De twee delen verenigd
We staan in de gang. Irdor doet een bescherming tegen dwergen met wapens op zichzelf. Daarna wordt het rennen. Bij een splitsing horen we van drie kanten voetstappen op ons afkomen. Snel rennen we rechtdoor, misschien dat we zo de omsingeling kunnen doorbreken.
In een zaal treffen we de eerste dwergenpatrouille, zeven dwergen waarvan er eentje duidelijk beter is. Irdor trekt zijn zwaard. De leider is heel ervaren met zijn bijl en zit goed in zijn bepantsering. Khemron dekt de achterhoede, ik hou mijn boog klaar. Krodahl wil het ongeduld van Kroch op de hele groep loslaten, maar de aanwezigheid van die leider verhindert dat. Dan dat ongeduld maar op die leider losgelaten. Dit werkt wel. Hij rent er vandoor en vier dwergen zijn zo verstandig zijn voorbeeld te volgen. Ik schiet een stuk uit het plafond en mis met mijn tweede pijl nog net Orson. Irdor maakt een van de twee overgebleven dwergen af, de andere dwerg mept een stukje uit Orson [-7 HP en krak]. Ina schiet Orson te hulp maar mist. Onze gids loopt naar een hoek van de zaal terwijl Khemron de gang achter ons ‘troebel’ maakt. Orson wordt nog eens in zijn andere onderarm geraakt [-10 HP] maar gelukkig niet door Irdor, die hem nu ook te hulp is geschoten. De dwerg kan nog een keer op Irdor’s bescherming meppen, maar daarna maakt Orson een eind aan hem. Irdor mist Orson gelukkig weer, moet daarna zijn zwaard nog even in de dwerg steken, maar dan is die ook weer tevreden.
We vergrendelen de geheime gang die ons uit de zaal voert en zetten er ook nog een Guardian en een Glyph van koude neer.
Ren, ren, ren. Trap op, trap op, trap op. We komen uit bij een wachter van steen die we aan Thorik over moeten laten. De wachter heeft even nodig om tot leven te komen en Thorik maakt daar dankbaar gebruik van. Het kost hem een opdoffer, maar met zijn vijfde klap is de wachter tot gruzelementen gereduceerd.
Nog een paar trappen verder omhoog komen we bij een draaideur. Deze blokkeer ik met een werpbijl. We bevinden ons nu in een gang met een hoger plafond. Ook is er in dat plafond een luik waar we doorheen moeten. Orson’s hand wordt gespalkt en daarna gaan we omhoog. De ruimte is er donker en het ruikt hier bewoond. We zijn dichtbij, heel dichtbij. Er ligt tapijt op de grond. We voelen dat we niet alleen zijn. Krodahl doet een ‘light’ en dan zien we dat de vloer bezig is zich om ons heen te vormen. Orson voelt dat hier flink wat macht verbruikt wordt: Grijze Reiziger! Thorik probeert nog om een gat in de nieuw ontstane muur te hakken, maar dat gaat lang duren. Langer dan we hebben, het wordt nu al benauwd.
Orson voelt eens rond en weet te melden dat we ons in een stenen doos in de troonzaal bevinden. De koning is vlakbij, evenals een lang iemand en heel veel troepen. Baal.
Krodahl wil er niet aan dat we niet uit deze doos kunnen en tikt ook even. Inderdaad klinkt het daar best hol. Helaas lost dat het probleem van Grijze Reiziger niet op. Deze staat klaar met iets. Irdor vraagt Tuul om hulp, maar diens macht wordt geblokkeerd door de wand. Die maakt namelijk gebruik van dezelfde kracht als hij, hij kan er dan ook niet doorheen. Een ander beschermen wil hij verder niet.
Orson probeert met de koning te praten, maar deze is van mening dat Orson hem het zwaard komt brengen, iets wat niet echt onze bedoeling is.
