Rotar, de 18e dag van de maand van Leah en
Endyl, in het jaar 311
N.O.
Over enige dagen wordt de bruiloft gevierd van Marissa en Jan, de graaf van
Eor. Dit levert een aantal aparte taferelen op. Zo gaat de dappere,
angstwekkende en krijgshaftige hogepriester van Kroch op pad om bloemetjes te
plukken. Het gaat hem niet zo goed af. Maar daarover later.
Ikzelf ga enigszins verlegen naar Maria, de aardige kleermaakster van de graaf.
De kleren zijn echt erg mooi, precies wat ik al die tijd al wilde hebben. Nu ik
er eindelijk weer eens goed uitzie durf ik meteen wat meer. Als ik Maria vraag
om met mij mee te gaan naar de bruiloft is ze heel enthousiast. Ze bloost zelfs
eventjes. Daarna praat ze honderduit en is meteen druk in de weer om voor
zichzelf een nieuwe jurk te maken. Het wordt de mooiste jurk voor het feest, op
de jurk van Marissa na natuurlijk. Aan mij is nu de taak om een wit met gele
corsage van lentebloemen te vinden. Weer eens wat anders vergeleken met het
oproepen van demonen. Gelukkig trouwens dat Maria niet meer getrouwd is.
Een van de lokale bewoners wil me wel helpen. Omdat het hem ook tijd kost wil
hij hier wel geld voor hebben. Ik heb echter bijna alles al aan mijn nieuwe
kleren uitgegeven. De man geeft echter wel gratis advies en waarschuwt voor
groepen enge vrouwelijke druïdes die in de bossen wonen. Ze zijn erg gevaarlijk
en vermoorden houthakkers. Ik bedank hem voor zijn advies maar denk er het
mijne van.
Een serieus probleem moet grondig worden aangepakt. Ik ga dan ook op zoek naar
Orson, die vast in staat is om de juiste bloemen te vinden. Na een korte
wandeling ontmoet ik hem en vraag ik zijn hulp. Hij stemt toe en samen gaan we
naar het bos. In een bosweide vinden we paardebloemen, die volgens Orson helpen
tegen wratten en schaafwondjes. Later komen we in een heide-achtig veldje met
magrieten en tijgerlelies. De margrieten zijn goed geschikt voor de corsage en
ik zou ze al hebben geplukt als die vreemde dame me niet doordringend stond aan
te kijken. Orson reageert in eerste instantie wat afwezig, maar loopt naar de
grijs-groene dame toe en groet haar, "Goedendag". "Dat is nog
maar de vraag", antwoord zij ietwat bits. "Zo, jij bent dus Orson de
afvallige" gaat ze verder. "Dat is een periode waar ik
liever niet meer aan denk" antwoordt hij.
druïde "Hoe is met je
geheugen?"
Orson "Ja, daar is iets
mee".
druïde "Je begint al echt een
medicijnman te worden"
Orson "Zeg, weet jij wat er
speciaal is aan tijgerlelies"
druïde "Ja, al ben ik eigenlijk
gespecialiseerd in mensen. Weet je dat trouwens zelf niet, als aankomend
medicijnman".
Helaas blijkt duidelijk dat Orson dit inderdaad niet weet. Hij graaft voorzichtig
een tijgerlelie uit en onderzoekt het plantje. Hij gaat zitten en tuurt naar
het plantje. Dat duurt even.
Een lange tijd later zit Orson nog steeds bij zijn tijgerlelie. Hij kan zich
echter niet concentreren, zodat hij hiermee niet verder komt. Als hij
margrieten wil plukken zegt de druïde dat hij hier niet veel margrieten mag
plukken. Ze wijst ons een veldje verderop in het bos waar dat wel mag. We
vinden de plek die zij aanwees en Orson plukt een aantal margrieten voor mij.
Als hij ze probeert te conserveren is dit geen succes. De margrieten verleppen
waar we bij staan. Orson is helemaal in de war. "Kan ik je helpen"
vraagt de druïde die plotseling weer achter hem staat. Ze neemt hem mee,
blijkbaar naar de een of andere eik om te mediteren. Natuurlijk wordt ik weer
hulpeloos achtergelaten, midden in dit enge bos. Is dat een slang?! O, nee het
is maar een dooie tak op de grond.
De druïde komt na een tijdje terug en plukt een aantal margrieten voor mij.
"Als je ze in een beetje water zet blijven ze wel goed tot het
feest", zegt ze. Dan begeleidt ze me naar een paadje richting dorp. In
antwoord op mijn vraag zegt ze dat ze best wel naar het feest zou willen maar
helaas niet is uitgenodigd. Dan is ze verdwenen.
