Amber Log Sessie 29

Alexander troeft Monias en laat zich door hem doorhalen. Het paleis vordert al aardig. Het wordt gebouwd door een legertje kaboutertjes, geassisteerd door de nodige vliegende demoontjes.

Alexander accepteert Monias’ voorstel en wordt ambassadeur van de Nexus. Aangezien Monias de nodige problemen op het bal verwacht, mag Alexander in Amber de sfeer gaan peilen. Hij mag ook voorzichtig nieuwe inwoners proberen te werven, ze voeren in Galoria tenslotte een open beleid.

Op weg naar Amber pikt Alexander Thena weer op.

Dorian ontmoet in de gangen van Amber Flora. Nu blijkt Flora een werkelijk fantastische creatie voor het bal te hebben, ze mist alleen nog een paar juwelen. Volgens haar liggen ze waarschijnlijk op Aarde. Of Dorian ze even voor haar op zou willen halen? Dorian kan zo snel geen excuus verzinnen en stemt dus toe. De juwelen heeft Flora het laatst gedragen op dat partijtje van Marie-Antoinette. Op haar kamers haalt Flora uit een map met landschappen en portretten een tekening van een villa. Volgens haar zouden de juwelen zich in dat huis moeten bevinden, waarschijnlijk in de kluis. Flora denkt dat ze de kluis wel met Patroon beveiligd heeft. Het gaat verder om iets van goud en juwelen, nou ja, Dorian vindt het volgens haar wel. Hij moet alles maar meenemen wat in de kluis zit. De villa ligt bij een dorpje, Garasse genaamd. De ontmoeting wordt besloten met een kopje thee tijdens welke Flora Dorian zo’n beetje alles ontfutseld wat ze weten wil.

Adrian wordt wakker en ziet dat Corwin bij hem is. Corwin is redelijk aangeslagen en licht Adrian in over de laatste gebeurtenissen. Adrian is redelijk gefrustreerd dat Dworkin niet duidelijker was. Alexander kan verder geen goed meer bij Adrian doen. Het gesprek gaat vervolgens een hele tijd door met de nodige ‘als dit’ en ‘als dat’-ten. Corwin blijkt daarbij wel weer een bepaalde grimmigheid te hebben gekregen.

Rhiane gaat haar moeder eens opzoeken en wordt begroet met een ‘Kind, wat zie je eruit!’ Moeder is duidelijk niet zo over dochterlief te spreken, iets met excuses en zo. Hoe kan moederlief zich zo nog in de Gouden Cirkel vertonen? Rhiane weet toch nog wel waarvoor ze hier is? Rhiane beweert van wel, maar het is voor volgens haar moeilijk. Moeder is het daar niet mee eens, het tijdstip is nu juist ideaal. Dan komt de aap uit de mouw, Rhiane heeft een eigen mening! De reactie van haar moeder is typerend: ‘Onzin!’ Rhiane is volgens haar gewoon beïnvloed. Ze heeft Rhiane naar Amber gestuurd voor een bepaald karweitje en nou heeft ze daar nog niks aan gedaan. Dat moederlief nijdig is lijdt geen twijfel, en dat ze dochterlief een schuldgevoel probeert aan te praten is ook wel duidelijk. Ze wil dat Rhiane met haar meegaat. Dat Rhiane nog wat dingen te regelen heeft is niet belangrijk, die kunnen wel wachten. Het bal niet, nee. Daar moet ze zeker heen gaan. Zelf gaat moeder ook. Komt dat even goed uit, kunnen ze mooi gezamenlijk winkelen in Deiga, net als vroeger. Rhiane blijkt echt beïnvloed en weigert dit aanbod. Ze wil zelfs niet zeggen welke privé-zaken ze nog precies moet regelen. En dat haar kleuren, oranje en groen, te kinderachtig geworden zijn, daar is ze het ook niet mee eens. Rhiane belooft uiteindelijk slechts om over een week langs te komen en weet haar moeder toch weer wat te ontdooien met de ontboezeming dat ze Monias al een keer ontmoet heeft.

