Amber Campaign Log,     Sessie 49,        8 december 1995  

 

Boadice probeert Frewar bij te houden richting Ornach en bedenkt dat ze er toch de voorkeur aangeeft als mannen achter haar lopen. In de bibliotheek wordt het tweetal tegengehouden door een stel wachters in de kleuren zwart en wit. Ze zijn in dienst van Heer Ornach.

 

Na eerst aangekondigd te zijn mogen Boadice en Frewar de bibliotheek in. Deze heeft een aar­dige herinrichting ondergaan. Er lopen nu ook wat meer mensen rond die bijzonder weinig met boe­ken bezig zijn. De stoelen zijn wat beter geworden, de sfeer wat zakelijker. Kortom, welkom in Ornach's hoofdkwartier. Het onderhoud van Reys Thurston met Ornach blijkt er net afgelopen te zijn, Ornach maakt wel even tijd voor zijn secre­taresse.

 

Boadice begint haar jammerverhaal over het verraad van Gran maar Ornach is slechts ge‹nte­resseerd in diens familienaam. De Escallwyns? Die moet hij nog hebben ja, gewoon vanwege de politiek natuurlijk. Frewar is er nu toch en Ornach legt uit dat hij bereid is zijn invloed aan te wenden in ruil voor een kleine tegenprestatie. Prompt wijdt Boadice uit over de hulp die Frewar tot nu toe al geboden heeft, hulp waar Ornach bijzonder weinig aan heeft. Hij vindt het dan ook niet meer dan een aardig begin. Bovendien is het slechts een klei­nigheid dat geregeld moet worden. Feitelijk is het Huis Ornach al een Major House, het moet alleen nog even bevestigd worden.  Gezien de druk van de conservatieven moet dat wel snel geregeld worden. Boadice ziet haar kans schoon en oppert om de Chartins er gewoon ook uit te wippen, dat schept wat meer ruimte. Helaas voor haar is Ornach meer in zijn eigen belang ge‹nteresseerd. Hij heeft al met de Chartins gesproken en ze wil­den zijn vijandschap inderdaad niet trotseren. Boadice moet haar 'vendetta' dus maar even laten rusten tot na de stemming.

 

Murlas en Samal laten Dorian op een draagbaar naar Ornach vervoeren en treffen daar nog net de vertrekkende Boadice. Deze is zoals gewoonlijk bijzonder nieuwsgierig en wil weten wie en waarom dat met Dorian gedaan heeft en wat ze eraan gaan doen. Murlas antwoordt achtereenvol­gens dat dat niet duidelijk is, hij het niet weet en ze hulp gaan halen. Maar Boadice zal op de hoogte gehouden worden. Boadice herinnert zich dan ook iets over Mardoc en vraag of Murlas inderdaad voor diens transport naar de ziekenboeg gezorgd heeft. Murlas bevestigt dat waarop Boa­dice zich even hardop afvraagt of ze Murlas dan toch maar zijn gedrag bij het Trisha incident moet vergeven. Maar dat komt later wel en weg loopt ze. Murlas haalt er slechts zijn schouders over op, imbecielen heb je in elke familie. En inderdaad kiest Dorian net dat moment om weer een beetje bij kennis te komen. Hij zwaait vrolijk naar Boa­dice die prompt weer terug is en wil weten wat er aan de hand is. Moet je vooral aan Dorian vragen. Boadice heeft al snel door dat ze hier niks wijzer wordt en vertrekt voor de tweede keer.

