16 september 2011 Sessie 181 Afwezig: -
Draken en Duisternis
Voordat Murlas weer naar de Hoven kan vertrekken wordt hij onderschept door Dorian voor een klein gesprekje. In een rustige zitkamer een Weave eromheen komt Dorian snel ter zake: hij had nog wat vragen over de aanval van de Oban op Boadice. Hij had het goed begrepen dat die informatie al eerder bekend was? Nou, volgens Murlas was er wel net iets bekend geworden met betrekking tot een actie van de Oban, maar niet dat het specifiek een aanval op Boa zou zijn. Maar ja, die informatie was bij Murlas en Reys bekend. En niet bij Random, wil Dorian weten. Murlas zegt dat hij het niet met Random had besproken, en dat Reys volgens hem de informatie door zou spelen. Dorian gebruikt het eufemisme van de week en noemt de gang van zaken “onhandig”. Hij voegt eraan toe dat Boadice en Julian met deze gang van zaken, ahem, “niet blij” zullen zijn. Hij vraagt nog eens nadrukkelijk aan Murlas waarom die info niet op tijd Amber heeft bereikt. Het feit dat het de zus van Murlas was die die aanval heeft geleid werpt een nogal vreemd licht op de hele zaak. Dorian zegt dat de vraagtekens die hijzelf plaatst bij de hele situatie relatief neutraal zijn, maar hij vermoedt dat anderen daar wat anders over zullen denken. Murlas reageert koeltjes en zegt rustig de eventuele argumenten van anderen af te zullen wachten. Hij kan het niet als zijn probleem zien. Tja, de beveiliging van Amber was in zijn ogen gewoon niet goed genoeg. Dorian laat het verder hier bij en vertrekt, zonder dat één van beiden het heikele onderwerp van het kind van Ylis heeft aangesneden.
Na dit niet geheel bevredigende gesprekje gaat Dorian naar de Hoven om met Random te praten. Deze heeft van Julian al een verslag van de gebeurtenissen gehad, waarna als mosterd na de maaltijd Reys hem kwam waarschuwen voor een op handen zijnde actie van de Oban. Dorian kan het niet nalaten om zijn Koning er fijntjes op te wijzen dat Murlas ook van de aanval op de hoogte was, en hij vertelt ook dat de ontplofte dame een zus schijnt te zijn van Murlas, iets dat Random overigens niet lijkt te verbazen (maar ja, je weet het nooit met zijn pokerface). Random vertelt dat het verhaal over de Oban nu redelijk in de openbaarheid is gegooid, wat wel voor een scheuring in de beweging en de Hoven zal zorgen. Het feit dat die drie leden van het Oban team besloten om zich uiteindelijk van hun missie af te keren bevestigt dit in ieder geval al. Er zal vanaf nu veel harder opgetreden worden tegen Chaosians die hierna nog de Oban willen steunen. Reys heeft hierover een edict uitgevaardigd waarin dit soort handelingen gelijk worden gesteld aan oorlogsmisdaden, wat toch aanzienlijk zwaarder is dan gewoon als incompetent Oban lid aangezien te worden.
Dorian vertelt Random ook over de twee Sholians van Tiziane die zich bij Justin hebben aangesloten. Random vindt het geen gezonde ontwikkeling, al die macht die Sherwyn zo aan het verzamelen is. Het is dat we allemaal nog een gezamelijke vijand hebben, maar toch.
Het gesprek komt ook even op Flora, mede vanwege de plannen van de taskforce om Noam haar gebied in te lokken. Dorian wil haar nog steeds de kans geven om terug te komen, en Random wil in ieder geval de ruimte geven om die mogelijkheid nader te onderzoeken. Hij denkt namelijk dat het wel eens heel dodelijk zou kunnen zijn om met haar een confrontatie aan te gaan in haar eigen gebied, en hij wil het hier dus pas op aan laten komen als er echt geen andere mogelijkheid is. Random mist hier Erics aanwezigheid, want hij had veruit de beste band met Flora. Maar ja, als Eric er nog was geweest, was het misschien dan ook wel nooit zover gekomen. Maar wie dan wel met haar moet graten praten? Random legt de bal fijn bij Dorian neer: hij mag een team samen gaan stellen om nader uitsluitsel te geven over de vraag of Flora überhaupt nog te rehabiliteren valt. Het is wel zaak om het team zo samen te stellen dat een eventueel negatief advies voor de rest van de Familie te verteren valt..