Boadice troeft Alexander en lucht haar verontwaardiging over Alexander’s gedrag aangezien dat de reddingspoging van Yaslin aardig frustreert. Pas dan ziet ze dat Alexander in het macaroniblauw gekleed is en valt ze eventjes stil over zoveel smakeloosheid. Alexander beweert dat hij van plan was naar Yaslin te gaan, maar dat Fiona hem tegengehouden heeft, en verder heeft hij nu uiteraard weer weinig tijd. Wat wil je met dat feest en zo. Boadice is niet onder de indruk en vindt dat ze nu gered moet worden.

Murlas regelt een gesprek met Caine, en begint verder last van black-outs te krijgen. Ook heeft hij de volgende ochtend last van een stekende pijn in zijn zij. Als hij kijkt meent hij er nog even bloed te zien, maar dan is het weg. Hij merkt verder wel op dat hij bezweet heeft. Ook heeft hij gedroomd, maar waarover?

‘s Middags heeft Caine wel tijd voor Murlas. Het gesprek gaat niet helemaal zoals Murlas gehoopt had. Caine erkent weliswaar wat Melusine over hem verteld heeft, maar als Murlas daaruit dan voorzichtig concludeert dat Caine wellicht al wist dat Murlas zijn zoon was, komt Caine heel dreigend bij hem staan. Murlas kan de aandrang om weg te vluchten slechts met de grootste moeite onderdrukken. En op Caine’s vraag ‘Mag ik hieruit concluderen dat jij twijfelt aan het verhaal wat ik jou verteld heb?’ durft Murlas geen oprecht ‘ja’ meer te antwoorden, in plaats daarvan houdt hij het op een zwak “Wie ben ik om aan een verhaal van u te twijfelen?” Caine schudt meewarig zijn hoofd, Murlas had volgens hem gewoon ‘ja’ moeten zeggen. Hij laat zich veel te makkelijk intimideren. En Caine blijft verder bij zijn verhaal. Murlas probeert nog een beetje van zijn gezicht te redden en werpt tegen dat zoiets toch moeilijk te geloven is. Caine vindt dat hij maar moet geloven wat hij wil. Murlas gevoel dat hij aan het lijntje gehouden wordt doet Caine af met ‘ongeduldig hè?’ Caine roept verder de afspraken in herinneringen die ze klaarblijkelijk vroeger gemaakt hebben, iets met mensen aan het praten krijgen. Zoiets kost volgens Caine veel tijd. Murlas probeert er nog een stok tussen te krijgen met de observatie dat Caine hem privé al wel als zoon lijkt te erkennen, maar in openbaar nog niet. Als Caine hem echter duidelijk voor de keuze stelt, krabbelt Murlas toch maar terug, hij wenst bij nader inzien niet op hun afspraak terug te komen. Caine vraagt nog even of Murlas al benaderd is, maar dat blijkt niet het geval. Het was volgens Caine ook een kleine kans. En daarna kan Murlas zich eindelijk uit de voeten maken. Weg van deze volkomen afgang. Caine laat hem deze keer zowaar gewoon de deur uitlopen.

Alexander heeft een brief van Monias gekregen om zichzelf in Amber te kunnen introduceren. Onderweg regelt hij verder nog een foeilelijke blauwe koets en arriveert aldus geheel in stijl in Amber. In de hal krijgt hij ook geheel in stijl een ontvangst door een stel wachters onder aanvoering van Gerard. De belangrijke brief van Heer Monias voor koning Random gelooft Gerard wel. Alexander mag mooi naar de cellen, voorwaar een passend onderkomen.

Boadice vangt vage geruchten over het lot van Alexander op en probeert meteen een informeel gesprek met Random te regelen. Dat blijkt nog flink tegen te vallen, pas over een week of twee heeft Random nog een gaatje. Een vriendelijke glimlach en een diepe blik in haar decolleté toen echter wonderen, ze kan praktisch meteen doorlopen.