Krodahl heeft ook maar eens op dat metalen doosje met die knop gedrukt, en zowaar, er duikt plotseling nog een man in zwart met zilver op ook. Krodahl legt hem beknopt onze situatie uit. De man heet Karles en hij kon nog 1 keer teleporteren vandaag. Hij kan daarbij 1 of 2 mensen meenemen. Morgen kan hij weer twee keer teleporteren, maar zoveel tijd hebben we niet. Het probleem is wel dat we hier uit moeten en weer in, met Grijze Reiziger en/of de koning erbij. Lastig. Karles kan alleen maar verplaatsen wat hij kan zien, we kunnen het dus niet rechtstreeks doen. Het kastje wat we van hun groep hebben is voor hem een soort focus waarop hij zich kan concentreren, vandaar dat hij dus wel naar ons kon teleporteren. Hij kan ons trouwens ook snel van de muur afhelpen. Hij plakt daartoe een soort lint tegen de muur en zet er een soort kastje aan. Als we aan dat kastje draaien ontploft de muur vijf seconden later.
Het plan wordt uiteindelijk dat Ina Karles mee zal nemen naar Grijze Reiziger, en dat ze dan gedrieën weer terug zullen teleporteren. Ina kan tenslotte ook door dimensies reizen. Het is wel gevaarlijk, maar we hebben geen keuze. Aangezien Karles geen bescherming tegen beïnvloeding heeft, staat Irdor wel even zijn ring af. Irdor weet meteen dat hij nu tegen een heleboel dingen niet meer beschermd is en merkt ook dat de stenen muur om ons heen iets dergelijks doet, het is ook dezelfde soort kracht. De ring zou er zelfs invloed op gehad kunnen hebben. Karles leutert trouwens nog wel even tegen de ring, maar dan haalt hij zijn schouders op en kunnen ze gaan. Ina pakt Karles op, wordt tweedimensionaal en verdwijnt dan. Het grote wachten begint.
We wachten en wachten. De lucht wordt schraal. Krodahl bedenkt dan dat als een ‘purify’ op voedsel en water werkt, het ook op lucht zou moeten werken, en inderdaad is de lucht meteen een stuk frisser.
Twintig minuten later. Het effect van de ‘purify’ is uitgewerkt. Dit keer komt Irdor ons te hulp. Hij roept voor 15 punten een luchtelementaal op en voorziet ons zo weer veertig minuten van een frisse luchtstroom.
Twintig minuten nadat de elementaal verdwenen is wordt het weer erg benauwd.
Het is nu negentig minuten nadat Ina en Karles vertrokken zijn. Waar blijven ze toch? De effecten van de lucht worden merkbaar, en we zijn door onze spreuken heen. Bijna althans. Khemron heeft nog een stop achteruitgang, die hij op Orson doet. De meesten gaan ook in meditatie, op Krodahl en mij na. Mochten ze door die muur heenkomen dan wil ik helder zijn.
Krodahl gaat ook in meditatie, maar iets actiever dan de rest. Hij vraagt aan Kroch of hij soms iets simpels over het hoofd heeft gezien. Kroch is best positief, het ziet er tenslotte naar uit dat Krodahl zich binnenkort bij hem zal voegen. Alleen jammer dat het niet strijdend zal zijn.
Aangezien Kroch niets heeft opgeleverd wendt Krodahl zich tot Ina. Deze is niet bereikbaar, maar Krodahl denkt wel dat ze nog leeft. Hij stuurt haar dus maar mentaal de boodschap dat het toch wel fijn zou zijn als ze binnenkort aan zou komen.
Tien minuten later gaat voor Irdor en mij het licht uit. Khemron begint de diverse goden en zo te bedanken. Zelfs Krodahl begint zich nu wat slapjes te voelen. Gezien de toestand van zijn groepsleden valt dat wel mee dus. De lucht zal wel op zijn.
Dan, poef, moeten we de lucht met nog drie mensen delen. Binnen tien tellen is er weer frisse lucht, en een blauwig licht van een staf. Karles en Ina zien er dodelijk vermoeid uit. Ze zijn bezweet en hun kleding is gescheurd. Grijze Reiziger begint bij zinnen te komen en heeft even tijd nodig voor een meditatie. Deze voltrekt hij zover mogelijk van Orson vandaan.