Alexander is bij de toren van Ygg, zich voorbereidend op de komende strijd. Hij merkt dat de troepen zich wel serieus en goed voorbereiden, maar hij proeft toch wel een sfeer van 'kat in het bakkie', alsof de troepen van Areph geen echte bedreiging vormen. Dat gevoel van zelfverzekerdheid is er maar moeilijk uit te krijgen. Gelukkig zijn de troepen die het eerste contact zullen maken wel wat voorzichtiger, al is het maar uit eigen lijfsbehoud.
Alexander sluit zich bij Gilva's troepen aan voor de eerste strike. Hij ziet af van een eigen draak, hij heeft daar tenslotte niet in getraind. Hij mag dus meevliegen op een draak van een ander, wel zodanig dat hij eventueel makkelijk de formatie kan verlaten voor een eigen actie. Alexander vliegt mee op een groene draak, een altra, die in de Nexus geïnitieerd is. De Pendragon die aan hem gekoppeld is als “piloot” heet Joram.
Justin gaat zijn pa inlichten over de aanval van de Oban. Corwin is verbaasd dat de Oban achter Boadice aanzaten. Pas als Justin de spikard noemt, valt bij Corwin het kwartje. Justin vertelt ook over Murlas' zusje. Corwin vraagt zich af of er nog meer van dit soort familieleden van Murlas zullen zijn, en merkt op dat zelfbeheersing niet hoog in die tak van de familie zit. Justin kan zich nog wel wat andere takken met beperkte zelfbeheersing voorstellen, maar die ontploffen volgens Corwin niet. Corwin denkt weemoedig terug aan de tijd dat hij problemen gewoon op kon lossen door zijn zwaard erin te steken. Volgens Justin zou Greyswaindir inderdaad wel eens extra goed kunnen helpen tegen dit soort powers. Azrain ontplofte tenslotte ook niet toen hij ermee doorstoken werd, en hij kan zich ook nog herinneren hoe Lothair ingreep toen ze het zwaard in de Kreel wilden steken.
Corwin verzucht dat het overleg van de koningen maar moeizaam verloopt. Ze zijn bezig met mission statements en dergelijke, want men is het er niet over eens wat precies de doelstelling van de samenwerking is. Gaan ze alleen tegen Lothair optreden, of ook tegen zijn aanhangers? En waar ligt dan de grens? Dat gaat dus allemaal heel moeizaam.
Justin gaat naar Escallwyn Ways, even bijpraten met Sereva. Sereva maakt zich niet zo druk over het laatste decreet van Reys. Ze zat eigenlijk al bij de zuivere Oban tak, en bij haar verloving heeft ze haar actieve lidmaatschap al op moeten geven. Ze heeft er nog wel contacten, maar ze is er niet actief meer bij betrokken. Sereva legt uit dat Oban leden gewend zijn om hun commandant te volgen en niet noodzakelijk de Koning, zonder dat ze dus echt ter kwader trouw zijn.
De slagkracht van de Oban is nu echter wel even aangetast, wat op zich ook wel weer kansen biedt. Die ex-Oban leden moeten toch ergens terecht, en sommigen zijn heel capabel. Sereva ziet hier wel mogelijkheden. Ze heeft ook nog een goed contact met haar oude baas. Justin vraagt of Ornach ook binnen de Oban actief is. Nee dus, maar wellicht dat vrouwe Jasra hier en daar wel stappen heeft genomen om erbij betrokken te raken.
Sereva verwacht dat er ook nog wel een paar mensen in de Oban blijven die niet loyaal zijn aan Lothair. Een vijfde colonne binnen de Oban dus. Heel gevaarlijk, maar Sereva wil wel proberen ermee in contact te komen. Ze verwacht dat haar baas dat ook wel zal doen.
Justin en Sereva praten ook nog even over koetjes en kalfjes, zoals bijvoorbeeld Justins aanstaande verloving met Kira.
