Amber Log Sessie 26

Wat gebeurde er eigenlijk met Adrian? Wel, vraag me niet naar de fijne details, maar het schijnt dat Adrian na zijn gesprekken met Dorian en Corwin gewoon terugkwam op zijn kamer en daar toen een troefcontact van Corwin kreeg, iets met ergens via een troef gaan kijken en zo. Het einde van het liedje is dat Dorian in een leeg kantoor arriveert, een kantoor in de stijl van de jaren dertig. Op zijn deur staat ‘Adrian Corey, detective’. Verder zijn zijn troeven voor het gemak vervangen door een pak kaarten. Achter de deur klinkt een typemachine, een typemachine waarachter tante Llewella druk bezig is. Er zijn geen messages voor Corey. Dan gaat de telefoon, een overdreven vrouwenstem is blij Corey aan de lijn te hebben en wil hem onmiddellijk spreken. Een kwartiertje later is ze er. Het blijkt om een vrouw in een strak mantelpakje te gaan, hoge hakken, een boa om de schouders, overdreven opgemaakt, sigaret in de hand, je krijgt het idee. En oh ja, Adrian heeft haar vaker gezien. Ze noemt zichzelf Miss Florinel, en inderdaad staat hier gewoon tante Flora. Of beter gezegd, een of andere copy, want net als Llewella lijkt ze de familiebanden totaal vergeten te zijn. Ze is hier niet tante Flora, prinses van Amber, maar Miss Florinel. En haar bezoek aan Adrian is ook geen familiebezoek, maar strikt zakelijk. Haar neef, Dorian Grey, is namelijk verdwenen. Dorian is de zoon van haar overleden zuster, en Corey moet hem voor haar opsporen. Dorian heeft volgens Florinel nog wat teveel vertrouwen in de mensheid, hij is nog jong en onervaren. Dorian woonde alleen en heeft laatst zijn afspraak voor een kopje thee bij Florinel gemist. De afspraak was vorige week vrijdag telefonisch gemaakt, hij zou die Zondag langs komen. Niemand die hem vanaf die tijd nog gezien heeft. De politie hiermee lastig vallen vindt ze duidelijk niet zo gepast, maar de familiebanden waren volgens haar wel heel hecht.

Uiteraard wil Corey wel wat meer aanwijzingen hebben dan dat Dorian verdwenen is en Florinel vertelt dat hij met allerlei dingen bezig was. Hij had geen baan, dat was in hun familie niet nodig. Maar hij hield zich leuk bezig met occulte zaken en zo. Corey’s tarief vormt trouwens nog even een probleem aangezien Adrian geen flauw idee heeft wat geld hier waard is, maar ze komen uiteindelijk uit op een bedrag van 150 per dag + onkosten.

Met een door Merlin bestuurde taxi (je hoeft er hier niet eens voor te springen) gaat hij naar Adrian’s adres. De rit kost een dollar en de deur van de woning zit op slot. Afijn, Adrian is in Angel’s City geweest en komt dus zonder problemen in een smaakvol ingericht appartement met een grote platencollectie. Verder is hier duidelijk al een keer eerder discreet door iemand rondgeneusd. Met het Patroon kijken gaat niet, Adrian krijgt het niet opgeroepen. Wel valt hem een luciferdoosje op dat zo te zien hier nog niet zo lang ligt, een luciferdoosje van de Unicorn Bar.

Als Adrian alweer bezig is de deur er weer netjes in te zetten, gaat de telefoon. Heel slim neemt Adrian op met ‘Grey’, maar helaas, ze trappen er aan de andere kant niet in. Ook niet zo verwonderlijk als je weet dat ze daar Grey’s lijk hebben, net opgevist uit de rivier. Adrian heeft nog even de tijd om wat vingerafdrukken weg te poetsen en de deur te fatsoeneren, maar dan is inspecteur Corwin al ter plaatse en mag Adrian mee naar het bureau. Hoofdcommissaris Benedict weet precies de juiste persoon voor deze ondervraging, Caine. Ook hij is keurig in stijl, compleet met gleufhoed, en het doorzagen kan beginnen. Adrian blijft bij zijn verhaal, i.e. de waarheid zoals hij die ziet, en na vijf uur zetten ze hem maar weer op vrije voeten. Adrian krijgt nog wel het vriendelijke verzoek om het onderzoek niet te blokkeren en om zijn wapenvergunning, die volgens Adrian nog in zijn bureau ligt, de volgende morgen te laten zien.

