende is, een troef van hem zou ook wel handig zijn. Hij constateert dat er twee zwaartepunten zijn in de gevechten, eentje is heel diep, de ander is bij Deirdre en Martin. Hij gaat er kijken en ziet er Flora in gevecht met drie bokkepoten. Eentje is dood voordat hij weet wat er gebeurd, en met zijn tweeën vormen de twee overgebleven bokkepoten ook geen enkel probleem meer. Martin blijkt er heel slecht aan toe te zijn. Niet slecht genoeg om te voorkomen dat Adrian Flora een complimentje maakt over hoe goed ze er zo uit ziet, wel slecht genoeg om Adrian niet te doen beseffen hoe weinig Flora's nachtkleding eigenlijk voorstelt. Hij heeft het te druk met het verbinden van Martin.

Dorian constateert dat Corwin zich ook zonder zijn zwaard best redt. Hij zoekt een rustig hoekje en concentreert op het Patroon dat er in zit. Door op deze manier in zichzelf het Patroon te lopen kan hij zichzelf vervolgens naar het Patroon in de kelder van het paleis transporteren. En zo ziet hij tante Fiona in een gevecht op leven en dood. En zo ziet hij ook hoe iets raars er langs glipt, iets wat zich weer verandert in Murlas. Gezamenlijk gaan ze naar Azrain's cel. Ervoor liggen gedaantes, waaronder Dorian's oom. Deze leeft nog maar heeft dringend hulp nodig. Hulp die hij van Dorian niet krijgt, Murlas is namelijk niet onder de indruk en sist hem toe dat hij op moest schieten. De deur van de cel is dicht, maar de magische verbindingen zijn verbroken, ook is er binnen magische activiteit. Beide heren weten dat ze moeten opschieten en besluiten tot een drastisch plan. Dorian gaat als eerste naar binnen om de aandacht af te leiden en Murlas zo de tijd te geven Azrain te vermoorden. Met zijn geest maximaal afgeschermd doet Dorian de deur open. In de ruimte erachter treft hij drie bokkepoten en Azrain. Twee bokkepoten hebben een zwaard, de derde is bezig Azrain op te wekken. Dorian beseft dat er maar weinig tijd is en doet een all-out attack. Murlas ziet dat Dorian opofferen niet genoeg is om bij Azrain te komen en voegt zijn massa dus bij de attack, om vervolgens te proberen erlangs te glippen. Het lukt allemaal wel, maar Murlas heeft nou wel een van de bokkepoten achter zich aan. Ongewapend laat hij zijn haat overwinnen en activeert hij de ring. Dorian heeft er nu nog maar eentje en weet die te ontwapenen en vervolgens te doden. Hij ziet hoe Azrain door iets gewurgd en Murlas met een zwaard doorregen wordt. De dader van het laatste wordt door Dorian afgemaakt, en hetzelfde lot treft de derde bokkepoot. Murlas ligt inmiddels plat en Azrain wordt nog steeds gewurgd. Geen risico nemend doorsteekt Dorian hem voor alle zekerheid nog vele keren. Nee niet Murlas, Azrain natuurlijk. Het valt Dorian daarbij op dat met Azrain's dood er iets gebeurd met de kracht van het duel dat even verderop wordt uitgevochten. Murlas moet dringend verbonden worden en dus doet Dorian dat. Het valt hem daarbij wel op dat Murlas lichaam daar zelf ook al aan begonnen was, niet echt een smakelijk gezicht. Hij is zelfs nog bijtijds bij zijn oom om diens leven ook te redden. Fiona komt er ook bij. Ze schopt eens tegen Azrain, jammer, en ach, Murlas kun je toch ook moeilijk dood laten bloeden.

Adrian heeft Martin zo goed mogelijk verbonden en wordt nu afgelost door Gerard. Hij denkt dat Martin het wel redt. Het paleis ligt verder vol met lijken, zowel van de blauwe bokkepoten als van de bewakers van het paleis.

Maurice