13 mei 1994 Sessie 23 Afwezig: Bettina
Hij doet het niet meer
In de overschaduw blijkt het geluid maar zo ver te komen als Murlas wil, hoog tijd voor een onderonsje dus. Corwin wil weten waarom ze Murlas willen hebben en wordt door Dorian ingelicht. Corwin’s voorkeur gaat verder uit naar een knokpartij. Murlas ziet dat niet zo zitten, misschien dat ze deze keer met Galoran weg kunnen komen, gegarandeerd dat ze hem nog wel eens vaker tegen het lijf zullen lopen.
Een ander probleempje betreft de terugkeer van Corwin en Dorian. Murlas heeft daarvoor nog wel een troef achter de hand, een witte om precies te zijn. Hij licht de andere twee erover in.
De drie zijn er nog lang niet uit als de Harlekijn met een banjo verschijnt. Hij is duidelijk geen welkome gast. De Harlekijn stelt zich bij Heer Wolf op, de ruiter die er vervolgens aankomt bij Dolk. De ruiter berijdt een zwart paard, heeft een groen met rood kostuum en zijn gezicht lijkt zich altijd in de schaduw van zijn hoed te bevinden.
Bij Mist verschijnt uiteindelijk nummer drie, een man met een donkere baard, donker haar, een rode mantel en een rode tulband.
Iedereen wacht duidelijk af wat Corwin, Dorian en Murlas gaan doen. Deze besluiten de knuppel eens in het hoenderhok te gooien en gaan richting Galoran. Dolk is de eerste die ze probeert tegen te houden, maar de Ruiter gaat een psychic krachtmeting met haar aan. Heer Wolf is de volgende en is prompt verwikkelt in een ordinaire knokpartij met Harlekijn. Mist, de laatste van de drie, vindt dat rollebollen duidelijk maar onbeschaafd, de man in het rood naast haar ook. Ze kijken elkaar eens strak aan, waarop Mist maar knikt en verdwijnt. Tussen Heer Wolf en Harlekijn gaat het redelijk gelijk op, maar Dolk is duidelijk aan de verliezende hand tegen de Ruiter. Dan springt Dolk naar Murlas en probeert weg te troeven. Dorian weet haar nog te steken, maar ze komt wel met Murlas weg. Prompt begint de druk op Dorian in te werken, heeft hij even mazzel dat de Ruiter hem daartegen beschermt. De Ruiter grijpt voor de rest niet in. Ook bij het gevecht tussen Heer Wolf en Harlekijn wordt niet ingegrepen, beiden verdwijnen op een gegeven moment. Dorian en Corwin richten hun aandacht verder op Galoran Een verstoring lijkt ze het slimste. Gezamenlijk slagen ze er in de controle over een van de macaronies over te nemen. Dit overnemen lijkt heel erg op wat Dorian met de zwarte troef aan het doen was, maar dan een dimensietje hoger. Corwin blijkt trouwens een behoorlijke Power op dat gebied te hebben. Door de macaroni op Galoran te richten gaan de andere macaronies helemaal wild. Het wordt zwart voor Dorian.
Beneden probeert Alexander ondertussen Random te troeven om hem over de ontploffende golems te vertellen. Er worden nieuwe taktieken uitgeprobeerd. Vuurpijlen blijken helaas niet voldoende hitte te genereren om de golems te laten ontploffen, een vuurwal blijkt wel effectief. Boadice is ondertussen samen met Najda met de evacuatie bezig, en dat is hard nodig ook. De golems trekken niet door de vuurwallen heen, maar wachten even en gaan er dan omheen. Echt tegenhouden kun je ze er niet mee, de blauwe tornado’s blijken namelijk ook effectief tegen vuurwallen, maar de golems richten zich puur op Amber en niet op de stad hier, en ze kunnen zo dus om de stad geleid worden. De verliezen zijn daarbij hoog, met name door de tornado’s. Terwijl de golems maar zo’n 10 tot 20% verliezen hebben, zijn de verliezen bij de troepen van Alexander en de zijnen 40%. Aan de kant van Bechma schijnen de verliezen zelfs nog zwaarder te zijn.
Bij de tweede groep golems lukt het allemaal wat beter. Deze keer worden ze niet meer door macaronies lastig gevallen. Ze slagen erin de helft van de golems uit te schakelen, hun eigen verliezen zijn daarbij ook opgelopen tot zo’n 50 à 55%.
Na afloop geeft Alexander opdracht tot het verzamelen van het rode spul. Hij is daarin niet de enige, ook Dalt is druk bezig. Als Alexander bezig is met de verscheping van de verzamelde zakken blijken ze plotseling op slag verdwenen te zijn, compleet met de bewaking. De 4 leiders van Alexander’s leger willen prompt zelfmoord plegen, maar Alexander ziet het voor 1 keertje door de vingers, ze dragen vervolgens wel een zwarte band om hun arm vanwege de oneer waarin ze leven.
