Amber Log Sessie 51

Boadice en Frewar kijken voorzichtig naar de verschrikkelijke Whoesh maar helaas, het is donker. Zelfs met een toorts erin zie je niet veel. Het zicht is ongeveer net zo groot als de durf van Boadice. Ze gaan dus maar snel terug.

Bij de uitgang wacht ze een verrassing, geen shriek. Het ruikt er verder vreemd, naar verbrand of gebraden vlees. En die klauwsporen in de grond zijn ook al niet zo veelbelovend. Volgens Frewar zijn ze van Sugoi-demonen, een heel domme demonensoort waarvoor hij uiteraard niet bang is. Boadice is wijzer. Wederom kiezen ze het hazepad, weg van hier. En verder is het wachten tot het licht wordt.

Boadice wordt in haar wachten gestoord door een troefcontact, Dorian. Achterdochtig als ze is weigert ze die om meteen daarna zelf Dorian te troeven. En dan is ze nog verbaasd dat Dorian haar ook weigert. Ook een tweede poging levert geen succes op.

En zo wacht Boadice even als ze plotseling weer een troefcontact krijgt. Dit keer is het Gran, en weer weigert ze, om meteen daarna zelf Gran te troeven. Klaarblijkelijk heeft Gran haar wel gemist, hij neemt het contact aan. Het gelebber over de troef zullen we verder maar overslaan, waar het om gaat is dat Frewar en Boadice door komen.

Boadice hoort van Gran dat Dorian samen met Taureth en Samal een reddingspoging opgezet heeft. Ze bedachten zich daarbij dat Boadice er niet was en hebben haar even geprobeerd te troeven, vandaar dat contact. De cel waarin de Amberieten gevangen zitten is afgesloten met Logrus energie en wordt van buitenaf bewaakt. Deze bewaking is echter niet extreem, 1 à 2 wachters plus iemand die de barrière in de gaten houdt. Het voornaamste probleem voor de bevrijdingspoging wordt nog wel ongezien ter plaatse komen. Taureth kan vervolgens wel een boodschap naar binnen brengen om zo wat afleiding te creëren. Ze hebben nog even gefilosofeerd over de gevangene met welke ze in contact zouden treden. Dorian kon geen overtuigende argumenten tegen Murlas bedenken. Hij is er toen met een zwaard, Taureth met een kruisboog en een zwaard en Samal met een stel enge kettingen waarmee hij erg goed lijkt, op pad gegaan. Gran wilde ook mee, maar ze waren zijn gejammer over Boadice al zo snel zat dat ze hem terug gebracht hebben met de opdracht de gewonde te bewaken en fijn te proberen Boadice te troeven. En nu is Boadice hier! Niet voor lang trouwens. Als Boadice beseft dat de anderen nog maar net de gang op zijn, rent ze ze achterna. De ketting van Samal mist haar maar net. En ook Dorian is redelijk achterdochtig jegens het monster wat hen achterop komt. Hij wil wel eens weten waarom zijn troefcontact geweigerd werd, maar dat moet van Boadice maar tot later wachten. Ach, dat blijkt dan wederzijds. Dorian heeft nu geen tijd om te bepalen of Boadice wel Boadice is. Ze bekijkt het verder maar, ze gaat in ieder geval niet mee.

Bij de cel aangekomen wordt het tijd voor de boodschap. Taureth gaat aan het werk met het hier aanwezige krachtveld en weet aan Adrian en Murlas door te geven wie hun redders zijn en dat ze moeten zorgen voor een afleiding. Dat laatste schijnt ze niet helemaal goed af te gaan. De wachters worden namelijk plotseling een stuk alerter. Ook komen er van diverse kanten patrouilles aan. Kortom, ze moeten maken dat ze weg komen, van een reddingspoging kan geen sprake meer zijn.