Khemron heeft een soort boomhut gebouwd, een plekje waar hij zich rustig kan
terugtrekken om te mediteren. Ook Mhara en het bospaard Storm voelen zich hier
wel goed. Hij bidt hier tot Shirane. Traz is wezen paardrijden en komt
toevallig langs de
boomhut in aanbouw. Zijn paard Rap kan het trouwens wel vinden
met Storm. Traz oefent ook met zijn bescherming. Als hij ziet dat
het bouwen van de boomhut Khemron wel is toevertrouwd gaat hij
naar Carla om haar te helpen.
Krodahl is gaan paardrijden om zich te ontspannen. Hij zorgt wel dat zijn tocht
hem langs het moeras voert, in de hoop dat een een van de hagedismannen hem
zijn mace zal komen brengen. Hij ontmoet wel een hagediskrijger met een
vervaarlijke drietand. Deze krijger ziet er anders uit dan andere hagedismensen
en lijkt in lichaamsbouw wel op Sakatha. Het gesprek met de krijger wil echter
niet erg vlotten aangezien geen van beiden de taal van de ander spreekt.
Krodahl taait dan maar weer af.
Ook Mussurana is een tijdje afwezig geweest. Later zie ik hem met een
ontevreden blik op zijn gezicht uit een klein kamertje komen. Hij heeft
blijkbaar willen trainen of zo.
Tegen zonsondergang zijn we allemaal bij elkaar om te poseren voor het
schilderij dat Maria gaat maken. Alleen Orson ontbreekt nog, zodat een deel van
het schilderij voorlopig een witte plek zal blijven. Maria werkt snel en met
vaardige hand. Na een minuut of vijftien bergt ze haar spullen op en laat haar
'kladje' zien, zoals ze dat zelf noemt. Het is nu al erg goed. Ikzelf sta er
best goed op, mooi in het midden van het schilderij en met een vriendelijke
glimlach. Wel sta ik al iets in de schemer. Er is een lege plaats in de buurt
bij Krodahl, die waarschijnlijk voor Orson is gereserveerd. Bij Krodahl zelf
lijkt de zon al iets verder te zijn ondergegaan. Er staat ook een kind op;
oh nee,
dat is Mussurana. Khemron staat een beetje aan de zijkant, met
Mhara. Hij lijkt beter bij de omgeving te passen dan de rest van
ons. Traz staat er wat ruig op. De tekening is nu al prachtig. Ook leuk trouwens dat Maria me
uitnodigt voor de thee. We kletsen samen de avond weg.
Utar, de 19e dag van de maand van Leah en
Endyl
Orson wordt wakker met een lichte druk in zijn rug. Ja, hij zit
nog tegen de boom waar de druïde hem had achtergelaten voor
meditatie. Wel voelt hij zich nu wat beter. Hij haast zich naar
het kasteel/landhuis van de graaf, waar de rest van het
gezelschap al voor het ontbijt is verzameld. Als hij vertelt dat
hij weer vreemd heeft gedroomd stelt Traz voor om onze dromen te
laten uitleggen door Jorlon. Die is daar een expert in.
Pjotr zegt nooit te dromen en hij heeft zich moeten laten
uitleggen wat dat nu precies is. Hij heeft zichzelf laten
onderzoeken en blijkt echt nooit te dromen. Hij zegt het niet te
missen. Orson denkt dat dit betekent dat Pjotr daarom niet met de
goden kan communiceren. Pjotr vindt dit onzin.
Terwijl de anderen op zoek zijn naar bloemen verveelt Pjotr
zich. Hij ziet het ook niet zitten om een dame mee te nemen naar
de bruiloft. Als hij vraagt of dit ook met "wippen" te maken
heeft geeft nota bene Orson als antwoord dat Pjotr dan maar de
druïde moet meenemen; volgens Orson wil die altijd wel. Pjotr is
nu wat meer geïnteresseerd en wil weten hoe ver hij kan gaan. Als
hem wordt gezegd dat dit van de dame in kwestie afhangt zegt hij
wel iets te kunnen regelen. Hij is meteen vertrokken.
Krodahl vraagt Orson waar bloemen te vinden zijn. Deze verklaart
zich bereid om mee te gaan en geschikte bloemen te
zoeken.