Boadice ligt plat onder de pijnstillers. De genezing gaat gelukkig voorspoedig. Julian, die langs komt om de aanval verder te bespreken, hoort van haar dat ze een spikard had die afgepakt is door Dorian, Justin, Kira en (gewoon uit principe) Murlas. Daar zal Julian wel eens verder in duiken. Hij vindt verder wel dat Boadice zich kranig heeft geweerd.
Om de tijd door te komen laat Boadice zich voorlezen door een professionele voorlezer, en er wordt ook een strijkorkestje geregeld. En winkelen kan ook door de winkelier bij haar ziekbed langs te laten komen.
Vialle komt langs om even te informeren hoe het met haar gaat. En ook de jongere generatie komt langs. Vilcon heeft de iPod in Amber werkend gekregen met een dingetje dat Meta voor hem heeft geregeld. Boadice denkt dat er een Nexus gepowerde batterij in zit, waardoor er rond het apparaatje een correct technisch veld wordt gegenereerd die het ding aan de gang houdt. De batterijen moeten wel af en toe opgeladen worden, maar ze gaan best lang mee.
Als Boadice hoort van het kind van Nicholas, veegt ze alle heren van jongere generatie eens flink de mantel uit. Hier heeft ze ze toch zo voor gewaarschuwd! Terwijl de rest afdruipt blijft Psilo even hangen, want de opvoeding van het kind is nog niet rond. Psilo denkt wel dat Ylis de boel een beetje gemanipuleerd heeft om uit het Huis Ysarn weg te komen, en dat is zo te zien wel gelukt. Het kind is voor Ylis enkel een middel om haar vrijheid te verkrijgen. Nicholas is misschien nog wel tot verantwoordelijkheid voor het kind te bewegen, maar Psilo vindt wel dat Nicholas daar zelf voor moet kiezen.
Psilo wil zelf graag het kind adopteren, maar dan wel openlijk, en met toestemming van zijn pa. Maar als het kind openlijk buiten Huis Ysarn zou worden opgevoed met toestemming van Murlas, en iedereen weet dat het van Ylis is, zou dat voor Murlas toch een zekere mate van gezichtsverlies betekenen.
De claim van Ysarn op het ongeboren kind zou ook sterk zijn, omdat Ylis zwanger is geraakt toen ze nog officieel lid van het Huis was.
Murlas reist terug naar de Hoven, en gaat meteen verslag uitbrengen bij Reys, vrijwel gelijktijdig met Dorians gesprekje met Random. Murlas vertelt dat ze een probleem hebben met Queriss, en dat Amber het probleem bij hen probeert neer te leggen. En dat terwijl het een en ander volgens Murlas toch het gevolg is van Ambers eigen incompetentie. Eigenlijk vindt Murlas dat Mandor deze info heel tactisch heeft verspreid: Murlas krijgt in eerste instantie de info over de aanval van de Oban, en Reys moet er vervolgens op het juiste moment mee voor de dag komen. Het lijkt wel alsof ze het bewust zo hebben laten lopen om de problematiek met de Oban in de openbaarheid te brengen.
Reys licht Murlas in over zijn decreet met betrekking tot Oban lidmaatschap. Dit betekent dat Mandor zich natuurlijk ook niet langer met de Oban bezig kan houden. Als het groepje nu beperkt gaat worden tot de echte aanangers van Lothair, kan Mandor het zich niet veroorloven om daar nog directe contacten mee te onderhouden. Ze willen hem daar niet nog een keer aan kwijt raken. Daar is Murlas het mee eens, en Mandor was daar toch al slecht bereikbaar, dus het is wel handig als hij wat meer boven water komt. Reys wil van Mandor zelf een lijstje van mensen die doorwerken bij de Oban maar loyaal blijven aan Chaos. Als Mandor weg zou vallen moeten er andere mogelijkheden zijn om contact te maken met de loyalen, en Reys wil wel weten wie hij niet hoeft te laten executeren als de Archai eindelijk zijn verslagen. Dat lijstje moet wel alleen bij Reys bekend zijn. Murlas vindt het best: hij is in zo'n lijst ook helemaal niet geïnteresseerd.