Alexander en Boadice vernemen later dat de golems in Bechma plotseling tot stilstand zijn gekomen. Alexander bespreekt de situatie via een troef met Benedict. Deze regelt het verder wel en is tevreden over Alexander’s prestaties.
Nadat de troepen zijn teruggekeerd naar Kashfa volgt er een groot feest. De gewonnen oorlog is duidelijk goed bij de bevolking gevallen. Alexander stuurt zijn troepen terug naar hun eigen schaduw en zorgt dat er daar ook een groot feest komt. Zelf feest hij in Kashfa mee.
Boadice speelt een beetje het bange meisje dat niet terug naar die boze oom Caine durft en ja hoor, Rinaldo ontfermt zich wel wat over haar. Echt meefeesten doet ze verder niet. Ze pretendeert moe te zijn en gaat al snel naar haar kamer om eens met haar troeven te spelen. Alexander is zelfs bereid haar haar eigen troef weer even terug te geven. Het casten geeft het volgende resultaat:
Op de eerste plek (present situation, problem definition) ligt de troef van Yaslin.
Op de tweede plek (likely outcome) ligt een minor card. Het kan vriezen, het kan dooien dus.
De derde plek (pursuer) wordt bezet door de omgekeerd liggende kaart van Amber.
Plek vier (that which inspires) geeft de kaart van Brand. Dit hoeft niet Brand persoonlijk te betekenen maar kan ook duiden op een aspect van het probleem.
De kaart van Osrik vinden we op plek vijf (manipulator).
De laatste plek (true solution, next step) wordt weer bezet door een minor kaart. Deze geeft echter wel aan dat Boadice er al mee bezig is.
Boadice huilt even bij zichzelf uit en gaat dan slapen. De volgende dag geeft ze Alexander haar troef terug en neemt ze deel aan de festiviteiten. Daar wordt ze op een gegeven moment op de schouder getikt door een onbekend mannelijk persoon. Deze ziet er jonger uit dan hij is en is duidelijk ervaren. Zijn kleding past niet in Kashfa, het is een beetje zwierig maar wel praktisch, en zwart en blauw van kleur. Als wapen draagt hij een zwaard. De man stelt zich voor als Yurgo Chartin en is hier in verband met de vendetta. Hij vindt familie-eer zeer belangrijk, maar interpreteert die niet altijd op dezelfde manier als de rest van zijn familie. Oftewel, hij wenst zijn eigen oordeel te vormen voor wat betreft de vendetta. Het bewijs van Boadice’s schuld vindt hij niet overtuigend, het bewijs van haar onschuld echter evenmin. Hij biedt Boadice een manier aan waarop ze hem van haar onschuld kan overtuigen en haalt daarbij een zwart doosje met fijne, goudkleurige versieringen in geometrische patronen te voorschijn. Boadice moet haar hand in het doosje leggen, en dat is dan voldoende om Yurgo van haar schuld of onschuld te overtuigen. Boadice vertrouwt het allemaal voor geen cent, maar Yurgo is best bereid er eerst zijn eigen hand in te steken. Bij hem gebeurd er niets. Boadice blijft aarzelen Yurgo in vertrouwen te nemen, maar deze wil over de proef verder niets meer zeggen. Wel legt hij nog eens uit wat er voor Boadice op het spel staat. Als Boadice hem van haar onschuld overtuigd zal hij alles doen wat in zijn macht licht om de vendetta nietig te laten verklaren, hij neemt de eer van zijn familie namelijk hoog op. Voor Boadice is het allemaal toch niet genoeg. Ze blijft weigeren Yurgo zo diep in vertrouwen te nemen. Yurgo accepteert die keuze en loopt weg. Zodra hij uit het zicht is troeft Boadice terug naar Amber.
Alexander blijft wel alle drie de dagen op het feest en laat zich vervolgens door Rinaldo naar Amber troeven. Daar brengt hij nog eens persoonlijk verslag uit bij Random en haalt hij er zijn troefdeck op. Hij hoort er dat Fiona net is teruggekomen met wat nieuwtjes en een aantal dingen waar ze het eens met de familie over wil hebben. Alexander’s aanwezigheid lijkt Random daarbij gewenst. Alexander wordt verder volledig ingelicht over hoe het de anderen is vergaan, inclusief alle vermiste familieleden en hij mag zijn opinie over de situatie in Eregnor geven. Volgens Alexander is Rinaldo’s positie daar verstevigd. Alexander’s troepen voerden er duidelijk een eigen embleem en zullen volgens Random wel als een huurlingenleger beschouwd zijn. Dat komt hem trouwens wel zo goed uit, Random wil niet dat de naam Amber te vaak valt bij Eregnor.