Ondertussen heeft Ernst-Janred voor ons een afspraak met Jorlon
geregeld. Hij brengt ook de boodschap over dat Orson bij Marissa
wordt verwacht. Het blijkt dat Orson door Marissa is aangesteld
als ceremoniemeester bij de bruiloft. Omdat hij het nu ineens
druk heeft kan Orson de rest van de groep niet meer meehelpen met
het zoeken naar geschikte bloemen.
Ook Mussurana gaat naar Marissa, om te vragen of ze haar
lock-picks aan hem wil afstaan. Hij baalt behoorlijk als blijkt
dat zij de lock-picks al heeft verkocht aan Sjaak. Mussurana
heeft echter geen geld om Sjaak te kunnen betalen. Als Marissa
voorstelt om het geld bij elkaar te stelen kijkt Mussurana
bedachtzaam om zich heen. De graaf zit er warmpjes bij en zou
best wat van zijn rijkdom kunnen missen. Marissa heeft in
ieder geval al aan haar toekomst gedacht.
Krodahl, Traz, Mussurana, Pjotr en Ernst-Janred gaan een bosrit
maken en kijken of ze geschikte bloemen kunnen vinden. Khemron
gaat mee om te zoeken naar geneeskrachtige kruiden. Hij heeft
daar een beetje verstand van en hij heeft trouwens op dit moment
nog geen dame benadert om naar het feest te gaan.
Tijdens de bosrit vindt Traz enkele tere blauwe bloemen, en
Ernst-Janred weet enkele oranje bloemen te bemachtigen. Pjotr
vindt enkele gele boterbloemen, maar deze stinken te veel.
Mussurana en Krodahl vinden niets, ondanks een intensieve
speurtocht. Khemron daartegen vindt een heel veld met
paardebloemen. Hij weet van de heilzame werking en tapt daarom
het sap af in een flesje. Hij verzamelt in totaal 14 porties,
maar denkt wel dat deze binnen drie weken zijn bedorven. Hierna
gaat Khemron op zoek naar de vrouwelijke druïde. Hij vindt haar
al snel, gezeten op een heuveltje met een grassprietje in haar
mond. Mhara gaat naar haar toe en laat zich zelfs door de druïde
aaien. Dat laat ze anders nooit toe. Khemron staat met zijn mond
vol tanden en heeft een kikker in zijn keel. Hij stelt zich voor
en zij herkent hem als de maker van de boomhut. Ze vindt het een
goed stukje werk. Hij hakkelt wat over bruiloft, uitnodigen en
zo. Ze vraagt of ze dan ook haar haar groen moet verven,
aangezien ze blijkbaar wel weet wat hij eigenlijk wil vragen. Ze
wil graag mee maar waarschuwt Khemron dat hij geen seks moet
verwachten. Ze doet het namelijk niet met elfen. Een hevig van
zijn stuk gebrachte Khemron stamelt dat hij het ook niet met
mensen doet. Dat komt dan dus weer mooi uit. De druïde zorgt wel
voor een blote jurk, Khemron zal voor de corsage zorgen. Zij zal
hem wel komen ophalen. Khemron stelt nog de vraag of zij zijn
paard Storm kan vragen hoe diens echte naam is. Zij zegt dit wel
te kunnen maar niet nodig te vinden. Als het paard het niet eens
is met de door Khemron gekozen naam laat hij dat wel
weten.
Ze wil trouwens haar naam niet vertellen. Dit vooral omdat
druïden nou eenmaal vaak onbeleefd zijn. Het zit trouwens in de
familie. Haar vader is de roemruchte grijze reiziger. Uit het
verdere gesprek blijkt trouwens dat ze houdt van brassen,
rondzwerven, nietsdoen, dansen en mannen. Ze is niet het type
voor het lezen van boeken of het zoeken naar geneeskrachtige
kruiden. Ze blijft liever wachten tot er misschien een orc langs
komt. Mhara blijft trouwens nog even bij haar zitten als Khemron
vertrekt. Hij schudt het hoofd en taait samen met Storm
af.
Maria heeft niet veel tijd voor Orson aangezien ze nog voor veel
anderen moet zorgen. Niet in de laatste plaats moet ze nog aan
haar eigen jurk werken. Voor Orson heeft ze een zwierige paarse
mantel en een rode sjerp met gouden stiksel. Het valt erg op en
is dus best geschikt voor een ceremoniemeester. Maria zegt hem
wel dat hij bij zonsondergang terug moet komen om te poseren voor
het schilderij. Ook vraagt ze of hij zijn vriend nog wil
uitnodigen om bij haar op de thee te komen. Enigszins verbaast
stemt Orson toe en geeft de uitnodiging door aan Traz. Weet hij
veel! De vergissing wordt al snel duidelijk en de
uitnodiging komt dan alsnog bij mij terecht.