Het toeval wil dat Random ook Boadice nog even moest hebben, hij heeft een voorstel voor haar. Boadice reageert zeer beslist, ze trouwt niet met Monias. Random is duidelijk geschokt en vindt dat Boadice wel erg hard van stapel loopt. Het is niet Random’s stijl om mensen uit te huwelijken. Hij moet echter toegeven dat een huwelijk van Monias met een Amberiet wel in het belang van Amber zou zijn. Boadice moet volgens hem dan ook niet zo stellig zijn, het is beter om altijd je opties open te houden.

Het onderwerp waarover Random het echt met Boadice wil hebben blijkt Bleys te zijn. Deze heeft namelijk aangeboden om Boadice te adopteren en haar zo van een erkende afstamming te voorzien. Boadice had dit duidelijk niet verwacht. Random legt uit dat als haar echte vader haar alsnog wil erkennen, hij dat met Bleys zal moeten regelen, iets waarin ze dan uiteraard een stem heeft. Volgens Random zullen die twee dat echter allang geregeld hebben. Dat Boadice niet echt enthousiast over deze ontwikkeling is, moge duidelijk zijn. Toch, een officiële afstamming is nooit weg, het versterkt haar positie, ook in de vendetta bijvoorbeeld. Het geeft Bleys namelijk een legitieme reden om een tegenvendetta in te dienen. Wellicht dat zoiets de Chartins toch wat huiveriger maakt. Dat Bleys voor dit alles een reden heeft moge duidelijk zijn, maar welke? Random wijst Boadice er wel op dat ze dit ook voor Bleys niet te licht moet opvatten, hij neemt namelijk wel een zekere verantwoordelijkheid, en dus risico, voor Boadice. Random raadt Boadice verder aan niet te lang te wachten met haar antwoord, als ze Bleys tenminste niet voor het hoofd wil stoten.

Boadice biecht vervolgens wat aan Random op, Gran. Random mag het wel. Hij biedt al aan om een huwelijk of verloving te organiseren, maar Boadice wil daar nog niks van weten. Eerst moet Gran’s verbanning uit de Hoven van de baan.

Boadice brengt ook Yaslin bij Random ter sprake. Of ze Alexander misschien nog even mag lenen? Random stelt haar gerust, helaas zullen ze Alexander wel weer moeten laten gaan. Ze hebben namelijk zo’n keurige brief ontvangen waarin Alexander plotseling helemaal een slachtoffer van de Nexus blijkt te zijn. Zielig hè? Random belooft Boadice verder Alexander nog wel wat extra te pushen voor medewerking aan Yaslin’s redding.

Zo’n beetje de hele familie komt bij Adrian langs.

Murlas is vooral nieuwsgierig naar Adrian’s verhaal en Adrian’s reactie op de gebeurtenissen. Toch keurt hij Alexander’s handelswijze wel af.

Boadice is veel oprechter (of moet dat zijn, gewiekster?). Ze beweert in ieder geval blij te zijn dat Adrian nog leeft en hoeft het verhaal van hem niet meteen te horen, dat komt later wel. Ook verontschuldigt ze zich haast dat ze Alexander toch nog even nodig heeft voor de redding van haar zus. Adrian heeft daar geen moeite mee. Ze moet Alexander vooral gebruiken, en verder is een zus volgens hem belangrijk.

Rhiane komt eigenlijk vooral haar sympathie betuigen.

Dorian vindt de gebeurtenissen ook wel beroerd. Hij vertelt even over Melusine. Het is duidelijk dat de dood van Coral Dorian dwars zit.

Gerard is uiteraard regelmatig bij Adrian. Hij is ook degene die Adrian op de hoogte houdt van de huis- tuin- en keukendingetjes in Amber.