In de cel hebben ze ook niet stil gezeten. Alexander heeft er eerst M’Etallis wat laten rondneuzen en heeft zo ontdekt dat de cel geblokkeerd wordt door een soort krachtpatroon van de Logrus. De Logrus heeft nog steeds een beetje een ziekelijk kleurtje maar het is minder erg dan eerst. Verder is er duidelijk een punt waarop de energie naar binnen komt en ook een punt die daar het verst vanaf ligt Een punt waarop de afscherming het zwakste is.

Adrian vertrouwt al dat rare gedoe van M’Etallis duidelijk niet, hij heeft het contact verbroken. Murlas vindt het wel interessant, maar hij kan aan dat technogebabbel van M’Etallis geen touw vastknopen. Maar goed dat Alexander het zelf na afloop nog eventjes uitlegt.

Dan wordt het tijd voor een plan. Murlas stelt voor gewoon flink wat te klooien. Laat iedereen maar te weten komen waar ze zitten. Fiona loopt tenslotte nog vrij rond. Boadice zit in moeilijkheden en is dus niet echt interessant, Dorian ook niet. Alexander meldt dat zijn troeven niet in Jaill’s handen zijn, maar op een plek die voor hem bereikbaar is. Interessant dus. Wel wil hij wachten op Bleys, iets wat Murlas hem maar weer snel uit zijn hoofd praat. Murlas probeert verder even hoe het hier met Dworkin’s Patroon staat, maar de barstende koppijn die dat oplevert doet hem al snel van zijn poging afzien.

Adrian wil ook wel weten wat er aan de hand is en wordt door Murlas ingelicht. Alexander heeft volgens hem een klein psychisch probleempje. Corwin’s Patroon blijkt hier verder te schitteren door afwezigheid, iets wat normaal is.

Alexander schermt zichzelf af met behulp van de Nexus en probeert dan het Patroon op te roepen. Lastig, hij heeft nog niet zoveel geoefend met twee Powers. Iemand anders beschermen is wat dat betreft een heel stuk simpeler. Uiteraard mag Murlas dat uitproberen. De afscherming blijkt te lukken, maar Alexander is wat minder enthousiast over het Patroon wat Murlas vervolgens met volle kracht oproept. Dit vergt duidelijk nog enige oefening.

Adrian heeft zich ondertussen over Sereva ontfermd. Deze is heel erg bleek en duidelijk niet goed behandeld. Ze komt langzaam aan weer wat bij en herkent Adrian en Murlas. Ze wordt verder door hem ingelicht.

Terwijl ze zo leuk bezig zijn gaat de deur open en wordt Alexander door een stel wachters meegenomen. Hij wordt voor Jaill Helgram geleid. Deze wil dat hij loyaliteit zweert aan zijn regime. Alexander schermt met zijn loyaliteit jegens Galoria, maar dat helpt hem niet. Jaill wil slechts dat hij als ambassadeur van Galoria de banden met dit regime erkent en verdedigt. Alexander kan dit alleen na ruggespraak met Sylvester doen. Dit blijkt in tien minuten geregeld. Sylvester en Alexander besluiten tot een vertragingstactiek, ze willen namelijk eerst ruggespraak met Monias. Alexander vertelt van de twee troeven bij Belissa en geeft Sylvester een zin waarmee hij ze los zou moeten kunnen weken: ‘Sherry’s geest leeft voort.’ Achtenveertig uur zou voldoende moeten zijn.

Jaill wordt van de vertraging op de hoogte gebracht en accepteert deze. Wel wordt Alexander apart ondergebracht in een suite, een suite die nog steeds barst van de beveiligingen.

Adrian is de volgende die opgehaald wordt. Jaill wil zich graag door Adrian laten overtuigen dat het niet noodzakelijk is hem vast te houden, Adrian denkt niet dat dat kan. Jaill vindt dat wat onflexibel. Adrian is tenslotte een persoon met aanzien in de Hoven. En alles wat Jaill wil is de erkenning van deze regering. Adrian wil de regering best op dit moment erkennen, maar Jaill had toch liever een wat meer permanente erkenning. Adrian is tenslotte een geaccepteerd lid van de Hoven, zolang Sereva nog in leven is.