Behalve de uitnodiging van Maria heb ik nog wat anders aan mijn
hoofd. Voor het eerst sinds lange tijd kan ik me weer serieus met
mijn vak gaan bezighouden. Gelukkig is de kamer in het kasteel
van de graaf nog steeds beschikbaar. De cirkel hier is
ondertussen al behoorlijk krachtig. Gezien de nieuw verworven
kennis over "familiaren" is het risico gelukkig te overzien. Het
zou ook niet worden gewaardeerd als ik hier per ongeluk een demon
de boel zou laten brassen, zo net voor de bruiloft van
Marissa.]
"De reactie komt onmiddellijk. Er hangt een felle lichtbron in de
cirkel. De communicatiespreuk gaat wat moeilijk. Wel heb ik nu
een idee wat het wezen denkt. Het is heel geschikt en lijkt het
eens te zijn met wat ik voor ogen heb. Ik sta dan ook op en stap
rustig de cirkel in. Het gaat als vanzelf".
Bij de avondmaaltijd stel ik Dwaallicht, mijn familiar,
aan de
overige groepsleden voor. Ik probeer ze wat gerust te stellen
door te zeggen dat de band vrijwillig en symbiotisch is. Hij
hangt als een lichtgevende bol boven mijn schouders. Het is een
dwaallicht zoals wel in de nabijgelegen moerassen worden
gevonden. Ze zijn berucht omdat ze soms wezens het moeras in
lokken om zich te kunnen voeden. Dwaallicht voelt zich trouwens
niet erg thuis in gebouwen. Er wordt door sommigen wel gezegd dat
dwaallichten kwaadaardig zijn, maar daar merk ik niets van. Wel
is Dwaallicht bijzonder slim, nieuwsgierig en onrustig. Door de
beweging en het pulserende licht is het duidelijk dat hij het
gesprek heel goed kan volgen. Als het gesprek op eten komt (Traz
had het over bloedzuigen) laat Dwaallicht weten hoe hij eet. Hij
gaat boven de tafel hangen en een groot aantal vliegen valt
levenloos naar beneden. Ernst-Janred en Traz hebben het weer eens
niet begrepen en noemen Dwaallicht "evil". Als reactie hierop
hangt de lichtgevende bol even boven de soep van Traz. De soep is
nu koud en Traz heeft plotseling geen honger meer.
Nu er een stilte is gevallen meldt Khemron dat hij de
vrouwelijke druïde meeneemt naar het feest. Ze is raar en ze is
de dochter van de grijze reiziger. Traz rakelt voor de mensen die
het nog niet weten het verleden van Orson op. Als hij vertelt
over Orson als druïde is Ernst-Janred verbaast dat Orson niet is
afgemaakt. Het wordt er voor hem niet duidelijker op als Orson
hem vertelt bijna hogepriester van Kroch te zijn geweest. De
priesters van Cutoah zouden dergelijke verraders meteen doden. Wel kan Ernst-Janred zich voorstellen dat iemand wordt gespaard
als hij nog een ander doel moet dienen.
"Doen we nog iets met het feest" informeert Orson. "Bijvoorbeeld
een soort hondennummer waarbij Marissa door hoepeltjes springt of
zo". Mhara brengt Orson met een onheilspellende grom op andere
gedachten. Een act over het leven van Marissa lijkt een beter
idee.
Gezien de drukte met de voorbereidingen voor het feest is enig
teamwork noodzakelijk. Zo wordt afgesproken dat Mussurana en
Krodahl Orson gaan meehelpen, zodat Orson tijd over heeft om te
assisteren bij het zoeken naar bloemen.
De handvaardige Mussurana heeft trouwens ook nog een mooie broche
gemaakt van koperdraad. Anjic vindt het prachtig en geeft hem een
dikke zoen. Hij mag ook op de thee komen. Daar wordt nog
geroddeld over Maria. Volgens Anjic schijnt het dik aan te zijn
met die rare oude man (daar bedoelt ze vast mij mee, het brutale
wicht). Er gaat ook een roddel dat de enge priester in onze groep
een vervloeking over de groep zal uitspreken. Mussurana stelt
haar "gerust" door te zeggen dat Krodahl dit pas na de bruiloft
zal doen. Dit is voer voor het roddelcircuit.
Krodahl stelt Ina ook voor aan Ernst-Janred. Hoewel hij wat
zenuwachtig is probeert hij normaal te doen. Jorlon heeft immers
gezegd dat het goed was. Over Ina vernemen we nog dat zij zich
niet in een vleermuis kan veranderen, maar wel in een wolkje of
zo. Ze kan dus wel snel reizen.