De groep kijkt naar Irdor en mij en volgens hen is het niet best. Thorik weet Irdor bij te brengen, maar of we daar blij mee moeten zijn? Irdor merkt namelijk dat hij met zijn tweetjes is. En dan bedoel ik niet dwaallicht, die er ook maar knap beroerd uitziet. Nee, het zwaard is duidelijk aanwezig en het heeft er wel zin. Gewoon even de druïde pakken, of Karles. Geen van beiden horen ze bij de groep. Irdor wil niet maar moet uiteindelijk toch maar zijn zwaard trekken.
Ik kom op eigen kracht bij en voel me knap beroerd. Wat zeg ik, heel beroerd.
Irdor heeft ondertussen hardop zijn dilemma uitgesproken en Krodahl is attent genoeg om dan maar even een ‘hold person’ op hem te doen. Hij bindt Irdor ook nog vast, maar dat zal vast niets uithalen. De spreuk geeft ons elf minuten.
Grijze Reiziger maakt een gebaar en plotseling is er slechts donkerte om Orson, hij ziet en hoort niets meer. Grijze Reiziger vraagt en krijgt de ring van Karles. Hij luistert er even naar: “Oh ja. Juist. Goed.” Hij kijkt vervolgens even naar de muur en het fanatiek gehak aan de andere kant klinkt plotseling weer wat minder luid.
Krodahl heeft een plan. Dit plan is heel eenvoudig, maar dat is dan ook de kracht ervan. We lanceren Orson naar de koning, meppen de andere dwergen op afstand, Orson pakt het voorwerp en we vertrekken via de ultra-geheime gangen. Kortom, een perfect plan. Ik had het zelf kunnen bedenken. Thorik legt uit dat hij de broer van de koning is en achter het plan staat. Alleen dat van Orson had hij niet zo begrepen.
Irdor en Karles vormen nog even een probleem, ze zijn namelijk niet beschermd. Grijze Reiziger heeft daar wel een drankje voor. Karles kijkt er wat wantrouwend tegenaan maar drinkt het toch op. Hij zakt prompt in elkaar.
Irdor is redelijk verontwaardigd. Hij was tenslotte nog helemaal niet zo heel erg van plan om daadwerkelijk te gaan hakken. Zijn zwaard heeft intussen een duidelijke voorkeur voor de druïde gekregen. Als Irdor echter een drankje van Grijze Reiziger krijgt drinkt hij het toch op. Hij ligt prompt plat.
Orson krijgt van Grijze Reiziger ook een drankje en gooit dat meteen weg. Grijze Reiziger had niets anders verwacht. Hij kijkt Orson strak aan en gooit dan razendsnel een giftige dart in Orson. Helaas weerstaat Orson het gif. Dan moet hij het ook maar zelf weten. Krodahl snapt het niet helemaal maar voordat hij uitleg kan opeisen knikt Grijze Reiziger naar Thorik. Mep, en ook Orson ligt eindelijk plat.
Grijze Reiziger’s oog valt nu pas echt op Ina. Hij fronst. Krodahl staat prompt tussen hen in. Grijze Reiziger pakt zijn staf en vraagt op rustige toon wat Ina is. Een soort vampier dus. Krodahl voegt er aan toe dat ze zijn geliefde is maar Grijze Reiziger vroeg hem niets. Ik zie dit al misgaan en probeer Krodahl er tussenuit te praten. Grijze Reiziger meldt dat hij mij ook niets vroeg. Alsof ik het tegen hem had? Die stomme druïden ook altijd. Ik slaag er gelukkig in om Krodahl in ieder geval weg te trekken. Grijze Reiziger zal het er verder nog wel over hebben. Oef.
Het plan van Krodahl kan Grijze Reiziger niet bekoren en hij vervangt het door zijn eigen plan. Een plan wat lang zo leuk niet is. We moeten door het luik naar beneden en daarbij de bewusteloze groepsleden meenemen. Hij ziet ons dan straks wel.