Adrian komt, Murlas gaat. Murlas die zijn tijd in de cel met Sereva trouwens heeft doorgebracht met een wedstrijdje dreigend kijken.

Murlas is heel wat opener tegenover Jaill. Het lijkt wel of ze vrienden zijn. Zonder aarzelen flapt hij de vuile was eruit. Ook leert hij dat Dorian nooit is aangekomen en dat de Amberieten bezig zijn problemen te scheppen. De Councils zijn buiten werking gesteld en komen later wel weer eens bijeen als een aantal Huizen van positie veranderd is. De Sawalls zijn bezig met hun laatste stuiptrekkingen. Een aantal andere Major Houses flirten weliswaar nog steeds met de Sawalls, de meesten durven dit al niet meer openlijk te doen. Ornach is veilig opgeborgen. Fiona is bezig een demonenleger op te zetten. Ze hebben haar vertelt dat haar broer in hun handen was, maar dat gaf niet helemaal de gewenste reactie. Het lijkt Jaill wel handig als Murlas zich bij de oppositie aan zou kunnen sluiten, het liefst bij Fiona, maar de Sawalls zijn ook goed. Er wordt wat geregeld voor de ontsnapping. Murlas had het liefst Alexander daarbij gehad, maar Alexander is voor iets anders nodig, Murlas moet het met een shapeshifter doen.

Terug in de cel gaat het tweetal leuk aan het werk. Alles lijkt goed te gaan totdat Adrian zich ermee gaat bemoeien. Hij wil ook wel weer eens contact met Alexander. Murlas probeert hem ervan te weerhouden, maar Adrian blijft aandringen. Dan beseft Murlas dat Adrian het spelletje doorheeft en neemt hij hem maar in vertrouwen. Adrian neemt het voor kennisgeving aan. Hun gesprekje wordt geïnterrumpeerd door een boodschap van buiten. Taureth geeft door dat hij met Dorian en Samal klaar staat voor een reddingsoperatie en of ze maar even voor wat afleiding willen zorgen. Dat is makkelijk, Murlas geeft de shapeshifter wel een seintje. Zelf begint hij met het force field te klooien. Tot zijn verbazing gebeurt er echter niets. Niets van buiten, niets met het force field. Hij houdt er alleen een flinke koppijn aan over, en een flinke woede.

Nog voor Murlas de shapeshifter onderhanden kan nemen, wordt hij door Adrian onderschept. Ze zijn het snel eens: ze zijn verraden en die shapeshifter moet sterven. Het slachtoffer voelt zijn noodlot al wel aankomen, maar het is te laat. Adrian en Murlas vullen elkaar perfect aan, zelfs zijn Primal Form kan hem niet redden. Zijn dood is langzaam en wreed, zoals je van Murlas verwachten mag. Het is dat Adrian het op een gegeven moment niet langer aan kan zien, anders was Murlas misschien nog wel steeds bezig. Het feit dat de shapeshifter een neefje van Jaill blijkt te zijn, heeft hem trouwens niet geholpen.

Alexander heeft heel wat meer geluk met zijn nieuw verblijf. Hij is daar net wat leuk aan het experimenteren als hij een zwak contact krijgt, Fiona. Ze denkt dat ze een plek weet waar hij nuttiger kan zijn, ze zoekt namelijk nog een generaal. Alexander komt door.

Fiona glimlacht veel en is heel gedreven. Ze is duidelijk bezig met een militaire campagne. Alexander probeert wel even haar warfare skills in te schatten. Ze blijkt heel theoretisch te zijn, maar wel degelijk. Alexander heeft veel meer praktijkervaring. Hij vertrouwt Fiona ook niet helemaal. En dat alleen maar omdat ze nu een zwartleren armour draagt.

Maurice