 

Eenmaal in de bibliotheek slentert Samal rustig richting het centrum en kijkt hij daar even om het hoekje. Ornach zit er, echt een aanwezigheid. Hij ziet Samal, fronst en ziet dan Murlas. Murlas stelt zich voor als Heer Murlas. Van? Amber. Het gesprek stokt op dat moment omdat Dorian even naar Ornach zwaait. Ornach fronst en wil weten wat er met hem is. Iets serieus, daar zijn Samal en Murlas het wel overeens. De relatie tussen Samal en Ornach is trouwens stroef, hoewel er toch een zekere onderlinge vertrouwdheid is. Ornach vraagt wel even aan Dorian hoe die zich voelt en krijgt als antwoord: "Uitstekend." Alleen die stomme grijns die hij daarbij trekt. Murlas legt uit wat er met Dorian gebeurd is en bij het noemen van de naam Suhuy fronst Ornach nadrukkelijk. Samal vult vervolgens aan dat het trickie is en terwijl hij en passant Murlas tot figurant reduceert, geeft hij Ornach een rondleiding door Dorian's geest. Het tweetal is er wel even mee bezig en Ornach vertelt na afloop dat hij gedaan heeft wat hij kon. Hij kan Dorian helaas niet genezen, maar hij heeft diens barriŠre wel versterkt. De gedeeltelijke wanorde daarbinnen zal voorlopig nog wel blijven. Daar moet Dorian zelf aan werken. En er zal dus verder niet met hem geknoeid worden. De toon waarop Ornach dat zegt laat er geen misverstand over bestaan dat hij dat meent. Murlas kijkt eens naar Dorian maar deze zet alleen maar een stomme glimlach op. Murlas zucht eens en glimlacht terug.

 

Ornach herinnert zich dat hij Murlas wel eens vaker gezien heeft, iets wat Murlas zich ook nog wel herinnert ja. Murlas legt uit dat hij via de Overschaduw op die plek was beland, wat het gesprek prompt op die Overschaduw brengt. Ornach heeft er nog nooit van gehoord en wil er alles van weten. Ergens is hij wel wat verbitterd dat hij dat allemaal gemist heeft, aan de andere kant is hij echter ook weer enthousiast. Het is duidelijk dat Dworkin en hij ten tijde van de dief­stal een aantal dingen nog niet geanticipeerd hadden. Het concept boeit hem. Hij had verder begrepen dat de Nexus er ook al in zat. Murlas merkt dat Ornach een behoorlijke technische inte­resse heeft, een interesse die hij echter opzij kan zetten indien diplomatieke zaken dat van hem eisen.

 

Murlas informeert eens naar de Ysarns en legt uit dat zijn moeder uit dat Huis kwam.. Hij had iets opgevangen over broedexperimenten en een relatie met Ornach en is nu nieuwsgierig hoe de vork in de steel zit. Helaas moet Ornach dat nog een keer nader uitzoeken. Tirga was wel een van degenen die van zijn gevangenis wisten. Ze is hem daar een aantal keren komen opzoeken, samen met een jongedame die Dara genoemd werd. Eigenlijk herinnert hij zich alleen maar de bezoekjes van die twee dames, van Suhuy, en van Murlas natuurlijk. Maar Tirga krijgt hij nog wel aan het praten, daarvan is Ornach wel overtuigd. Murlas laat doorschemeren dat hij wel in de afwikkeling ge‹nteresseerd is, maar Ornach laat er geen misverstand over bestaan dat geruchten ‚‚n ding zijn en de waarheid een ander. Wat wil je, Samal in zijn familie is natuurlijk al erg genoeg.

 

Dorian is ondertussen aan het tekenen geslagen, het papier komt vol te staan met konijntjes, vogeltjes en vooral veel bloemen. Samal kijkt belangstellend toe en prompt beginnen de bloeme­tjes er aardig verlept uit te zien. Ornach bromt Samal toe dat hij daarmee op moet houden. Dorian is het teken even later trouwens alweer zat. Hij bedenkt zich dat hij honger had en gaat op zoek naar de keuken.

 

In de gangen treft Dorian zo'n griezelig gehoornd wezen. Wil hij soms naar de plek waar ze voedsel bereiden? Het wezen trekt ondertussen een mes en zet het tegen Dorian's keel. Dorian merkt op dat hij toch geen eten is en het wezen knikt. Met een 'volg me' gaat het Dorian vervol­gens voor.