Flora komt met een schitterende fruitmand aanzetten. Ook kan ze heel goed luchtige conversatie voeren.

Llewella is rustig, zoals altijd. Ze heeft duidelijk sympathie voor Adrian. Sympathie met een ondertoon van verbittering, aangezien dit nu eenmaal de manier schijnt te zijn waarop het binnen de familie gaat.

Met Vialle kan Adrian vooral goed over zijn gevoelens praten. Ze houdt hem een soort spiegel van zijn ziel voor.

Random bedankt Adrian voor wat hij gedaan heeft. Hij vindt het allemaal erg vervelend en ziet Adrian ergens als slachtoffer. Random is ook wel boos omdat hij weet dat er meer achter zit dan alleen Alexander, hij kan er alleen maar niet zijn vinger op leggen. Random wil weten wat Adrian met Alexander aan wil, voorlopig niets dus. Pas dan vertelt Random hem dat Alexander weer in Amber is, en wel als ambassadeur van de Nexus. Hij raadt Adrian verder aan om, mocht hij zijn wraakneming willen doorzetten, er niet teveel andere familieleden bij te betrekken.

Bleys komt gewoon langs om wat te babbelen, niks bijzonders eigenlijk.

Benedict is niet echt blij met de gebeurtenissen. Hij heeft begrepen dan hun relatie redelijk geëscaleerd is. Adrian vertelt hem het hele verhaal. Benedict vist ook een beetje naar Adrian’s plannen. Hij wijst Adrian er met nadruk op dat er van hem verwacht zal worden dat hij nu actie onderneemt. Of hij dat nu wel of niet doet, het zal toch als zodanig geïnterpreteerd worden. Niemand van de familieleden zal geloven of accepteren dat Adrian zich er bij neerlegt. Met de situatie van Alexander beschermt ziet Benedict het vooral als een goede uitdaging om daar een gat in te vinden.

Julian en Caine, en uiteindelijk ook Fiona, laten ook nog wel even hun gezicht zien, al was het maar om niet overduidelijk de indruk te wekken dat ze achter Alexander’s handelswijze staan. Niet dat je daar bij Fiona bang voor hoeft te zijn, haar afkeer van Alexander lijkt welgemeend.

Dorian gaat na zijn bezoek aan Adrian ook nog even bij zijn moeder langs. Hij heeft het idee dat ze af en toe beweegt. Verder vertelt hij Diana dat hij nog een karweitje in de Schaduwen op moet knappen. De twee besluiten gezamenlijk naar het bal te gaan. Diana ziet er trouwens echt vermoeid en nerveus uit, ook is ze nog steeds wat depressief.

Rhiane regelt een aantal dingen, waaronder een uitnodiging aan Torgil om samen met haar naar het bal te gaan.

Murlas zoekt Martin op en wordt door hem bedankt voor zijn assistentie. Martin lijkt te beseffen dat zijn schuld aan Murlas redelijk oncomfortabel begint te worden. Murlas blijft verder last houden van die gaatjes in zijn geheugen. Het gaat om een kwartiertje hier en een uurtje daar, en altijd als hij alleen is. Raad eens waarom hij vervolgens zoveel bij Sara is? Deze is enthousiast en weet Murlas zelfs zo gek te krijgen om zo’n beetje een halve juwelierszaak voor haar leeg te kopen. Ze moet tenslotte iets te kiezen hebben.

Dorian zeilt rustig door de Schaduwen naar de Aarde en komt daar, voorzien van alle nodige bescheiden en waardepapieren, aan. Met een gehuurde auto reist hij naar Garasse, alwaar hij in een hotelletje zijn intrek neemt. De plaatselijke VVV blijkt geen informatie over het gewenste landhuis te hebben. Gelukkig is de vrouw van de VVV-man makelaar, en wil ze hem wel langs een aantal te koop staande exemplaren rijden. Het gewenste huis zit ook daar niet bij, maar onderweg krijgt Dorian wel even het gevoel dat hij dáár moet zijn. De makelaar aan het lijntje houdend gaat Dorian vervolgens de volgende ochtend eens dáár kijken. Inderdaad is dit het huis. Er staat een hek om heen. Door zich op het Patroon te concentreren probeert Dorian in het huis iets van het Patroon te vinden. Inderdaad is er iets. Het huis wordt bewaakt door een roedel honden.