Met een taxi arriveert Adrian bij de Unicorn Bar. Martin speelt er op de saxofoon, Random op de drums. Aan de bar zitten twee schaars geklede dames, Deirdre en Diana. Deirdre probeert Adrian een fles champagne af te troggelen, maar vangt bot. Adrian houdt haar eerst nog even aan het lijntje maar moet dan toegeven daar niet genoeg geld voor op zak te hebben. Diana is ondertussen gaan zingen, jazzy.

Dworkin, die achter de bar staat, is de eerste die zich afvraagt wat hij hier eigenlijk doet, en ook wat Adrian hier doet. Hij vindt het allemaal wel stijlvol gedaan en bedenkt zich dan dat hij hier helemaal niet moet zijn. Met een knip is hij vervangen door Oberon.

Diana is na het zingen naar achteren verdwenen, en Adrian gaat haar achterna. Ze blijkt Dorian wel gekend te hebben en vindt het helemaal niet leuk dat hij dood is. Het lijkt haar niet veilig om iets over hem te vertellen. Ze moet weg, ze kunnen ieder ogenblik hier zijn. Ze weet niet wie er allemaal achter dat boek aanzitten, maar wil er niets mee te maken hebben. Dorian was met dat boek bezig, een of ander occults iets. De enige verdere aanwijzing die Diana nog heeft is dat hij daarvoor wel eens bij een bepaalde boekhandel is geweest.

Even later staat Adrian voor een gesloten boekhandel. Wat wil je, het is midden in de nacht. De deur vormt geen probleem, maar eenmaal binnen hoort Adrian van boven wat gestommel. Zo kan het gebeuren dat Adrian even later oog in oog met neef Murlas staat.

Alexander heeft een brief aan Caine geschreven, maar krijgt zoals verwacht geen antwoord.

‘s Avonds merkt Thena dat er iets met de deur is. Alexander ziet er dan ook iets met blauwe lijntjes. Lijntjes die even later weer ophouden. Het Patroon leert Alexander dat de beveiliging daar een gat heeft. De deur wordt opengedaan door een meisje met als sleutelwoorden: 17, punk, pacifist en flower-power. Ze beweert dat ze in een vredeskamp zat en was opgepakt omdat ze het hek bij Sellafield had opengeknipt. Normaal gesproken kom je dan in een politiecel, maar dit ziet er volgens haar toch wel anders uit. Van welke organisatie dit gebouw is weet ze niet. Ze zit hier al anderhalve dag (Alexander een halve) en had Alexander’s kamer geopend in de hoop haar rugzak te vinden. De ruimtes zijn hier allemaal vrij luxe. Aangezien troeven en shiften nog steeds niet werkt, sluit Alexander een soort wapenstilstand met het grietje tot ze hieruit zijn. Dat hieruit slaat dan op het kasteeltje waar ze overduidelijk in zitten. Op hun tocht naar beneden stuiten ze op slechts één bediende, die er wel prompt vandoor gaat. Binnen de kortste keren is de tuin buiten (een tuin die een wat verwilderde aanblik moet geven maar dat nu ook echt is) bewaakt door een roedel dobbermans. Alexander probeert nog wel even om van de eerste verdieping te ontsnappen, maar het zijn er teveel. Ook zijn plannetje om ze door de voordeur naar binnen te lokken en ze zo een voor een af te maken lukt niet. De beesten zijn te goed afgericht om het huis binnen te gaan.

Alexander is al zozeer door zijn ideeën heen dat hij overweegt om dan maar gewoon bij het meisje in haar hoofd binnen te dringen als hij een troefcontact krijgt, het is Vincent. “Alex, ik heb je hulp nodig. Er is iets geks met het Patroon van je pa. Het is een lang verhaal, maar het is makkelijker als ik je hierheen haal.’ Alhoewel Alexander niets van een Patroon van zijn pa weet, laat hij zich maar al te graag doorhalen, het meisje verder geen gedachte meer waardig keurend.

Eenmaal door krijgt Alexander van Vincent het een en ander over Corwin’s patroon te horen. Er zijn volgens Vincent allemaal lui mee bezig, zowel van Amber als van de Hoven. Aangezien Fiona en Corwin geen troefcontacten aannamen, probeerde Vincent het maar bij de zonen, Alexander dus.