 

Dorian ontdekt in de keuken dat de koks  er meestal in demonenvorm werken, terwijl de bediendes de menselijke vorm aanhouden. Dorian bedient zichzelf gewoon door een bord van een dienblad te snaaien. Het bijbehorende dienstertje is prompt hevig verontwaardigd. Maar goed dat een ander dienstertje Dorian herkent voor wat hij is, een neef van Adrian. Helaas heeft ze haar boek niet bij zich, maar ze ontfermt zich wel over hem. En zo zit Dorian al snel midden tussen een stel kwebbelende dienstmeisjes. Hij vindt het allemaal prima.

 

Met zijn maag gevuld en weer teruggebracht naar de Ambervleugel bedenkt Dorian zich dat het toch knap ongemakkelijk is dat niemand een kaart van dit paleis heeft. Als hij dat nou eens ging doen? Zo gezegd, zo begonnen. Tijdens zijn tekenwerk komt hij Bleys nog tegen. Deze is ver­baasd Dorian zo bezig te zien en fronst als Dorian hem ronduit vertelt dat hij een plattegrond aan het maken is. Hij vindt het echter een nobel streven en terwijl hij wegloopt hoort Dorian hem nog net mompelen dat Bleys dat ook eens geprobeerd heeft in het kasteel van Amber toen hij veertien was.

 

Een hoek verder voelt Dorian op een gegeven moment iets. Er nadert iemand, Mask. Dorian begroet de figuur maar krijgt geen antwoord. Wel voelt hij dat hij bekeken wordt, dat er iets sterks hem omringt, een aftastend gevoel. Dorian tekent echter onverstoorbaar verder en het gevoel wordt minder. Alleen heeft Dorian het nu plotseling best wel koud. Mask loopt door, aarzelt dan even, komt terug, beweegt zijn arm in een rare beweging en vertrekt dan weer. En dan vinden ze Dorian raar.

 

Adrian slaapt behoorlijk lang maar wordt uit­eindelijk toch wakker. Hij is rusteloos en gaat maar even bij Sereva kijken. Daar krijgt hij te horen dat iemand hem over het gebeuren wil spreken, Flin Marall, het hoofd van de Court Guard. Flin blijkt een echte no nonsens vent. Er is een onfortuinlijk ongeval gebeurd met een moge­lijke troonopvolger en zijn taak is het om dit tot op de bodem uit te zoeken. Een taak waar de familie Baccaran speciaal om gevraagd heeft. Uiteraard belooft Adrian zijn volledige medewerking. Flin legt uit dat ze nog geen bewijs hebben maar al wel een vermoeden. Het is namelijk zeer ongebruike­lijk dat een zwangerschap hier misgaat, tenzij er bepaalde toevoegingen in het spel zijn geweest. Zulke zaken zijn in het verleden vaker voorgeko­men. Het lichaam van de shapeshifter reageert op die toevoegingen en drukt zo de foetus dood. Gezien het soort verminking moeten ze hier in dit geval ook vanuit gaan. Van het middel hebben ze weliswaar nog geen spoor gevonden, maar dat zegt niets, niet alle middelen zijn traceerbaar. Aan Adrian de vraag wie er bij Sereva zijn geweest. Campaign Log   Amber

Tja, hijzelf natuurlijk, en Heer Murlas is er ook nog even bij geweest. Maar hij heeft haar niet zolang bij zich gehad en wie er daarvoor allemaal met haar in contact zijn geweest moge de Een­hoorn weten. Flin informeert verder of er nog lieden waren die een reden hadden om Sereva kwaad toe te wensen of het kind minder gewenst vonden? Volgens Adrian niet in zijn buurt.

 

Adrian krijgt tijdens de ondervraging de indruk dat de man hem niet echt verdenkt maar wel vindt dat hij wat achterhoudt. Flin wil in ieder geval wel wat weten over Adrian's relatie met Murlas. Volgens Adrian is die vooral zakelijk heel erg sterk.