Een eindje verderop wachten we. Op een gegeven moment horen we wat gerommel en zo en komen er barsten in de gang. Grijze Reiziger arriveert met de koning in een ‘hold’ . ‘Sta daar niet staren!’ Ik ben nog lang niet fit, en kan nog niet fatsoenlijk een pijl afschieten al zou ik dat willen. Maar Grijze Reiziger roept en dus reageer ik. Ik gooi de staf wel, die slang kan tenslotte op eigen kracht het een en ander uitrichten. Krodahl en Khemron rennen ondertussen op de dwerg af, iets met diens staf of zo. Helaas wordt de koning nu door de slang aangevallen en moet Grijze Reiziger hem dus laten gaan. Oh ja, er was inderdaad iets met die stomme spreuk. Zucht. Waarom kon hij ook niet gewoon een fatsoenlijk plan uitvoeren? Maar goed dat Khemron die bol in zijn handen heeft, wel jammer van die rook uit zijn oren. Khemron zakt in elkaar. De koning ziet de bol, grijnst, maar wordt dan door Krodahl besprongen. Worstel, worstel, een mep met een hamer erbij, en de koning ligt plat. Grijze Reiziger kijkt even naar zijn ring en pakt dan de scepter op.
Thorik wijst ons de geheime gangen. We moeten zo snel mogelijk de stad zien uit te komen, zoveel mogelijk naar boven dus. Op de bevolking zullen we niet hoeven te rekenen, Thorik verwacht veel vreemdelingenhaat. Al die trappen op zal echter wel lastig worden, gezien de aangeslagen toestand van de groep. Grijze Reiziger weet raad. Hij roept een wezen op waarmee de bewusteloze groepsleden vervoerd kunnen worden.
Karles en Irdor komen weer bij en Orson even later ook. Deze mist meteen iets. Kan kloppen, Grijze Reiziger heeft het. Ook zij spreken elkaar nog wel. We komen in een grot uit en rusten daar.
De toestand van Khemron is zorgelijk, hij is uit zijn bol gezapt. Grijze Reiziger kan hem een natuurlijke genezing bezorgen maar dat vergt twee jaar verzorging, en dan nog zal hij 80% van zijn geheugen kwijt zijn. De oude wordt hij waarschijnlijk nooit meer. Bovendien, en Grijze Reiziger kijkt eens naar het plantje, is het nog iemand die hij niet graag helpt ook. Gelukkig hebben we ook nog een andere oplossing, die ‘resurrection’ potion die een ‘total healing’ potion blijkt te zijn. Het kost het hele flesje, maar dan is Khemron ook van alle vervelende dingen verlost, inclusief de vloek van het plantje. Hij is wel meteen 100% necromantisch, maar dat gaat vanzelf weer over.
Grijze Reiziger vindt het tijd om te praten. Hij kijkt eens met een vies gezicht naar Khemron. Deze is volgens hem nu gewaarschuwd. Grijze Reiziger neemt aan dat die kwal van een aartsdruïde het gedaan heeft, wat klopt. Khemron bedankt iedereen voor het redden van hem. Och, dat spreekt toch vanzelf?
Grijze Reiziger kijkt mij eens aan. Dit is niet de groep zoals hij die de laatste keer gezien heeft. Ik kwijt me meteen van mijn taak. Krodahl kent hij natuurlijk wel. Hij knikt, van Ornac. Nou, en Orson kent hij natuurlijk ook. Grijze Reiziger schudt echter zijn hoofd, en ik kan zien dat hij dat meent. Zucht, waarom doen dat soort lui altijd zo moeilijk? Irdor, onze magiër uit de woestijnwereld, kent hij wel, evenals Khemron. Grijze Reiziger informeert naar Mussurana, maar deze zit in het klooster. Hagar is dood, Corinthe zit bij de elfen, en Shiasja is terug. Over Karles mag ik natuurlijk niet teveel vertellen en dus hou ik het er heel wijs maar op dat het een vriend is die ons kwam helpen. Ina ligt natuurlijk wat lastiger, met Grijze Reiziger een druïde en zo. Ik vertel dat ze dan wel een vampier is, maar niet echt. Ze is niet kwaadaardig of zo. Grijze Reiziger ziet niet in wat dat er toe doet, ik wel. Goed en slecht maken volgens hem niet uit, het is de balans der dingen. Pfft, heb je hem weer met zijn stokpaardje. Ik vertel hem verder het verhaal, inclusief onze ontmoeting met zijn dochter. Vindt hij vast wel leuk. Niet dat hij iets laat merken hoor. Hij blijft even somber als altijd.