Alexander probeert verder nog Fiona te spreken te krijgen, maar slaagt daar niet in.
Adrian komt terug bij Caine. Er wordt besloten dat Caine’s mannen zullen proberen een Sheenrobot weg te lokken, Adrian moet de ander voor zijn rekening nemen. Caine richt zich op de black knight en wat er dan nog meer overblijft. Er is daar volgens Caine een poort waar Adrian moet proberen door te komen. Adrian moet er alles wat hij tegenkomt uitschakelen en vernietigen, het is volgens Caine namelijk het controlecentrum. Caine geeft Adrian daarbij wat explosieven die het daar waarschijnlijk wel zullen doen.
Als ze het plan ten uitvoer brengen blijkt er nog maar 1 sheenrobot bij de poort te zijn. Deze wordt samen met een aantal man door Caine’s manschappen weggelokt. De zwarte ridder blijkt verder een soort troef in zijn hand te hebben. Als Caine en Adrian eraan komen stormen trekt hij echter zijn zwaard. De man probeert zowel Caine als Adrian tegen te houden, maar heeft aan Caine eigenlijk al wel zijn handen vol. Adrian duikt zonder veel moeite de poort door en komt uit in een wit betegelde gang. Achter zich ziet hij een macaroniblauw web. Wat verderop in de gang ontmoet hij verder sheenrobot 2. Het kost hem een laserwond op zijn arm en nog een zware laserwond aan zijn linkerarm, maar dan slaagt hij er ook in met behulp van het Patroon de krachtvelden van de sheenrobot op de juiste plaatsen te kraken.
De gang komt uit in een zaaltje met apparatuur. Er blijkt een ontsteking tussen te zitten waarmee alle golems tegelijk opgeblazen kunnen worden. Het vormt ook het controlecentrum van de golems. De controle werkt met WillPower en staat nu op de automatische piloot. Adrian probeert nog wel even de controle onder de knie te krijgen, maar er ontbreekt daar iets, en dat is niet het Patroon. Dan probeert hij de opblaasknop uit te schakelen, maar welke van de twee draden moet hij hebben? Het is maar goed dat Caine net op tijd arriveert en wel de juiste draad weet te vinden. Vervolgens is het slechts een kwestie van explosieven plaatsen, wegtroeven en het zaakje laten ontploffen.
Terug in Amber wil Caine Adrian niet zeggen wie die zwarte ridder nou eigenlijk was. Bij Random vernemen ze dat de golems nu inderdaad stil staan en horen ze het nieuws over de slag in de Garnath vallei. Adrian’s wonden worden verzorgd, waarbij wel even de standaardvraag gesteld wordt of hij misschien een persoonlijke geneesheer heeft. Corwin komt ook nog wel even langs. Hij vindt Caine duidelijk een zak, Caine had Adrian best wat over die zwarte ridder mogen vertellen. Caine is volgens hem ook niet te vertrouwen. Adrian merkt dat Corwin zich ongerust maakt over Dorian, en toch ook wel wat over Murlas. Hij verwijt zichzelf dat hij het niet had weten te voorkomen.
Als Adrian weer wat genezen is brengt hij een onverwacht bezoek aan zijn hertogdom. Deze ligt in een heuvelachtig gebied. Er is wat druiventeelt, maar echt veel wordt er niet mee gedaan. Ook is er een kasteeltje, gelegen op een rotspunt. Zijn secretaris blijkt nog in leven en is inderdaad capabel. Het kasteeltje waarin hij Adrian rondleidt ademt een ouderwetse sfeer uit. Verder is hij zo wijs geweest met de decoratie en zo te wachten op Adrian. Wel heeft hij alvast een inventarisatie gemaakt. Ook economisch heeft hij het hertogdom tegen het licht gehouden, en het kan allemaal beter. Adrian vertelt hem zijn persoonlijke wensen en geeft te kennen toch redelijk op de achtergrond te willen blijven in zijn hertogdom. Sildon stelt verder voor dat hij weer terugkeert naar Amber, van daaruit kan hij Adrian’s belangen namelijk beter behartigen.
Dorian komt bij op een vlakte, alleen. Hij ligt in een soort heideveld, met in de verte een bosrand en nog wat verder een torentje. Bij dat torentje blijkt een klein kasteeltje te horen, en eromheen ligt een dorpje. Elders op de heide ziet Dorian een heleboel stipjes. Pattern leert hem dat hij ergens in een redelijk stabiele Schaduwwereld zit. De stipjes blijken grote, wollige duizendpoten te zijn. Er loopt een herder met vier armen bij. In zijn ene hand heeft hij een stok, met hand twee en drie speelt hij fluit, en met zijn vierde hand tikt hij even vriendelijk tegen het hoofd. Het is duidelijk dat de man wel te doen heeft met die arme, gehandicapte Dorian.