Traz, Khemron, Orson en ikzelf gaan naar Jorlon om onze dromen te
laten uitleggen. Hij wil ons wel helpen.
Traz beschrijft een droom waarin hij Orson ziet, geveld door
pijlen en Traz vervloekend. Volgens Jorlon komt deze droom van
zijn eigen onderbewustzijn. Traz zal deze gebeurtenis zelf moeten
verwerken ofwel goed moeten maken. Ook de droom waarin Traz in
een vat met zuur valt komt uit het recente verleden. Het is ook
een erg schokkende ervaring geweest. Het zal in de loop van de
tijd wel slijten.
Traz heeft ook gedroomd dat hij werd opgegeten door een horde
wolven. Dit is volgens Jorlon symbolisch. De horde wolven staat
voor veel groeperingen die zich met hetzelfde bezig houden. Het
duidt op het verstrikt raken tussen verschillende
belangen.
In een andere droom werd Traz wakker terwijl hij in een doodskist
lag. Dit is niet alleen eng maar ook symbolisch. Dit duidt op
problemen met een godsdienst. Jorlon adviseert Traz om voor het
slapen gaan een glas warme melk met brandewijn te drinken. Hij
vindt de dromen/voorspellingen trouwens vrij neutraal, niet
specifiek goed of slecht.
Khemron vertelt van een droom waarbij hij zwom in een onderzees
paleis. Daar was een soort tombe met daarin een meisje dat leek
te slapen maar niet wakker wilde worden. Jorlon denkt dat de
droom een soort belofte is, naar Khemron toe.
Ik vertel dat ik droomde van oneindige tunnels waar ik doorheen
dwaalde, op zoek naar iets... Volgens Jorlon kan dit een
letterlijke betekenis hebben, namelijk het complex van tunnels
onder de tempel van Arioch (god van de dimensies) in Umons. De tempel ligt aan de westelijke rand van de stad aan de voet van de
berg. Veel mensen komen naar deze tempel om daar om raad te
vragen of om bijvoorbeeld overleden geliefden terug te zien. De
droom kan ook een symbolische betekenis hebben. Misschien wordt
voor mij wel tijd om te kiezen wat ik wil, wat ik ga doen.
Eventueel duidt het op het niet tot rust kunnen komen na de dood,
dwz. ondood worden. Brrrr....
Krodahl heeft gedroomd over zijn jeugd, met beelden van een groot
wit landhuis met fonteinen, een blonde dame, een donker meisje en
een strenge man. Jorlon denkt dat dit het huis van een adelijke
familie kan zijn, zoals er wel staan ten zuid-westen van Umons.
Orson en Krodahl hebben volgens Jorlon namelijk beiden het accent
dat hoort bij die streek. Ze zijn mogelijk van adel of staan daar
dicht bij. Het ligt dicht bij het gebied waar orcs en dwergen
continu met elkaar overhoop liggen. Er is ook een dicht woud
daar, een van de oudste wouden die er op dit continent bestaan.
Er lopen ook orcentroepen rond, net als overal in de buurt van
Umons. Toch denkt Jorlon dat de meeste orcs daar wel verdwenen
zullen zijn. Naar zijn mening was de aanval op Umons een
politieke deal met Morovia. De orcs hebben misschien wel wapens
gekregen in ruil voor hun aanval. Normaal gesproken maken de orcs
onderling ruzie en bemoeien ze zich niet met Umons. Ze worden
normaal dan ook maar 20 jaar oud. Jorlon weet verder dat er geen orc-magiërs bestaan. Wel zijn er shamanen die de een of andere orc-godheid aanhangen. Als Orson vertelt over zijn zwaard met
orcenrunen zegt Jorlon dat orcenrunen niet bestaan en dat er maar
één orcengod is. Krodahl heeft echter ook informatie van een
baardduivel over een tweede orcengod waar iets vreemds mee is.
Blijkbaar zijn de beide goden in conflict met elkaar. De orcs
erkennen er maar een.
Orson vertelt Jorlon dat hij een gedeelte van zijn geheugen kwijt
is. Wel zijn er nog flarden van herinnering waar hij nog over
droomt. Zo heeft hij gedroomd dat hij een rijtuig heeft opgewacht
langs een weg in een bos. De persoon in het rijtuig zou hij
doden. Jorlon denkt dat dit echt is gebeurd.