Nadat ik mijn verhaal gedaan heb zegt Grijze Reiziger dat Orson het laatst zal komen. Ina geeft hij op mijn voorspraak het voordeel van de twijfel. Mooi zo!
Krodahl krijgt de vraag voorgelegd wie hem leiding geeft. Hij antwoordt verbaasd dat dat zijn godheid is. Niemand dus. Grijze Reiziger raadt hem aan iets voorzichtiger om te springen met de andere hogepriesters, maar hij begrijpt nu Krodahl’s houding wat beter. Hij hoopt verder dat Krodahl al wat tempels en zo gesticht heeft.
Bij Irdor had Grijze Reiziger eigenlijk verwacht dat hij dat ding van hem wat meer in toom zou houden. Irdor vindt het zelf wel meevallen, alleen moet zijn conditie dan niet zo slecht zijn, nee. Grijze Reiziger kan hem er wel vanaf helpen, tegen een heel hoge prijs. Mij zou geen prijs te hoog zijn om ervan af te komen, maar soms denk ik wel eens dat Irdor elke prijs te hoog is. Hij wil wel van de spinnenring af. Grijze Reiziger vindt dat juist een heel nuttige ring. Het is van een volk dat onder de grond leeft, en heeft te maken met een zeer donkere en kwaadaardige soort elven. Met die ring heb je een kans om ze op een minder gewelddadige manier te ontmoeten. Volgens Grijze Reiziger zijn die elven erg nuttig. Hmpf, als doelwit misschien. Irdor moet de ring maar aan iemand geven die minder om zijn imago geeft. Nou, mij niet gezien. Ik hoef die elven niet. Irdor kan verder die andere ring ook terugkrijgen, Grijze Reiziger wil hem echter ook wel houden. Irdor weet eigenlijk niet wat hij er mee moet en Grijze Reiziger belooft hem te compenseren. Hij kijkt eens naar Irdor en merkt op dat hij verandert is, iets met elementalen. Hij kan Irdor wel helpen. Irdor is het meest gesteld op aardelementalen en Grijze Reiziger geeft hem dus een andere ring van hemzelf. Je kunt er volgens hem ook krachten voor gebruiken, maar zo’n ring is wel makkelijk soms.
Dan is het tijd voor Orson. Orson vertelt van zijn belofte en dat hij de twee helften terug zal brengen. Grijze Reiziger geeft hem de twee helften. Dat was volgens hem maar 1 gedeelte, de queeste van de jonker. Orson vertelt dan over zijn priesterschap van Kroch en hoe hij dat van zich af gezet heeft en zich in natuurmagie gespecialiseerd heeft. Tja, en toen gebeurde er iets in Umons. Grijze Reiziger voelt het al aankomen. Weer iets met godsdiensten zeker, wie is het deze keer? Orson legt uit dat het iets anders zit, dit had met de rode priesters te maken. Tot mijn verbazing moet Grijze Reiziger, normaal toch een liefhebber van alles wat kwaad en evil is, niets van hen hebben. Ze schijnen niets aan de balans toe te voegen. Ze zouden niet moeten bestaan. Mooi, zijn we het tenminste over iets eens. Orson legt uit dat hij daar eigenlijk dood was gegaan. De rode priesters nemen niet alleen de ziel mee als ze doden, ze brengen ook een ziel mee terug. De druïden kunnen daar weinig tegen te doen. Het heeft iets te maken met het verhaal van de poort, een verhaal waar we nog nooit van gehoord hebben. Orson maakt eerst even zijn verhaal af. Hij kon genezen worden onder een voorwaarde, alle verbintenissen met godsdiensten moesten verbroken worden. Grijze Reiziger voelt het alweer aankomen en vraagt wat die oude zak van een aartsdruïde er van zei? Grijze Reiziger vindt diens reactie maar zwak. Maar Orson wil dus wel graag weten of Grijze Reiziger hem weer terug wil nemen. Deze is niet zo enthousiast. Orson moet eerst zijn persoonlijke queeste maar afmaken. Als dat voorbij is kan hij Grijze Reiziger komen opzoeken. Deze is dan bereid om hem een test af te laten leggen. Slaagt hij daarvoor, dan kan hij weer als druïde in zijn orde opgenomen worden.