Het tweetal loopt naar Corwin’s Patroon en treft daar Rinaldo, Nayda en Coral. Het nieuws over Kashfa ergert Rinaldo duidelijk. Hij twijfelt er niet aan dat Random daarachter zit. Het Patroon van Corwin wordt echter volgens hem nu van alle kanten aangevallen, en hij heeft ooit een gelofte afgelegd dat hij dit patroon zal helpen verdedigen. Volgens Rinaldo is het een eed die voor alles gaat. Het is ook dit patroon wat hem hierheen gehaald heeft. De aanvallen zijn uitgevoerd door het Patroon en de Logrus, en ze verwachten nu een wispoging. Zo’n poging kan alleen met behulp van Corwin’s, Merlin’s, Alexander ‘s of Adrian’s bloed. Alexander lijkt het dan ook niet zo verstandig om hier te blijven. Stel je voor dat er bij een gevecht bloedsputters van hem op het Patroon belanden. Rinaldo ziet Alexander’s punt en loopt terug naar Nayda en Coral voor overleg. Vincent grijpt dit moment aan om zijn zwaard te trekken. Alexander weet hem te ontwijken, maar raakt wel gewond. Zijn eigen wapen trekken duurt te lang en Vincent dwingt hem hoe langer hoe meer richting Corwin’s Patroon. Met een ferme sprong en een extra wond duikt Alexander dan ook naar Vincent’s benen. In de worstelpartij die daarop volgt is Alexander weliswaar sterker, hij heeft echter ook al twee wonden. Rinaldo kan zich niet goed in de kluwen mengen, maar posteert zich wel tussen de twee vechtersbazen en Corwin’s patroon. Alexander probeert zijn power word ‘Defense Luck’, maar deze glijdt gewoon van Vincent af (hogere Psyche). Toch was het genoeg om Rinaldo de kans te geven om Vincent aan te vallen, waarop Alexander weer los kan breken. Rinaldo grijpt vervolgens naar zijn keel en Vincent verdwijnt.

Volgens Rinaldo gebruikte Vincent Logrus elementen. Alexander wil verder nog steeds weg, ondanks de bedenkingen van Rinaldo. Hij denkt dat Fiona hier wel eens achter kan zitten, zij wil dit Patroon namelijk vernietigd hebben. Dat Caine onder een hoedje met Fiona speelt moge duidelijk zijn.

Aan de andere kant staat uiteraard Corwin. Rinaldo heeft een eed afgelegd en steunt hem dus, en ook Coral zal zeker helpen. Van Adrian weet Rinaldo het niet en Merlin is volgens hem niet te bereiken. Gelukkig zal die in de Hoven redelijk veilig zijn. De rest van de Amberieten heeft over het algemeen nog niet gekozen, en mochten ze inmiddels al door Fiona of Corwin geronseld zijn, dan heeft Rinaldo dat nog niet gehoord. Er zijn natuurlijk de standaard allianties, maar de Amberieten hoeven die niet per se te volgen. Random moet hier verder van op de hoogte zijn geweest, anders had hij nooit zo snel in Kashfa kunnen reageren.

Het einde van het liedje is dat Alexander zich in de schaduwen onvindbaar gaat maken. Onderweg troeft hij Boadice en krijgt hij prompt een reeks verwijten naar zijn hoofd omdat Boadice hem maar niet kon bereiken. Helaas heeft Boadice nu even zelf geen tijd om haar zus te gaan zoeken. Alexander vindt het prima, meldt dat hij de komende tijd niet beschikbaar zal zijn en verbreekt het contact.

Nu vraag je je misschien af waarom Boadice dan geen tijd had. Nu, dat zit zo.

Boadice heeft nog even wat in Amber getraind, alvorens ze de dag erop heel vroeg en incognito per schip naar haar eilanden afreist. Op het schip krijgt ze een troefcontact van een onbekende. Ze weigert. Een tijdje later krijgt ze weer een troefcontact van een onbekende. Opnieuw weigert ze. Aangezien ze echter vermoedt dat het wel eens Gran zou kunnen zijn, tekent ze een troefschets van hem. Bij de derde poging probeert ze de troefschets, en het zou hem inderdaad wel eens kunnen zijn. Boadice neemt het aan en ziet dan een figuur die op de grond ligt te kronkelen. Ze haalt hem door. Het is inderdaad Gran en hij heeft heel veel pijn. Delen van zijn lichaam veranderen voortdurend van vorm. Zonder aarzelen troeft Boadice door naar Domus. De bediendes daar zijn redelijk in paniek bij Gran’s aanblik en het kost Boadice de grootst mogelijke moeite om ze haar te laten helpen. Met veel dekens, handschoenen, etc. lukt het uiteindelijk Gran naar een bed te transporteren. Boadice probeert Psychic contact te maken en leert dat hij behalve veel pijn ook nogal paniekerig is. Het ziet er via het Patroon ook nog steeds heel vies uit. Het stinkt ook, iets met een Logrusresidu. Boadice probeert of Patroonkracht Gran kan helpen, maar als hij met een tijdelijk uitsteeksel van zijn lichaam haar Patroon aura raakt, exploderen zijn cellen. Boadice probeert het dan maar weer met geestelijk contact en weet Gran zo wat te kalmeren en een deel van zijn pijn over te nemen.