In de stad koopt Dorian een mooie camera, waarna hij terug gaat naar het huis. Als hij aanbelt ziet hij hoe iemand vanuit een raam op de eerste verdieping naar hem kijkt en zwaait. De figuur verdwijnt op een gegeven moment en even later gaat de voordeur open. De figuur beweegt daar vervolgens geagiteerd, al snel omringd door de roedel honden die naar de figuur blaffen. De figuur roept ook. Dorian hoort dat de stem aan een vrouw toebehoort en ook dat ze om hulp roept. Uiteraard verplaatst Dorian zich prompt naar het huis, en wel naar de plek vanaf waar de vrouw eerst keek. Daar concentreert hij zich en voelt hij heel vaag iets van het Patroon. Een snelle geestelijke rondrit door het huis leert dat de vrouw de enige aanwezige is. En er is iets met haar. Als Dorian ook fysiek wat dichter bij haar komt weet hij wat. Dit meisje heeft het Patroon weliswaar nog niet gelopen, ze heeft wel Amberbloed. Ze stelt zich trouwens voor als Elayne en vraagt hem of hij ook weer verdwijnt, net als die andere gek. Ze beschrijft vervolgens een middeleeuws geklede vent met een panter die in een soort regenboog verdween. Als Dorian haar Alexander’s troef laat zien blijkt hij goed gegokt te hebben.

Dorian gaat nu eerst even op zoek naar dat iets van het Patroon. Hij vindt het uiteindelijk onderin de kelder in een hele oude muurkluis. De kluis is vastgezet met het Patroon. Het deurtje openmaken is voor Dorian een fluitje van een cent en inderdaad vindt hij in de kluis een kistje met een aantal juwelen. Veel interessanter is natuurlijk het pakje briefje met een roze lint erom dat ook in de kluis ligt. Dorian neemt alles mee en zegt tegen Elayne dat er dadelijk iets vreemds gaat gebeuren en dat ze daar niet raar van op moet gaan kijken. Het belangrijkste is dat hij haar hier uit zal halen. Vervolgens Patroont Adrian hen beiden uit de woning en buiten het hek. Als Dorian Elayne vertelt dat ze in Frankrijk zit is deze stomverbaasd, ze is namelijk opgepakt toen ze een hek doorknipte in Sellafield, Engeland dus.

Alexander wordt dezelfde dag nog uit de cel gehaald. De begroeting van Random is hartelijk: “Zo, daar hebben we onze broedermoordenaar, je houdt de traditie in ere.” Alexander ontkent dat dat zijn intenties waren, maar Random is vrij bot. Het is dat Random op dit moment geen gezooi met de Nexus wil en dat Alexander eigenlijk geen haar beter of slechter is dan de rest van de familie. Geliefd heeft Alexander zich echter niet gemaakt, ook bij Random niet. Hij deelt Alexander mede dat de meeste van zijn familieleden de uitnodiging wel aan zullen nemen en dat ‘Wij, Random van Amber’ ook officieel aanwezig zullen zijn. Random had verder graag een onderhoud onder vier ogen gehad met Monias om het een en ander te bespreken. Gezien de situatie wil Random een beter excuus voor Alexander’s aanwezigheid in Amber dan dat papiertje van de Nexus, niet veel Amberieten zullen dat namelijk al erkennen. Alexander zou eens kunnen beginnen met wat goodwill te kweken door Yaslin te redden, iets waarin Alexander slechts bijzonder halfhartig toestemt.

Maurice