Grijze Reiziger mist in al onze verhalen wat over de balans. Hij dacht namelijk dat we met iets totaal anders bezig waren. Hij heeft verder vier van ons al enigszins kunnen bedanken. Als er nog iets anders is?
Krodahl wil ondersteuning bij de opbouw van zijn godsdienst. Dat is goed, maar Grijze Reiziger stelt daar wel voorwaarden aan. Er is een grens aan wat zijn orde kan steunen. Gaat Krodahl daar overheen dan zal zijn orde zich er actief tegen verzetten. Krodahl voorziet geen problemen. Grijze Reiziger suggereert verder dat Krodahl iets doet aan degene die nu in het Driestedenwoud bezig is zijn godsdienst op te bouwen. Die moet weg. Krodahl vertelt dat hij er nu het wapen tegen heeft en laat Grijze Reiziger de scroll zien. Grijze Reiziger ziet dat wel zitten en biedt aan die zaak voor Krodahl op te lossen. Krodahl stemt in en Grijze Reiziger belooft hem dat dat wezen binnen een week niet meer bestaat. Krodahl zal zijn tempel waarschuwen.
Dan richt Grijze Reiziger zich tot mij. Ik? Ik heb geen wensen. Als ik straks maar weer fit ben. Verder is het toch logisch dat we hem geholpen hebben? Grijze Reiziger begint weer te mekkeren over dat we zogenaamd met godsdiensten dwepen en zo en probeert mij wederom te overtuigen dat de balans belangrijker is dan het goede. Mij maakt hij echter niets wijs. Verder wil hij toch graag iets doen als tegenprestatie, anders houdt hij het gevoel dat hij bij mij in de schuld staat. Ach, als ik hem er een plezier mee doe mag hij wel een eigen stukje woud voor me regelen. Dat lijkt me wel wat.
Karles krijgt de vraag voorgelegd of hij niet tot dat volk behoort dat een basis heeft op dat eiland midden in de rivier. Slik.
Dan de legende van de poort. Het is de poort naar de dood, de grens tussen het leven en de dood. Er is een gebied waar je als je sterft tussen reist, deze reis is kort maar verwarde geesten daar de weg kwijtraken en verdwalen. Ze kunnen dan terugkomen als spoken, iets wat volgens Grijze Reiziger dus een natuurlijk verschijnsel is. Het gebied kenmerkt zich verder een beetje door tweeledigheid. Aangezien de overgang een gebied is, bestaan daar dingen. Er kan iets misgaan aan deze kant, maar ook aan de andere kant. De kennis over het leven, de dood en het tussengebied is heel beperkt. Grijze Reiziger heeft begrepen dat er ooit iemand in geslaagd is zich dit geheim eigen te maken. Als je die kennis hebt kun je herkennen dat je er bent en kun je ook bepalen waar je er bent. Je hebt dus controle. Zo iemand is tegelijk niet levend en niet dood en kan dat zo houden. Het was een tovenaar die dat gelukt is. Hij kwam erachter dat hij die controle ook bij andere wezens had. Zowel de verwarde geesten aan deze kant als dat wat mis ging aan de andere kant, de negatievelingen, die leven nemen in plaats van hebben. Voor die tijd waren die wezens er wel eens per ongeluk, na die tijd waren ze er bewust. Voor die tijd kon niemand er iets tegen doen. De legende van de poort gaat erover dat er nog steeds een tovenaar bestaat in dat gebied, en dat hij er in het verleden bijna in geslaagd is de hele wereld te verzieken. Men is er toen in geslaagd om hem terug te sturen, te verbannen. Hij is dus nog steeds niet dood en leeft ook niet meer. Het betekent in ieder geval dat hij weer terug kan keren en opnieuw beginnen. Er is wel een krachtige sleutel voor nodig. Tot die tijd blijft het proberen. De goden hebben geleerd wat op dat vlak te doen en daar zijn ook goden bij die dat gebruiken. De risico’s ervan zijn groot. Grijze Reiziger vermoedt dat alle krachten op dat vlak langs die tovenaar gaan. Dat er iedere keer weer een risico is. De druïden hebben dat al heel vroeg begrepen, vandaar dat ze zich ervan distantiëren. Het potion dat we op Khemron