Gran blijkt dit nog nooit zo sterk gehad te hebben. Zijn ziekte is volgens hem een fase verder. Hij wil niet terug naar de Hoven, wie kan je daar namelijk vertrouwen? Frewar? Gran heeft wel interesse in Frewar’s positie en hoe Frewar tegenover Gran staat, maar vertrouwt er toch niet op. Als hij dood is is Frewar namelijk erfgenaam. Boadice houdt hun relatie liever ook geheim, en zo komen ze automatisch uit bij Bleys, een van de weinigen die van hun relatie op de hoogte is.

Bleys blijkt via troef te bereiken te zijn, en komt meteen door. Bij Gran concentreert hij zich een hele tijd, daarbij één keer gestoord door Boadice die de fout maakt op afstand het Patroon op te roepen. Een eeuwigheid later weet Bleys echter wat er aan de hand is. Gran heeft een zware vloek aan zijn broek, een vloek die Logrus gebonden is. Zoiets is heel moeilijk weg te nemen. Er is een band gecreëerd met iets, en dat kan van alles zijn. Volgens Bleys wordt een vloek van dit kaliber meestal vastgelegd met een voorwerp en is de enige manier om de vloek te vernietigen dan de vernietiging van dat voorwerp. Bleys weet niet wat het voorwerp is, maar degene die deze vloek heeft aangebracht is volgens hem geen kleine jongen. Er zijn er maar een handjevol die dat kunnen. Gran moet het volgens Bleys zelf ergens wel weten, al is het misschien niet bewust. Het moment van de vloek moet echter een impressie op hem gemaakt hebben. De banden met de Hoven zijn verder op dit moment niet al te prettig, Bleys kan Boadice dan ook niet verder helpen. Ze zal haar eigen bronnen moeten gebruiken. Als ze Gran wil helpen, kan ze er echter maar beter niet te lang mee wachten.

Boadice bedankt Bleys, en Bleys glimlacht. Ze weten beiden dat Boadice hem iets verschuldigd is.

Rhiane bevindt zich na het diner op haar kamer als er stevig op de deur geklopt wordt. Het is Gerard, en hij is niet blij. Hij heeft gehoord dat Rhiane eerst Murlas met een zwaard door de gangen van Amber heeft nagezeten, hem vervolgens voor een duel heeft uitgedaagd, om hem tenslotte haar excuses aan te bieden. Aangezien Gerard Rhiane heeft binnengehaald, ziet hij dit ook als een aantasting van zijn eer. Eerst het diplomatieke incident in de Hoven, nu haar excuses aan die moordenaar van een Murlas, het is Gerard wel duidelijk dat Rhiane nog niet helemaal rijp is voor het leven in Amber. Het is beter als ze zich de komende vijftig jaar maar eens een beetje gedeisd houdt bij haar moeder in de schaduwen, kan haar moeder haar meteen nog het een en ander bijbrengen. Dat Rhiane er een andere mening op na houdt doet er niet toe, Gerard is nou niet bepaald voor rede vatbaar. Zo vindt hij met Murlas op pad gaan volstrekt uit den boze. Rhiane’s opvatting is niet van belang, wat telt is wat de anderen er van denken. En Gerard weet wel wat die zullen denken: Dorian en Murlas gaan de Nexus onderzoeken en nemen Rhiane mee. Nou ligt Murlas sowieso heel slecht bij Gerard. Murlas is volgens hem een moordenaar en manipulator. Rhiane werpt tegen dat iedere Amberiet toch een manipulator is, maar Gerard veegt dat van tafel met de opmerking dat Rhiane nog niet eens doorheeft dat ze gemanipuleerd wordt. Het is allemaal uiteraard voor haar eigen bestwil, maar Gerard brengt haar dus terug naar haar moeder. Hij kan niet langer de verantwoordelijkheid voor haar nemen. Het enige wat Rhiane nog gedaan krijgt is uitstel tot de volgende ochtend, maar dan wordt ze ook echt teruggebracht.