Een recente droom van Orson gaat over orcs en dwergen. De dwergen
hadden iets te maken met een oud kwaad. Over de orcs droomde hij
dat zij de wereld zouden overspoelen. Jorlon weet dat dit door
velen wordt gevreesd. Vreemd genoeg was Orson er in zijn droom
nog tevreden mee ook.
Het gesprek komt ook op andere gevaren. De baai van de zee is nu
namelijk een broeinest van monsters die hier oorspronkelijk niet
voorkwamen. Wel heeft het hier altijd al hard gewaaid, omdat de
baai een soort gat in het land vormt en de wind vrij spel
heeft.
De voorbereidingen voor de bruiloft zijn in volle gang. Jorlon
was verrast om te horen dat het voor Marissa nog helemaal niet
vast stond dat Jorlon het huwelijk zou inwijden. Tot zijn
tevredenheid schrok Marissa zich wezenloos toen haar werd verteld
dat ze wel een bruidsschat moest meenemen. Daar had zij
niet op gerekend. Zo zijn beiden een beetje van elkaar geschrokken.
Tegen de avond komt bijna het hele gezelschap tezamen bij de
boomhut van Khemron. Het is een knap bouwsel, maar het is niet
groot genoeg voor het verzamelde gezelschap, zodat we beneden
blijven staan. Naast Khemron, Mhara, Storm en Pjotr zijn er
Krodahl met Ina, Mussurana met Anjic, Orson met Dori, Traz met
Carla, Ernst-Janred met Tanjic. Alleen de druïde ontbreekt nog.
Ikzelf kom met Maria wat later aanlopen. (Ze had het wel druk
maar kon toch mee toen ik het vroeg). Orson ziet ons zo samen en
vraagt wanneer we gaan trouwen. Maria bloost en we kijken elkaar
eens verbaast aan. Er wordt blijkbaar flink over ons
geroddeld.
Ook Sjaak komt op bezoek, al heeft hij duidelijk een erg slecht
humeur. Hij wil niet zeggen wat er is maar gooit een setje lock picks in het zand, voor de voeten van Mussurana. Deze kijkt
enigszins verbaast en zegt niet genoeg geld te hebben. Sjaak
kijkt sjagrijnig en raapt de lock-picks maar weer op.
Het slechte humeur van Sjaak heeft duidelijk te maken met
Marissa. Hij stelt dan ook voor om Marissa eens flink in de zeik
te zetten. Hij is trouwens niet de enige die daar wel zin in
heeft. Er zijn mogelijkheden genoeg. Tenslotte gelooft niemand
dat Marissa met de graaf zou zijn getrouwd als die geen cent had.
We gaan dus iets ludieks doen op de bruiloft.
In volgorde doen we iets over Ornac, de koopman in de
woestijnwereld, Gangtulie en vooral de affaire met de sultan. Als
we het hebben over de toekomstige schatkist loopt Sjaak kwaad
weg. Blijkbaar heeft Marissa zijn winst al in beslag genomen.
Uiteindelijk ontstaat er een ludiek verhaal met zinsneden als "In
de nadagen van haar jeugd kwamen we haar tegen.. " en "De oude
vrijster is uiteindelijk aan de man". Ook wordt al vast voor
begeleidende muziek gezorgd. Carla speelt mondharmonica en ook de
bard is enthousiast om te komen, aangezien hij voldoende is
bedreigd door de ceremoniemeester.
Na afloop van de voorbereiding worden de dames uiteraard naar
huis gebracht. Ze moeten immers allemaal op tijd thuis zijn. Er
wordt volop gezoend en ik geloof dat Traz zelfs nog met Carla is
meegegaan. Mhara heeft besloten om boven in de boomhut te slapen,
zodat er daar geen plaats meer is voor Khemron. Ze gromt als hij
naar boven wil. Hij slaapt dan maar beneden.
Deitar, de 20e dag van de maand van Leah
en Endyl
Om 6 uur 's ochtends staan Krodahl en Mussurana al bij Orson voor
de deur. Er wordt in de daarop volgende uren dan ook fanatiek
naar bloemen gezocht. Mussurana vindt al snel een prachtige wilde
rode roos, eigenlijk te mooi om te plukken. Hij doet het toch
maar wel, zodat Anjic buitengewoon enthousiast is. Krodahl
verzamelt enkele gele en blauwe bloemen. Orson vindt aparte
blauwe bloemen met een paarse gloed. Hij plukt ook de
bloemen voor de andere mensen en conserveert de bloemen.
Khemron haalt zelf een leuk boeketje van gele en blauwe bloemen
voor de druïde. Ondertussen worden Krodahl en Mussurana aan het
werk gezet. In de middag arriveert een kar met grote hoeveelheden
drank. Alles loopt volgens plan.