 

Dan worden de vragen wat lastiger. Waarom op Murlas kamer? Was hij daar soms op bezoek? Natuurlijk antwoordt Adrian hier ja op. En als Flin terloops opmerkt dat er sporen op Sereva's lichaam zijn gevonden die er op wijzen dat ze een tijd lang is vastgebonden en dat ze een snee op haar lichaam heeft via welke het gif natuurlijk is toegediend, doet Adrian het slechts af met de opmerkingen dat het hier persoonlijke voorkeuren betreft. Aan de duidelijk afkeurende blik van Flin heeft hij geen boodschap. Adrian probeert de schuld vervolgens richting conservatieven te schuiven wat Flin handig pareert met de vraag of Adrian zich er misschien bewust van is dat Heer Murlas banden onderhoudt met twee conservatieve Huizen. Zo schijnt hij onofficieel gelieerd te zijn aan het Huis Ysarn terwijl Jaill Helgram zich volgens betrouwbare bronnen lovend over hem heeft uitgelaten.

 

Murlas heeft net met veel moeite uit zijn eigen bloed een houterig muisje gefabriceerd die hij met een briefje naar Jaill liet gaan, als hij Adrian in de gang treft. En ja hoor, Murlas heeft best tijd om even wat met Adrian wat te drinken en te kletsen.

 

Eenmaal in Adrian's kamer confronteert Adrian Murlas met de geruchten die hij over zijn relatie met het Huis Ysarn gehoord heeft. Murlas vindt het jammer dat Adrian het niet uit zijn eigen mond heeft vernomen maar bevestigt verder open­lijk het verhaal. En passant vertelt hij ook nog even dat Lady Kathryn en Samal dezelfde persoon zijn. En dat was het wel zo'n beetje wat Murlas te vertellen had. Jaill Helgram? Hm, daar is Murlas dus wat minder blij mee. Hij bekent dat zijn ont­moeting met Tirga niet helemaal ging zoals de bedoeling was en dat Jaill Helgram nodig was om de zaak wat in balans te houden. Volgens Murlas moet Adrian dat gewoon net zo zien als Murlas' relatie met Alexander. Adrian wil echter wel weten wat Murlas Jaill in ruil geboden heeft. Ach, ze staan vrij negatief tegenover Amber nietwaar en zijn dus makkelijk aan het lijntje te houden. Adrian bedankt Murlas voor zijn inlichtingen en Murlas informeert op zijn beurt belangstellend naar Sereva. Helaas, ze leeft nog. Nou ja, dat rot­verhaaltje van Alexander over de opmars van het Patroon doet het natuurlijk ook wel goed bij Adrian. Deze neemt zich voor om maar eens met Ornach te gaan praten. Ervaren als hij is raadt Murlas hem aan om goed te weten wat hij wil voordat Adrian dat gesprek ingaat. En maak Ornach niet tot je tegenstander!

 

Boadice vraagt onderweg aan Frewar welke bezwaren de Escallwyns eigenlijk tegen Ornach hebben. Tja, zij zijn progressief en Ornach conservatief bijvoorbeeld. Frewar verwacht dat de conservatieven Gran's leven zullen inzetten bij de stemming om het koningschap. Een stemming waarbij het op dit moment tussen puppet 1, 2, 3 en Ornach gaat. Frewar verwacht dat Grewald Sentin er ook nog wel eens een gooi naar zal kunnen doen, er zijn meer mensen die geen behoefte aan een puppet hebben. Bij een sterke koning denk je automatisch aan Ornach, maar die behoort niet tot een Major House. Grewald is er wel de persoon naar om in dat gat te stappen.