Het bestaan van zijn zus is volgens Murlas nu te breed bekend geworden, dus vindt hij dat ze er echt achteraan moeten gaan. Queriss moet niet (nog meer) in handen van Lothair vallen. Murlas wil haar proberen te vinden voordat Lothair en Aurelia dat doen. Reys geeft hem daar wel gelijk in. Hij zal ondertussen verder gaan met Amber en de oorlog. Murlas denkt verder geen extra resources nodig te hebben, hij zal er wel alleen achteraan gaan. In zijn eentje denkt hij de beste kansen te hebben om Queriss terug te vinden. Ze zal momenteel flink verzwakt zijn, denkt hij.
Murlas laat zijn gezicht ook even zien, en daarmee zijn gezag ook even gelden in zijn Huis. Volgens Margot loopt alles op rolletjes, en is Bodwin zeer gehoorzaam. Het blijkt dat Mandor zelf zich al uit de Oban had teruggetrokken, want hij had de bui al zien hangen. Murlas brengt Mandor ook op de hoogte van de gebeurtenissen, en hoewel voor Murlas de wonden van Boadice een insignificant detail zijn, zit Mandor daar wel een beetje naar te vissen. Ach, Murlas beweert dat ze enkel een paar gebroken botten heeft, niks bijzonders eigenlijk.
Murlas deelt met Mandor de info over de genetische onderzoeken, voor zover hij dat nog niet wist. Azrain was destijds geactiveerd, Queriss was dat nog niet, maar Mandor denkt dat ze door wat er nu is gebeurd dat wel zou kunnen zijn. De vraag is wat zoiets doet met haar geestelijke gesteldheid. Murlas weet dat ze knettergek is, en dat zal niet veel erger zijn geworden. Mandor wil wel weten of hij er echt in zijn eentje achteraan wil gaan. Dat is in eerste instantie wel zijn bedoeling, ja. Nou.... Mandor heeft zo hier en daar wat gehoord over Azrain en Aradia en zo, en de effecten die in hun omgeving op kunnen treden. Hij waarschuwt Murlas dan ook dat hij beducht moet zijn op Realiteits shifts; zeker rond Aradia waren die bijvoorbeeld heel sterk. Murlas belooft dat hij voorzichtig zal zijn.
Murlas brengt Mandor ook op de hoogte van het verzoek van Reys om een lijstje met loyale Oban leden. Mandor kent wel een paar van dat soort lui, en hoewel je nooit 100% zekerheid hebt kan hij Reys daar wel van op de hoogte brengen. Als Mandor dan toch bij Reys langs gaat, mag hij hem meteen vertellen van Evin Chartin die na de aanval op Boadice door Amber gevangen is genomen. Dat was Murlas zelf nog helemaal vergeten. Athena zou het wel leuk vinden als hij weer op vrije voeten zou komen. Mandor zegt echter dat het wel de bedoeling is dat die Evin in de Hoven berecht gaat worden, en dat niet noodzakelijk beter voor hem uitpakken. Hij heeft immers tijdens zijn missie al een keuzemoment gehad, waarbij hij in tegenstelling tot drie andere leden van zijn team toch de verkeerde kant had gekozen. Mandor kent Evin als een ambitieus ettertje, niet eens intelligent genoeg om echt voor Lothair te werken. Maar bij een rechtzaak in de Hoven zou er wel eens een voorbeeld gesteld kunnen worden, waarbij hij als waarschuwing mag gaan dienen voor alle Oban leden die nog niet de kant van de Hoven hadden gekozen. Ach, Murlas kan er niet echt om treuren. Als het te moeilijk wordt om die Evin in leven te houden, dan moet Athena maar leren omgaan met teleurstellingen. Mandor zal het mee nemen in zijn gesprek met Reys, en voorstellen om een uitleveringsverzoek voor Evin in te dienen.
Dan begint Murlas aan zijn zoektocht naar Queriss, heel gewoon, door Schaduw in te trekken en haar spoor te volgen. Murlas begint in Quendor en neemt de ravage die daar is achtergelaten in ogenschouw. Tussen de politie die het sporenonderzoek aan het doen is ziet Murlas ook die dame die hij wel eens in gezelschap van Dorian en ook van Caine heeft gezien. Janice was het, weet hij na een momentje of twee. Voor de beleefdheid spreekt hij haar aan. Janice had al het vermoeden dat Amber iets met deze puinhoop te maken zou hebben. Ze nodigt Murlas uit voor een kopje koffie.
