Brian en ik zijn het gebouw in de ZO hoek aan het onderzoeken. Telkens onderzoek ik de deurklink nauwkeurig op vallen: gifnaaldjes, gaatjes en allerlei andere onregelmatigheden die er op zouden kunnen wijzen dat de deur beveiligd is. We vinden twee deuren die op slot zijn, die laten we nog even rusten. In alle andere kamers hebben we nog niets kunnen vinden.
Dan komen we op het binnenpleintje. In een waterbak staat veel helder water waar we niet van durven drinken. Op de rand van het bassin staat een waterspuwer; het is een erg afschrikwekkend beeldje. We voelen ons allebei niet prettig in zijn omgeving, het is alsof hij je telkens aanstaart. Het beeldje stelt een klein dik monstertje voor met een groot hoofd en vleugels. De muil is opengesperd, vroeger zal er wel water uitgekomen zijn.
Tegenover het beeldje in de galerij is een dubbele deur. Onderaan de deur zijn twee gaten uitgeknaagd. Als Brian de deur heeft geopend zien we niets liggen, behalve een grote hoop rommel. Aan de andere kant van de kamer is ook een dubbele deur. Brian zet hem open als vluchtweg.
We gaan alle kamers weer af. De tweede kamer in de zuidmuur is op slot. Als we de deur hebben opengebroken zien we in de kamer twee enorme konijnen zitten, elk voor een grote hoop rommel. Brian gooit een flesje olie halverwege hemzelf en het konijn dat het dichtstbij is. Als de beesten agressief worden kan hij de olie aansteken.
Dan uit het dichtstbij zijnde konijn een echt bloedstollende kreet! Brian schrikt zo erg dat hij als verlamd blijft staan. Het konijn neemt een aanloop en springt dan dwars over de plas olie bovenop Brian die daardoor achterover valt met het konijn bovenop zich . . . !
De konijnen gebruiken die kreet om hun slachtoffers te verlammen, en het is inderdaad een bijzonder effectief middel. Dat ikzelf er niet door word getroffen ligt aan het feit dat de schreeuw tot Brian was gericht, en niet tot mij.
. . . ik weet het konijn met mijn dolk zo te bewerken dat hij van Brian af gaat. Hij is daardoor weer in staat zichzelf en mij te beschermen. Er ontwikkelt zich een kort maar hevig gevecht waaraan behalve het konijn dat op Brian sprong ook het andere konijn binnen en twee andere konijnen deelnemen. Op een gegeven moment springt er een konijn bovenop me en brengt me een ernstige wond toe in mijn hals. Dan begint het beest mijn bloed te drinken ! Terwijl Brian nog dapper vecht tegen de beesten verlies ik het bewustzijn.
Vervolg, door Charel :
Brian slaat onmiddellijk het konijn van Elmo af. Het slaat tegen de grond en blijft dood liggen. Nog een konijn komt met een bloedstollende kreet op Brian af. Terwijl Brian het andere konijn dat bij hem was ook nog even dood maakt, komen Soghup en Bodur aanrennen door de dubbele deur die voor nood was opengezet. Zij nemen met z'n tweeën het laatste konijn te pakken. Brian roept “Verzorg Elmo !”, en springt de kamer in waar de konijnen woonden; hij zag nog meer schaduwen.
In de kamer vluchten heel wat konijntjes weg. In de kamer liggen links‑ en rechtsachter twee stapels. Brian onderzoekt de hopen, één is een nest waar waarschijnlijk niets te halen valt en de tweede is een hoop rotzooi met botten, oude zwaarden en zo. Als je de botten aanraakt vervallen ze tot stof, ze zijn dus zeer oud. Brian haalt het bruikbare spul eruit: een werpdolk, een zilveren dolk, een kokertje met een brief en een kaart, een kistje dievenspullen en vishaakjes en wat geld. Dit zal hij later verdelen, en vooral met Elmo omdat die Brian's leven heeft gered (én vice versa).
Als bij buiten komt is Elmo verzorgd en vertrekt de groep uit dit gebouw.
De andere groep, Nopesh en Hagar, had gebouw 1 onderzocht. Je komt er binnen in een hal, en er hangen onnatuurlijk dikke spinnewebben. Vanaf het plafond laat een soort krokodil zich op Hagar vallen. Het beest wordt gedood. Er is verder niets, en het lijkt ons nodeloos gevaarlijk om te proberen verder in het gebouw door te dringen. We gaan weer naar buiten en rusten daar wat.
Jonas en Orson onderzochten 4a. Kobowab, Bodur en Soguph deden niets.
Elmo