 

Het tweetal arriveert bij de suite van de Escallwyns en Boadice werkt er even haar boodschappenlijst af. Daarna troeft ze Alexander en informeert ze of de plek van de troefschets misschien redelijk ver weg was. Alexander ver­kiest het om dat niet te weten en dus vertrekt Boadice maar vanaf de suite. Via de personeel­singang gaat ze met Frewar naar buiten en vanaf daar is het voorzichtigheid troef. Door telkens de gaten in de Schaduwen te zoeken komen ze lang­zaam vooruit. Sterker nog, ze komen in de buurt. Toch jammer dat ze een stel lieden in Chaos vorm op hun pad tegenkomen. De zes lui zijn allemaal hetzelfde gekleed en dragen de kroon met zeven sterren. Geen goed volk. Gelukkig patrouilleren ze er meer plichtsgetrouw dan fanatiek, anders waren Boadice en Frewar misschien nog wel opgemerkt. Nu kunnen ze zich voorzichtig terugtrekken waarop Boadice zich tegenover Frewar beklaagt dat die zes er vast alleen maar zijn neergezet om haar te pesten. Hoezo egocentrisch?

 

Via een omtrekkende beweging komt het tweetal uiteindelijk in een onprettig aanvoelende Schaduw uit. Het voelt hier als een hinderlaag. Ze proberen nog even de posities van de overvallers in te schatten, maar het nare gevoel overwint toch. Tijd voor een tactische terugtocht? Zijn ze soms lafbekken? Nee, ze zijn verstandig.

 

Alexander regelt personeel en zo voor Sylvester en duikt daarna in de papierwinkel. Hij is daar nog mee bezig als vrouwe Jordane Wysternion zich laat aandienen. Ze informeert even onschul­dig naar Alexander's viervoetige metgezel en hint dat er iets met de Tarsh is. Dat het Alexander ontgaat waarop ze precies hint moge duidelijk zijn. Thena blijkt uit de service van Jordane te komen, ze heeft hem afgestaan voor een vrien­dendienst. De glimlach die ze erbij trekt is allerbeminnelijkst.

 

De Hoven en Alexander's positie hier komen ook ter sprake. Dat de situatie rampzalig is bestrijd Jordane niet. Maar ze is het niet met Alexander eens dat hij alleen maar een Amberiet van geboorte is, zeker hier niet. Zelf is ze bijvoor­beeld ook een Amberiet, vooral in de ogen van de andere Huizen hier.

 

Uiteindelijk belandt het gesprek op de kern van haar bezoek. Jordane heeft informatie die van belang kan zijn voor het Huis Hendrake. Alexan­der informeert direct naar de tegenprestatie maar volgens Jordane hoeft dat niet altijd. Zij heeft zo haar eigen regels volgens welke ze informatie verstrekt. Alexander krabbelt prompt wat terug en geeft toch ook maar de voorkeur aan wederzijdse samenwerking. Jordane wil nog wel kwijt dat haar belangstelling met name naar haar zuster uitgaat en ze vermoedt dat de Helgrams haar in hun macht hebben. Alle informatie die dit zou kunnen bevestigen wordt op prijs gesteld. Alexander heeft hier geen enkel probleem mee. Jordane vertelt dan dat naar verwachting de Minor Council Belissa zal voordragen voor de opengevallen plek in de Major Council. Echter, die open plek wordt ook al door een ander Huis opge‰ist, het Huis Ornach. Deze is heel direct aan het lobbyen bij de Major Houses en heeft in korte tijd veel invloed vergaard. Zoiets boezemt respect in. Als er niets gebeurd zal de Major Council waarschijnlijk de voordracht van de Minor Council naast zich neerleggen en het Huis Ornach in zijn gelederen opnemen. Zoiets komt niet vaak voor en Jordane is er eerlijk gezegd niet zo gelukkig mee. Ornach is zonder meer een geduchte tegenstander maar volgens Jordane is de strijd die als eerste verloren wordt de strijd die nooit aangegaan is. Helaas is dat bij Alexander aan dovemansoren gericht.