In een fijne brasserie bestelt ze een kan koffie en vertelt Murlas haar het verhaal: een shootout tussen minions van Lothair en van Amberen Chaos. Murlas laat niet zo veel los, maar Janice wist al wel dat het een Archai power ontploffing was, want de resonantie met de torens was extreem. Zijn er van de betrokken partijen nog aanwezigen in Quendor? Ze had sporen van Chaos en van Amber troeven gevonden. Voor zover Murlas weet is er niemand hier achtergebleven. Murlas vertelt haar over de Oban, die hierbij was betrokken, maar door Lothair was geïnfiltereerd. En hoe zat het verder met die shootout, wil Janice weten. Ach, Boadice heeft het overleefd, en ze zal wel weer herstellen.
Janice besluit het onderzoek hier verder af te sluiten, aangezien dit toch niet geen locale aangelegenheid betreft. Niks aan te doen, alleen die conspiracy theorists worden dan weer extra lastig. Ze bedankt Murlas en sjokt weer richting crime scene.
Murlas drinkt zijn koffie op en gaat verder op onderzoek. Hij wordt zonder problemen doorgelaten op het loodsterrein. De plaats van de ontploffing zelf voelt voor Murlas heel onbehaaglijk aan. Iets doet 'kkkssskkkksssskkkst' in zijn ooghoeken. Murlas krijgt sterk het gevoel dat de Schaduw hier niet stabiel is. Soms voelt het akelig aan, soms iets minder akelig. De vorige keer dat hij zoiets had gevoeld begon er zo’n roze torentje te groeien. Dit is eigenlijk meer dan een instabiele schaduw: het doet Murlas een beetje denken aan de instabiliteit rond de Overschaduw schaduwen. Murlas gaat toch Janice maar even erbij halen. Zij had dit nog niet op die manier gemerkt, maar ze wil het niet zo laten, niet als ze Quendor zo willen behouden. Murlas zegt dat ze er een Amberiet bij moet roepen. Janice denkt dat dit iets in Dorians straatje is.
Murlas zegt dat hij naar de oorzaak van het probleem gaat zoeken, maar dat blijkt niet mee te vallen. Als hij in het centrum van de blast site gaat ziten voelt hij niet een lijntje, maar een heleboel. Elke keer als er een kkksssskkkkssst komt verhschuift het lijnjte weer. Murlas probeert er eentje te volgen. Een stukje van Queriss kan hij wel aan, denkt hij. Al vrij snel voelt hij echter dat hij een keuze moet maken: hij kan een lijn volgen op het moment dat die onprettig voelt of op het moment dat die minder onprettig voelt. Murlas kiest natuurlijk voor de onprettige lijn. Al snel stuit hij op een barrière, of liever gezegd, hij merkt dat hij gewoonweg niet verder kan. Dat spoor leidt naar buiten de Realiteit, denkt hij. Als hij terug gaat en een minder akelige lijn probeert, voelt hij ook weerstand, maar die is niet onoverkomelijk, dus daar kan hij doorheen drukken. Het lukt, al is het shiften daarna moeiljker dan normaal. Het gaat niet lekker, niet zo snel of makkelijk als anders. Het voelt alsof hij door stroop aan het waden is. Normaal gaat het nooit zo stroef, een dit was nog wel een van de makkelijkste lijnen die hij kon vinden. Uiteraard gaat Murlas stug door. Het duurt een hele tijd, want het schiet niet echt op.
Alexander vertrekt met de troepen heel vroeg in de ochtend. De formatie splitst zich in drieën. De grondtroepen zijn beperkt tot de paden die vanuit de Toren zijn voorbereid, maar de vliegende troepen hebben hun eigen mogelijkheden om daar Schaduw te reizen. Alexander en Evam zitten in een groep die een omtrekkende beweging maakt. Ze treffen inderdaad iets aan, althans, Alexander voelt een aanwezigheid, maar hij ziet niets. Ze zitten verborgen. Bleys wordt ingelicht en vertelt dat op de andere flank hetzelfde is waargenomen. Bleys weet nog niet of dit gewoon betekent dat ze heel erg verspreid zitten of dat het er heel erg veel zijn. Alexander denkt dat de vijand het niet zo op het licht heeft, dus wellicht dat extra verlichting bij de toren kan helpen.