Op verzoek van Khemron onderzoek ik het familiewapen van Sakatha
dat Khemron nu bij zich draagt. Het is sterk magisch, de
combinatie van krachten is zeker level 9 of 10. Het bevat
verschillende krachten, voornamelijk vuurmagie. Nader onderzoek
is noodzakelijk.
Trotar, de 21e dag van de maand van Leah
en Endyl
Deze dag komt een aantal muzikanten uit Arkretan het kasteel
binnen. Karren met voedsel worden binnengereden, een uit de
richting van Umons en twee uit de richting van Arkretan. De
handelaren die uit de richting van Umons komen weten te vertellen
dat het daar nog erg gevaarlijk is. Ook klagen ze over de lage
prijzen die de nieuwe gravin voor hun waren wil betalen. Orson
heeft het er maar druk mee.
Ik merk trouwens dat Dwaallicht 's ochtends erg sloom is. Ik maak
hem duidelijk welke wezens hij niet en welke wezens hij wel kan
eten zonder grote problemen te krijgen.
Zontar, de 22e dag van de maand van Leah
en Endyl en de dag van
de bruiloft.
Het loopt al tegen de middag als de dames met veel ceremonie
worden opgehaald. Traz haalt Carla op met zijn paard. Ze heeft
trouwens een erg blote jurk aan. Anjic is leuk en fris opgetut,
helemaal opgewonden en enthousiast over haar broche. Krodahl komt
als echte ridder bij Ina langs en tilt haar met veel ceremonie op
zijn paard. Ze draagt een sluier om haar bleke gezicht niet veel
te laten opvallen. De druïde meldt zich bij Khemron en lijkt het
zelfs wel te waarderen dat hij voor haar dode bloemen heeft
meegebracht. Ze is zeer schaars gekleed en zeer goed
gevormd.
Maria ziet er stralend uit en heeft de mooiste jurk van allemaal.
Samen lopen wij naar Orson, die als ceremoniemeester iedereen
ontvangt en officieel aankondigt. De gasten worden een voor een
omgeroepen. Vrijwel iedereen is vrolijk en prachtig opgetuigd.
Dori kijkt alleen wat sip omdat Orson ceremoniemeester is
geworden. Nu is hij veel te druk bezig om op haar te kunnen
letten.
Een voor een komt iedereen binnen. Sjaak komt zonder dame en ziet
er erg sjofel uit. Hij lijkt speciaal gekomen te zijn om te laten
zien dat hij erg sjagrijnig is. Pjotr heeft een hele leuke en
aparte dame gevonden om mee te nemen. Ze heet Renée, ze is lang
en heeft lang zwart haar, met ietwat vreemde ogen. Iedereen
krijgt een glas met bubbels. Nu (bijna) iedereen binnen
is kan de ceremonie beginnen.
"Vandaag zullen, als aan alle voorwaarden is voldaan, Marissa en
graaf Jan aan de buitenwereld hun verbintenis bekend
maken".
De voorwaarden hebben blijkbaar iets (of alles) te maken met de
bruidsschat. Nu komen de beide trouwlustigen statig naar binnen.
Jan, de graaf, ziet er bijzonder stoer uit in zijn vlekkeloze
wapenrusting. Het symbool van de pijl is duidelijk zichtbaar op
zijn kleding. Marissa is erg overdreven gekleed. Ze draagt een
mooie jurk van zijde in hele mooie pastelachtige kleuren. Het is
een suggestieve jurk die veel bloot laat. Op de meest vreemde
plekken zijn edelstenen vastgenaaid. (Dat past ergens wel. Ze
heeft per slot van rekening ook op de meeste vreemde plekken
edelstenen weggehaald). Ze glimlacht beminnelijk en ziet er wel
knap uit.