 

Na het onderhoud met Jordane spoedt Alexander zich meteen naar Belissa om haar in te lichten. Hij laat daarbij zijn bron onvermeld. Belissa is er duidelijk niet blij mee, maar ze had er al wel geruchten over opgevangen, het komt dus niet helemaal onverwacht. Ze zit verder redelijk op dezelfde lijn als Alexander: Willen ze de strijd voor hun positie tegen Ornach voeren of tegen een ander Huis? Belissa is op zich niet vang voor Ornach. Ze denkt dat hij vooral met pressie gedreigd zal hebben en er zijn op het moment nogal wat Huizen kwetsbaar. Verder kan hij op steun van de conservatieven rekenen omdat Ornach naar verwachting redelijk anti-Amber zal zijn. De voorzichtige Huizen zullen geen risico willen nemen, en zo heeft Ornach zijn meerder­heid al bij elkaar. Misschien is het toch simpeler om een ander Major House te verwijderen, maar dan wel zo dat de verdenking niet op hen valt. Alexander suggereert de Chartins, Boadice is daar tenslotte een hele mooie bliksemafleider. Belissa denkt dat het hoofd daar inderdaad geen probleem zal vormen, Jurgo echter wel. Ze heeft hem liever niet als tegenstander. De volgende logische keuze zou een progressief Huis zijn. De verdenking valt in zo'n geval automatisch op het kamp van Par­dai. Het voornaamste probleem daar is dat Pardai wel eens op hetzelfde idee kan zijn gekomen. Aan kandidaten is er verder geen gebrek. Het Huis Chanicut bestaat slechts uit een weduwe en een stiefdochter, de Escallwyns zijn nog maar met zijn drie‰n en ook het Huis Austen is niet zo groot meer. Toch lijkt dat laatste Huis Belissa niet zo handig. Dan biedt het Huis Yasbee (sp?) meer mogelijkheden. Een weduwe en nog wat klein grut, dat moet te doen zijn. Het Huis Trevillon is ook een mogelijkheid. Ze zijn apolitiek en hier alleen maar vanwege de summons aanwezig. Nog beter is dat ze maar uit vier personen bestaan. Het Huis Ysarn is op zich ook niet zo groot, zeven personen als je Murlas meetelt. Helaas is Tirga een van die zeven personen, laat dus maar. Belissa bedenkt zich verder dat bij twee vacatures er ook een dubbele nominatie gedaan zal worden, een dubbele nominatie zonder voorkeur. Het lijkt haar dan ook beter om eerst de nominatie in de wacht te slepen en daarna pas de vacature te cre‰ren, een vacature die wel voor de bijeenkomst van de Major Council een feit moet zijn.

 

Over de Tarsh weet Belissa te melden dat ze door meerdere Huizen gebruikt worden. Ze zijn volgens haar ook heel bruikbaar en hebben een heel goed ontwikkelde fysieke gesteldheid. Er worden wel eens troepen van samengesteld. Belissa weet dat ze kunnen waarschuwen tegen gevaar en een betere weerstand hebben tegen bepaalde condities. Verder zijn er verschillende soorten. Thena zou volgens haar inderdaad een Tarsh kunnen zijn, de meeste demonen kunnen namelijk shapeshiften. Alexander vertelt haar hoe hij aan het beest gekomen is en dat het dus indi­rect van de Wysternions afkomstig is. Belissa vult aan dat de Tarsh op hun manier erg goede com­panen kunnen zijn. De vraag is alleen of die loyaliteit bij Alexander ligt, maar dat wist Alexander al.

 

En aangezien belofte schuld maakt, tot slot de dagindeling in Hoven:

 

      12:00-14:00 : Green sky

 

      14:00-16:00 : Blue sky

 

      16:00-18:00 : Red sky

 

      18:00-20:00 : Orange sky

 

      20:00-22:00 : Gold sky

 

      22:00-24:00 : Purple sky

 

      24:00-02:00 : Black sky

 

      02:00-04:00 : Brown sky

 

      04:00-06:00 : Grey sky

 

      06:00-08:00 : Yellow sky

 

      08:00-10:00 : White sky

 

      10:00-12:00 : Pink sky

 

Maurice