Terwijl Alexander terugvliegt ziet hij hoe achter zich donkere wolken zich verder samentrekken. Het wordt behoorlijk donker. Alexander krijgt nu ook het idee dat er in de duisternis dingen om hem heen fladderen, en het worden er steeds meer. En het komt tot een gevecht. Alexander wil zich echter niet op laten houden, dus wordt er al vechtend teruggetrokken. Alexander probeert daarbij met de Nexus het vliegvermogen van de vijand op te heffen. Met wat aanpassingen in de magie helpt dat redelijk. De wolken boven hem liggen echter buiten zijn bereik. Gelukkig helpt het Patroonzweepje behoorlijk goed tegen wat er nog om hen heen vliegt, maar fysieke aanvallen hebben veel minder effect. De vijanden zijn klein en snel en het zijn er heel veel. Ze lijken het meest gevoelig te zijn voor lichtaanvallen: daarmee worden ze echt vernietigd.
Alexander komt terug bij de grondtroepen. Deze zijn niet echt uitgerust om tegen dit soort vijanden te vechten, maar met vuur kom je ook een heel eind, en zo wordt de eerste voorzichtige aanval afgeslagen. Alexander komt er daarbij niet echt achter hoe die duistere wezens nu door Schaduw reizen. Er zit daar wel een Schaduwpad, maar het lijkt of ze op een andere manier er doorheen komen. Alexander heeft het idee dat ze gebruik maken van de power van de Toren zelf.
De grondtroepen houden voorlopig de vuren wel gaande, en Alexander trekt zich met de luchtmacht terug om uit te rusten. Het nieuws over het mogelijke gebruik van de Torenkrachten is slecht nieuws. Het kan betekenen dat de vijand sterker wordt naarmate ze dichterbij komen.
Dorian gaat weer terug naar Amber. Vandaaruit probeert hij als eerste Melusine te troeven. Die blijkt zelf ook in Amber te zijn, en het komt wel gelegen, ze zat enkel een boek te lezen. Voor de verandering loopt Dorian door het kasteel naar beneden.
Hij vertelt Melusine dat het over Flora gaat. De taskforce voor het verslaan van Noam is van plan hem Flora's gebied in te lokken, hoewel het Dorian niet helemaal duidelijk is wat ze daar willen doen. En Dorian wil de gelegenheid aangrijpen om iets tegen Flora te ondernemen. Met goedvinden van Random wil hij onderzoeken in hoeverre Flora nog te redden is, in hoeverre ze nog terug te trekken is uit wat ze momenteel is, en, eh... of van haar weer een gezonde Amberiet te maken valt, al is dat laatste een rekbaar begrip. Melusine weet niet of dit wel mogelijk is. Ze is ook verbaasd dat Dorian überhaupt denkt dat er nog iets te redden valt waar het Flora betreft, maar Dorian wil dat vertrouwen hebben. Hij heeft echter nog geen concreet plan. Hij gaat er in ieder geval niet in zijn eentje op af, en daarom komt hij nu ook bij Melusine aankloppen.
Melusine weet niet of ze haar moeder eigenlijk wel wil zien. Dorian legt uit dat er aan de hand van het rapport dat hij over Flora gaat maken maar twee mogelijke uitkomsten zijn: rehabilitatie of er een eind aan maken. En nee, hij denkt niet dat ze Flora de tijd kunnen geven om er zelf uit te komen (tenzij dat uit het onderzoek wel zo blijkt te zijn). Het probleem is dat ze ook nog een spikard heeft, en dat loopt teveel in het oog. Daardoor kunnen ze het zich niet veroorloven om te wachten. Melusine heeft vast al gehoord wat er met Boadice gebeurd is. Helaas is Flora’s spikard wel de meest prominente spikard in Schaduw.