Dorian heeft het in deze Schaduw verder wel gezien en troeft naar Amber. Van Gerard hoort hij dat Corwin al terug is, maar Murlas nog niet. Ook brengt Gerard hem heel voorzichtig het nieuws over de grote slag in de Garnath vallei. Julian’s troepen hadden daar veel problemen met de voorhoede, en Diana, Myrthe en Rhiane zijn daarbij door zo’n blauwe tornado meegezogen en verdwenen. Dat de golems dwars over Murlas’ kasteeltje zijn heengelopen is daarbij verder een onbelangrijk detail.
Op zijn kamer treft Dorian Wylde. Deze verontschuldigt zich voor wat er met Diana gebeurd is, ze kon niks doen. Wylde had niet het gevoel dat ze in gevaar was.
Dorian verplaatst zich vervolgens naar zijn pa en vertelt hem wat er gebeurd is. Hij merkt dat het nieuws over Diana hem wel raakt.
Vervolgens verplaatst Dorian zich naar de buitenschaduwen van Telgan. Algo bereiken blijkt geen gemakkelijke opgave, maar gelukkig slaagt Dorian erin iemand van de Inner Circle te pakken te krijgen die de boodschap door zal geven. Op een gegeven moment neemt Algo inderdaad troefcontact met Dorian op en komt hij naar hem door. Algo blijkt niet echt op de hoogte van de laatste ontwikkelingen en wordt door Dorian ingelicht. Algo’s moordenaar is nog altijd niet gevonden, en Algo krijgt het standaard verhaal over Diana, de aanval op het kasteel, de golems, en de verdwijning van Diana. Dorian moet ook bekennen dat hij inderdaad dat grietje naar Algo toe heeft gestuurd. Ze was volgens hem echter al naar Algo op weg. Gelukkig is ze volgens Algo niet zo irritant als Violet. Na dit inleidende prietpraat snijdt Dorian de reden van zijn komst aan: Wat weet Algo over Galoran? Niet veel blijkt. Galoran heeft hem op verzoek van oom Mike leren troeftekenen. Ook krijgt Dorian het verhaal te horen van de troef van Galoran die Algo bij Dworkin vond. En dat was het wel zo’n beetje. Algo suggereert Murlas, die schijnt Galoran ook ergens van te kennen. Tja, als Murlas nou ook nog te bereiken was...
Dolk brengt Murlas naar een hem bekende plek, de blauwe bokkepoten. Murlas wordt in een cel geflikkerd, en deze cellen blijken dus heel wat beter te zijn dan degene waar hij in Amber in zat. Bij het gebruik van het Patroon gaat er zelfs een alarm af. De tijd daarna wordt Murlas aan allerlei experimenten en martelingen ontworpen, blootstelling aan Logrus speelt er een belangrijke rol in. Het Patroon wordt bij Murlas steeds verder ondermijnt, hoewel hij er wel zoveel mogelijk aan vast probeert te houden. Ook biedt hij lijdzaam verzet bij de experimenten. Echt helpen doet het allemaal niet, de martelingen worden alleen maar erger en erger en zijn dan afgelopen. Murlas wordt dan voor een aantal van die demoonachtige wezens geleid. De middelste, een demon met donkergroene schubben en een staart met weerhaken, deelt hem doodleuk mee dat Murlas gewogen en te licht bevonden is. Patiënt 14, Murlas dus, krijgt al zijn spullen terug en zal ergens in de Schaduw gedumpt worden. Murlas is hier duidelijk niet over te spreken. Hij wil weten met wie hij hier te doen heeft. Volgens de demon is dat niet belangrijk, Murlas wist toch van tevoren waar hij aan begon? Murlas ontkent dat in alle toonaarden. De demonen zitten daar wel even mee in hun maag, maar een blauwe bokkepoot weet ze klaarblijkelijk gerust te stellen. Murlas krijgt in ieder geval te verstaan dat hij dat maar met de Vrouwe moet regelen. Ze hopen dat Murlas het hen niet kwalijk neemt, ze deden slechts hun plicht. Murlas antwoordt slechts met een onderkoeld: “Ik zal de mijne doen.”
De demonen houden zich aan hun woord en geven Murlas inderdaad al zijn spullen terug. De Schaduw waarin hij gedumpt wordt is een gewone, alleen is het Patroon van Murlas zo verzwakt dat hij het weer opnieuw zal moeten lopen. Hij troeft Julian.
In het volgende verslag alles over de, naar verwachting, behouden terugkeer van Myrthe, Rhiane en Diana.
Maurice