Geheel onwetend hiervan licht Murlas ondertussen Dorian in over zijn gesprek met Martin en dan met name Lisa. Ook vertelt hij hem over het meegaan van Rhiane. Aangezien Murlas nog een privé-zaak te regelen heeft spreken ze af over twee dagen te vertrekken. Ook steggelen ze nog wat over de zwarte troef. Murlas wil hem eigenlijk wel terug terwijl Dorian hem eigenlijk nog(?) niet terug wil geven. Onder de ‘belofte’ dat hij de komende twee dagen gewoon via troef bereikbaar is en Murlas de troef dus altijd meteen terug kan krijgen mocht dat nodig zijn, houdt Dorian voorlopig dat zwarte ding bij zich.

Rhiane treft Dorian even later en hoort ook dat het vertrek pas over twee dagen is. Laat dat nou even slecht uitkomen, Rhiane moet vanwege wat ‘persoonlijke’ problemen namelijk meteen uit Amber weg. Dorian weet wel een oplossing, Rhiane vertrekt gewoon nu alvast en neemt over twee dagen weer contact met hem op. Rhiane prefereert eigenlijk een afgesproken ontmoetingsplaats, maar dat is wat lastig, gezien de ongewisse speurtocht die ze voor zich hebben liggen. Rhiane begrijpt het en concludeert dat zij dus alvast op zoek moet gaan. Dorian houdt zijn gedachten voor zich en merkt slechts voorzichtig op dat hij niet zeker weet of dat wel zo verstandig is. Ze kan beter gewoon even een rustig plekje zoeken. Als Rhiane toegeeft nog niet zo bekend te zijn met Schaduw springt hij er meteen verder op in. Rhiane moet zich gewoon een beetje door haar gevoel laten leiden, en wat oefening met Schaduw reizen kan ook geen kwaad. Ook lijkt het Dorian bij nader inzien misschien beter als hij troefcontact met haar opneemt in plaats van andersom. Dit in verband met tijdsverschillen en zo.

Rhiane trekt wat goede kleding aan, steekt (uiteraard) Oscar bij zich en haalt een paard bij de stalmeester. Deze ziet de bui al hangen, ‘een getraind paard zeker?’ Voordat Rhiane in de Schaduwen verdwijnt neemt ze nog een laatste keer contact op met Dorian, of hij haar vertrek alsjeblieft geheim wil houden? En zo gaat ze naar een rustige schaduw, vol met bergen, zon en niet teveel mensen.

Murlas maakt heel wat meer haast en haalt zijn last via een hell-ride op. Flora zorgt verder wel voor alles.

Dorian oefent nog wat met dat gekke ding en krijgt bezoek van een geïrriteerde Gerard die wil weten of hij Rhiane ergens gezien heeft. Dorian antwoordt met een neutraal ‘eigenlijk niet’. ‘Ik had begrepen ...’ ‘Ja, dat had ik ook begrepen.’ Over goede verstaanders gesproken. ‘Wie heeft dat geregeld?’ ‘Murlas, maar die moest eerst nog wat persoonlijke zaken regelen.’ Gerard besluit de conversatie en zegt met een dreigende ondertoon: ‘Nou, als je haar tegenkomt moet je haar maar zeggen dat ik haar dringend wil spreken.’

En zo ontmoeten Dorian en Murlas elkaar na twee dagen weer. Dorian legt Murlas uit dat Rhiane vanwege wat privé-problemen eerder uit Amber vertrokken is, en Murlas wil nou wel kwijt dat hij even zijn verloofde is wezen ophalen.

Rhiane is pas anderhalve dag in haar schaduw als ze troefcontact krijgt: Gerard. Hij dacht dat ze een afspraak hadden? Rhiane weigert echter pertinent om met hem mee te gaan, hij manipuleert haar ook. Gerard legt zich er maar bij neer en dringt er bij haar slechts op aan dat ze het contact met de familie mijdt. Het is echt voor haar eigen bestwil. Rhiane beperkt zich tot de toezegging dat ze erover na zal denken.

Bij Arden troeven Dorian en Murlas Rhiane en halen ze haar door. Ze wordt zowaar ook nog over Lisa ingelicht. En dan kan het drietal op weg.

Maurice