Bij nader inzien denkt Melusine dat ze nog wel een beetje crediet heeft bij haar moeder, en als er een plan is wil ze daar wel aan mee werken. Dorian stelt meteen nog iemand voor om meer mee te vragen, namelijk Algo. Die is weliswaar niet Flora's zoon, maar de zoon van Eric, maar Dorian weet niet of Algo dat zelf wel weet. Misschien wil Algo wel helpen. Daarnaast was Eric Flora's beste vriend in de Familie. Ze mag dan misschien niet blij zijn geweest met hoe Algo zich ontwikkeld had, maar... Melusine vult aan dat Flora Algo altijd veel leuker vond dan haar. Ze weet dat ze dat achter zich moet laten, en als Algo niet zo'n irritante vent was dan zou dat veel makkelijker gaan. Dorian houdt vol dat als iemand met Flora moet gaan praten Algo wel de aangewezen persoon is. En Melusine bedenkt dat als er iemand naar voren wordt geschoven om met Flora te praten, het in het geval dat het toch mis gaat niet zo erg is als het om Algo gaat. Of minder erg, in ieder geval. Dorian bevestigt deze gedachtengang met een knikje: hij had ook al zoiets bedacht. En voor de buitenwereld is hij nog steeds haar zoon. Mocht ze haar eigen zoon afmaken, dan is de handtekening van Random onder dat executiebevel ook zo gezet.
Ze moeten natuurlijk nog wel in die eigen Schaduw van Algo binnen zien te komen. Dat is niet makkelijk. Het is een Schaduw waar hij heel veel invloed op heeft. Goh, het zou zo een zoon van Flora kunnen zijn, zegt Dorian, en ze wisselen een veelbetekenende blik. Het zou niet het eerste geval zijn binnen de Familie... Natuurlijk kon Violet altijd vrij makkelijk tot Algo’s domein doordringen, maar Dorian weet nog wel iemand anders die dat misschien ook zou kunnen: Mike. En met hem wilde Dorian toch al gaan praten.
Boadice wordt beter. Van de jonge generatie leert ook hoe je met die Nexus gepowerde apparaatjes onderling boodschapjes uit kunt wisselen. Gewoon tekst boodschapjes. En beveiliging? Dat is toch helemaal niet nodig, ze zijn toch immers allemaal vrienden? Meta schijnt al die dingen gemaakt te hebben. Hoe dichter bij een Nexustunnel, hoe beter die apparaten werken.
Murlas weet dat het verstandig zou zijn om er iemand bij te halen maar hij doet het niet. Zolang hij nog alleen is kan hij helemaal zelf besluiten wat hij met Queriss doet. Dus verbeten ploetert hij verder. De afstand met het kssskskkkkkssst gevoel wordt wel groter, en het valt hem ook op dat vanaf het moment dat hij de lijn is gaan volgen het kssskskkkkssst gevoel wel telkens dezelfde flits en hetzelfde hoekige stukje is. De andere lijnen zijn niet weg, die blijft Murlas voelen. Hij blijft lange tijd bezig, dit gaat niet snel, maar uiteindelijk komt hij in een moderner stedelijker gebied. Huizen, flatblokken, torens. Het doet Murlas akelig denken aan Angel City. Hier ergens moet het zijn, ergens in dat gebouw op de 20e verdieping. Murlas is moe, alsof hij dagen bezig is geweest. In appartement 2032 moet het zijn. Murlas past zjin kleren aan aan de omgeving, al kost het ontzettend veel moeite. Dan belt hij gewoon aan.
Een vrouw gluurt door de kier van de deur. Murlas maakt oogcontact en voelt meteen haar krachtige persoonlijkheid. Dit moet degene aan de andere kant van het lijntje zjin. Het kan best Queriss zijn, al heeft Murlas haar alleen gezien op schetsen in rapporten. De vrouw wil hem niet binnenlaten. Aan de deur wordt niet gekocht. Murlas houdt vol, maar wordt meteen voor een stalker aangezien. Murlas merkt zelf wel een paar dingen. Dit is een persoon die hier woont, die hier hoort, die hier al langer is. Er is echter wel een connectie met Queriss. Murlas denkt dat er een stukje van Queriss in deze persoon zit. Deze vrouw is echter niet recent ontploft, bijvoorbeeld. Ze is coherent, en te veel op haar plek waar ze nu is.
Murlas laat haar even voor wat ze is, en gaat eerst op krachten komen.
Hij rust uit bij het oude vrouwtje dat naast deze versie van Queriss woont. Het arme mens heeft natuurlijk geen enkele kans tegen Murlas. Nu heeft hij een plaats om fijn uit te rusten. Niet alleen een stalker dus, maar ook een serial killer.
Jan-Pieter