gebruikt hebben moet er een flinke schok veroorzaakt hebben. De rode priesters zijn met hun meenemen van de doden en dat gedoe aan de andere kant erg gevaarlijk bezig. Hun godin kan dat blijkbaar niets schelen. De profetieën gaan over de mogelijkheid om die tovenaar definitief de ene of de andere kant uit te werken. Hij heeft in het verleden iets gemaakt dat ze in de legende de poort noemen. Die poort kan dicht en zal daar dan aan de ene of de andere kant van staan. Is dat de negatieve kant, dan is er niets aan de hand, is dat de andere kant dan is hij weer vrij. Zo’n poort dicht krijgen vergt zoveel macht dat het opvalt als dat bij elkaar zit. Vandaar dat het verspreid is. Als voorzorg zijn twee van de drie niet gelijkwaardig aan tweederde van de totale drie. Geen van de partijen is verder tegen het verzamelen van die krachten op zich. De tovenaar is indertijd via een truc verbannen, een truc die niet nog eens zal werken. Dat wat gebruikt is om de balans terug te krijgen is ook heel geschikt om de poort te sluiten. Er zijn volgens Grijze Reiziger dus twee manieren. Iedere keer dat je een kracht gebruikt is er een kans dat hij vrij komt, of de andere kant op gaat. Als er nu voor zorgt dat dat een heleboel ineens is, is die kans groter. Als de verkeerden de balans in handen krijgen, dan lukt het ze waarschijnlijk om de poort te sluiten met daarbij een grotere kans dat hij vrijkomt. Krijgen de druïden het voorwerp dan komt uiteraard alles goed. Volgens Grijze Reiziger is dat ook zo. Alleen erkent hij ook dat het risico te groot is dat het later weer in verkeerde handen valt. De profetieën spreken elkaar tegen. Het loopt daarin verkeerd tenzij, of juist goed mits. Grijze Reiziger denkt dat het beter is om de balans te vernietigen. De andere druïden zijn echter nog niet zo ver. Het voorwerp moet in ieder geval wel gevonden worden. De machten waarnaar we verder op zoek zijn, zijn nodig om het voorwerp te vernietigen. Als dat inderdaad zo is, dan hebben een aantal goden dat dus al heel lang geleden voorzien. Er zal een sleutel bijzitten voor de activatie en je kunt op dat moment waarschijnlijk ook kiezen hoe je het doet. Grijze Reiziger verwacht dat we één kans zullen hebben. En zelfs als we het afsluiten is er altijd een kans dat er een nieuwe gecreëerd zal worden, en dan is er geen macht meer om het tegen te houden. Die ene godin zit daar misschien wel op te vlassen.
Grijze Reiziger heeft uit ons verhaal begrepen dat er anderen zijn die het verhaal weten. En als hij dit kan deduceren, dan kunnen anderen dat ook. De rol van de groepering van Karles is voor hem dubieus. Ontmoetingen met allerlei mantels zijn verder heel gevaarlijk. Karles heeft een bergplaats voor de macht gevonden, maar hij wil niet vertellen welke. Er zitten namelijk mensen in ons gezelschap waarvan hij de motieven niet kent.
Grijze Reiziger snapt niet waarom goden mensen nodig hebben. Als je je niet met ze bemoeit bemoeien ze zich niet met jou. De leer van de druïden is heel duidelijk: We hebben de wereld gekregen en hebben genoeg aan onszelf. De elementaalwerelden horen volgens hem wel echt bij onze wereld. Demonen komt of uit de foute kant of van andere vlakken van waaruit ze de weg hebben gevonden tot onze wereld door dat vlak. Ze hebben hier meer macht dan thuis. De wereld is dus aantrekkelijk voor ze. Omgekeerd kan dat ook zo zijn. Krodahl vraagt naar de visie van Grijze Reiziger op dat wezen met tentakels. De donkere elven kennen ze volgens hem wel en zelfs zij zijn er huiverig voor. Dat wezen is heel kwaadaardig, egoïstisch evil noemt Grijze Reiziger het. Hij durft een verband te leggen met de scrolls, maar met de andere druïden moeten we daar maar niet zo over spreken.
Traz Wezeltand Wolf