Als Marissa haar bruidsschat toont kreunt Sjaak zachtjes. De
inhoud is namelijk van hem afkomstig. Ook Jan laat een grote kist
aanrukken die naast goud en edelstenen ook de meest kostbare
gewaden bevat. Van een zeer officieel uitziende scroll wordt nu
plechtig voorgelezen dat Marissa de titel van gravin wordt
geschonken. Jorlon spreekt nu de verzamelde mensen toe over de
lusten en de lasten van het huwelijk. Hij lijkt daar een hele
speech van te willen maken, ware het niet dat Marissa nu al
ongeduldig begint te kijken. Als Jorlon plechtig vraagt wie er
bezwaren maakt tegen dit huwelijk kijkt Marissa dreigend in het
rond. De wereld houdt haar adem in en natuurlijk durft niemand
iets te zeggen. Er ontstaat nog even een moeilijk moment als
Orson enigszins wanhopig naar de beide ringen zoekt, maar hij
heeft ze al snel gevonden. Dan bezegelt Jorlon het huwelijk
officieel en zijn Marissa en Jan getrouwd. Het receptie-feest
breekt aan en duurt tot aan het diner. Er wordt gedanst en er
wordt muziek gemaakt. Het kersverse echtpaar opent de dans en de
rest sluit zich daar meteen bij aan. Er valt trouwens nog een
prijs te winnen voor het beste koppel. De danskwaliteiten van de
verschillende kandidaten zijn heel wisselend. Zo kan de druïde
absoluut niet dansen, zijn Dori en Orson niet echt een succes en
kunnen Anjic en Tanjic ook niet echt geweldig dansen. Voor een
eerste keer vindt ik Maria en mijzelf best aardig dans en. Ik
moet echter eerlijk toegeven dat er anderen zijn die het veel
beter doen. Kanshebbers zijn Joris en Anne, Marissa en Jan,
Krodahl en Ine, en tenslotte Traz en Carla. Marissa en Jan worden
er door de omstanders van verdacht dat ze stiekem hebben
geoefend. Hoewel ze goed dansen is er eigenlijk niemand die hun
de prijs gunt. Gelukkig dansen Traz en Carla erg goed samen zodat
zij het koningspaar worden. Ze geven elkaar een dikke kus en
krijgen een plaats naast het kersverse echtpaar. Nu komen er
allerlei kunstenaars en potsenmakers, goochelaars en zelfs een
vuurspuwer. Als een oude man wordt aangekondigd kijkt de bruid
plotseling erg overstuur. Het blijkt de vader van Marissa te
zijn, een professionele schuinsmarcheerder die niet door
dochterlief is uitgenodigd. Hij doet dan ook een boekje open over
Marissa die het publiek wel duidelijk maken wat voor streken hun
nieuwe gravin vroeger al heeft uitgevoerd. Hij oogst veel applaus
en enthousiasme, al heeft Marissa een rooie kop en kijkt
Jan somsÜj[1]Ü
wat moeilijk. Na deze mooie opening zijn wij aan de beurt met
onze sketch. Het is een groot succes en ook om deze anekdotes kan
het publiek smakelijk lachen. Wel kijkt Jan nu alsof hij over
enige zaken nog wel opheldering zou willen hebben. Marissa lacht
naar hem als een boerin met kiespijn. Dan presenteren wij ons
cadeau dat werkelijk prachtig geworden is, nog veel mooier dan de
eerste schets. Marissa is er behoorlijk van onder de indruk en is
er erg blij mee. Het schilderij krijgt een mooie plaats in de
studeerkamer.
Nu Marissa voldoende in de zeik is gezet wordt het tijd om Jan
onder vuur te nemen. Zeker na al de verhalen over Marissa blijkt
Jan een beetje een slome te zijn geweest. Daarna komt de
overvloedige maaltijd, genoeg om tot diep in de nacht te kunnen
doorfeesten. Dat wordt dan ook gedaan. De drie muzikanten blijken
erg goed te zijn, zowel met populaire deuntjes als met
liefdesballades. Het feest gaat door tot zonsopgang, waarbij vele
liters drank vloeien. Vooral de druïde (blauwe reiziger) zuipt
zich helemaal klem. Maria wordt trouwens erg lacherig en
familiair. Ik wordt helemaal duizelig en moet even gaan liggen.
Tegen een uur of vier in de ochtend breken er opstootjes uit. Ina
wordt lastig gevallen. De belager gaat natuurlijk direct tegen de
vlakte, niet door Krodahl maar door Ina zelf die verrassend sterk
is. Dan breekt de chaos echt los. Het gaat lekker en er gaan veel
mensen tegen de grond. De druïde gedraagt zich als een dronken
sloerie en wordt dan ook lastig gevallen. Khemron grijpt direct
in en deelt veel klappen uit. Ook anderen gaan zich ermee
bemoeien. Voor de meesten gaat uiteindelijk het licht uit. Sjaak
en Ina blijven als laatsten over op het slagveld. Ina vloert
Sjaak met één klap.
Khemron kruipt weer overeind en brengt de druïde naar de veilige
boomhut. Zelf slaapt hij beneden. Ik blijf maar gewoon liggen
waar ik lig, ergens onder een tafel. Welterusten,
Irdor.